یادداشتی که در ادامه خواهید خواند، نگاهی کلی به اوضاع سباستین فتل و فراری در چند سال اخیر است. اسب سیاه مودنا، سالهاست که از دوراهی پیروزی و شکست گذشته و مشغول درجا زدن است. شاید شبیه خیلی از تیمهای دیگر، که البته فراری نیستند!
چندین سال پیش در عصری که به “دورهی باروک” معروف است، نوازندهای ایتالیایی به نام جوزپه تارتینی، شبی در خواب شیطان را دید. شر مطلق به او پیشنهاد تا در برابر روح هنرمند جوان، نغمهای را به او بیاموزد که هر شنوندهای مسحور کند. جوزپه پذیرفت. ارباب سیاهی، ویولن مرد جوان را برداشت و شروع به نواختن کرد. چند دقیقه گذشت، مرد نترس داستان با احساس نفستنگی از خواب پرید. سازش را برداشت و تا آنجا که حافظهاش یاری میکرد، آنچه را که شنیده بود تکرار کرد. سرآسیمه نت آهنگ را نوشت و آن را “سونات تحریر شیطان” نامید. سپس سرگذشت آن شب را در نامهای نوشت و برای دوستش فرستاد.
فراری اساف1000
این داستان کوتاه شاید نزدیکترین تشبیه به خودروی امسال فراری باشد. اساف1000، بدون شک الهامگرفته از کابوسی است که فقط شیطان میتواند نقش اولش را بازی کند. با این تفاوت که این خودرو نه تنها تماشاگران را راضی نمیکند، بلکه با عملکرد ضعیفش دوست و دشمن فراری را هم متعجب کرده.
به طور خلاصه، طراحان فراری، شاسیای با داون فورس بالا طراحی کردهاند که درگ بالایی تولید میکند. از سویی دیگر، مهندسان بخش موتور با توجه به تغییرات قوانین، پیشرانهای ساختهاند که حتی با حداکثر بازدهی هم نمیتواند این لوکوموتیو سرخ را جابجا کند. برای خواندن مطالب بیشتر، توصیه میکنم مقالهی دوست خوبم، حامد را در اینجا بخوانید که نقاط ضعف این فصل فراری را به خوبی از لحاظ فنی بررسی کرده.
سالهای تاریک فراری
جودی شکتر در سال 1979 با خودروی فراری به قهرمانی جدول رانندگان فرمول یک رسید. عنوانی که رسیدن مجدد به آن، بیستویک سال برای شوالیههای سرخپوش طول کشید و سرانجام در سال 2000 شوماخر توانست، شکوه فراموششدهی فراری را دوباره به این تیم برگرداند. در آن سالهای تاریک بزرگانی چون، ژیل ویلنوو، ماریو اندرتی، نایجل منسل و الن پراست به این تیم آمدند اما هیچکدام وارد باشگاه خاص قهرمانان فراری نشدند.
همان طور که میدانید، در سالهای طلایی فراری همه چیز در پیست رخ نداد. اوایل دههی 90 میلادی، لوکا دی مونتزمولو، سکان مدیریت فراری را به دست گرفت. از مشاورهی نیکی لائودای فقید استفاده کرد. ژان تاد را به عنوان نفر اول تیم و راس براون را مسوول بخش فنی و ناظر “پروژهی بازسازی” فراری معرفی کرد. آخرین نمایندهی سازمان ملل کوچک آن سالهای فرمول یک، مایکل شوماخر هم، تیم قهرمانش را رها کرد و به فراری آمد. بعدها رانندگان شمارهی دوی قابل اطمینان و مطیعی مثل ادی ارواین و روبنز باریکلو هم به این تیم اضافه شدند تا به عقیدهی برخی ترکیب “تکرارنشدنیترین تیم فرمول یک” کامل شود.
حالا شوماخر پرافتخارترین ورزشکار این رشته است. راس براون مدیر بخش ورزشی و نوآوری فرمول یک است و مدیر فرانسوی، رئیس فدراسیون جهانی اتومبیلرانیست و شاید لوکا دی، فراری را با قهر ترک کرد اما تا همین امروز بهترین جایگزین انزو و یکی از باثباتترین مدیران اسکودریا معرفی میشود.
آن تیم رویایی، دیگر تکرار نشد
مشابه این تغییرات با آمدن سرجیو مارکیونه رخ داد. بعد از چند فصل کابوسوار، مائوریزیو آریوابنه در پستی جدید، در این تیم جنجالی مشغول به کار شد. اتحاد را به فراری برگرداند. آن علاقه و شور و اشتیاق را به مهندسان، مکانیکها و رانندگان تزریق کرد. تصمیمگیران کمپانی، قهرمان چهار دورهی مسابقات را با کلی امید و آرزو به خدمت گرفتند، شاگرد اول مدرسهی شوماخر که نه مثل آلونسو عاشق زرق و برق دوربینها بود، نه مثل رایکونن کمحرف و گوشهگیر. اما چرا آن تیم رویایی، دیگر تکرار نشد؟ پاسخ، “عامل ناشناختهای” است که فراری از 2008 به این طرف دنبال آن میگردد.
کمبود تجربهی کافی در تولید موتورهای هیبرید، مدیریت ناموفق، توجه بیشتر به درآمد و سود سالانه نسبت به موفقیت تیم، فشار رسانهای بیهمتا در اروپا بر روی این تیم، سیاسیکاریها، نبود رانندهای که بتواند از لحاظ فنی نقاط ضعف و قوت ماشین را در تستهای پیشفصل به طراحان گوشزد کند، اختلافات اسکودریا فراری با کمپانی مادر –فیات- اشتباهات متعدد رانندگانش در مسابقات، نقصهای فنی مکرر، بدشانسی و افسردگی شدید تیم بعد از باختن فصلهایی چون 2008 و 2012 شاید شاخصترین عوامل ناشناخته باشند.
البته با رفع این موانع هم نمیتوان قول پیروزی و قهرمانی داد. یک گروه خوب برای پیروزی به زمانبندی خوب، اولویتبندی، هدفمندی، شناخت توانایی افراد تیم، مدیریت باثبات، کارکنان باانگیزه و از همه مهمتر انعطاف در برابر تغییرات قوانین، مقررات و شرایط یکسان نیاز دارد.
این همان نسخهایست که روزگاری دست ویلیامز بود، سالها به دست مکلارن هوندا افتاد و حالا فراری و ردبول برای پس گرفتن آن باید به دنبال مرسدس باشند.
سباستینی که از غریبهها خوشش نمیآید!
در سال 2014، دنیل ریکاردو پس از گرفتن نمرهی قبولی در تورو روسو به تیم رقابتی ردبول پیوست. او در فصل قبلش، ژان اریک ورن را کاملا گوشهی رینگ گیر انداخته بود. تعیین خطها را 15 به 4 از او برد. در هفت مسابقه امتیاز گرفت و نشان داد لایق صندلی خواهر بزرگتر است. گورکن دوستداشتنی دقیقا همان سناریو را در اولین فصل دوران هیبرید از نو نوشت. این بار طعمهاش سباستین فتل بود. در فصل رویایی مرد استرالیایی، تعیین خطها را 12 به 7 از پسر انگشتی برد. سکوها را 8 به 5 از آن خود کرد و به سه برد رسید و سریعترین دور مسابقهی معروف گرندپری ابوظبی را هم به نام خود زد. در حالی که بهترین دستاورد فتل در آن فصل، کسب مقام دومی در سنگاپور بود.
فصل بعد فتل آکادمی، تیم و اولین خانهاش را ترک کرد تا اجارهنشینی در مارانلو را هم تجربه کند. فراری در آن سال، رانندهی جوانش، ژول بیانکی –که بسیاری او را آیندهی فراری مینامیدند- را از دست داده و رانندهی پولسازش، فرناندو آلونسو را به قمار مکلارن-هوندا باخته بود. تولد مجددی در راه بود. فتل لحظات درخشانی با این تیم به ثبت رساند اما همهچیز آن طور که میخواست پیش نرفت. آلمانی کلاسیک در فراری داشت جا میافتاد که 2016 از راه رسید. ماشینی که حتی خوب هم نبود، نایب قهرمانی را به ردبول واگذار کرد. سال بعدش همه انتظار قهرمانی داشتند اما در سنگاپور اولین صفحهی کتاب ترسناک “ماجراهای اسکودریا” ورق خورد. فتل باعث شد اولین دابل دیاناف تاریخ فراری در دور اول یک مسابقه در فرمول یک رقم بخورد. چند روز بعدش در مسابقهی ژاپن، شمع خودرو و امید قهرمانیاش با هم سوختند.
2018 با یک نیمفصل اول بینظیر برای فراری شروع شد همه داشتند آمار آن مسابقات را با 2003 و 2004 و عملکرد مایکل شوماخر مقایسه میکردند اما در نیمفصل دوم، استرس و فشار روانی بیش از حد، کار دست فتل و فراری داد. مسابقهی خانگیش را در دیوار تمام کرد. مدام اسپین میشد. هم از تیم عذرخواهی میکرد و هم از عملکرد خودروی دگرگونشده شاکی بود.
فرض کنید هر مسابقهی فصل، برای او تبدیل شده بود به سیلورستون امسال. “تنها جایی که میشود مرسدسها را شکست داد”. در این شرایط شما با یک باخت، همه چیز را میبازید در حالی که میدانید کسب یک پیروزی، قهرمانی فصل را به شما هدیه نمیدهد.
برای مثال لوئیس همیلتون همیشه در مصاحبههایش میگوید که برای کل فصل میجنگد و چشماندازش را یک سال کامل در نظر میگیرد.
برگردیم به بحث اصلی. در همان فصل، جوان موناکویی داشت با موتور فراری در سائوبرش صفا میکرد. مارکوس اریکسن نسبتا باتجربه را در تعیینخطها 17 به چهار شکست داد. به طور میانگین حدود نیمثانیه در تکدورهای تایمگیری از سوئدی سریعتر بود. حدود نیمی از مسابقات فصل را در ردههای امتیازی تمام کرد و فصل را در ردهی خیرهکنندهی سیزدهم به پایان رساند. چارلر لکلرک جاهطلب میخواست نشان دهد در یک ماشین رقابتی از تمام همکلاسیهایش در مسابقات پایه سریع است.
چرا همیشه فتل؟
در سال 2019 در مراسم رونمایی خودروی جدید اسکودریا، متیا بینوتو در اظهار نظری –از پیشبینیها صریحتر- فتل را رانندهی اول تیم خواند و اعلام کرد که شماره5، اولویت اول آنها برای قهرمانیست. لکرلک، آرام سرش را پایین انداخت، کاسکتش را محکم کرد و پایش را تا میتوانست روی پدال گاز فشار داد. بیش از هر رانندهی دیگری پول پوزیشن گرفت. سکوها را 10 به 9 از همتیمیاش برد. اگر بدشانسی نمیآورد میتوانست در گرندپری بحرین، دومین مسابقهی فصل به اولین پیروزیاش برسد اما سرسیلندر ناقلا، مانعش شد. چند بار دیگر به جام طلایی نزدیک شد اما سرانجام در بلژیک به مقام نخست رسید.
چند هفته بعد مسابقهی نفسگیر مونزا را با دفاع فوقالعادهاش در برابر حملههای نوبتی همیلتون و بوتاس برد. کاری که فتل هیچوقت در خودروی فراری موفق به انجام آن نشده بود. میلان هفت شب و هفت روز جشن گرفت. بیدقتی فتل تا اواخر فصل هم ادامه پیدا کرد و در برزیل، طرفداران فراری فلشبکی را به مارینا بیِ 2017 تجربه کردند. بینندگان از همدیگر میپرسیدند “چرا همیشه فتل؟”
هوادارانی که از اشتباهات گاهوبیگاه فتل عاصی شده بودند، شاهزاده چارلز را “رانندهی منجی” خطاب میکردند. او 2019 را یک رده بالاتر از همتیمیاش فتل به پایان رساند. فتل یاد گرفته بود که ترک تیم بهترین پاسخ نیست. اما او یک سال دیگر با قرمزها قرارداد داشت. رانندهای که گاهی آنقدر روی همتیمیاش متمرکز میشود که فراموش میکند غیر از خودش و همگروهیاش، رانندگان دیگری هم در پیست هستند.
امسال هم با هر دردسری بود، مسابقات استارت خورد. همه از اولین روزهای تست زمستانی فهمیدند که این فراری هم قهرمان نمیشود فقط بحث عملکرد رانندگان و بهتر بودن نسبت به دیگر تیمهای میانهی جدول است.
شماره16، تا همین جای کار در این فراری “میانهی جدولی” چهارونیم برابر فتل امتیاز گرفته. خوششانس بوده که به دو سکو رسیده اما عملکرد فوقالعادهاش –تعریف کردن حداکثر جدید و بیشتر از سطح انتظار توان خودرو- رابطهی چندانی با بخت و اقبال ندارد.
چند هفته پیش فراری به فتل اطلاع داد که “دیگر به خدمات جنابعالی در این شرکت احتیاجی نداریم، لطفا برای اتمام این همکاری نسبتا طولانیمدت تا انتهای فصل صبر کنید” فتل خیلی ایتالیایی از کارش اخراج شد.
او آخرین شاگرد مکتب قدیم است
سالها پیش دربارهی اخراج الن پراست خوانده بودم. پروفسور در فصل 1991 از همان ابتدا با نایجل منسل و مدیریت تیم مشکل داشت. از فشار روزنامههای ایتالیایی و مصاحبههایی که به دروغ از او چاپ میکردند گله میکرد. از جنگهای سیاسی مارانلو خسته بود. از سویی پیشنهاد داده بود که مدیریت اجرایی تیم را هم در اختیار بگیرد تا بتواند اقدامات لازم را به تنهایی انجام دهد. در اواخر فصل مصاحبههای تندی علیه تیم کرد. در نهایت یک مسابقه مانده به پایان فصل ماشین سنگین و درگدارش را به یک “کامیون” تشبیه کرد. فردایش از تیم اخراج شد و دیگر هرگز به فراری برنگشت.
اما فتل از نوع دیگری است. او آخرین شاگرد مکتب قدیم است. هنوز برای هوادارانش از طریق پست هدیه میفرستد. اهل فضای رنگارنگ و جذاب دنیای مجازی نیست. مصاحبههایش طوری نیست که کسی را به ناحق برنجاند. برخلاف خیلی از رانندگان و مدیران فعال و بازنشسته، دنبال حرفهای جنجالی نیست. شاید مثل کیمی بتوان گفت فقط عاشق یکشنبهها و مسابقه دادن است. بعضی وقتها طوری پاسخ خبرنگاران را میدهد که ما را یاد خدایان حاضرجواب فرمول یک، جیمز هانت و نایجل منسل میاندازد. یکی از خبرنگاران در مورد او گفته بود:
وقتی از او سوالی میپرسید، به دقت گوش میدهد. نه اینکه بخواهد بهترین جواب را بدهد، او میخواهد حرفش را در قالب طنز به شما بزند. موقع شنیدن جوابش، شما هم باید به او دقت کنید.
حالا شماره5، چند فصل سخت را در فراری پشت سر گذاشته است. قاطعانه نمیشود گفت اما شاید اگر دیگر رانندگان در جو ایتالیایی این تیم بودند، طاقت نمیآوردند و مارانلو را رها میکردند. او اما همانجا ماند. هیچ چیز عوض نشده. او هنوز یکی از موفقترین رانندگان تاریخ فرمول یک است. در جمع پنج رانندهی برتر فرمول یک مدرن است. حالا به دنبال تیم جدیدی است. قطعا به بازنشستگی هم فکر میکند. هر تصمیمی بگیرد هوادارانش از او حمایت خواهند کرد اما امیدواریم او را دوباره در خودرویی ببینیم که برای قهرمانی میجنگد. کسی چه میداند شاید لکلرک و ساینز هم اسمشان به لیست “قهرمانانِ هرگز” فراری اضافه شود. زمان، بهترین قاضی و برترین راویست.







الله و اکبر عجب متنی دهنم باز موند
برا خودش یه پا شکسپیر بود
تا به حال اینطوریشو ندیده بودم!
بله،مقاله خیلی خوبی بود
کوتاه،مختصر و مفید
ولی به نظر میاد که بیشتر عوامل ناکامی فرار
ی رو تقصیر قتل انداختن
که اصلا این طور نیست
درسته سب هم اشتباهاتی داشته،ولی درست نیست عوامل عدم موفقیت رو کفه ی ترازوی سب سنگینی کنه
اگر تیمی بخواد موفق بشه خیلی از عوامل تاثیرگذار هستن،از راننده،مدیریت،استراژی،تیم مهندسی و…….
اینا همه باید تو یک سطح مطلوب باشن تا تیمی بتونه قهرمان بشه،مثل الان مرسدس
متأسفانه فراری تو این سال های اخیر اصلا شرایط یه تیم برای قهرمانی رو نداشته
ببخشید ادمین یه سوال: من تو دیدگاه ها اسم دکتر رو زیاد شنیدم، دکتر کدوم رانندست؟
با اجازه سید و بقیه ادمینا:
عزیز ما اینجا دوتا دکتر داریم:
1. ولنتینو روسی موتورسوار ایتالیایی هست(راننده نیست و راننده ای ه لقبش دکتر باشه ندرایم)
2. یکی از کاربران سایت که علاوه بر دکتر مدیر KFC بزرگترین بیزینس من تاریخ و خیلی چیزای دیگه هم هست
متن خوب با چاشنی کوبیدن فتل.
واقعا از نظر ادبی بهترین متنی بود ک تا حالا تو این سایت منتشر شده
جذاب،با ریتم،نه انقد خودمونی ک لوس بشه نه رسمی و خبری
از هر نظر بی نظیره.
…
توی متن خیلی خوب ب یه نکته ای اشاره شد ک واقعا بزرگ ترین مشکل فتله:
یه چهره تبلیغاتی خوب نیست و نتیجتا پولساز نیست
در مقابل
رقیبش لویس همیلتون خیلی پولسازه کلی اسپانسر فقط بدلیل اینکه لویس تو مرسدسه با مرسدس همکاری میکنن(نمونش برند لباس هایلفیگر)
توی تاکشوها دعوت میشه و تو جهان شناخته شده س
چهره تبلیغاتی برند مرسدس ک نه فرمول یکه الآن
یا حتی آلونزو با نصف قهرمانی های فتل، هم یه چهره تبلیغاتی و برندینگ خوب بود و بیرون از پیست توجه ها بهش جذب میشد هم یکی از بزرگترین ترین بانک های جهان، بانک اسپانیایی سانتاندر رو به عنوان حامی مالی داشت.
الان فراری چهره مورد نظرش رو پیدا کرده
لکلرک درسته حامی مالی بزرگی نداره
ولی چهره تبلیغاتی فوق العاده ای هست و به راحتی بیرون و درون پیست توجه رو به خودش جذب میکنه
به لطف ظاهر خوبش(با قد ۱.۸۰ چهره و اندامش چیزی از یه مدل کم نداره) یکی از چهره های برند آرمانیه!
[آرمانی و فراری با هم همکاری میکنن و شاید وجود لکلرک باعث اسپانسرینگشون تو فرمول یک هم بشه و بج آرمانی رو رو لباس فراری ببینیم]
جسارتا اگه پارگراف آخر رو حذف کنیم و اون رو واسه یه فرد غیر مطلع از رزومه فتل بخونیم طرف میگه این فتل احتمالا بدترین راننده تاریخه.این همه سیاه نمایی واقعا شرم آوره.
ممنون از زحمتی که برای مقاله کشیدید و دوباره ممنون برای اینکه تو پاراگراف آخر یکم ازش تعریف کردید
من هم تشکر می کنم از مقاله زیباتون. خلاصه خوبی از سالهایی که گذشت در قالب متنی روان و زیبا. فقط اگر کمی بیشتر ادامه پیدا می کرد باورم می شد که تمام ناکامی های دهه اخیر فراری تقصیر فتل بوده. هیچکس منکر اشتباهات فتل نیست ولی کسی هم به دنبال ریشه یابی این حجم از اشتباهات نیست.
به هر حال آرزو موفقیت بیشتر برای راننده دوست داشتنی مون داریم و همینطور کامیابی برای تیم ایتالیایی.
قطعا فتل هم مثل خیلی از رانندگان دیگه اشتباه داشته ولی 2 چیز هست که باید به اون ها دقت بشه:
1- خیلی از اشتباهات فتل بخاطر تیم فراری مدیریت و عوامل تیم هست که فتل این مدت از اون ها دفاع میکرد
2- چون نتونسته قهرمان بشه این اشتباهات به چسم میاد به عنوان مثال اگر 2018 قهمران می شد کسی حتی هوکنهایم رو یادش نمیموند کما اینکه کسی اصلا در مورد هوکنهایم 2019 لویس حرفی نمی زنه
البته 3 هم داره اون حمایتی که مرسدس از راننده اش میکنه فراری از راننده اش نمیکنه
راستی درسته که من طرفدار ریکاردو هستم ولی تو سال 2014 وتل می تونست بالای ریکاردو باشه ولی چون واسه سال دیگه قرداد نداشت ردبول نابودش کرد و در این که او از ریکاردو بهتره شکی نیست
دمتون گرم بهترین مقاله ای بود که تا حالا توی سایت خونده بودم
همه واقعیت ها به خوبی گفته شده بود انتقاد ها هم از فراری و هم از فتل به جا بود و در مورد جمله”هر تصمیمی بگیرد هوادارانش از او حمایت خواهند کرد”باید بگم هر کسی که طرفدار واقعی فتل باشه هیچ وقت به توانایی هاش شک نمیکنه همیشه عاشقش میمونه و فراموش نمیکنه که فتل چه لحظه های تلخ و شیرینی واسمون رقم زد البته منظورم این نیست که وقتی اشتباه میکنه بخوایم توجیهش کنیم
فتل برای من هوادارش همیشه یه قهرمانه، همون پسر دوست داشتنیه ردبوله، همونیه که باهاش عاشق فرمول یک شدم، امیدوارم هر تصمیمی که میگیره موفق باشه و به چیزی که لیاقتش رو داره برسه، دوست دارم پسر انگشتی…
در آخر هم امدوارم اتفاقاتی که واسه فتل افتاد برای لکلرک و ساینز رخ نده و استعداد این دوتا هم مثل فتل هدر نره
واقعا نمیشه باور کرد بعد اون شروع امیدوار کننده فراری و فتل و اینکه سال به سال داشتن با هم پیشرفت میکردن و بهتر میشدن حالا کار به اینجا رسیده
واقعا مارکیونه داشت کار بزرگی انجام می داد و از دست رفتنش هم ضربه بدی به فراری زد
امیدوارم فتل بازم شانس رقابت واسه قهرمانی رو داشته باشه
به داش احمد ی مدت نبودی برادر
احمد جان یادته ی عده چقدر بهش گیر میدادن و تمام مشکلات فراری گردنش مینداختن دلیل تمام ناکامیها و علت تمام مشکلات همیشه اون بود
مخلص محمود جان🙏
کاش تو فراری یک قهرمانی میاورد تا مثل شماره روی ماشینش بشه!
عالیییییی
دمتون گرم
سلام
دیدگاه خاصی ندارم و آرزوی موفقیت برای سباستین وتل و تیم فراری دارم
امیدوارم وتل به اوج برگرده و فراری هم به رقابت با مرسدس و فراری
امیدوارم که فتل به اوج برگرده وبه همه ثابت کنه چه رانندیه .اما باید اشتباه خودش را کم کنه لکلرک با یک پیت چهارم شد اگه فتل اسپین نمیشد.یه پیت استاپ بیشتر نمیرفت. پشت اینهمه ماشین گیر کردوثانیه هاش به هدررفت .حالا اگه این اتفاقات نمی افتاد چه میشد
مقاله های مهدی رنجبر= پرفکشن به معنای واقعی کلمه
ممنون بابت مقاله
با تشکر از نویسنده محترم برای متن خیلی خوب .
فقط نقدی دارم به حرف های نویسنده. اولا با چه دلیل و منطقی تصادف سنگاپور ۲۰۱۷ را کاملا گردن فتل میاندازید؟ یعنی بستن مسیر برای حفظ رده کار اشتباهیست ؟ اگر اینطوریست پس نظر شما درباره کاری که همیلتون با مکس در موناکو ۲۰۱۹ یا مکس با لکلرک در اتریش ۲۰۱۹ یا بالعکس در انگلیس ۲۰۱۹ یا لکلرک با همیلتون در مونزا ۲۰۱۹ کرد چیست ؟
همین شما عمل لکلرک در برابر لوییس را دفاع عالی بیان کردید ولی اگر فتل آن را انجام بدهد میشود مقصر .
مورد دوم شما درباره بدشانسی ها و خرابی های خودرو ی لکلرک در متن نوشتید ولی چیزی درباره ی خرابی های خودروی فتل ننوشتید که اگر همین خرابی ها نبود به احتمال زیاد فتل بالاتر از همتیمی خودش فصل را در جدول امتیازی تمام میکرد . و این همه هجمه علیه او نبود .
در کلیت افت عملکرد فتل ( به هر دلیل ، چه عوامل درونی و چه عوامل بیرونی ) را قبول دارم ولی بهتر است در متن اصل عدالت رعایت بشود و بهتر است وقتی دو راننده را مقایسه میکنید شرایط هر دو را بازگو کنید .
در پایان با تشکر برای زحمات شما ❤
بله نقد به این نوشته کم نیست هرچند ادبیات خوبی دارد
مرسی mjyz دقیقا حرفهایی که من قصد گفتنشون رو داشتم رو گفتید،واقعا نمیفهمم با چه منطقی میشه فتل رو مقصر سنگاپور 2017 دونست که اصلا دوتا ماشین دیگه برخورد داشتن و بعد اومدن خوردن به فتل،مگر اینکه کسی از فتل نفرت داشته باشه
فقط چیزی که دوستمون نگفته و من میگم اینه که ناشر پست با سیاست خاصی هم میخواسته فتل رو بکوبه و لج فنهاش رو دربیاره و هم خودش ادم بده داستان نشه
وسلام
ای کاش لاقل یه قهرمانی تو فراری به دست می آورد واقعا لایقش بود ولی دیگه باید فراموشش کنه😩😩
امیدوارم سال های بعد برای کسب سکو موفق باشه
فتل دوست داشتنی
نه سکو برای قهرمانی
با احترام به بقیه راننده ها
ولی فکر میکنم
پرطرفدار ترین راننده تاریخ فرمول یک
در حالی که اهل رسانه و بازی های رسانه ای نیست که خودش میتونه طرفدار جذب کنه
راننده فوق العاده محبوب و سریع
شاید با کمی خوش شانسی و دوام بیشتر به قهرمان سال ۲۰۱۷ میشد که اوج فتل در فراری بود ولی در ۲۰۱۸ اشتباهات خودش و تیم و … باعث از دست دادن بهترین شانس قهرمانی شد
۲۰۱۹ پستی و بلندی زیادی برای فتل داشت تا امیدی از قهرمانی در اول فصل تا سقوط در مونزا و تولد دوباره در سنگاپور
به شخصه فک می کنم بعد سنگاپور سب دوباره سریع شد عملکرد خیلی خوبی داشت و نشون داد هنوزم میتونه پایه پای چارلز و حتی سریعتر باشه ولی خب
الآنم مشکل جدایی فتل از فراری نیست نحوه جدایی و برخورد تیم با راننده ای مثل قتل که قهرمان چهار دوره هستش همین
متن قشنگی بود. مثل همه ی متن ها میتونه ایراداتی داشته باشه یا موافقان و مخالفانی.
با اینکه با برخی جمله هاش مخالفم اما ترجیح میدم بجای ایراد گرفتن از زیبایی متن و جامع بودنش لذت ببرم.
چقدر دراماتیک میشه اگه یه روزی برگرده ردبول
متن خوبی بود ولی کامل نبود
حقیقت این وقایع گفته شده، درسته
ولی همه حقیقت نیست
اگه فتل اشتباهات تو این سالها داشته
تیم چند برابر اون اشتباه داشته
سال آخر تو ردبول هم تحت تاثیر قرارداد فتل بود نه افت فتل
چه بسا که الان هم بعلت اتمام قرارداد داره تاریخ تکرار ميشه
بشخصه اعتقاد دارم امسال فتل خیلی با ثبات هست فقط این فراری که ثبات فتل رو بهم زده اونم به عمد
دلیلش هم کاملا مشخصه
آرزو دارم فتل جای درستی قرار بگيره و ثابت کنه استعداد بالاترین راننده فرمول یک حال حاضر هنوز سباتینه
هیچ عمدی در کار نیست فتل چه ثباتی داشته؟ مسابقه اول اسپن شد مسابقه سوم خیلی خوب بود مسابقات چهارم و پنجم هم ناامید کننده تا الان ۲ بار اسپین شده به رسم هر ساله
به این عملکرد سینوسی میگید ثبات؟
تو اینکه سب از نین فصل دوم 2018 افت کرده و اشتباهاتش زیاد بوده شکی نیست حالا ب هر دلیلی
ولی کاری فراری کرد و نوع برخوردی ک داشت خیلی زشت بود بخصوص وقتی طرف قهرمان جهانه و کسی بوده ک همیشه مشکلات نگفته و حاشیه نداشته و از ایجاد حاشیه تو تیم جلوگیری کرده
نصف این مشکلات رو لویس یا حتی آلونسو داشت فراری رو با خاک یکسان می کرد
فتل باعث شد اولین دابل دیاناف تاریخ فراری در دور اول یک مسابقه در فرمول یک رقم بخورد.
به نظر اشتباه شده منظورتون مکس هست دیگه نه؟
استارت فضایی رایکونن…..
…
…
لامصب کل فصل معلوم نبود کجا بود.استارت سنگاپور به پرواز در اوومد….
اصلا انگار قهرمانی سب رو میخواست بترکونه…..
متن عالی و بی نظیری بود
تشکر فراوان از نویسنده
اما یکم به مقایسه لکلرک و فتل که رسید یه طوری شد
فصل ۲۰۱۹ کلی مشکل فتل تو تعیین خط داشت،خرابی روسیه که شاهکار بود
استراتژی روسیه ام که نگم
ماجرای کانادا وتل و همیلتون
دفاع سب تو اسپا از همیلتون که باعث قهرمانی چارلز شد
و کلی اتفاق دیگ
اما یه خرابی تو بحرین خیلی بولد میشه در صورتی که با اون خرابی باز پودیوم کسب شد
ولی تو روسیه چی!؟
تعیین خط آلمان تعیین خط فرانسه تعیین خط اتریش همه اینا فتل مشکل داشت
یه آمار ساده لکلرک با ۷ پول پوزیشن ده تا پودیوم گرفته
و فتل با دو پول پوزیشن ۹ پودیوم
حالا خرابی ماشینا و استراتژی بد و پیت استاپ های زمان برم بزاریم کنار
روی هم رفته متن عادلانه ای بود
به عنوان طرفدار فتل منکر افت محسوسش نیستم
اما قطعا عواملی باعث افتش شدن و تیم بیشترین سهم و تو این افت داشته
به هر حال قصه فراری و فتل بعد از آریوابنه تموم شد
به امید بهترین اتفاق برای سباستین
همه می دونیم فراری خیلی بیشتر تو نتیجه نگرفتن سهم داره
مرثیه ای برای یک رویا
خیلی حرفه فراری نتونسته این همه قهرمان رو که قبلا جای دیگه قهرمانیشونو ثابت کردن رو مجدد قهرمان کنه
حقیقتا باید اعتراف کنم فتل رو دوست دارم
واقعا نمیشه ازش بدتون بیاد
شاید برخی مواقع مثل مولتی۲۱ رو رقم زده
ولی با اختلاف بی شیله پیله ترین راننده گریده
و ب عنوان ی رقیب دوست داشتنی احترام بسیار بسیار خاص و زیادی واسش قائلم
تو دور اول ریس هفته گذشته وقتی پرچم زرد اومد و سکتور یک رو زرد نشون داد بعدشم اسپین فتل،در حد از دست دادن پول توسط لوییز تو کوالی روز قبل ناراحت شدم
#زنده_باد_فتل
برای این حال و روز وتل ناراحتم کاریشم نمیشه کرد شاید یه روز خبر خوشحال کننده ازش شنیدم
مهدی رنجبر عزیز
زیاد بنویس
لذت میبریم از قلمت
چالرز لکرک قهرمان همیشه نه در فراری تا ابد
جز کوبیدن فتل و بالا بردن لکرک و انداختن اشتباهات فراری به گردن سب چیزی نبود این مقاله
انگار نه انگار کیمی هم همتیمی سب بود اون زمان و اسمی از اون برده نشد.
ویروس کرونا هم تقصیر سب هست
عجب متنی برگام ریخت . . .
سباستین عزیز ما خیلی دوست داریم خیلی مردی، آخرین شاگرد مکتب قدیم
پشت متن پر زرق و برق و هزارتا پیچ و خم ادبی هرچی خواستی به فتل گفتی اقای نویسنده
باشه سوراخ لایه اوزون هم تقصیر فتل هست تو خوش باش