کیمی آنتونلی در مونزا فوق‌العاده ظاهر شد و مسابقه فرمول یک ایتالیا ۲۰۲۶ را از رده نوزدهم شروع کرد و به پیروزی رسید؛ جورج راسل، هم‌تیمی او دوم شد و مکس ورشتپن از ردبول در جایگاه سوم قرار گرفت.

🎥 تماشا مسابقه فرمول۱ ایتالیا ۲۰۲۶

آنتونلی پیش از آنکه چارلز لکلرک در پایان دور دوم تصادف کند و پرچم قرمز به اهتزاز درآید، هفت جایگاه صعود کرده بود. پس از ازسرگیری مسابقه، آنتونلی به پیشروی خود تا رسیدن به صدر ادامه داد و در جریان رقابت مرسدس برای پیروزی، بارها با راسل جایگاهش را عوض کرد.

اما صدرنشین قهرمانی زمانی برتری استراتژیک پیدا کرد که در پایان دور ۲۸، در حالی که دوم بود، تحت شرایط خودروی ایمنی مجازی به پیت رفت؛ تصمیمی که مرسدس برای راسل نگرفت.

آنتونلی در اواخر مسابقه، با وجود یک خروج از پیست، به صدر رسید و به نخستین ایتالیایی تبدیل شد که از سال ۱۹۶۶ تاکنون در مسابقه خانگی خود در مونزا پیروز می‌شود.

ورشتپن نیز که همراه با آنتونلی تحت شرایط خودروی ایمنی مجازی به پیت رفت، با تعقیب رانندگان مرسدس در طول مسابقه، سکوی سوم را تکمیل کرد.

پیر گسلی، راننده‌ای که مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرده بود، در نهایت حرفی برای گفتن نداشت و برای آلپین در رده هفتم به پایان رسید.

پیشروی توقف‌ناپذیر آنتونلی

در جریان پرچم قرمز ناشی از تصادف لکلرک، آنتونلی یکی از معدود رانندگانی بود که برای شروع مجدد مسابقه لاستیک‌های مدیوم را انتخاب کرد؛ در حالی که استارت اولیه را با لاستیک هارد انجام داده بود.

مسابقه در دور ششم از سر گرفته شد و آنتونلی در رده دوازدهم قرار داشت. او ظرف چند دور خود را به رده ششم رساند و تا دور ۱۴ به رقابت بر سر صدر بین راسل و ورشتپن نزدیک شده بود.

تا دور ۱۶، راسل دوباره از ورشتپن سبقت گرفته و به صدر بازگشته بود و آنتونلی نیز در همان دور جایگاه دوم را از قهرمان چهارباره جهان گرفت؛ ورشتپنی که گزارش داده بود محور عقب خودروی او “کاملاً خراب شده است”.

آنتونلی و راسل سپس وارد یک دوئل رفت‌وبرگشتی برای صدر شدند؛ در حوالی دور ۲۲، مهندس آنتونلی، پیت بونینگتون، به او گفت:

این بالا و پایین رفتن رو متوقف کن.

او بعداً توضیح داد که راسل در حال ایجاد فاصله با ورشتپن پشت سرش بوده است.

به آنتونلی گفته شد:

اگه نتونه این کار رو انجام بده، جایگاه‌ها رو عوض می‌کنیم.

اما معمای دستورات تیمی در دور ۲۸ و پس از توقف استون مارتینِ لنس استرول و ورود خودروی ایمنی مجازی، کنار گذاشته شد. آنتونلی و ورشتپن به ترتیب برای لاستیک‌های مدیوم و هارد به پیت رفتند، در حالی که راسل در پیست ماند و قرار بود لاستیک‌های هارد خود را تا پایان مسابقه حفظ کند.

این دو راننده پس از خروج از پیت، از رده‌های ششم و هفتم به راحتی از خودروهای پیش روی خود عبور کردند. تا دور ۳۷، آنتونلی فاصله خود با صدر را به کمتر از ۱۰ ثانیه رسانده بود و تا دور ۴۷ این فاصله به کمتر از یک ثانیه کاهش پیدا کرد.

در دور ۴۹ از ۵۳، آنتونلی در شیکین ابتدایی تلاش کرد صدر را از راسل بگیرد، اما موفق نشد و با رفتن روی شن، ۱.۴ ثانیه از دست داد.

به راسل گفته شد:

تمیز ادامه بده، اینجا ریسک نکن.

یک دور بعد، آنتونلی در مسیر منتهی به آسکاری به راحتی از راسل عبور کرد و به صدر رسید. او از آنجا تا پایان مسابقه بدون دردسر پیش رفت و با اختلاف ۳.۸ ثانیه از پرچم شطرنجی عبور کرد. آنتونلی با این پیروزی، نخستین ایتالیایی شد که از زمان لودوویکو اسکرفیوتی در سال ۱۹۶۶، در مونزا به پیروزی در یک گرندپری می‌رسد.

ورشتپن با اختلاف ۱۰.۸ ثانیه نسبت به راسل سوم شد و در اواخر مسابقه حمله متقابل مک‌لارن‌ها را نیز دفع کرد.

اسکار پیاستری و لندو نوریس برای کسب جایگاه چهارم رقابت نزدیکی داشتند که سه دور مانده به پایان به اوج رسید؛ زمانی که نوریس از پیست خارج شد و پس از آن مدعی شد پیاستری هنگام خروج از کروا گرانده او را به بیرون هل داده است.

از پیت‌وال مک‌لارن به آنها یادآوری شد:

رقابت تمیز.

با این حال، هر دو راننده بعداً یک بار دیگر از پیست خارج شدند و در نهایت نوریس در دور پایانی مسابقه از پیاستری عبور کرد و چهارم شد.

چارلز لکلرک و لوئیس همیلتون

چارلز لکلرک و لوئیس همیلتون

لوئیس همیلتون نیز پشت سر پیاستری در رده ششم قرار گرفت. او در ابتدای مسابقه و در جریان نبرد با لکلرک از مسیر خارج شده و از رده چهارم به هشتم سقوط کرده بود. همیلتون برای مدتی مک‌لارن‌ها را به چالش کشید، اما نتوانست با سرعت آنها همراه شود و در حالی که از زمان پرچم قرمز تا پایان از لاستیک‌های مدیوم استفاده می‌کرد، دو بار دیگر نیز از پیست خارج شد.

پول پوزیشن پیر گسلی و آلپین خیلی دوام نداشت؛ او در دور دوم صدر را به راسل واگذار کرد و پس از شروع مجدد مسابقه، به‌تدریج توسط ورشتپن، مک‌لارن‌ها، آنتونلی و همیلتون بلعیده شد و در نهایت در رده هفتم باقی ماند.

یوکی سونودا برای ریسینگ بولز دهم شد، اما پس از پایان مسابقه به دلیل نقض قوانین روند استارت تحت بررسی قرار گرفت. او پس از پرچم قرمز جایگاه تعیین‌شده خود را از دست داده و باعث شد یک دور گرم کردن دیگر انجام شود.

لاوسون نیز در ابتدای مسابقه به دلیل شکستن بال جلو مجبور شد در دور ۱۲ به پیت برود و جایگاه‌هایی را از دست داد. او همچنین پرچم سیاه و سفید دریافت کرد.

جدول مسابقه فرمول یک ایتالیا ۲۰۲۶

۱. کیمی آنتونلی (مرسدس) — ۵۳ دور

۲. جورج راسل (مرسدس) — +۳.۸۵۷

۳. مکس ورشتپن (ردبول) — +۱۴.۷۱۸

۴. لندو نوریس (مک‌لارن) — +۱۹.۰۵۶

۵. اسکار پیاستری (مک‌لارن) — +۱۹.۲۵۳

۶. لوئیس همیلتون (فراری) — +۲۴.۶۵۵

۷. پیر گسلی (آلپین) — +۲۷.۳۵۱

۸. آروید لیندبلاد (ریسینگ بولز) — +۴۵.۱۳۶

۹. فرانکو کولاپینتو (آلپین) — +۴۷.۳۵۳

۱۰. یوکی سونودا (ریسینگ بولز) — +۵۸.۱۸۷

۱۱. گابریل بورتولتو (آئودی) — +۶۵.۱۸۷

۱۲. نیکو هالکنبرگ (آئودی) — +۶۶.۱۸۷

۱۳. کارلوس ساینز (ویلیامز) — +۷۴.۱۱۷

۱۴. لیام لاوسون (ردبول) — +۷۵.۶۰۹

۱۵. اولی بیرمن (هاس) — +۷۸.۹۵۸

۱۶. استبان اوکون (هاس) — +۱ دور

۱۷. الکس آلبون (ویلیامز) — +۱ دور

۱۸. سرجیو پرز (کادیلاک) — +۱ دور

۱۹. والتری بوتاس (کادیلاک) — +۲ دور

دی‌ان‌اف لنس استرول (استون مارتین)

دی‌ان‌اف فرناندو آلونسو (استون مارتین)

دی‌ان‌اف چارلز لکلرک (فراری)

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

راهنما؛ برای گزارش دیدگاه خلاف قوانین، با محتوای "#گزارش" به آن پاسخ دهید.

یک دیدگاه

دیدگاه خود را بیان کنید