نیکی لائودا با نام کامل آندریاس نیکولوس لائودا (به انگلیسی Niki Lauda ؛ 22 فوریه 1949 – 20 مه 2019) راننده اتومبیلرانی اتریشی و قهرمان سه دوره فرمول یک در سال های 1975، 1977 و 1984 و یک کارآفرین در حوزه هواپیمایی بود.
او تنها راننده تاریخ فرمول یک است که هم با فراری و هم مکلارن، دو سازنده موفق این ورزش، قهرمان جهان شده است. او یکی از بزرگترین رانندگان تمام ادوار فرمول یک به حساب میآید.
او به عنوان یک کارآفرین هواپیمایی، سه شرکت هواپیمایی لائودا ایر، نیکی و لائودا را تأسیس و اداره کرده است. او سفیر برند Bombardier بیزینس ایرکرافت بوده است.
وی همچنین به مدت دو سال مشاور اسکودریا فراری و مدیر تیم جگوار در فرمول یک بوده است. پس از آن، وی در آخر هفتهها و مسابقات به عنوان کارشناس تلویزیون آلمان کار میکرده و همچنین مدیر غیر اجرایی مرسدس آ ام گ پتروناس موتوراسپورت بوده است، که نیکی در این تیم سهام 10 درصدی داشته است.
نیکی لائودا و حادثه آلمان 1976 در پیست نوربرگرینگ
پس از ظهور به عنوان ستاره فرمول یک و کسب عنوان قهرمانی رانندگان در 1975، خودروی فراری 312T2 لائودا در یک تصادف در گرندپری آلمان 1976، در پیست نوربرگرینگ، دچار حریق شد و او پس از استنشاق دودهای سمی و سوختگی شدید، به طور جدی مجروح شد.
او زنده ماند و به اندازه کافی بهبود یافت تا دوباره، درست شش هفته بعد، در گرندپری ایتالیا به مسابقه بپردازد. اگرچه او قهرمانی جهان آن سال را تنها با یک امتیاز اختلاف به جیمز هانت واگذار کرد، اما سال بعد در آخرین فصل خود در اسکودریا فراری، دومین قهرمانی جهان خود را به دست آورد.
پس از دو سال حضور در تیم برابهام و وقفه دو ساله، لائودا به کورس قهرمانی برگشت و چهار فصل را برای مکلارن بین سالهای 1982 و 1985 راند و در سال 1984، توانست با نصف امتیاز بیشتر نسبت به همتیمی خود، آلن پراست، عنوان قهرمانی جهان رانندگان را به دست آورد.
نیکی لائودا و توتو ولف
نیکی لائودا از همسر اولش، مارلن نوئوس(متولد 1976 ، طلاق در سال 1991)، دو فرزند پسر داشت: ماتیاس راننده مسابقهای بود و لوكاس به عنوان مدیر برنامه ماتیاس عمل میكرد. در سال 2008، او با بیرجیت وتزینگر، که یک سرپرست پرواز برای شرکت هواپیماییاش بود، ازدواج کرد.
در سال 2005، وقتی کلیه ای که نیکی از برادرش در سال 1997 دریافت کرده بود از کار افتاد، بیرجیت کلیه اش را به لائودا اهدا کرد. در سپتامبر 2009، بیرجیت یک دوقلو به دنیا آورد.
لائودا به زبان آلمانی، انگلیسی و ایتالیایی میتوانست صحبت کند.
در سال 1993، هنگامی که لوکا دی مونتزمولو به لائودا پیشنهاد مشاورهای در فراری داد، او در یک سمت مدیریتی به فرمول یک بازگشت. در نيمه فصل 2001، لائودا نقش مدير تيم را در جگوار بر عهده گرفت. با این حال، این تیم نتوانست پیشرفت کند و لائودا به همراه 70 شخصیت اصلی دیگر در اواخر سال 2002 برکنار شدند.
در سپتامبر 2012، او به عنوان مدیر غیر اجرایی تیم فرمول یک مرسدس آ ام گ پتروناس منصوب شد. او کسی بود که لوئیس همیلتون را برای بستن قرارداد سه ساله با مرسدس راضی کرد.
نیکی لائودا و لوئیس همیلتون
نبرد فرمول یک سال 1976 بین نیکی لائودا و جیمز هانت، در فیلم راش (2013) به تصویر کشیده شد که در آن نقش لائودا با بازی دانیل برول بازی شد. لائودا درباره مرگ هانت گفت:
وقتی شنیدم که او در 45 سالگی در اثر حمله قلبی درگذشت، تعجب نکردم، فقط غمگین شدم.
او همچنین گفت که هانت یکی از معدود افرادی بود که او دوستش داشت، برایش احترام قائل بود و تنها شخصی بود که به او حسادت میکرد.
مرد اتریشی از اواسط سال 2018 با بیماری هایی رو به رو شده بود و حتی پیوند ریه اش باعث شد تا یک ماه در بیمارستان بستری باشد. پس از آن نیز دوباره مدیر غیر اجرایی تیم مرسدس، بعد از تشخیص ابتلا به آنفولانزا در ایام کریسمس 2019، در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان بستری شد.
روزنامه های اتریشی در روزهای قبل از فوتش گزارش داده بودند که او در سوئیس دیالیز کلیه انجام داده است.
در 20 مه 2019 و پیش از گرندپری فرمول یک موناکو، تایید شد که نیکی بر اثر بیماری از میان ما رفته است و خانواده اش در بیانیه ای که به رسانه های اتریشی داده اند، بیان کردند:
با غم و اندوه بسیار، اعلام می کنیم که نیکوی عزیز ما با آرامش در کنار خانواده اش درگذشت.
یک الگو و و معیار برای همه ما، شوهر، پدر و پدربزرگ دوست داشتنی از میان ما رفت و دلتنگش خواهیم شد.
هدایت خودرو به سمت پیروزی همیشه چالشی برای امتحان توانایی، شجاعت و عزم یک راننده بوده است. هیچ کس بهتر از نیکی لائودا آن را درک نمی کند، راننده ای که در گرندپری آلمان سال 1976 و در پیست نوربرگرینگ یکی از ترسناک ترین و خشن ترین تصادف های تاریخ فرمول یک برایش اتفاق افتاد.
با توجه به نتایجی که آن تصادف داشت شاید اگر هر فرد دیگری بود سریع جا می زد و برای همیشه فرمول یک را ترک می کرد، چه برسد به این که باز گردد و سال بعدش قهرمان هم بشود. نیکی از آن دسته آدم ها نبود که پا پس بکشد، فقط چند ماه زمان کافی بود تا دوباره برگردد و به همه نشان بدهد که چرا باید از او به عنوان یکی از بهترین های تاریخ فرمول یک یاد کرد.
