فرمول یک ایران – یازدهمین مرحله از رقابتهای سال 2016 فرمول یک، در تاریخ سوم مرداد ماه در پیست هانگارورینگ مجارستان برگزار شد. در این مطلب مروری بر اتفاقات این سه روز خواهیمکرد.
مقدمه
پیست هانگارورینگ در 19 کیلومتری بوداپست از سال 1986 بی وقفه میزبان گرندپری مجارستان بوده است. از ویژگیهای پیست میتوان به عرض باریک پیست – که سبقتگیری را مشکل میکند – و دمای بالای آن اشاره کرد.
– سطح پیست امسال مجدداً آسفالت شده بود لذا با توجه به نو شدن سطح پیست انتظار کاهش زمانها را داشتیم.
نقشه ی پیست هانگارورینگ
– لوئیس همیلتون با چهار قهرمانی در مجارستان در کنار مایکل شوماخر بیشترین تعداد قهرمانی در این پیست را دارد، هر چند در دو سال گذشته موفق به کسب عنوان قهرمانی نشده بود.
– در بین رانندگان حاضر، کیمی رایکونن با هفت پودیم بیشترین تعداد پودیم را به دست آورده است.
– پس از استفاده از کربهای جدید در ردبول رینگ اتریش برای جلوگیری از استفاده بیش از حد رانندهها از کربها و به دنبال آن اعمال محدودیت در بعضی پیچهای سیلوراستون ( و در نتیجه حذف یک دورِ لوئیس همیلتون در زمانگیری)، فیا اعلام کرد در مجارستان از طریق الکترونیکی کنترل بیش از حد خودروها از پیست (رعایت نکردن محدودیت پیست) را کنترل میکند.
– در صبح جمعه و پیش از آغاز تمرین اول، نیکو روزبرگ با توافق با مرسدس تا سال 2018 قراردادش را با این تیم تمدید کرد.
– پیرلی لاستیکهای مدیوم، سافت و سوپر سافت را برای گرندپری مجارستان در اختیار تیمها قرار داده بود.
جلسات تمرینی
مطابق انتظار باز هم مرسدس برترین تیم تمرینات بود هر چند در مواقعی، به خصوص در تمرین سوم ردبول عملکردی نزدیک به مرسدس داشت.
در صبح جمعه لوئیس همیلتون سریع تر از روزبرگ نشان داد و پیشتاز اول-دومی مرسدس بود. اما در عصر جمعه همیلتون با از دست دادن کنترل خودرویش به دیواره پیست برخورد کرد و موفق به ادامه تمرین و ثبت تایم با لاستیک سوپرسافت نشد. در این جلسه روزبرگ با پشت سر گذاشتن رانندگان ردبول اول شد.
لوئیس همیلتون
جلسه سوم در صبح جمعه نیز با برتری روزبرگ همراه بود با این نکته که رانندگان ردبول مخصوصاً مکس ورشتپن عملکرد بسیار خوبی از خود به نمایش گذاشتند.
در مجموع در جلسات تمرینی ردبول همانند سیلوراستون موفق تر از فراری عمل کرد تا نزدیک ترین تیم به مرسدس باشد. تیم مک لارن به ویژه فرناندو آلونسو نیز نسبت به اوایل فصل کاملاً سریع تر نشان میدادند و با ادامه همین روند میتوان به نتیجه گیری آنها در فصل آینده امیدوار بود.
زمانگیری
قسمت اول زمانگیری تحت شرایطی بارانی تبدیل به ماراتنی شد که میتوان گفت نهایتاً به اتمام نرسید! ابتدا به علت بارش شدید باران آغاز زمانگیری دو بار و هر بار ده دقیقه به تعویق افتاد. در این میان ماشین ایمنی با دور زدن در پیست شرایط را برای شروع جسله بررسی میکرد.
خودروی ایمنی در حال بررسی پیست در جلسه زمان گیری
با بهتر شدن شرایط، زمانگیری آغاز شد اما مجدداً به علت باران شدید پرچم قرمز به اهتزاز در آمد. در ادامه از سرگیری رقابت همراه با تصادف مارکوس اریکسون بود تا بار دیگر مارشالها پرچم قرمز را به رانندگان نشان دهند اما این پایان ماجرا نبود و دو بار دیگر پرچم قرمز رقابت را متوقف کرد.
ابتدا تصادف هاریانتو و در انتها تصادف فیلیپه ماسا! پس از تصادف ماسا و با توجه به آن که زمان کافی برای اتمام یک دور باقی نمانده بود Q1 پایان یافت. ماسا حذف شده بزرگ این مرحله بود که در رده هجدهم قرار گرفت.
فیلیپه ماسا
Q2 در شرایطی آغاز شد که رانندگان ابتداً با لاستیکهای اینترمدیت دور زدند اما رفته رفته به لاستیکهای سوپرسافت رو آوردند.
با اینکه ریسینگ لاین تقریباً خشک شده بود اما همچنان چالههایی از آب در پیست باقی مانده بود. ضمن آنکه با گذشت زمان و خشک تر شدن پیست زمانها بهتر میشد و رانندگان که دیرتر دور نهایی خود را کامل میکردند از مزیت برخوردار بودند.
نهایتاً این شرایط قربانی خود را گرفت و کیمی رایکونن با قرار گرفتن در رتبه چهاردهم از راه یابی به Q3 بازماند. نکته برجسته راه یابی هر دو راننده تیم مک لارن برای اولین بار بعد از گرندپری 2014 برزیل به قسمت نهایی زمانگیری بود.
با خشک شدن پیست رانندگان Q3 را با لاستیکهای سوپرسافت آغاز کردند. اتفاق تاثیرگذار در لحظاتی پایانی رخ داد؛ جایی که با اسپین شدن آلونسو در پیچ نهم و نمایش پرچم زرد رانندگان در سکتور دوم سرعت خود را کم کردند اما تاثیر این اتفاق برای همه یکسان نبود؛ همیلتون که در پشت آلونسو قرار داشت و همچنین ریکاردو سرعت خود را به شدت کم کردند اما روزبرگ که عقب تر بود تنها لحظاتی تحت تاثیر پرچم زرد قرار گرفت و با اضافه شدن آلونسو به پیست با پرچم سبز روبهرو شد و لذا توانست زمان قبلی خود را بهبود بخشد و با کنار زدن همیلتون پل پوزیشن را کسب کرد.
همان طور که از جلسات تمرینی قابل حدس بود، ردبول نزدیک ترین تیم به مرسدس بود. دنیل ریکاردو جلوتر از هم تیمیخود در جایگاه سوم شروع مسابقه قرار گرفت تا ردیف دوم متعلق به ردبول باشد.
ریکاردو – روزبرگ – همیلتون
علی رغم آنکه رایکونن و فتل در جلسات تمرینی به ترتیب با لاستیکهای سافت و سوپرسافت 31 و 23 دور زده بودند، پیرلی دوام لاستیکهای سافت و سوپرسافت برای مسابقه را 29 و 14 دور پیش بینی کرده بود. علاوه بر این کمپانی ایتالیایی محتمل ترین استراتژی را انجام دو پیت استاپ و حالت بهینه را استفاده از لاستیکهای سوپرسافت – سافت – سافت میدانست.
مسابقه
برخلاف عصر شنبه، پیشبینیها حاکی از هوایی آفتابی در زمان مسابقه بود. در حالی که ده راننده اول مسابقه را با لاستیکهای سوپرسافت آغاز میکردند رایکونن لاستیکهای سافت را انتخاب کردهبود و با توجه به این که به علت عدم حضور در Q3 نسبت به ده راننده اول دو دست لاستیک سوپرسافت بیشتر در اختیار داشت انتظار میرفت استراتژی متفاوت را در پیش گیرد و در دورهای پایانی با پیشتازان رقابت کند.
با خاموش شدن پنج چراغ و استارت مسابقه هر پنج راننده نخست به خوبی از جای خود کنده شدن و تقریباً استارتی مشابه داشتند اما استارت به نسبت بهتر ریکاردو باعث شد تا روزبرگ برای دفاع کمی به چپ متمایل شود و در نتیجه داخل پیچ را برای عبور همیلتون خالی بگذارد و جایگاه اول را به او واگذار کند.
سبقت همیلتون از روزبرگ در پیچ اول بعد از استارت
از همان ابتدا همیلتون فاصلهای یک تا دو ثانیهای با روزبرگ باز کرد و به دنبال آنها ریکاردو، فتل و ورشتاپن مسابقه را ادامه میدادند. در همین فاصله رایکونن خود را به رده دهم رسانده بود و خودروی جنسن باتن دچار مشکل شد تا آخر هفته خوب مک لارن بیش از این ادامه پیدا نکند.
با فرا رسیدن پیت استاپهای اول، پیشتازان همگی لاستیکهای سوپرسافت خود را با سافت جایگزین کردند و فتل موفق شد با اندرکات کردن ورشتپن به جایگاه چهارم راه یابد. ورشتپن پس از خروج از پیت پشت رایکونن – که استراتژی متفاوتی را دنبال میکرد و همچنان با لاستیکهای سافت در حال دور زدن بود – وارد پیست شد و با توجه به نو بودن لاستیکهایش چند بار برای سبقت گیری از رایکونن اقدام کرد اما دفاع رایکونن و ساختار پیست هانگارورینگ، که سبقت گیری در آن را دشوار میکند، امکان سبقت را به او نداد و تا زمانی که رایکونن برای تعویض لاستیکهایش با سوپرسافت به روانه پیت شد به دور زدن پشت او ادامه داد.
ریکاردو زودتر از سایر پیشتازان برای پیت استاپ دوم وارد پیست شد و بار دیگر از لاستیکهای سافت استفاده کرد. این استراتژی در دورهای بعدی توسط سایر پیشتازان نیز تکرار شد.
رایکونن در دور پنجاه و یکم برای توقف دوم وارد پیت شد و مجدداً با لاستیکهای سوپرسافت در رده ششم به پیست باز گشت و با توجه به نو و نرم تر بودن لاستیکهایش شروع به کم کردن فاصله با خودروهای جلویی کرد تا اینکه به فاصله کم تر از یک ثانیهای وشتپن رسید تا برای چندمین بار در این فصل شاهد رقابتِ مسنترین و جوانترین راننده رقابتها باشیم. اتفاق اوایل مسابقه به نحوی دیگر تکرار شد و رایکونن نیز مانند وشتپن موفق به سبقتگیری نشد. ضمن اینکه در یکی از حملات باله جلوی فراری به لاستیک ورشتپن برخورد کرد اما برای هیچ کدام از دو خودرو مشکلی پیش نیامد.
برخورد باله فراری رایکونن با لاستیک ردبول ورشتپن
در دورهای پایانی فتل نیز فاصله خود را با ریکاردو به کم تر یک ثانیه رساند اما فرصتی برای اقدام به سبقت گیری پیدا نکرد.
در تمام طول مسابقه همیلتون با فاصلهای مطمئن نسبت به روزبرگ دور زد و از جانب وی خطری را احساس نکرد. روزبرگ یک بار در پی اشتباه همیلتون و خارج شدنش از پیست و بار دیگر با اشتباه استفان گوتیرز – که در حال لپ شدن، به موقع مسیر را برای همیلتون خالی نکرد – این فرصت را داشت که به نزدیکی همیلتون برسد اما نتوانست از این دو فرصت بهره لازم را ببرد تا نهایتاً لوئیس همیلتون برای پنجمین بار فاتح گرندپری مجارستان شود و با پشت سر گذاشتن نیکو روزبرگ قبل از رسیدن تعطیلات تابستانیِ رقابتها به صدر رده بندی کلی رود.
ریکاردو، فتل، وشتپن، رایکونن و آلونسو نیز ردههای سوم تا هفتم را به خود اختصاص دادند.
ریکاردو – همیلتون – روزبرگ
مرسی از تحلیل
مرسی
عالي بود ، اميدوارم اين سايت هميشه برقرار بماند ، چون همشون بسيار حرفه اي و بروز هستند .
ممنونم ازپوشش سریع وکامل اخبار
خداقوت