مکلارن احساس میکند که برای نخستین بار بهعنوان یک تیم مشتری مرسدس، از پیامدهای تیم کارخانهای نبودن آسیب میبیند؛ موضوعی که با ورود فرمول یک به عصر جدید موتورهایش بیش از پیش آشکار شده است.
لندو نوریس در گرندپری موناکو به دلیل مشکلی مرتبط با پاوریونیت از مسابقه کنار رفت؛ تازهترین مورد از چندین مشکل فنی که مکلارن امسال با آن مواجه بوده است.
پس از شروع فصل، مکلارن تا حدی از این موضوع غافلگیر شد که در زمینه درک نحوه بهرهبرداری کامل از پتانسیل موتورهای جدید، چقدر از مرسدس عقبتر است. این تیم در چین با یک مشکل الکتریکی پیش از مسابقه روبهرو شد که باعث شد هیچیک از رانندگانش نتوانند در گرندپری شرکت کنند. همچنین نوریس در ژاپن به یک باتری جدید نیاز پیدا کرد، با وجود اینکه در ابتدای همان رویداد از یک قطعه جدید استفاده کرده بود.
برخی از این مشکلات ناشی از عملکرد خود مکلارن بوده است؛ مانند مشکل گیربکس که نوریس را مجبور کرد در مسابقه قبلی در کانادا نیز از ادامه رقابت بازبماند. آندره استلا، مدیر تیم مکلارن، پس از موناکو تأکید کرد که “تقریباً در تمام بخشهای خودرو با مشکل مواجه بودهایم.”
او همچنین گفت که گاهی مشکلات موتور ناشی از نحوه نصب آن یا چگونگی یکپارچهسازی آن با شاسی است و بنابراین مسئولیت این مسائل صرفاً بر عهده بخش موتوری مرسدس (HPP) نیست.
اما او پذیرفت که بخش موتور مهمترین حوزه از نظر قابلیت اطمینان بوده و شروع دشوار فصل باعث شده مکلارن به این نتیجه برسد که برای نخستین بار واقعاً به دلیل مشتری بودن و نه کارخانهای بودن، در موقعیت ضعف قرار گرفته است.
مدیر تیم مکلارن گفت:
ما این مشکلات مربوط به قابلیت اطمینان رو جداگانه میشناسیم و میفهمیم. میتونیم درستشون کنیم.
اما وقتی اینهمه مشکل پیش میاد، ممکنه نشون بده که پروژه هنوز نسبتاً تازهست.
تا حالا هیچوقت احساس نکرده بودیم که مشتری بودن ما رو عقب انداخته باشه. و میخوام اینجا کاملاً شفاف باشم که سوءتفاهمی پیش نیاد؛ این به این معنی نیست که برای بخش موتور مرسدس اولویت کمتری داریم.
موضوع اینه که فرصتهای کمتری برای هماهنگی و یکپارچهسازی داری و نمیتونی در زمینه رفع مشکلات اطمینانپذیری یا استفاده عملکردی از پاوریونیت دقیقاً همزمان با تیم کارخانهای جلو بری. وقتی تیم کارخانهای باشی، میتونی استفاده از امکانات، آزمایشهای شاسی و تستهای طولانی واحد قدرت رو با هم ترکیب کنی.
دلایل زیادی وجود داره که باعث میشه بحث قابلیت اطمینان پاوریونیت، یا مزیتهای تیم کارخانهای بودن از نظر موتور، در سال ۲۰۲۶ اهمیت بیشتری پیدا کنه؛ سالی که با یک تغییر فنی خیلی بزرگ روبهرو هستیم.
بخش موتوری مرسدس (Mercedes HPP) نیز آگاه است که محصولش برای یک تیم مشتری به اندازه کافی قابل اعتماد نبوده است، زیرا بدیهی است که هیچ قصدی برای ارائه یک بسته موتور غیرقابل اعتماد وجود ندارد. به همین دلیل این مجموعه سخت در تلاش است تا ریشه مشکلات را درک کرده و آنها را بهبود بخشد.
با این حال، مکلارن ناگزیر در اولویتبندی مربوط به بهینهسازی عملکرد و قابلیت اطمینان، پشت تیم اصلی مرسدس قرار میگیرد؛ زیرا تیمهای مشتری همیشه در استفاده از زمان و منابع موجود در رتبه دوم قرار خواهند گرفت.
در نهایت، داشتن یک بسته بهتر از نظر عملکرد و قابلیت اطمینان در آغاز دوره قوانین جدید موتور، پاداشی است که مرسدس در ازای تعهد و سرمایهگذاری روی یک پروژه کامل تیم کارخانهای فرمول یک دریافت میکند.
مرسدس و مکلارن
آیا مکلارن موتور خودش را خواهد ساخت؟
مکلارن با قهرمانی در بخش سازندگان فرمول یک در سال ۲۰۲۴، به نخستین تیم مشتری در دوران موتورهای هیبریدی این مسابقات تبدیل شد که توانست عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد؛ سپس در سال ۲۰۲۵ نیز هر دو عنوان قهرمانی را کسب کرد.
پیش از آن، تنها همکاریهای کارخانهای موتور موفق بودند؛ مرسدس در سالهای ابتدایی عصر موتورهای V6 توربوهیبریدی سلطه داشت و سپس ردبول با همکاری کارخانهای خود با هوندا به قدرت اول تبدیل شد.
این موفقیت برخلاف انتظار بسیاری از افراد بود؛ حتی برخلاف دیدگاه مدیران پیشین مکلارن مانند ران دنیس، که همین طرز فکر در نهایت به همکاری ناموفق مکلارن و هوندا بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ منجر شد.
پس از آن، مکلارن دلیلی نمیدید که با آغاز دوره کاملاً جدید قوانین موتور در سال ۲۰۲۶، دوباره به عقب بازگردد.
با این حال، آن موفقیت در شرایطی به دست آمد که موتورهای فرمول یک چندین سال تحت فریز همولوگیشن قرار داشتند و موتورها بهخوبی شناخته شده بودند؛ موضوعی که قراردادهای مشتری را بسیار مطلوبتر میکرد و عملاً به مکلارن اجازه میداد مانند یک تیم شبهکارخانهای فعالیت کند.
مکلارن همچنان در جلسات مربوط به جزئیات طراحی با بخش موتوری مرسدس (HPP) حضور دارد و رابطه کاری میان دو طرف را فوقالعاده توصیف میکند.
اما پیچیدگی بسیار زیاد موتورهای ۲۰۲۶، همراه با بروز مشکلات پیشبینینشده، باعث شده است که اولویت نخست بودن در زمینه ارتباطات، همکاری فنی و تستهای داینو، مزیت بیشتری برای مرسدس نسبت به آنچه مکلارن در ابتدا تصور میکرد ایجاد کند.
برای جلوگیری از این وضعیت در بلندمدت، مکلارن میتواند به سراغ پروژه موتور اختصاصی خود برود.
این تیم زمانی که آئودی در حال بررسی گزینههای ورود به فرمول یک بود، ایجاد یک همکاری کارخانهای با این خودروساز آلمانی را بررسی کرد، اما از آن صرفنظر کرد زیرا آئودی قصد داشت مالکیت تیم را در اختیار بگیرد.
اکنون ردبول الگویی برای تیمهای مستقل ایجاد کرده است تا بهطور کامل وارد پروژه ساخت موتور اختصاصی شوند. این تیم با تأسیس بخش ردبول پاورتِرینز و سپس جذب حمایت فورد، برای نخستین بار موتور فرمول یک خود را بهصورت داخلی توسعه داده است.
این پروژه که با بحثهای زیادی همراه بوده، طبق سیستم فرصتهای اضافی توسعه و ارتقا (ADUO) فدراسیون جهانی اتومبیلرانی، بهعنوان بهترین موتور احتراق داخلی فرمول یک شناخته شده است. همچنین ماه گذشته در کانادا نخستین سکوی خود را به دست آورد و آخر هفته گذشته نیز در موناکو در ردیف اول خط استارت قرار گرفت.
تعهد به راهاندازی یک بخش موتور، پروژهای عظیم برای ردبول بود و به همین شکل، برای مکلارن نیز به سرمایهگذاری بسیار سنگینی از سوی سهامداران یا مشارکت یک طرف سوم نیاز خواهد داشت؛ زیرا این تیم میتواند با یک خودروساز همکاری کند.
زک براون، مدیرعامل مکلارن ریسینگ هرگز در را به روی چنین توافقی نبسته است و هفته گذشته در موناکو اعتراف کرد که هر زمان فرمول یک مجموعه بعدی قوانین موتور برای سالهای ۲۰۳۰ یا ۲۰۳۱ را نهایی کند، مکلارن دستکم یک ارزیابی اولیه از این مسیر انجام خواهد داد.
براون در پاسخ به اینکه آیا اولویت مکلارن حفظ جایگاه خود بهعنوان یکی از تیمهای مشتری مرسدس در دوره بعدی است یا باید دوباره به فکر یک برنامه کارخانهای مستقل باشد، گفت:
اول از همه، من واقعاً از همکاری با بخش موتوری مرسدس راضیام.
اونا شریک فوقالعادهای بودن. باهاشون چند تا قهرمانی گرفتیم، در حالی که همه میگفتن با موتور مشتری نمیشه قهرمان شد. فکر میکنم ثابت کردیم که میشه.
اولویت شماره یک ما ادامه همکاری با مرسدسه. اونا شریک خیلی خوبی بودن.
هر وقت قوانین جدیدی معرفی بشه، بررسی میکنیم ببینیم از نظر فنی جذابه یا نه، و اینکه از نظر مالی منطقی هست یا نه.
وقتی اون زمان برسه، این مسیر رو ارزیابی میکنیم.
اما الان که اینجا نشستهایم، از همکاری با مرسدس کاملاً راضی هستیم و انتظار داریم این همکاری ادامه پیدا کنه.
زاک براون و کریستین هورنر
مکلارن “فهرست بلندبالایی” از موارد را برای بررسی دارد
در همین حال، مکلارن بهطور کامل در حال بازبینی نحوه همکاری خود با بخش موتوری مرسدس است تا ببیند چگونه میتواند فرآیندهایش را در چارچوب واقعیت یک تیم مشتری، تا حد ممکن مستحکم و قابل اتکا کند.
وقتی از استلا پرسیده شد که با توجه به اینکه قابلیت اطمینان از قبل نیز در اولویت بوده، چگونه میتوان درک بهتری از این مسائل به دست آورد یا آنها را بهبود بخشید، برای مثال از طریق تغییر شیوه همکاری یا همکاری فشردهتر با بخش موتوری مرسدس، او گفت:
رابطه خیلی خوبی که داریم این امکان رو بهمون میده که تکتک موارد رو بررسی کنیم، از هر مورد درس بگیریم و از نظر فنی حلش کنیم.
اما وقتی نمیدونی چه چیزی در راهه، فقط رسیدگی به مشکلات بهصورت موردی کافی نیست.
در نهایت باید عمق، شدت و اثربخشی جلسات مختلف، میزان همکاری، تبادل اطلاعات و فرآیندها رو بازبینی کنی؛ چه بین کارخانهها، چه بین پیستها و کارخانه و برعکس.
بنابراین بازبینیای که الان در جریانه، از یه طرف روی تکتک مشکلات متمرکزه، اما از طرف دیگه گستردهتر هم هست، چون در سال ۲۰۲۶ با چیزهای جدید و تغییرات زیادی روبهرو هستیم.
عملاً باید نسبت به گذشته در سطح جدیدی از همکاری فعالیت کنیم.
این گفتوگوها از چند ماه پیش شروع شده، اما مثل همه چیز در فرمول یک، همیشه یه فاصله زمانی وجود داره. اینطور نیست که امروز کاری انجام بدی و فرداش نتیجهاش رو ببینی.
پس این روند از همین حالا در جریانه و گفتوگوها هم نسبتاً گسترده هستن.
مکلارن همچنین پنهان نکرده است که جدا از مسائل مربوط به قابلیت اطمینان، خودروی این تیم هنوز به خوبی خودروی مرسدس نیست.
فاصله مکلارن با تأمینکننده موتور خود در طول فصل کم و زیاد شده است، اما روند مثبتی که این تیم در ژاپن، میامی و کانادا ایجاد کرده بود، جایی که به بهترین تعقیبکننده مرسدس تبدیل شد و حتی مسابقه اسپرینت میامی را برد، آخر هفته گذشته در موناکو ناگهان متوقف شد.
در آنجا، نقاط ضعف خودرو بهوضوح آشکار شد و استلا اعتراف کرد که اگر مکلارن میخواهد تا پایان فصل دوباره وارد رقابت قهرمانی شود، باید هم از نظر عملکرد و هم از نظر قابلیت اطمینان یک “تحول” ایجاد کند.
استلا دو آخر هفته اخیر مسابقات را یک “هشدار واقعبینانه و مهم” برای تیم توصیف کرد؛ تیمی که اکنون باید تکرارکننده روند پیشرفت خود در فصل ۲۰۲۴ باشد، زمانی که فصل را بسیار عقبتر از ردبول آغاز کرد اما در نهایت به بهترین تیم فرمول یک تبدیل شد و قهرمانی سازندگان را به دست آورد.
استلا گفت:
فهرست بلندبالایی داریم؛ هم از نظر عملکرد و هم از نظر قابلیت اطمینان.
هنوز هم با این ذهنیت جلو میریم که شاید این فصل از نظر جبران عقبماندگی شبیه سال ۲۰۲۴ بشه.
اما در سال ۲۰۲۴ روند پیشرفتمون از نظر قابلیت اطمینان و عملکرد قانعکنندهتر بود.
پس اگه میخوایم در رقابت قهرمانی بمونیم، باید یه تغییر اساسی ایجاد کنیم.
