نگاهی خلاصه به گرندپری اتریش

فرمول یک ایران – نهمین مرحله از رقابت‌های سال 2016 فرمول یک، از تاریخ 11 تا 13 تیر ماه در پیست Red Bull Ring اتریش – پیست خانگی تیم ردبول – برگزار شد. در این مطلب مروری بر اتفاقات این سه روز خواهیم‌کرد.

مقدمه: پیست Red Bull Ring یکی از کوتاه‌ترین پیست‌ها در تقویم رقابت‌های فرمول یک است که تنها از نه پیچ تشکیل شده و با توجه به ساختار سریع پیچ یک دور آن در کم تر از 70 ثانیه زده می‌شود که کمترین زمان در رقابت‌ها محسوب می‌شود.

پیست red bull ring

در این پیست قدرت – در واقع موتور – نقش پررنگ‌تری نسبت به داون‌فورس ایفا می‌کند لذا پیش بینی می‌شد تیمی‌ نتواند مرسدس را برای کسب رتبه‌های اول و دوم به چالش بکشد. در دو سال گذشته که این پیست به تقویم رقابت‌ها بازگشته نیکو روزبرگ موفق به کسب دو عنوان قهرمانی شده بود.

جلسات تمرینی: جلسه تمریتی اول در صبح جمعه بدون مشکل خاصی و با برتری رانندگان مرسدس و نیکو روزبرگ به پایان رسید.

نیکو روزبرگ

نکته قابل توجه کرب‌های جدید زرد رنگ پیست بودند. در این فصل برای جلوگیری از خروج بیش از حد رانندگان در خروجی پیچ‌ها و یا بریدن ورودی پیچ برای بدست آوردن مزیت، کرب‌‌های جدید قرمز و زرد به پیست اضافه شده بودند، اما کرب‌های زرد رنگ به گونه ای طراحی شده اند که عبور از روی آن‌ها برای راننده بی هزینه نباشد!

این کرب‌ها نسبت به کرب‌های معمول ارتفاع بیشتری دارند لذا باعث عدم تعادل ماشین می‌شوند و در نتیجه شکستگی سیستم تعلیق را به دنبال خواهد داشت.

قربانی این کرب‌ها در تمرین اول مکس ورشتپن بود که دوبار عبور از روی این کرب‌ها به قیمت جداشدن اندپلیت (END Plate) باله جلویش تمام شد. اما در ادامه رقابت در طول آخر هفته شاهد تصادفات شدید تر نیکو روزبرگ و دنیل کویات بودیم که منجر به انتقاد رانندگان و لزوم بازنگری برای فصل بعد شد.

در جلسه تمرینی عصر جمعه دقایقی پس از شروع تمرین شاهد بارش باران بودیم که هرچند مانع شبیه سازی جلسه زمان گیری با لاستیک آلترا سافت شد اما فرصت رانندگی در باران را فراهم کرد. اگرچه با شدت گرفتن باران خودروها به گارازهایشان بازگشتند. نکنه جالب خشک شدن سریع پیست بعد از توقف بارش باران بود که تقریباً در رقابت‌های فرمول یک بی سابقه بود به نحوی که رانندگان توانستند به فاصله چند دقیقه با لاستیک‌های خشک دور بزنند.

نیکو روزبرگ تمرین دوم اتریش

با توجه به جدید شدن سطح پیست و اضافه شدن لاستیک‌های آلترا سافت، پیرلی در انتهای جلسات تمرینی روز جمعه پیش بینی زمان‌های کم تر از 1 دقیقه شش ثانیه را در زمان گیری داشت که به معنی کاهش دو ثانیه ای نسبت به سال گذشته بود.

اتفاق برجسته تمرین سوم در صبح شنبه تصادف شدید نیکو روزبرگ بود تا باعث شود با تعویض جعبه دنده، پنج رده پنالتی برای شروع مسابقه دریافت کند و از این لحاظ به سباستین فتل بپیوندد. در این جلسه رانندگان فراری سریع نشان دادند و سباستین فتل توانست مقام اول را کسب کند.

نیکو روزبرگ

زمان گیری:

تجمع ابرها در بعدازظهر شنبه نوید ریزش باران را می‌داد که نهایتاً در Q3 شاهد ریزش باران بودیم.

رویداد قابل ذکر Q1 تصادف کویات در خروجی پیچ 8 و مشکل موتور کارلوس ساینز بود. در Q2 رانندگان فراری و ردبول سریع ترین دور‌های خود در را با لاستیک‌های سوپرسافت زدند و به این بدان معنی بود که این رانندگان مسابقه را با لاستیک‌های سوپرسافت آغاز خواهد کرد و در نتیجه در استینت اول تعداد دورهای بیشتری را نسبت به دارندگان لاستیک الترا سافت خواهند زد. سایر رانندگان راه یافته به Q3 بهترین زمان خود در Q2 را با لاستیک الترا سافت که دوام کم تری دارد، زدند.

ردبول رینگ

Q3 در شرایط بارانی آغاز شد و در نتیجه رانندگان با لاستیک‌های اینترمدیت وارد پیست شدند.

اما در اواخر جلسه با توقف بارش باران و خشک شدن سریع پیست با توجه به گرم بودن هوا، تمام رانندگان اقدام به تعویض لاستیک‌های خود با لاستیک‌های سریع آلتراسافت کردند.

در این شرایط تمام رانندگان موفق به زدن دو دور شدند. به علت آن که با گذشت زمان شرایط پیست بهتر می‌شد، رانندگانی که دیرتر دور خود را به اتمام رساندند توانستند زمان‌های بهتری را کسب کنند.

در نهایت لوئیس همیلتون موفق به کسب پل پوزیشن شد و روزبرگ دوم شد. نباید از عملکرد خوب نیکو ‌هالکنبرگ و جنسن باتن غافل شد که به ترتیب سوم و پنجم شدند که با توجه به جریمه‌های روزبرگ و فتل از جایگاه‌های دوم و سوم رقابت را آغاز کردند.

نیکو هالکنبرگ، لوئیس همیلتون و نیکو روزرگ

پیرلی بهترین استراتژی را دو پیت استاپ و هر بار استفاده از لاستیک سافت پیشنهاد کرده بود که از بین مدعیان تنها همیلتون دو دست لاستیک سافت در اختیار داشت. همچین پیرلی اختلاف لاستیک‌های سوپرسافت و آلترا سافت را دوری چهار دهم ثانیه تخمین زده بود.

مسابقه:

جدا از استارت بد ‌هالکنبرگ که سبب شد از رتبه دوم به پنجم تنزل پیدا کند، سایر مدعیان استارت خوبی داشتند و جابجایی عمده ای را در شروع مسابقه شاهد نبودیم.

مسابقه ی اتریش

در چند دور ابتدایی و قبل از پیت استاپ‌های اول، همیلتون به پیشتازی خود ادامه می‌داد در حالی که رایکونن خود را به رتبه دوم رسانده بود.

نیکو روزبرگ در دور یازدهم وارد پیت شد و لاستیک‌های سافت را جایگزین آلترا سافت کرد. در حالی که انتظار می‌رفت لاستیک‌های سوپرسافت دوام بیشتری داشته باشند، ریکاردو و ورشتاپن به ترتیب در دورهای 15 و 16 وارد پیت استاپ شدند و لاستیک‌های سافت را بر خودروهایشان سوار کردند.

نهایتاً همیلتون که توانسته بود 21 دور در مسابقه از لاستیک‌های آلتراسافتش محافظت کند وارد پیت شد. پیت استاپی که واکنش رایکونن را به دنبال داشت و یک دور بعد او را روانه پیت کرد. هرچند این استراتژی فراری باعث شد وی پشت ورشتاپن و ریکاردو به مسابقه بازگردد در شرایطی که همیلتون جلوی این دو قرار گرفت.

مسابقه ی اتریش

فتلّ که لاستیک‌هایش را عوض نکرده بود به پیشتاز مسابقه تبدیل شد که روزبرگ و همیلتون را پشت خود می‌دید.

روزبرگ با توجه به لاستین‌های نو ترش هر دور خود را به فتل نزدیک تر می‌کرد تا اینکه در دور 27 و در مستقیمی ‌اصلی لاستیک عقب سمت راست فتل دچار پنچری و سپس ترکیدگی شد (اتفاقی که پیرلی بعد از مسابقه به قطعات موجود در پیست نسبت داد) و خودروی وی به دیواره پیست برخورد کرد که در پی این اتفاق شاهد حضور خودروی ایمنی در پیست بودیم.

سباستین فتل

پس از خروج خودروی ایمنی نیکو روزبرگ پیشتازی مسابقه را در دست گرفت و همیلتون، ورشتاپن، ریکاردو و رایکونن در جایگاه‌های دوم تا پنجم وی را تعقیب می‌کردند.

مسابقه ی اتریش

این ترتیب تا دور 55 ادامه داشت و در این بازه فاصله روزبرگ و همیلتون بین 1 تا 2 ثانیه متغیر بود و روزبرگ متحمل فشاری از جانب همیلتون نبود. در دور 55 همیلتون وارد پیت استاپ شد و لاستیک‌های سافت را جایگزین کرد.

روزبرگ در دور بعد جواب این پیت استاپ را داد و با توجه به اتمام لاستیک‌های سافتش، از سوپرسافت استفاده کرد. در همین فاصله رایکونن که فاصله اش با ریکاردو را کم کرده بود از اشتباه او استفاده کرد و به جایگاه چهارم رسید و شروع به کم کردن فاصله با ورشتاپن کرد.

در چند دور پایینی نگاه‌ها به رقابت بر سر جایگاه اول و سوم بود؛ جایی که همیلتون و رایکونن فاصله شان را با روزبرگ و ورشتاپن به شدت کم کرده بودند.

در دور پایانی روزبرگ در پیچ اول دچار اشتباه شد و این فرصت را به همیلتون داد تا در پیچ دوم اقدام به سبقت گیری کند. در حالی که روزبرگ داخل پیچ را در اختیار داشت همیلتون از خارج پیچ دست به سبقت گیری زد اما روزبرگ با ترمرگیری دیر، بیش از حد از داخل پیچ به خارج متمایل شد و دو خودرو با هم برخورد کردند که باعث هدایت موقت همیلتون به خارج از پیست شد هرچند سریعاً به پیست بازگشت.

نیکو روزبرگ و لوئیس همیلتون

اما اتفاق ناگوار برای روزبرگ رخ داد؛ باله جلوی خودروی وی دچار مشکل شد و درنتیجه خودرویش به شدت کند شد. اتفاقی که نه تنها باعث عبور همیلتون شد، بلکه ورشتاپن و رایکونن هم از وی عبور کردند.

نیکو روزبرگ

در انتها همیلتون عنوان قهرمانی را بدست آورد. ورشتاپن و رایکونن دوم و سوم شدند و روزبرگ که تا دور آخر پیشتاز بود، به سختی خود را به خط پایان رساند و رتبه چهارم را کسب کرد تا نتواند سومین قهرمانی پیاپی در اتریش را بدست آورد.

لوئیس همیلتون