فرمول یک ایران – والتری بوتاس توانست با پیروزی در گرندپری اتریش به جمع ستاره های فنلاندی بپیوندد. او تنها راننده ای نبود که به جمع هم وطنان نامی اش پیوست، پنجمین سکوی متوالی دنیل ریکاردو او را نیز به تاریخ سازان استرالیایی فرمول یک ملحق کرد…
قبل از امروز، تنها سه فنلاندی چندین مسابقه ی فرمول یک را برده بودند و همه ی آن ها قهرمان نیز شده بودند. کیمی رایکونن، میکا هاکینن و که که روزبرگ این سه نفر هستند و حالا می توانیم والتری بوتاس را نیز به جمع شان اضافه کنیم… و او هم اکنون یکی از رانندگانی است که برای قهرمانی در فصل 2017 رقابت می کند.
این تنها رکورد ملی در اسپیلبرگ نبود. دنیل ریکاردو با به دست آوردن پنجمین سکوی متوالی اش که بهترین عملکرد خودش نیز هست، توانست خود را در کنار بزرگانی چون جک برابهام و الن جونز ببیند. او در بین راننده های شاغل نیز پنجمین نفری است که حداقل پنج سکوی متوالی را برده اند، او در کنار رایکونن، فرناندو آلونسو، لوئیس همیلتون و سباستین فتل قرار دارد.
رومن گروژان توانست در اتریش ششم بشود و این بهترین نتیجه ی تیم هاس تا به این جای فصل 2017 فرمول یک بوده است. هم چنین این پنجمین مرتبه ی متوالی است که آن ها مسابقه را با امتیاز تمام می کنند.
اوضاع برای مرسدس از همه نظر خوب نبوده است… با وجود این که فتل نتوانست حتی یک دور را در اتریش پیشتاز باشد ولی توانست با دوم شدندش در اسپیلبرگ فاصله اش با همیلتون را در ماراتون قهرمانی به 20 امتیاز برساند.
این اولین مسابقه ی فصل 2017 بود که نه فتل و نه همیلتون نتوانستند پیشتاز دوری باشند. در مجموع دو مسابقه ی گذشته فتل تنها سه دور پیشتاز بوده است، در حالی که ریکاردو 18 ، همیلتون 30 و بوتاس 69 دور پیشتاز بوده اند، اما مشخصا او فاصله ی امتیازی اش در جدول را افزایش داده است.
حالا فاصله ی بوتاس با هم تیمی اش، کم تر از فاصله ی همیلتون با فتل است. این هر دو راننده را نگران می کند، تا به حال سابقه نداشته است که فتل پیشتاز رقابت قهرمانی بوده باشد و در انتها تاج قهرمانی را روی سرش ندیده باشد…
برای همیلتون، اتریش دومین مسابقه ی پشت سر همی بود که او روی سکو نرفت. این اولین بار پس از حدود 3.5 سال است که این اتفاق می افتد، او قبلا در آخرین مسابقه ی 2013 و اولین مسابقه ی فصل 2014 در استرالیا به روی سکو نرفته بود!
البته مرد بریتانیایی اتریش را با دستان خالی ترک نکرد، او سریع ترین دور را ثبت کرد، که رکورد سریع ترین دور ردبول رینگ هم بود و توانست رکورد سال 2003 مایکل شوماخر را بشکند. این اولین رکورد سریع ترین زمان پیست همیلتون است، فتل با چهار رکورد پیشتاز است، یکی بیشتر از شوماخر و رایکونن.
در طرف دیگر، جولیون پالمر بار دیگر برای گرفتن امتیاز تقلا کرد ولی با فاصله ی کمی نتوانست امتیاز بگیرد. برای سومین بار در چهار مسابقه ی قبل او یازدهم شد! در موناکو، کانادا و اتریش، او تنها دو ثانیه با نفر دهم فاصله داشت.
حداقل این اولین باری بود که پالمر توانست بالاتر از نیکو هالکنبرگ وقتی که هر دو مسابقه را تمام کرده اند قرار بگیرد.
پالمر برای مقام بدشانس ترین راننده ی فصل 2017 یک رقیب جدی دارد… مکس ورشتپن. این سومین مسابقه ی متوالی و پنجمین مسابقه در هفت مسابقه ی گذشته است که راننده ی ردبول از مسابقه کنار می رود. این بدترین عملکرد مرد هلندی در دوران حرفه ای و کوتاه فرمول یکش است.
ورشتپن تنها 277 دور را تا به این جای فصل کامل کرده است، کم تر از هر راننده ای. هم چنین این مقدار از نصف تعداد دورهای همیلتون و فتل کم تر است.
آلونسو هم یک قربانی در برخورد پیچ یک اتریش بود. اتریش با این راننده ی اسپانیایی مهربان نبوده و این سومین خروج آلونسو در اتریش بوده است.
در حالی که اوضاع برای مک لارن خوب پیش نرفت، راننده های ویلیامز توانستند که برای اولین بار هر دوی شان امتیاز بگیرند، فیلیپه ماسا نهم و لنس استرول دهم شد. هر دو مسابقه را از ده رده پایین تر شروع کرده بودند.
ایستگاه بعدی سیلوراستون است، همیلتون تلاش می کند تا چهارمین برد متوالی اش را در خاک بریتانیا جشن بگیرد، رکوردی که تنها جیم کلارک به آن رسیده است. چه راهی بهتر از این برای بازگشت همیلتون به جدال قهرمانی وجود دارد؟








ی عدد و رقم هم من اضافه کنم
اینک سال پیش فتل فقط با طی کردن ۲۶ دور لاستیک سوپر سافتش ترکید (ک نو نو بود و تو تعیین خط ازش استفاده نشده بود)
در حالی که دیروز رایکونن با اولتراسافت ۴۴ دور زد تازه با ماشینهایی که بخاطر چسبندگی بیشتر،بیشتر استهلاک رو لاستیک ایجاد میکنن ک واقعا بیمزه شده
قدیما پیرلی لاستیک هاش طوری بودن ک بخاطر ترکیدن زیاد مورد انتقاد بودن
حالا با این شرایط واقعا معنی کلمه مدیریت لاستیک ک بزرگترین نقاط قوت تیم های فورس ایندیا و فراری بود کاملا از بین میره
و مهمتر از اون استراتژی ها رو از همیش ب هم نزدیکتر میکنه ک نتیجش میش کم شدن چالش های تاکتیکی و کاهش هیجان رقابت خودرو ها با تاکتیک های متفاوته
صد درصد موافقم. سال پیش وقتی راننده مورد علاقت سعی میکرد با لاستیکاش دور بیش از حد بزنه لرزه به تنت می افتاد که نکنه لاستیکش بترکه و هر پیچی که رد میکرد استرس بیشتر میشد ولی امسال اصلا این حس به آدم دست نمیده و تازه میگی یالا دور بیشتر بزن و دیر برو تو پیت
مطلب عالی بود.مخصوصا رکوردهای وتل و همیلتون.
این جمله هم عالی بود و امیدوارمون کرد:تا به حال سابقه نداشته است که فتل پیشتاز رقابت قهرمانی بوده باشد و در انتها تاج قهرمانی را روی سرش ندیده باشد
Go ahead VETTEL , go boy ! You can beat HAMILTON
اتفاقاتي كه براي مكس ميفته بيشتر از آسيب زدن به ورشتپن به ضرر ردبوله…. ادامه اين اتفاقات باعث ميشه ردبول قهرمان آينده فرمول يك را از دست بده