فرمول یک بازگشت به موتورهای V10 یا هر نوع پیشرانهٔ تنفس طبیعی را در آینده نزدیک منتفی اعلام کرده و کمیسیون فرمول یک بار دیگر بر پایبندی کامل به قوانین جدید پاوریونیت که از فصل آینده اجرا میشود، تأکید کرد.
این قوانین، که از سال ۲۰۲۲ توسط فدراسیون جهانی اتومبیلرانی (فیا) تصویب شدهاند، حاصل سالها توسعه توسط سازندگان موتور هستند. با این حال، فیا برای خود امکان «اصلاحات جزئی» را در نظر گرفته که میتواند برای حل برخی نگرانیها بهکار رود – از جمله مشکل تمام شدن انرژی باتری در انتهای مسیرهای مستقیم بلند، که رانندگان، تیمها و هواداران را نگران کرده است.
یکی از تغییرات پیشنهادی، معرفی سیستم «نرخ کاهش قدرت الکتریکی» است که مانع از استفاده کامل و ناگهانی از نیروی الکتریکی هنگام خروج از پیچها میشود. این سیستم باعث میشود مصرف انرژی بهصورت تدریجی انجام شود و سرعت خودرو در مسیرهای مستقیم بهآرامی افزایش یابد، تا انرژی زودتر از موعد مصرف نشود.
طبق قوانین فعلی، انرژی الکتریکی قرار است ۵۰٪ از قدرت کل خودرو – معادل ۳۵۰ کیلووات – را تشکیل دهد. اما پیشنهاد جدید، کاهش این رقم به ۲۰۰ کیلووات است تا خروجی الکتریکی خودرو در طول هر دور پایدارتر باشد – چه در پیستهایی حساس به قدرت همچون جده، مونزا، باکو و لاسوگاس، چه در همهٔ پیستها.
این موضوع قرار است در نشست روز پنجشنبه کمیسیون فرمول یک مورد بحث قرار گیرد. اما برخی از سازندگان موتور تردید دارند که حذف ۱۵۰ کیلووات از انرژی الکتریکی و کاهش سهم آن به ۳۵٪ بتواند بهعنوان «اصلاح جزئی» تلقی شود.
همهٔ تأمینکنندگان پاوریونیت دیدگاه یکسانی ندارند. برخی استدلال میکنند که فرمول یک پیش از این نیز در دوران موتورهای توربوشارژ، سیستمهایی مشابه داشته؛ زمانی که قدرت خودروها در تعیین خط بسیار بیشتر از مسابقه بود.
کریستین هورنر، مدیر تیم ردبول، در پیتلین جده از این پیشنهاد حمایت کرد و گفت:
اگر این کار به نفع خود مسابقاته، باید ازش حمایت کرد.
اما توتو ولف، مدیر مرسدس، آن را «شوخی» خواند.
دو شرکت آئودی و هوندا نیز ظاهراً تمایلی به پذیرش این تغییر ندارند، در حالیکه در فراری نظرات متنوعی وجود دارد. فرد واسر، رئیس تیم فراری، اعتراف کرد که برخی جنبههای قوانین جدید ممکن است دستکم گرفته شده باشند و از سایر مدیران تیمها خواست صرفاً بهخاطر مزیت رقابتی احتمالی، در برابر تغییر مقاومت نکنند.
جنرال موتورز و کادیلاک در فرمول یک
جنرال موتورز بهعنوان تأمینکننده موتور فرمول یک برای فصل ۲۰۲۹ تأیید شد
جنرال موتورز رسماً از سوی فدراسیون جهانی اتومبیلرانی (فیا) بهعنوان تأمینکننده موتور در مسابقات فرمول یک برای فصل ۲۰۲۹ تأیید شد. این شرکت از سال ۲۰۲۶ با تیم کادیلاک وارد رقابتها خواهد شد و از ۲۰۲۹ موتورهای ساخت آمریکا را به پیست میآورد.
فیا امروز تأیید کرد که جی ام پرفورمنس پاوریونیت (زیرمجموعهٔ موتور اسپورت جی ام) بهعنوان تأمینکنندهٔ رسمی پیشرانه در فرمول یک پذیرفته شده است. این تأییدیه تنها دو ماه پس از رسمی شدن ورود تیم کادیلاک به فرمول یک از ۲۰۲۶ صادر شد.
در سه فصل اول حضورش (۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸)، تیم آمریکایی با موتورهای فراری مسابقه خواهد داد و سپس از فصل ۲۰۲۹ با موتورهای تولید داخل آمریکا وارد رقابت میشود.
موتورهای فرمول یک جنرال موتورز توسط نهادی تازه تأسیس و مشترک بین جی ام و شرکت TWG Motorsports – مالک برند آندرتی گلوبال – در دست توسعه هستند. طبق برنامه، این بخش جدید سال آینده یک مرکز اختصاصی توسعه موتور در نزدیکی مرکز فنی شارلوت جی ام در کارولینای شمالی راهاندازی خواهد کرد.
جنرال موتورز جدیدترین عضو باشگاه سازندگان پاوریونیت در فرمول یک خواهد بود و از ۲۰۲۹ در برابر رقبایی چون فراری، مرسدس، آئودی و ردبول/فورد رقابت خواهد کرد.
ما همین الانش فرمول E داریم واسه ماشینا الکترونیکی فرمول یک مثلا قرار بود از بقیه لیگا سریع تر و با قدرت تر باشه تو تست مرسدس واسه ماشین سال بعدشون ادعا کردن سرعتش از ماشینای فرمول ۲ هم کم تر شده اینطوری که کل جذابیت فرمول یک از بین میره
فکر کنم هیچکس امیدی نداشت فرمولا وان و FIA از پس این شرکتهای خودروسازی بر بیان و بعد از چند سال کار روی این پاوریونیتها یک مرتبه بیان بگن کنسله، حالا چیزیو بیاریم که ربطی به سیاستهای شما توی تولیداتتون نداره.
اما مایه تاسفه…ظاهرا این قضیه دیر یاد گرفتن همچنان توی فرمولا وان ادامه داره.
توی پیستها، گرول ترپ بر میدارن، همه اعتراض میکنن، انقدر ادامه میدن تا بفهمن اتفاقا گرول ترپ به درد میخوره.
طراحی یکسری پیچها رو عوض میکنن، خرابش میکنن، همه معترض میشن، توجهی نمیکنن تا بعد چند سال بفهمن همون قبلیه بهتر بود.
خودروسازها بودجه های چندصد میلیون دلاری رو وارد فرمولا وان میکنن، همه میگن این باعث از بین رفتن ورزش میشه، توجهی نمیکنن تا ۲/۳ گرید ورشکسته بشه تا آخر بفهمن سقف بودجه باید بزارن.
حالا هم این داستان پاوریونیتهای سنگین، بیش از حد پیچیده و بی صدا که چندسال گند زد به رقابتها وقتیکه اومد، حالا قراره پیچیده ترم بشن.
بهرحال این دوره رو بورس بودن فرمولا وان و DTS و طرفدارایی که گذری یه ربع میشینن پای رقابتها ببینن کی به کی میکوبه، میگذره…پشت سرشونم، نصف این خودروسازها میرن و اونموقع میشه امیدوار بود از شر این این پاور یونیتها راحت شد.
تا اون موقع…باید پیگیر باتری کی بهتره، دیپلویمنت کی کجای پیسته و DRS و این ماشینهای ۹۰۰ کیلویی برقی باشیم و البته هفته به هفته طرفدارا بزنن سر و کله هم سر چند سانت خط سفید…که کی از خط رد شد کی نشد کی لمس کرد کی تمام چرخش روش بود…انگار تنیس داریم میبینیم.
فعلا زور دست دوستانیه که میخوان ماشین بفروشن.
قطعا آینده خودروسازی به سمت برقی شدن خواهد بود. پس فرمول وان هم به عنوان پیشتاز اصلی تکنولوژی در دنیای خودرو و اوج این صنعت باید به این سمت بره. اما چجوری و در چه مقیاسی؟ و به چه قیمتی؟ به هرحال تنها بخشی از این مسابقات مربوط به تکنولوژی های تولید خودرو هست. بخش مهمترش خودِ رقابت و القای حس رقابت به هواداران هست. این که میبینیم همه طرفداران فرمول یک آرزو میکنن به دوران طلایی موتورهای وی ۱۰ برگردیم بخاطر اینه که اون خودروها حس رقابت رو در نهایت خودش به مخاطبین القا میکرد. چه صدای این خودرو ها، چه ابعادشون که باعث میشد رقابت و سبقت های بیشتر و زیباتری رو ببینیم و حتی چه شخصیت راننده ها مخصوصا راننده های عصیانگر…
الان خیلی از این چیزها دیگه به اون صورت در فرمول یک دیده نمیشه و قطعا اگر رویدادهای تبلیغاتی و تفریحی حاشیه این مسابقات کنار گذاشته بشه شاید تعداد هوادارانی که به پیست برای دیدن مسابقه میان افت محسوسی کنه.
اینهایی که گفتم تا حد زیادی از این رقابت گرفته شده. حالا فرض کنیم خودروها از اینی که هست بی صدا تر، پیچیده تر ، سنگین تر بشند، قوانین رقابت بین راننده ها محدود تر بشه و تغییراتی از این دست. چی میمونه از فرمول یک؟ تبدیل میشه به صرفا یک فستیوال که در حاشیه اون فستیوال یه رقابتی هم بین بیست یا بیست و دوتا ماشین برگزار میشه، مثل چیزی که داره در پیست های امریکا اتفاق میفته.
پیست های مزخرفی که صرفا در مسابقات اش راننده ها دور می زنند و خبری از رقابت نیست مثل موناکو.
هیچ نکته مثبتی تو ماشین های سال بعد نمیبینم به جز کوچیکتر شدن سایز ماشین ها …
یه نسخه از بازی فرمول وان دارم ، ۲۰۲۰ شوماخر ادیشن که توش ماشین های قدیمی رو داره مثل ماشین ۲۰۰۴ فراری که صدای انجین اش قشنگ برام حکم تراپی رو داره …
تو ماشین های الان یکم فقط صدای انجین هوندا رو دوست دارم ، فراری که لنتی صدای تیزی داره که قشنگ سردرد میاره و مرسدس ام صداش رو واقعا دوست ندارم و رنو ام که تو فرمول وان ۲۳ صدای آبمیوه گیری میده!!!
خوش به حالت سیستم بالایی داری که F1 2020 بازی می کنی. کامپیوتر من که تا F1 2014 جواب می دهد یعنی به عبارتی تا نسل هفتم کنسول های خانگی.
رو سیستم بازی نمیکنم با کنسول بازی میکنم، آخرین نسخه ام فرمول وان ۲۳ هست که تا الان ۱۲۰۰ ساعت پلی دادم:) چون واقعا ۲۴ هیچی نداشت که براش پول بدم، همون راننده ها همون پیست ها ، امسال هم نمیگیرم میذارم ۲۰۲۶ رو میگیرم …
وقتی وعده های بزرگ داده میشه و تغییرات نسل خودروها خیلی زیاد هستن،این تردیدها از نوع عملکرد زیاد میشه.دو سه سال پیش فرمول یک اعلام کرد اینکه هر راننده ای در چه موقعیت هایی از انرژی الکتریکی خودروش استفاده کنه،راننده های سطح بالاتر رو از بقیه جدا میکنه.مثال ساده براش اینه که یه راننده تصمیم میگیره وقتی ۵۰ درصد باتریش شارژ شد شروع به استفاده از قدرتش کنه و راننده ای ممکنه با رسیدن به ۳۰ درصد شارژ اینکار رو انجام بده و دیگری با رسیدن به حدود صد در صد.اینکه راننده بخاد توی مستقیمی شارژش رو بیشتر استفاده کنه یا در پیچها.اما این تیمها هستن که باید بهترین حالت رو برای تقسیم استفاده از انرژی در قسمتهای مختلف هر پیست پیدا کنن و راننده رو راهنمایی کنن.تیمی که باتریهایی با بازدهی بالاتر داشته باشه دست بازتری در کل این شرایط داره.حالا فرمول یک بخاطر دیدن شرایط در سیمولاتورها بدون شک متوجه نقص های اساسی شده و برای اینکه در آینده سلب مسئولیت از شرایطی کنن که مسابقات غیر رقابتی بوجود میاد پیشنهاد میده خوده تیمها مذاکره کنن با اینکه میدونن الان دیگه نمیشه تغییر خاصی روی چیزی که تیمها سه چهار ساله روش کار کردن بدن.توی بخش ایرو هم معلوم نیست ایرودینامیک فعال چه مشکلاتی بوجود بیاره.تمرکز قوانین در این هست تا با محدودیت تغییرات ایرودینامیکی،هوای کثیف تولید شده رو کاهش بدن چون توی نسل گراند افکت فعلی همه وعده هاشون شکست خورد و بخاطر باز گذاشتن دست طراحان تیمها بود که درصد هوای کثیف از ۲۰۲۲ تا الان هر سال بیشتر شد و داریم میبینیم خودرویی که در هوای تمیز قرار داره برتری واضحی پیدا میکنه.حتی تیم برتر مکلارن توی هوای کثیف به مشکل میخوره.
تو کف خودروها هم قصد دارن عملکرد خودروها که وابستگی به تنظیم ارتفاع پیدا کرده رو از این حالت خارج کنن.یه تغییری که در نظر گرفتن بزرگتر کردن دیفوزرها هست.
چالش چهارم دوام باتری ها هست.این سطحی از دوام پاوریونیت ها که خصوصا در این دو سال دیدیم بدون شک بخاطر باتری های جدید و بسیار پیچیده دیگه در کار نیست و انواع خرابی ها از تاخیر ناگهانی در شارژ شدن گرفته یا دشارژ شدن سریع باتری یا سوختن باتری کاملا قابل پیشبینی هستن.این مشکلات و تغییرات باعث میشن توی ۲۰۲۶ مجبور بشن در قسمتهای مختلف تغییرات ناگهانی قوانین بوجود بیارن.باتری با ساختار بهتر و با دوام تر،هماهنگی سریع با تغییر قوانین چهره تیم برتر نسل جدید رو نشون میده.
امیدوارم در دوران موتوری جدید Mercedes تیم برتر باشد.
اخیرا ویدیو های زیادی اومده مبنی بر ناهمخوانی سبک راننده همیلتون مبنی بر دیر ترمز گرفتن و حداکثر سرعت در ورودی پیچ، با ماشین های جدید. که البته از تعداد زیاد اصلاح فرمون و خطا ها میشد فهمید، ولی خب توضیح تخصصی اش فرق میکنه.
من میخوام بدونم اگر فیا میتونه محاسبه کنه که کدوم قوانین با کدوم سبک رانندگی تطابق بهتری دارن، بنابراین کاملا امکان دستکاری در تاریخ رو داره. به این معنی که شاید اگر مکس مثلا سال ۲۰۰۷ وارد میشد با ماشین هایی که انقدر به صورت یک طرفه مطابق سبک رانندگی اش نبود، شاید هیچوقت انقدر نمیتونست امتیاز کسب کنه و رتبه اش رو در راننده های برتر تاریخ بالا ببره.
و از طرفی حتی اگر برای فیا قابل محاسبه نباشه)که قطعا هست) باز هم موضوع کاملا برای راننده ها و تیم ها شانسی میشه. مثلا قوانین ۲۰۱۰ ظرف ۴ سال تموم میشن و وتل فقط ۴ قهرمانی کسب میکنه، در صورتی که قوانین ۲۰۱۴، تا ۲۰۲۲ ادامه دارن و همیلتون میتونه ۶ قهرمانی کسب کنه که در اصل اون دوتای دیگه رو هم باید از آن خود می کرد.
بنابراین چیزی که تماشاگر ها دوست دارن و اون ظاهری که می بینن فقط یک سیرک بی معناست. تنها نکته مثبتش تکنولوژی تیم ها و پیشرفت اون+ هنرنمایی راننده هاست. اصلا انگار هیچی رو نمیشه محاسبه کرد.
اگر تیمی برای یک دوره قوانین امکانات خوبی داشته باشه و برای یک دوره دیگه نه، که تقریبا تمام تیم ها همینطورین؛ دیگه کاملا به شانس یا دستکاری فیا بستگی داره که چه تعداد عنوان برنده بشه.
امیرعلی جان به نظرم همین تغییرات و منفعت یا ضرر بردن بعضی راننده ها و تیمها از اون قضیه، خودش جزئی از ذات فرمول یک باشه.
نمیدونم تو این تغییرات رو هدفمند میدونی یا نه، اما من شخصا هیچوقت باور ندارم که برای منفعت بردن یه تیم یا یه راننده خاص قوانین تغییر میکنن.
شاید بعضی تیم ها با لابی گری قوانین یا تغییرات جزئی ای که به نفعشون هست رو اعمال کرده باشن توو بعضی مقاطع، اما اینکه فیا یا فرمول یک با برنامه ریزی خاصی تغییر قوانین رو اعمال کرده باشه رو قبول ندارم.
به نظرم ایرادش اونجاست که دیگه هیچ مقایسه ای نمیشه انجام داد؛ حتی اگر تغییر قوانین مغرضانه نباشه.
باید حد زیادی از آزادی رو تامین کنن تا بتونیم مقایسه خوبی داشته باشیم. نه اینکه انقدر یک طرفه تو هردوره قوانین به سمت یک تیم و راننده خاص بچرخه.
گفته میشه که ردبول میخواد از موتور هوندا برای ۲۰۲۶ استفاده کنه و موتور خودشونو به تیم دومشون یعنی ریسینگ بولز بدن همون آلفاتاوری خودمون
میگن هرگز نگو هرگز اما این شایعه ایی که به راه افتاده بنظرم خیلی خیلی دور از واقعیته و به نفع هیچکس نیست…نه ردبول، نه هوندا.
اطلاعات فنی ندارم از خودروهای v10یا همین نسل هیبرید، اما چیزی که برای من آماتور کاملا واضحه، میزان رقابت و هیجان خودروها تا2008 و بعد از اون تا حدی تا 2012 هست. مثلا رقابتی که 1998، 99 و 2000، مایکل با هاکینن داشته اصلا توی یه دنیای دیگه ست.
یا رقابت های 2004 تا 2007.
با دیدن آرشیو مسابقات قشنگ. اون حس هیجان و رقابت وحشتناک به آدم منتقل میشه، دیگه چه برسه به اینکه در زمان خودش اون فصل ها رو دیده باشی.
به قول جرمی کلارکسون :
مکس ورشتپن یکی از رانندگان بزرگ تمام دوران است .
او حتی ممکن است بهترین راننده ای باشد که تا به حال دیده ایم.
احتمالی استفاده دوباره ردبول از موتورهای هوندا
قهرمان چهار فصل اخیر فرمول یک شاید دوباره از موتورهای شرکت هوندا در این مسابقات استفاده کند.
احتمال استفاده دوباره ردبول از موتورهای هوندا ؟نشریه اسپانیایی موتور اسپورت گزارش داد که تیم ردبول احتمالاً در سال 2026 به استفاده از موتورهای هوندا باز میگردد و در این میان از موتورهای فورد در تیم ریسینگ بولز استفاده خواهد کرد.
بر اساس این گزارش؛ تیم مستقر در میلتون کینز با چالشهای جدی در توسعه موتور خود برای سال 2026 مواجه است. اگرچه موتور احتراق داخلی و سیستم الکتریکی به صورت جداگانه عملکرد خوبی دارند، اما زمانی که با هم ترکیب میشوند، کارایی لازم را ندارند.
ردبول در حال بررسی این ایده است که از موتورهای هوندا در سال 2026 استفاده کند و ریسینگ بولز (تیم دوم ردبول) را بهعنوان یک پایگاه آزمایشی برای موتورهای فورد در نظر بگیرد. این گزینه در حال بررسی است، زیرا قرارداد با فورد استفاده اجباری از موتورهای آمریکایی را برای هر دو تیم ردبول مشخص نکرده است.
این رویکرد میتواند مزایایی را برای فورد به همراه داشته باشد، زیرا در صورت بروز مشکلات، شهرت این شرکت آسیب چندانی نخواهد دید (ریسینگ بولز در ردهبندی تیمهای درجه دوم قرار دارد). از سوی دیگر، این همکاری میتواند برای هوندا نیز سودمند باشد، زیرا همکاری با ردبول جریان دادهها را افزایش میدهد و امکان توسعه سریعتر را فراهم میکند.
در این گزارش همچنین آمده است که اندی کاول رئیس استون مارتین با گسترش پایگاه مشتریان هوندا در صورت حفظ اولویت پشتیبانی از تیم بریتانیایی مخالفتی ندارد.