با وجود برگزاری جلسه مشترک لوئیس همیلتون، چارلز لکلرک و فردریک واسر در حاشیه گرندپری برزیل، به نظر می‌رسد اختلافات میان دو راننده فراری هنوز به طور کامل برطرف نشده است.
اگرچه همیلتون و لکلرک در مسابقه برزیل رفتار حرفه‌ای‌تری داشتند، به دستورات تیمی عمل کردند و برخلاف گرندپری مکزیک فضای کافی برای رقابت به یکدیگر دادند، اما این آرامش لزوماً به معنای پایان تنش‌های داخلی فراری نیست.
ریشه اصلی اختلافات همچنان پابرجاست: هر دو راننده می‌خواهند رهبر فراری باشند و در صورت بازگشت این تیم به رقابت برای پیروزی و قهرمانی جهان، هیچ‌کدام حاضر نیستند به راحتی از موقعیت خود عقب‌نشینی کنند.
جلسه برزیل؛ پایان اختلاف یا آرامشی موقت؟
پس از رقابت جنجالی دور نخست گرندپری مکزیک که فرصت پیروزی را از فراری گرفت، فردریک واسر تصمیم گرفت جلسه‌ای مشترک با دو راننده خود برگزار کند.
این جلسه در برزیل انجام شد و هر سه نفر پس از آن از نتیجه گفت‌وگوها ابراز رضایت کردند. همیلتون درباره جلسه گفت:
همه‌چیز خوبه. فرد ما رو دور هم جمع کرد و واقعاً جلسه رو خیلی خوب مدیریت کرد.
بعد هم من و چارلز رو گذاشت تا هرکدوم دیدگاه خودمون رو مطرح کنیم.
گفت‌وگوی خیلی خوب و صادقانه‌ای داشتیم و الان همه‌چیز خوبه. از این موضوع عبور می‌کنیم و به کارمون ادامه می‌دیم.
در جریان مسابقه برزیل نیز دو راننده فراری برخوردی با یکدیگر نداشتند و حتی هنگام رقابت در پیست، دستورات تیمی را رعایت کردند.
با این حال، واسر حاضر نشد این رفتار را نشانه حل قطعی اختلافات بداند. او گفت:
نمی‌تونین شرایط مکزیک و برزیل رو با هم مقایسه کنین.
راستش جمعه گفت‌وگوی خوبی داشتیم، وضعیت رو روشن کردیم و تونستیم ذهنیتمون رو دوباره تنظیم کنیم.
وقتی از اتاقم بیرون رفتن، داشتن با هم شوخی می‌کردن. این خیلی خوبه.
امیدوارم همین شرایط ادامه پیدا کنه.
واژه “امیدوارم” در صحبت‌های واسر اهمیت زیادی دارد؛ زیرا او نیز می‌داند رقابت دو راننده برای جایگاه‌های هفتم و هشتم با نبرد برای پیروزی در یک گرندپری تفاوت اساسی دارد.
در برزیل، فراری در موقعیتی نبود که رانندگانش برای برد یا حتی سکو رقابت کنند. بنابراین، آزمون واقعی روابط همیلتون و لکلرک زمانی خواهد بود که تیم دوباره خودرویی در اختیار داشته باشد که توانایی پیروزی داشته باشد.
این اتفاق ممکن است در مسابقات باقی‌مانده فصل، از جمله لاس وگاس، قطر یا ابوظبی رخ دهد.
چارلز لکلرک
لکلرک: طبیعی است که بین ما تنش وجود داشته باشد
لکلرک نیز پس از جلسه مشترک با همیلتون و واسر پذیرفت که رقابت داخلی میان دو راننده فراری همچنان با تنش همراه است. او گفت:
معلومه که بین ما تنش وجود داره. معلومه که هر دومون می‌خوایم جلوتر از اون یکی مسابقه رو تموم کنیم.
بعضی وقت‌ها هم کارها رو درست انجام نمی‌دیم و این طبیعیه.
گاهی هم درباره اتفاقات دیدگاه متفاوتی داریم و اشکالی نداره که با هم موافق نباشیم.
ولی در عین حال، صحبت کردن درباره این مسائل خیلی کمک می‌کنه.
این اظهارات نشان می‌دهد که هرچند گفت‌وگوهای برزیل به بهبود ارتباط میان دو راننده کمک کرده، اما رقابت بر سر جایگاه برتر در فراری همچنان ادامه دارد.
کارلوس ساینز
ساینز از لکلرک دفاع کرد؛ “مشکل اصلی فشارهای اطراف فراری بود”
کارلوس ساینز، هم‌تیمی سابق لکلرک در فراری، یکی از افرادی بود که در برزیل درباره اختلافات اخیر اظهار نظر کرد.
همیلتون پیش‌تر با اشاره به دوران همکاری لکلرک با سباستین فتل و ساینز، ادعا کرده بود راننده موناکویی در رقابت با هم‌تیمی‌های خود تهاجمی‌تر از سایر رانندگان رفتار می‌کند.
اما ساینز برداشت متفاوتی از دوران حضورش در کنار لکلرک داشت. راننده اسپانیایی گفت:
من خاطرات نسبتاً خوبی از دوران حضورم کنار چارلز و رقابت‌هایی که با هم داشتیم دارم.
درسته که وقتی برای پیروزی می‌جنگی، فشار خیلی بیشتر می‌شه و طبیعتاً یه مقدار خودخواه‌تر از زمانیه که برای رده هشتم یا نهم رقابت می‌کنی.
وقتی برد در میونه، شاید سخت‌تر باشه دقیقاً همون کاری رو انجام بدی که تیم ازت انتظار داره.
ساینز تأکید کرد که با وجود رقابت‌های نزدیک و بعضاً پرتنش، احترام متقابل میان او و لکلرک حفظ شده بود:
ما اون زمان هم برای پیروزی می‌جنگیدیم، ولی من همیشه به چارلز احترام می‌ذاشتم و اون هم به من احترام می‌ذاشت.
هیچوقت با هم برخورد نکردیم یا اتفاقی از این جنس نداشتیم.
فقط رقابت‌های خیلی سختی داشتیم. مونتزا و لاس وگاس رو یادتونه؛ لحظات داغ زیادی در طول فصل داشتیم.
با این حال، ساینز معتقد است دشوارترین بخش همکاری با لکلرک، نه رفتار خود راننده موناکویی، بلکه فشار شدید هواداران و رسانه‌های اطراف فراری بوده است. او توضیح داد:
چیزی که بیشتر سخت بود، فضای هواداری و رسانه‌ای بود.
اون زمان هوادارها واقعاً دو دسته شده بودن؛ یه عده طرفدار چارلز بودن و یه عده طرفدار من.
یادمه بعضی از هوادارهای خیلی افراطی چارلز بهم توهین می‌کردن یا حتی آرزو می‌کردن اتفاق بدی برام بیفته.
ساینز همچنین به فشار برخی رسانه‌های ایتالیایی اشاره کرد که گاهی او را متهم می‌کردند نقش راننده دوم را به اندازه کافی نپذیرفته است:
بعضی رسانه‌های ایتالیایی هم می‌گفتن وقتی لازمه، به اندازه کافی نقش راننده دوم رو قبول نمی‌کنم. البته وقتی شرایط برعکس می‌شد، درباره چارلز هم همین حرف‌ها رو می‌زدن.
برای همین فکر می‌کنم مشکل بیشتر فشارهاییه که اطراف فراری وجود داره، نه اختلاف واقعی من و چارلز.
هر وقت مسئله‌ای پیش می‌اومد، همون شب که آروم‌تر شده بودیم با هم تماس می‌گرفتیم و راه‌حلی پیدا می‌کردیم.
مکس ورشتپن و چارلز لکلرک
انتقاد ورشتپن از ترکیب رانندگان فراری
مکس ورشتپن، راننده ردبول و قهرمان چهار دوره جهان فرمول یک، معتقد است رقابت جنجالی لوئیس همیلتون و چارلز لکلرک در مکزیک نتیجه مستقیم سیاست فراری در استفاده از دو راننده هم‌سطح است.
راننده هلندی در حاشیه گرندپری برزیل تأکید کرد که اگر روزی مدیریت یک تیم فرمول یک را بر عهده داشته باشد، هرگز دو راننده با جایگاه برابر و مدعی رهبری تیم را همزمان به خدمت نخواهد گرفت.
مکس ورشتپن گفت:
اگه یه راننده شماره یک مشخص و یه راننده شماره دو مشخص داشته باشی، هر دو ماشین از اون پیچ به عنوان نفرات اول و دوم رد می‌شدن و احتمالاً مسابقه رو هم اول و دوم تموم می‌کردن.
یا شاید اول و سوم می‌شدن، که اون هم اصلاً بد نیست. به‌عنوان یه تیم، باز هم امتیازهای خیلی خوبی می‌گیری.
قبلاً هم این رو گفتم. خیلی‌ها باهام مخالفن، ولی اگه من مدیر یه تیم بودم، اگه تیم خودم رو داشتم، هیچوقت دو راننده شماره یک استخدام نمی‌کردم. چون نتیجه‌اش همین اتفاقات می‌شه.
این کاملاً طبیعیه. هیچ کدوم حاضر نیست راه رو برای اون یکی باز کنه، چون هر دو فکر می‌کنن می‌تونن برنده بشن.
من خودم هم دقیقاً همینطوری‌ام.
برای همین اگه مدیر تیم بودم، هیچوقت سراغ دو راننده شماره یک نمی‌رفتم.
بعضی‌ها کاملاً با این نظر مخالفن و اشکالی هم نداره.
وقتی از او پرسیده شد آیا این موضوع را هنگام انتخاب تیم یا مذاکره درباره قراردادهای آینده خود نیز در نظر می‌گیرد، پاسخ داد:
بعضی وقت‌ها شاید اصلاً حق انتخابی هم در این مورد نداشته باشی، ولی داشتن دو راننده اصلی قطعاً همه‌چیز رو پیچیده‌تر می‌کنه.
