فرمول یک ایران – تیم فرمول یک ردبول ریسینگ که در چندسال گذشته قدرت برتر پیست بوده، برتری فنی خود را آیا صرفا به دلیل حضور ادرین نیوی به دست آورده یا اینکه نتیجه زحمات گروه های کوچک و بزرگ اما ناشناخته دیگر مهندسی در این تیم بوده است؟
کریستین هورنر چند سالی است که از اهمیت نقش گروه دوم صحبت می کند که در آن انریکو بالبو مدیریت ایرودینامیک و مدیریت فنی تحت فرمان پیر وشی موفق به تولید خودروهای RB18، RB19 و RB20 شده است. باید گفت که خلاقیت تیم طراحی و مهندسان آیرودینامیکی ردبول به طور کلی بالاست.
اما اوضاع به این سادگی نیست و برای درک صحیح واقعیت باید ساختار منحصر به فرد فنی این تیم و شغل خاص ادرین نیوی را بشناسیم.
معمولاً فرض بر این است که وی مسئولیت همه موضوعات فنی را بر عهده دارد که در واقعیت اینطور نیست. وشی مدیر فنی است و مستقیماً به هورنر گزارش می دهد نه به نیوی. نیوی تقریباً یک دهه است که نقش مدیر فنی را بازی نکرده است. او آزاد است که به هر میزان که می خواهد از لحاظ فنی نقش بازی کند. هورنر با همین شرط آزادی عملکردی و پروژه والکری استون مارتین موفق شد تا او را راضی کند که در فرمول یک بماند.
نیوی به مانند بالبو، اسکینر، واترهاوس و موناگان در تیم فنی نقش بازی می کند و وشی مسئول ایجاد هماهنگ سازی بین دپارتمان های مختلف است.
ادرین تلاش هایش در راستای کانسپت و طراحی خودرو است و نه فقط ایرودینامیک! درک فوق العاده او از آنچه که می تواند سبب سریع تر شدن خودرو، شناخت حساسیت های مختلف و چگونگی تغییر آنها در زمان و قوانین مختلف می تواند تعیین کننده باشد، مخصوصا در زمان تغییر قوانین! ادرین صرفا در زمینه ایرودینامیک درک عمیقی ندارد بلکه در زمینه دینامیک خودرو نیز بسیار موثر واقع شده و چندین بار موفق شده تا با عیب یابی هایی به موقع از ایجاد مشکلات بلندمدتتر جلوگیری کند. نقش وی در واقع، یک مشاور فوق العاده باتجربه است.
آدرین نیوی تصمیم نمی گیرد که کانسپت خودرو چه باید باشد و دیگران حتما باید در مسیری که او انتخاب می کند حرکت کنند. اینگونه رفتار کردن نه در شخصیت وی است و نه تعریف رده شغلی او! او رهبری چیزی را به عهده ندارد، بلکه صرفا تزریق انرژی، خلاقیت و راهکار در زمان و مکان مناسب است.
دیگران در نقش های سنتی و تعریف شده ای که دارند مسئولیت اطمینان حاصل کردن از طراحی خودرو بر اساس اطلاعات دریافتی دارند.
آدرین نیوی در اوایل سال 2022 در مصاحبه ای نسبت به این سؤال که او در واقع از RB18 طراحی کرده است، گفت:
پاسخ دادن به این مسئله دشوار است. من به اندازه کافی خوش شانس هستم که یک گروه واقعاً خوب در میلتون کینز در اختیار داشته باشم. این یک تیم فوق العاده خوب است.
همه تیم های فرمول یک، تیم های بزرگی از لحاظ مهندسی هستند اما از نظر شرکت در جلسات، من ایده های خودم را در اختیار قرار می دهم اما این افراد دیگر هستند که این ایده ها را امتحان می کنند و با آماده کردن لیستی از آنها، به دنبال انجام آن می روند. من به شخصه روی این خودرو، در طراحی سیستم تعلیق جلو و عقب و چند قطعه دیگر نقش داشتم.
کمی این پاسخ مبهم بود، “چند قطعه دیگر…” آن هم در دورانی که قوانین جدید روی کار آمدند. برتری RB18 به دلیل وجود طراحی پیچیده زیر کفی برای قربانی کردن حداکثر داونفورس و استفاده از سیستم تعلیق عقبی خاص برای مهار پورپویزینگ بود که بلای جان دیگر تیم ها شده بود.
این کانسپت مفهومی او بود و در حالی که طراحی زیرکفی توسط مهندسان ایرودینامیک تحت نظارت بالبو ایجاد شده بود، اما عملکرد استخراج شده ناشی از پیشنهاد نیوی بود که می پنداشت چنین رویکردی بیشترین سازگاری را با قوانین جدید دارد.
او اصرار بر دنبال کردن این مسیر نداشت اما پس از انجام تحقیقات اولیه توسط بقیه تیم پس از پیشنهاد صورت گرفته، نشان داده شد که چنین رویکردی بیشترین پتانسیل را نسبت به سایرین دارد.
پس از تایید و تولید تیم ردبول با این پلتفرم و سیستم تعلیق نیوی، به قدرت برتر سالهای گذشته تبدیل شدند.
نیوی وظیفه طراحی را نداشت، حتی تحقیقاتی هم در این زمینه انجام نداد اما مسیری را به گروهی از با استعدادترین مهندسان نشان داد که هیچ کس دیگر نشان نداده بود.
سوال اینجاست، آیا این تیم مهندسی می توانست چنین مسیری را به خودی خود پیدا کند یا بدون نیوی ممکن نبود!؟ از این پس چه خواهد شد؟
برای فهمیدن این سوال باید منتظر ۲۰۲۵ بود چون خیلی بعیده تیم ها حتی با آپدیت های زیاد برسن به ردبول
در زمان انتقال آدرین به ردبول تازه 4سال طول کشید تا ردبول بتونه رقابتی بشه
هر تیمی بخواد نیوی رو در اختیار بگیره خیلی به نفعش هست ولی حداقل دو تا سه چهار سال آینده نتیجه واقعی این انتقال مشخص میشه
حقمون نبود کار به این جا برسه.
بالبو، اسکینر، واترهاوس موناگان فیل ترنر و وشی اینا هم نرن خوبه.
سوای حاشیه های اطراف تیم ردبول و اتفاقات افتاده که در آینده جزئیات بیشتری منتشر میشه ، به نظرم این جو ممکنه با تصمیم ردبول برای مشارکت با فورد و ساخت قوای محرکه متصل باشه و برخی از اعضای این تیم به ضعف اساسی در پاور یونیت سال ۲۰۲۶ پی بردن و شاید یک مکلارن ۲۰۱۵ را مشاهده کنیم که بیشتر به زنگ تفریح شباهت داشت تا خودروی فرمول یک.
شاید خود مکس هم جسته گریخته به گوشش رسیده که پاور یونیت ۲۰۲۶ ردبول رقابتی نیست و به دنبال انتقال به تیمی مثل مرسدس هست.
وضعیت خودروهای سال ۲۰۲۶ به گونه ای پیش میره که حتی تیم آلپین(رنو) هم به دنبال واگذاری هست و تیمی میتونه آدرین نیوی را بدست بیاره که از وضعیت خوب پاور یونیت جدیدشون به این مهندس اطمینان بده.
فک نکنم بتونه توی یک فصل با یک تیم کاری کنه شناخت با ماشین و تیم کمی طول حداقل یکسال
خود Rb هایی که داخل پیست پرواز میکنن رو ایشون ساخته. هر تیمی که دستش به نیوی برسه، دستش به راز RB های سریع میرسه و اونموقعست که هورنر باید دنبال یه نیوی جدید باشه. همین الانشم اون قسمت ها رو ساختن پس کپی کردنش برای تیم جدید نباید بیشتر از ۴ هفته وقت ببره
پس اینطور که متوجه شدم خود نیوی بدون یه تیم عالی نمیتونه شاهکار طراحی کنه
ردبول نیوی رو از دست داد اما اون تیم خوب رو همچنان داره. فقط تجربه اش و خلاقیتش رو از دست داده. مثلا اگر یه مشکل آیرودینامیکی در طول فصل واسش پیش بیاد دیگه اون نیوی رو نداره که با خلاقیتش مشکل رو رفع کنه. و اینکه عامل طراحی سیستم تعلیقش رو از دست داد.
در حال حاضر تیمی موفق میشه که در صورت داشتن یک تیم آیرودینامیکی عالی نیوی رو هم جذب کنه