مجله خودرو ایران – اگر طرفدار موتور اسپورت باشید و به شکل حتی گذری هم مسابقات رالی را نگاه کرده باشید، احتمالا تا به حال یک خودروی معمولا آبی رنگ ژاپنی را در توده ای از گرد و غبار دیده اید که دارد برای قهرمانی جهان مبارزه میکند. این خودرو یک سوبارو است.
طرفداران سوبارو(سوبی نِیشِن) برایشان فرقی ندارد که در مناطق برفی قطب شمال زندگی میکنند یا صحرای آفریقا؛ هر جایی که باشند، مطمئن هستند که این ماشین روشن میشود و آنها را به مقصد میرساند و به مبدا بر میگرداند و سرنشینان هم در طی مسیر، از کالین مَکرِی(اسطوره رالی سوبارو) باهم صحبت میکنند.
حضور سوبارو در مسابقات رالی
در دهه 1950، سوبارو مشغول به ساخت خودروهای کوچک بود که بتواند نیازهای مردم ژاپن که جنگ زده بودند را برطرف کند. در دهه 1980، آنها تصمیم گرفتند که در دنیا بیشتر دیده شوند و بهترین روش این کار را هم ورود به موتور اسپورت میدانستند و رشتهای که برای ورود انتخاب کرده بودند، چیزی نبود جز رالی!
رالی یکی از سخت ترین رقابتهای موتوراسپورت است؛ راننده نمیتواند به تنهایی رانندگی کند و باید یک همراه و مسیر خوان داشته باشد و مسیرهای شما جنگلی و برفی و گِلی است و باید در تمام این مسیرها تخت گاز بروید و با وجود احتمال بالای تصادف با موانع موجود در مسیر، تمام خطرها را به جان بخرید؛ البته به این شرط که خودرویتان نیز پا به پای شما بیاید.
سوبارو بین دهه 1980 تا 1990 عملا عملکرد خوبی نداشت و تنها توانست یک سکو را در سال 1987(مسابقه رالی نیوزیلند) کسب کند. اما با شروع دهه 90 و پیوستن کالین مکری به عنوان راننده به تیم سوبارو، سوبارو تبدیل به یک تیم برنده شد. در اواسط فصل 1993، سوبارو خودروی بزرگ لگاسی را خارج کرد و خودروی ایمپرزا را معرفی کرد. تیم سوبارو با اسپانسرینگ (اِستِیت اکسپرس 555 (برند تنباکو و سیگار)) مجبور شد که رنگ آبی و طلایی(برند 555) را روی خودرویش بزند.
کالین مکری و آری واتانن(کمک راننده) توانستند تیم سوبارو را در رده پنجم سازندگان قرار دهند. اما بعدها،حتی با پایان همکاری برند 555 و سوبارو، سوبارو باز هم ترکیب رنگ آبی-طلایی خودش را حفظ کرد. ایمپرزا یک نسخه کوچکتر از خودروی لگاسی به حساب میآمد؛ خودرویی که دارای چهار درب، چهارچرخ متحرک و موتور باکسر چهار سیلندر تخت بود. ایمپرزا در سال 1992 در ژاپن به مرحله فروش رسید.
تولد سوبارو WRX
سوبارو برای بازار داخلی خودشان یک امکان اضافه داشت و آن هم این بود که خریداران این خودرو میتوانستند در برگه خرید خودرو بنویسند که میخواهند خودرویشان مجهز به توربو باشد و این جایی بود که سوبارو WRX متولد شد(World Rally Experimental). علاوه بر این، ژاپنیها میتوانستند نسخه WRX-RA را سفارش دهند که یک نسخه به مراتب قدرتمندتر بود ولی امکاناتی مانند بالابر برقی، تهویه مطبوع و ترمز ضد قفل را هم نداشت.
در همان سال، سوبارو ایمپرزا به آمریکا نیز صادر شد ولی فقط نسخه ساده ایمپرزا بود و WRX نبود. سال 1994، سال مهمی برای سوبارو و ایمپرزا به حساب میآمد؛ آنها در تمام مسابقات رالی آن سال حضور پیدا کردند و سوبارو نیز یک نسخه به مراتب قدرتمند تر را معرفی کرد؛ نسخه WRX-STI. این نسخه دارای قطعات فیبر کربنی، اینتر کولری بهتر، پیستونهای فورج شده و یک سری برچسبهای صورتی رنگ روی بدنه بود! در ژاپن ظاهرا رنگ صورتی نشان از شکوفه گیلاس دارد و به معنای زمان تازه شدن و تغییر است.
اولین قهرمانی سوبارو در رالی قهرمانی جهان (WRC)
سوبارو جام قهرمانی WRC فصل 1995 را به خانه برد زیرا تویوتا متهم به تقلب شده بود. کالین مکری آن سال اولین قهرمانی خودش را در رالی به دست آورد و سوبارو نیز به تسلط خود بر این ورزش ادامه داد و برای دوسال دیگر نیز به قهرمانی خود ادامه داد و در راستای جشن گرفتن هتریک قهرمانیها، خودروی ایمپرزا 22B را معرفی کرد. این خودرو از جلو تا پشتش با الگو گرفتن از خودروی مسابقهای سوبارو ساخته شد و حتی رینگهای آن هم طلایی بود. این خودرو در واقع یک خودروی رالی برای خیابانها بود. سوبارو تنها 424 عدد از آنها را ساخت.
صادرات سوبارو WRX به آمریکا
در سال 2002، سوبارو بالاخره نسخه WRX را به آمریکا صادر و صنعت خودروی آمریکا را متحول کرد. این خودرو جای ویژه ای را در قلب تیونرهای آمریکایی باز و همینطور یک بازار جدید را برای خودروهای اسپورت، توربو و ارزان ایجاد کرد. با ورود WRX بود که هوندا سیویک Type-R، میستوبیشی لنسر Evo، فورد فوکوس RS و فولکس واگن گلف GTI به پارکینگهای مردم آمریکا راه پیدا کردند.
نسل بعدی ایمپرزا WRX با موتوری 227 اسب بخاری، عملکرد مشابهی با آئودی S4 و بی ام و سری 3 داشت. حتی سوبارو در سال 2006، یک تبلیغ جنجالی داشت که متن آن این گونه بود:
تبریک به آئودی و بی ام و برای پیروزی در رقابت ساختن زیباترین خودرو.
از طرف سازنده برنده بهترین موتور تولیدی سال 2006
در سال 2004، این خودرو تحت یک تغییر قرار گرفت و با نام STI به بازار آمریکا عرضه شد. این نسخه با موتور 2.5 لیتری EJ25 سوبارو معرفی شد. توربو شارژر روی این خودرو قرار گرفت و توانست قدرت این موتور را به 300 اسب بخار برساند. این خودرو توسط پیتر اِستیون طراحی شد. شخصی که طراحی خودروی لوتوس اسپیریت و مکلارن اف وان را در کارنامه خودش داشت. در سال 2006، سوبارو یک سری تغییراتی روی این خودرو اعمال کرد. بنا به دلایلی، سوبارو را در سالهای 2005 و 2006 میتوانستید در قالب خودروی ساب 92X سفارش دهید.
در فصل 2008، نسل بعدی ایمپرزا با ظاهری متفاوت رونمایی شد. سوبارو قصد داشت که این خودرو شبیه به خودروهایی مانند مزدا 3 باشد؛ ولی در نهایت نتیجه کار یک قیافه رام شده تر و کمتر تهاجمی، به همراه سیستم تعلیق نرم تر بود. نسخه STI فقط در حالت هاچ بک به فروش می رسید که آمریکاییها آنچنان نسبت به آن روی خوش نشان ندادند(ولی شخصا این نسخه را خیلی دوست دارم).
در سال بعد، سوبارو یک بروزرسانی داشت و سیستم تعلیق این خودرو دستمایه تغییراتی شد و موتور آن نیز به قدرت 265 اسب بخار رسید. در سال 2011، شرکت انگلیسی کازورث روی این خودرو کار کرد و توانست یک قدرت 365 اسب بخاری و گشتاوری 380 پوندی از موتور این خودرو بیرون کشد. شتاب صفر تا صد این خودرو به 3.7 ثانیه رسید و ترمز آن نیز توانایی جدا کردن سر از بدن راننده را داشت. متاسفانه تنها 75 نسخه کازورث این خودرو تولید شد.
نسل جدید WRX
سوبارو تا سال 2014 به تولید این خودروی هاچبک ادامه داد که بالاخره در آن سال نسل جدید سوبارو WRX رونمایی شد که نسخه سدان و بازگشت به دی ان ای به حساب میآمد. این خودرو مورد بحثهای زیادی قرار گرفت ولی در هر حال این یک قدم مثبت و بازگشت به تاریخچه بود. سوبارو WRX 2015 مجهز به یک موتور توربو دوقلو بود که توانایی تولید 268 اسب بخار را داشت و یک گیربکس 6 دنده سرعتی نیز داشت. سوبارو برای رقابتهای Isle of the Man پتانسیل واقعی این خودرو را نشان داد و با یک نسخه 600 اسب بخاری وارد مسابقه شد(یکی از خطرناکترین مسابقه ها). سوبارو WRX توانست این مسیر را زیر 18 دقیقه طی کند و رکورد جدیدی در جهان ثبت کند. در ویدیو زیر آنبورد این دور را می بینیم:
سوبارو با WRX مرز بین یک خودروی مسابقهای که برایش مسیر مهم نیست و یک خودروی شهری را از بین برد. شما میتوانید هر موقع که این خودرو را خریداری کردید، اراده کنید که به مسیر های آفرود بروید و بتازید و در پیستهای آسفالته، ترمزتان صدا بدهد و کسی عصبانی نشود. یا حتی در دورهمیهای کف خوابها هم شرکت کنید و پس از یکبار پارچه کشیدن خودرو، فردا با همین خودرو به محل کارتان بروید. این خودرو یکی از تضمین شده ترین لذتهای رانندگی را دارد. حتی در فیلم بچه راننده (Baby Driver) نیز که اخیرا تولید شده، از نسلهای قبلی سوبارو استفاده شده است که در اینجا برایتان یک قسمت مهیج آن را قرار می دهیم:
قسمت های دیگر دنیای ژاپنی ها:
فوق العاده بود
عجب چسبندگی داشت ماشینه بعضی از پیچ ها رو با سرعت واقعا زیادی میپیچید که شبیه به ماشین های فرمول یک بود
آقا یه اعتراف:والا کلا آدمی نیستم که عشق تیونینگ و گاز دادن ب ماشین باشم
خصوصا بعد از اون نیمچه حادثه پارسال که داشتم کل خانواده رو با خودم میبردم اون دنیا و خدارو شکر ماشین رو جمع کردم
اما در کل انصافا دوست دارم حداقل واسه یکبارم که شده پشت یکی از اینا که دیفرانسیل عقب هم باشه بشینم و همه دنده ها رو تو حالته تخته گاز بالا ببرم!
هعیییی