مجله خودرو ایران – هوندا در هر دوره ای از تحول خودرو سازی، خودرویی را معرفی می کند که از لحاظ عملکردی در بالاترین سطح ممکن و از لحاظ هزینه ای نسبت به رقبایی که ممکن است داشته باشد در سطح به مراتب پایین تری است. این خودروی خاص، هوندا اِن اِس اِکس (NSX) می باشد.

اگر بازی گرن توریسمو را تا به الان بازی کرده باشید مطمئنا با این خودرو آشنا هستید، هوندا NSX اولین سوپرخودروی ژاپن بود با این که به اندازه کافی سریع باشد تا بتواند یک فراری را شکست دهد و آنقدر رانندگی با آن راحت باشد که اگر روزی کسی با این خودرو تصادف کرد، باید گواهینامه وی به خاطر عدم درک درست رانندگی از او گرفته می شد. در این مقاله می خواهیم که در مورد این سامورایی صحبت کنیم:

 

تولد هوندا NSX

در سال 1984 میلادی در دنیای سوپر خودرو شرکتی جز فراری کار خاصی را نمی کرد ولی فراری ها قیمت وحشتناک زیادی را داشتند، سویچیرو هوندا مدیرعامل و بنیانگذار هوندا که از ظرفیت های کمپانی خودش آگاه بود و می دانست که می توانند چیزی را بسازند که ارزانتر از یک فراری باشد و بتواند یک فراری را شکست دهد. بنابراین دستور ساخت یک خودروی با عملکرد بالا را صادر کرد. هوندا در اولین قدم خود با اتاق طراحی ایتالیایی پینینفارینا تماس گرفت و به آن ها ماموریت ساخت یک خودروی کانسپت موتور وسط و دیفرانسیل عقب را داد چیزی که تا به آن موقع هوندا در خط تولیدش به خود ندیده بود.

پینینفارینا خودروی کانسپت HP-X را برای هوندا ساخت. یک طرح فوق ایرودینامیکی، این خودرو حتی دربی برای ورود نداشت و باید سرنشین از شیشه های آن وارد می شد. در زیر کاپوت این خودرو نیز یک موتور 2 لیتری شش سیلندر خورجینی قرارداشت که از تیم فرمول 2 هوندا گرفته شده بود.مهندسان هوندا که در برنامه فرمول یک این تیم نیز شرکت داشتند کم کم به تکنولوژی های بیشتری در صنعت خودرو دست می یافتند. آنها کار ساخت و توسعه تکنولوژی یک خودروی موتور وسط و دیفرانسیل عقب را روی نسل اول هوندا CRX شروع کردند، آنها همزمان در حال راه اندازی برند لوکس هوندا، یعنی آکورا در آمریکا بودند و می خواستند که شروع قدرتمندی را داشته باشند برای همین می خواستند که خودرویی را بسازند که تکنولوژی فرمول یک را به خودروهای روزمره شهری بیاورد.

هدف هوندا این بود که فراری 328 را شکست دهد بنابراین با الهام گرفتن از طرح HP-X، هوندا شروع به ساخت پروژه جدید خودش یعنی (NSX (News Sports Car Unknown world گرفت. حرف X به عنوان نماد ریاضی در تعریف دنیای ناشناخته(Unknown World) به کار رفته است. لذت رانندگی یکی از اهداف اصلی هوندا در توسعه این خودرو بود و با توجه به اینکه حلقه گمشده خودروهای ساخته شده آن زمان عدم دید کافی بود، هوندا تصمیم گرفت که با الهام گرفتن از پروژه HP-X، جنگنده اف-16، خودروی فرمول یک و قایق های مسابقه ای، یک دید 360 درجه را برای راننده و سرنشین ایجاد کند. علاوه بر اینها، هوندا برای اینکه بتواند با بزرگترها رقابت کند می دانست که موتور 2 لیتری آنها عملا هیچ توجیهی ندارد، برای همین هوندا از ترکیب تکنولوژی وی تک(V-Tec) با فرمول یک خودش استفاده کرد تا به یک موتور فوق العاده قدرتمند و خوش صدای 3 لیتری شش سیلندر خورجینی تمام آلومینیومی 270 اسب بخاری برسد.(در مقالات بعدی تکنولوژی V-Tec توضیح داده می شود ولی فعلا در همین حد بدانید که تکنولوژی وی تک وقتی اعمال می شود صدای یسسسس بویززز مکس ورشتپن به گوش می رسد). موتوری که پیستون های آن فورج شده بود و برای اولین بار در یک خودروی تولیدی از شاتون های تیتانیومی استفاده شد. این خودرو موتور وسط در نظر گرفته شده بود یعنی موتور بین پشت سر سرنشین و محور عقب خودرو قرار دارد. این مسئله تقسیم وزن بهتری را برای خودرو ایجاد می کند. این خودرو صفر تا صد 6 ثانیه ای و بیشینه سرعت 270 کیلومتر بر ساعت را داشت.

تکنولوژی V-Tec در NSX در دور موتور 1500 فعال می شود.

هوندا می خواست که NSX به مانند یک خودروی فرمول یک فرمانپذیری داشته باشد و به مانند یک خودروی شهری از امکاناتی مثل سیستم تهویه مطبوع، ضبط، شیشه بالابر برقی، سیستم کنترل پایداری برخوردار باشد، علاوه بر همه اینها، هوندا از سیستم ترمز ABS چهارکاناله و سیستم کنترل الکترونیکی گاز (برای اولین بار در سبد محصولاتش) استفاده کرد.

هدف بعدی هوندا این بود که از وزن خودرو کم کند، پس از آزمایش های زیادی که با فولاد و فیبرکربن انجام دادند تصمیم گرفتند که شاسی مونوکاک این خودرو را تمام آلومینیومی بسازند. نکته جالب اینجا بود که هوندا به تامین کننده مواد خودش تماس گرفت و از آنها خواست که چنین مسئله ای را عملی کنند ولی آنها گفتند که تا الان کسی برای شاسی یک خودرو آنهم به این میزان از آلومینیوم استفاده نکرده است و ما اصلا تکنولوژی آن را نداریم، هوندا به گونه ای اسلحه ای را روی سر آنها گذاشت و پافشاری کرد که باید این طرح عملی شود. پنج آلیاژ آلومینیوم برای ساخت این خودرو انتخاب شد و تکنیک های خاص فرایند های ماشینکاری برای این پروژه توسعه داده شد. در نهایت هوندا یک سوله کاملا جدید را ساخت تا بتواند این مونوکاک سبک و آلومینیومی خودش را در آن بسازد. با این کار هوندا توانست 200 کیلوگرم وزن خودرو را کم کند.(خودروهای فرمول یکی که هوندا در حال تامین آنها بود نیز دارای مونوکاک بودند و برای اینکه NSX هم یک خودروی فرمول یک شهری باشد باید چنین تکنولوژی روی آن اعمال می شد، با توجه به اینکه مونوکاک فولادی می توانست تمام هدف هوندا برای سبکتر شدن را بر باد بدهد، هوندا مجبور شد که آلومینیوم های اختصاصی را برای خودش توسعه بدهد و موفق شد که 5 آلیاژ آلومینیوم را توسعه بدهد تا بتواند در ساخت NSX استفاده کند).

نصیحت های آیرتون سنا برای هوندا

هوندا در سال 1989، در نمایشگاه خودرو شیکاگو و توکیو از خودروی NSX خود رونمایی کرد. آنها آنقدر در نمایشگاه شیکاگو جلب توجه کردند که در تمام دنیا اخبار خودروی آنها پخش شد و به گوش می رسید. در همین زمانها بود که آیرتون سنا، قهرمان جهان سه دوره از رقابتهای فرمول یک در حال تست یک نسخه پروتوتایپ این خودرو در پیست سوزوکا بود، سنا گفت که او به اندازه کافی شایستگی نصحیت و مشاوره دادن برای توسعه یک خودرویی که قصد تولید انبوه برایش در نظر گرفته شده است را ندارد به مهندسان هوندا گفت که این خودرو به او یک حس ناپایداری را می دهد.

 

پس از این حرف سنا، هوندا هشت ماه دیگر روی این خودرو کارکرد تا بتواند به شاسی آلومینیومی این خودرو صلبیت و ثبات بیشتری را بدهد. نتیجه نهایی این هشت ماه اضافه این بود که هوندا توانست این شاسی را 50 درصد سخت تر و سفت تر نسبت به نسخه پروتوتایپ بسازد. در موازات با این پروژه، هوندا در حال ساخت مقر خودش برای تست خودروهایش در نوربرگرینگ بود. علاوه بر سنا، راننده فرمول یک ساتورو ناکاجیما، قهرمان ایندی کار بابی ریهال نیز در توسعه و تست این خودرو نقش بسزایی را داشتند. نتیجه نهایی تست این سه فرد یک خودروی با فرمانپذیری فوق العاده بالایی بود.( می توانید تکنیک Heel&Toe را از روی جا به جایی پاهای آیرتون سنا ببینید)

 

سیستم تعلیق NSX یک سیستم پیچیده از آلومینیوم فورج شده بود و هم سیستم تعلیق جلو و هم عقب هر دو از جناقی های دوبل استفاده می کردند، سیستم تعلیق جلو هم طوری طراحی شده بود که وقتیکه این سیستم برای خنثی کردن ضربه های ناگهانی حرکت می کرد تنظیمات Toe ثابت بماند. تایرهای این خودرو نیز تحت بالاترین استانداردها ساخته شدند. یوکوهوما از 10 قالب، 100 نسخه تایر و 6 هزار نوع تایر متفاوت را تست کرد تا بتواند تایر مناسب این خودرو را بسازد. هوندا آنقدر دقت عمل در ساخت همه چیز حتی همین تایرها نیز به کار برد که تایرهای عقب و جلو کمی باهم بنا به مصلحت هایی متفاوت بودند! اگر به این خودرو نگاهی بکنید متوجه می شوید که قسمت عقب آن خیلی دراز است، اما در واقع این مسئله به خاطر موتور آن نیست، چونکه موتور آن خیلی کوچکتر از آن است که نیاز به این همه فضا باشد؛ مسئله اینجا بود که هوندا می خواست یک خودروی روزمره را داشته باشد و برای همین می خواست که مردم از صندوق عقب جادار آن استفاده کنند. البته این مسئله به ایرودینامیک و پایداری عقب خودرو با توجه به طرح شیشه عقب و بدنه آن کمک خوبی می کرد.

هر خودروی هوندا NSX توسط 200 نفر منتخب با سابقه کاری بالای 10 سال ساخته می شد. حتی رنگ آمیزی این خودرو یک فرایند 23 مرحله ای بود که یکی از آن فرایندها مرتبط با تکنولوژی های هوانوردی بود. برای همین است که اگر هنوز هم یک NSX ببینید رنگ آن به مانند روز اول خودش می ماند.

نسخه جدید آکورا NSX در پیست لاگونا سکا و نوربرگرینگ در حال تست شدن دیده شده بود. تمامی خبرگزاری ها و مجلات خودرویی فقط از این خودرو ستایش می کردند و از ظاهر تازه و جذاب، عملکرد و دوام بالای این خودرو صحبت می کردند. نقل قول هایی از جمله: این بهترین خودروی اسپورتی می باشد که تا به الان ساخته شده است. تمام خودروهایی کنونی ما در برابر این خودرو همگی بی ارزش هستند.

ان اس ایکس بالاخره در دهه 90 به تعداد بالا در آمریکا به فروش رسید. خیلی از فروشندگان خودرو در آمریکا به جای اینکه این خودرو را بفروشند برای خودشان می خریدند و نگه داری می کردند. آنقدر سفارش ها زیاد بود که حتی در ژاپن، اگر ژاپنی ها می خواستند این خودرو را سفارش دهند باید در یک صف انتظار سه ساله قرار می گرفتند. در آخر هم باید گفت که اگر کسی به این خودرو شکی داشت باید بداند که نام گوردن ماری طراح افسانه ای فرمول یک و خودروی مکلارن اف وان جز کسانی بود که این خودرو را خریداری کرد. جک نیکلسون بازیگر معروف هالیوودی هم یک نسخه از این خودرو را سفارش داد.

پس از یک سال از تولید این خودرو، هوندا از مالکین این خودرو خواست که به پیست بیایند و تجربه رانندگی خودشان را به هوندا توضیح دهند تا هوندا بتواند این خودرو را به مراتب بهتر کند. نتیجه این حرف ها و مشاوره ها تولید خودروی NSX TYPE-R 1992 می شود که فقط در پیست مجاز به حضور می باشد. فرق این خودرو با نسخه عادی آن در این موارد بود:
حذف پوشش عایق صدا، رادیو، تایر زاپاس، سیستم تهویه مطبوع، سیستم کنترل پایداری بود و صندلی های این خودرو نیز جای خود را به نسخه کربن کِولار ریکارو دادند. همه اینها منجر شد که این خودرو 120 کیلوگرم سبک تر شود تا به یک خودروی سبک و سریع در پیست تبدیل شود. هوندا 500 عدد از این خودرو را تولید کرد و قرار بود که همه برای ژاپن باشد ولی خب تعداد زیادی از آنها در دیگر نقاط دنیا برای خودشان خانه ای پیدا کردند.

 

پس از دوسال تولید، کم کم فروش این خودرو در آمریکا سیر نزولی پیدا کرد و در سال 1995 هوندا نسخه NSX کوپه را با NSX-T جایگزین کرد که آن T برای توربو نبود و مرتبط به سقف این خودرو بود. حذف سقف در این نسخه، صلبیت شاسی را تحت تاثیر قرار داد برای همین هوندا مجبور شد که وزنه هایی را برای پایداری بیشتر اضافه کند که در نتیجه آن وزن کلی خودرو افزایش پیدا کرد. فروش دوباره بالا گرفت و ولی در سال بعد دوباره روند نزولی پیدا کرد. در سال 1997 مهندسان هوندا قدرت موتور را افزایش دادند یک نسخه 3.2 لیتری شش سیلندر 290 اسب بخاری را ساختند ولی فروش این خودرو در آمریکا به سالی 200 عدد رسید! در سال 1999، آکورا نسخه سفارشی و تولید محدود الکس زاناردی(راننده پیشین فرمول یک) را به تعداد 50 عدد با رنگ قرمز وارد بازار آمریکا کرد. در سال 2002 هوندا یکی از مولفه های اصلی که این خودرو را خاص می کرد را حذف کرد و آن هم چراغ های این خودرو بودند، چراغ های این خودرو در بدنه مخفی شده بودند و به هنگام روشن شدن از بدنه خارج می شدند(پاپاپ هدلایت)، این مسئله هم به جذابیت و خاص شدن این خودرو کمک می کرد و هم به ایرودینامیک آن. با اینکه همچنان مردم باور داشتند که NSX را دوست دارند ولی فروش این خودرو تقریبا روند نزولی خود را داشت و تقریبا 18 هزار نسخه از این خودرو در جهان به فروش رسید. سال 2005 آخرین سالی بود که این خودرو تولید شد. اما پیش از انکه هوندا کامل بیخیال این خودرو شود، نسل دوم نسخه Type-R را به دنیا معرفی کرد. خودرویی که با کاهش وزن نسبتا قابل توجه و استفاده نسبتا زیاد از فیبر کربن در بدنه خودرو با اینکه همچنان تکنولوژی 15 سال پیش را داشت، توانست در نوربرگرینگ زمانی برابر با خودروی فراری 360 چلنجه استراداله را ثبت کند. به محض اینکه هوندا اعلام کرد که دیگر NSX را تولید نمی کند مردم دوباره خواهان این خودرو شدند! دو سال بعد هوندا اعلام کرد که یک خودروی 10 سیلندر خورجینی به عنوان نسل بعد ان اس اکس معرفی می شود ولی به دلیل رکود اقتصادی سال 2008 این خودرو دیگر به مرحله تولید نرسید ولی در سال 2010، شایعات زیادی در کار بود که نسل بعد NSX در راه است ولی نسخه 10 سیلندر آن دیگر مطرح نبود و قرار شد که یک نسخه هایبرید آن معرفی شود. پس از سالها استفاده از کانسپت نسل جدید این سری در فیلم ها و سریال های هالیوودی بالاخره در سال 2016 از کارخانه هوندا در اوهایو نسل دوم NSX معرفی شد. NSX جدید یک خودروی دو دیفرانسیل و موتور وسط 3.5 لیتری شش سیلندر خورجینی مجهز به توربو دوقلو و سه موتور الکتریکی می باشد که توانایی تولید 573 اسب بخار را دارد. میشِل کریستینسن، طراح این خودرو اینگونه این خودرو را یاد می کند:

ان اس اکس به مانند یک خودروی عضلانی آمریکایی(American Muscle Car) می باشد که در بدن یک خودروی جذاب ایتالیایی قرار گرفته باشد.

این خودرو به مانند قبل، رقبای همرده اروپایی خودش از جمله فراری را شکست داد ولی هیچوقت به اندازه سری اول این خودرو جلب توجه نکرد.

 

 

این داستان ژاپنی ها ادامه دارد…

قسمت های دیگر دنیای ژاپنی ها:

دنیای ژاپنی ها؛ تویوتا سوپرا

دنیای ژاپنی ها؛ نیسان نیسمو یک نام یک تاریخ!

6 دیدگاه

  1. NavasaN

    0

    0

    نکته ای که اولین بار منو جذب این ماشین کرد اینه که تو ظاهرش هیچ پالس دوستانه ای وجود نداره…یعنی انگار جنگجو به دنیا اومده… اومده واسه رو کم کنی…
    من تقریبا اکثر دهه نودی های وارداتی ایران رو داشتم…هوندا نسبت به رقبای ژاپنیش ۱۰ سال جلوتره(شاید منطقی نباشه حرفم اما أین حسیه که از ماشین ها گرفتم.)

    • ARA$H

      0

      0

      با حرفت موافقم ولی نه اون تکه اخریه که گفتی هوندا نسبت به رقبای ژاپنیش 10 سال جلوتره!
      به نظرم اگه این حس رو از این ماشین داشتین و میگین خب حضور هوندا توی فرمول یک بی نقش نبوده
      ولی جدا از اون
      لگسوس ، تویوتا ، میتسوبیشی ، سوبارو ، نیسان و البته هوندا واقعا این ژاپنی چی هستن از کجا اومدن این ژاپنی ها همونایی هستن که توی جنگ جهانی دوم زیر بمب اتمی نابود شدن
      من همیشه دو تا کشور رو توی صنایع خودرو بهتر میدونم(نظر شخصی)
      یکی ژاپن و دیگری آلمان
      و خصوصا آلمان (مرسدس و آئودی و ولوکس و ولوو و البته بی ام و و پورشه) بین اینا بنز مدنظرم هست خخخخخخ ولی ظاهرا توی رویا

دیدگاه خود را بیان کنید