مجله خودرو ایران – مکلارن اف وان یکی از شاهکارترین اثرهای مهندسی هنری است که دنیای خودرو به خودش دیده و کسی که این شاهکار را به بشریت هدیه کرده کسی جز گوردن ماری مهندس سرشناس فرمول یک نبوده است.

پس از گرندپری ایتالیا 1988، در حالیکه مدیران تیم مکلارن در حال بررسی آینده کمپانی خودشان پیش از پرواز به سمت ووکینگ بودند؛ باهم تصمیم گرفتند که بهترین و ناب ترین خودروی دنیای خودرو را بسازند. سالها بعد تصمیمی که آنها در این لحظه قبل از پرواز خودشان گرفتند باعث شد که آینده مهندسی خودرو چه از لحاظ طراحی و مهندسی متحول و تبدیل به یک نقطه مرجع و تعیین کننده شود. چهار سال طول کشید که تمامی نقشه ها و قطعات خودروی مکلارن اف وان آماده شود. مکلارن اف وان در دهه 90 رکورد های زیادی را جا به جا کرد و هنوز هم به عنوان قدرتمند خودروی خیابانی تنفس طبیعی باقی مانده است.

طراح ارشد فرمول یک، گوردن ماری از سال 1969 روی پروژه “یک خودروی یک+دو صندلی” کار می کرد و بیست سال بعد این رویای وی در قالب مکلارن اف وان به دنیا عرضه شد. تیم کاملا گلچین شده وی متشکل از مهندسان برتر فرمول یک بود و تمام تلاششان این بود که از وزن خودرو و نیروی درگ کم کنند و به نیروی داون فورس اضافه کنند. میلیمتر به میلیمتر این خودرو تحت موشکافانه ترین بررسی ها و بازبینی ها قرار گرفت. در این خودرو خبر از هیچ باله ایرودینامیکی و اسپویلر نیست و در بیشینه سرعت خودش پایداری مطلق دارد. این علمی بود که فرمول یک به دنیای خودرو تزریق کرد بنابر فلسفه “ایجاد کشش و بهبود پایداری بدون اضافه کردن وزن”. علاوه بر این موضوع این تیم از آخرین تکنولوژی نیروی گراند افکت زمان حال خود استفاده کرد.

برای بهبود عملکرد، فرمانپذیری، ترمزگیری و حس خالص رانندگی؛ تیم طراح اف وان می دانستند که باید از وزن خودرو کم کنند برای همین تصمیم گرفتند که مواد سبکتر و مقاومتری از آلومینیوم را انتخاب کنند و مکلارن اف وان را تبدیل به اولین خودرویی کنند که از شاسی فیبر کربنی بهره می برد. چرخ های این خودرو نیز از جنس الیاژ منیزیم ساخته شدند تا در وزن صرفه جویی شود. شاسی دیگر که برای مقاوم سازی بیشتر خودرو در نظر گرفته شده بود نیز از جنس تیتانیوم ساخته شد. حتی قطعات و ابزار آلات دیگر این خودرو نیز از تیتانیوم ساخته شدند تا نسبت به حالت فولادی و آهنی 50 درصد سبک تر باشند.

مکلارن F1

مک لارن اف وان

سیستم ترمز بادی(Air Brake):

سریعترین خودروی دنیا نیاز به پیشرفته ترین سیستم ترمز داشت. در اف وان از سیستم ترمز بادی استفاده می شد و کامپیوتر متصل به آن مطمئن می شد که بارگذاری نیرو در تمام قسمت بدنه خودرو یکسان است تا در هنگام ترمزگیری های شدید، این خودرو پایداری خودش را کاملا حفظ کند.

درب های دیهِدرال:

یک راهکار پیشرفته، خلاقانه و هوشمندانه که با توجه به صندلی وسط بودن این خودرو کار را برای راننده آسان می کرد که سوار بر این خودرو شود.

کامپیوترهای کنترلگر مسابقه ای:

از آنجایی که دی ان ای این خودرو از مسابقات اتومبیلرانی آمده بود. این خودرو متصل به کامپیوتری بود که دائما در حال بررسی و بازبینی خودرو بود و در صورت وجود کوچکترین خطا، راننده را با خبر می کرد.

طلای خالص:

موتور که شاید نه ولی نیروگاه تنفس طبیعی 6.1 لیتری 12 سیلندری ساخته شده دست مهندسان موتور اسپورت باواریایی( ب ام و ام-پاور) در آن زمان بالاترین میزان تولید قدرت را داشت و می توانست 620 اسب بخار را تولید کند. این میزان قدرت، حرارت و گرمای زیادی را نیز تولید می کرد. برای همین برای مصلحت های حرارتی موتور را با طلای خالص پوشاندند که آن زمان بهترین مواد برای این کار بود. علاوه بر این آنقدر این خودرو گشتاور تولید می کرد که هیچ گیربکسی نمی توانست با آن کار کند و برای همین مجبور شدند که یک گیربکس کاملا جدید برایش بسازند.

مکلارن F1 و P1

مکلارن F1 و P1

فلسفه “هیچ چیزی نه باید جلوی عالی بودن ما را بگیرد”:

این فلسفه مکلارن باعث شد که برای ساخت هر شاسی فیبرکربنی این خودرو بیشتر از 3000 ساعت زمان بگذارند. پدال گاز نیز دست ساز بود و از شش تکه تیتانیومی ساخته شده بود. پنل های ابزاری دیگر نیز همه دست ساز بودند و با دست رنگ شده بودند. این دقت فرا زمینی مکلارن به جایگاه راننده نیز سرایت کرده بود زیراکه کابین هر خودرو بر اساس اندازه فیزیکی و سلیقه شخص سفارش دهنده ساخته می شد.

مکلارن اف وان از این امکانات نیز برخوردار نبود:

توربوشارژر، عدم وجود چهار چرخ محرک(مکلارن اف وان دیفرانسیل عقب می باشد)، بدون سیستم الکترونیکی کنترل کشش و پایداری، بدون ترمز ABS و بدون هیچ پدال گیربکس الکترونیکی پشت فرمان؛ تمام وجود مکلارن برای القای حس خالص رانندگی فدا شد و محصول نهایی چیزی شد که هر سال در حراجی های خودرویی یک صفر دیگر به قیمت آن اضافه می شود.

این خودرو به تعداد 106 عدد و سفارشی تهیه شده و همه محصولات تولیدی خاص و نادر بوده اند اما در این میان نسخه هایی وجود داشته اند که به مراتب خاص تر بوده اند و در این مقاله به آنها نگاهی میندازیم:

شاسی شماره 061:

این نسخه از مکلارن اف وان احتمالا معروفترین اف وان ساخته شده می باشد. این شاسی که الان صاحب جدیدی پیدا کرده است ابتدا توسط رووان اتکینسون یا همان مستر بین در سال 1997 به رنگ خاص قهوه ای سوخته خریداری شده بود. در سال 1999 وقتیکه این خودرو به پشت یک روور مترو برخورد کرد باز هم خاص تر شد! خسارت زیاد نبود و خودرو دوباره پس از تعمیرات جزیی به دست اتکینسون بازگشت ولی در سال 2011 این خودرو تصادف وحشتناکی داشت و موتور و گیربکس آن کاملا تعویض شد. خودرو برای تعمیر به مکلارن فرستاده شد و مکلارن یک رسید 910 هزار پوندی به اداره بیمه فرستاد تا این خودرو را دوباره به مانند روز اول خودش کند. دلیل این هزینه بالا هم به خاطر استاندارد های بالای مکلارن بود و خودرو دوباره سه روز برای تست به پیست فرستاده شد و دوباره در محدوده سرعت 210 مایل برساعت قرار گرفت و پس از هفت صفحه کامل گزارش تست های مختلف خودرو، خودرو را در سال 2013 به نزد صاحبش فرستاد. اتکینسون در سال 2015 این خودرو که 41 هزار کیلومتر را طی کرده بود در یک حراجی به مبلغ 8 میلیون پوند به فروش رساند.

شاسی شماره 11R:

این شاسی به تیم مسابقه ای جیرویکس ریسینگ فروخته شد(Frank Mueller Watch Livery – BPR1996)، سپس به تیم لاربر کامپتیشن(Frank Mueller Watch Livery – Le Mans 1996) فروخته شد. اما داستان اصلی مرتبط با خریدار سوم این خودرو هست. در اواسط دهه نود کمپانی مرسدس به دنبال مسابقه موتور اسپورت متفاوتی می گشت که به آن وارد شود و آنها مسابقات بی پی آر را یک مسابقه ایده آل برای ورود دیدند. آنها یک مشکل جالب داشتند و آنهم این بود که برای ورود به این رقابتها خودرویی نداشتند. آنها تصمیم داشتند که خودرو هر چه که باشد باید قلب تپنده 12 سیلندر 6 لیتری آنها در آن جای گرفته باشد. اما آنها نیاز داشتند که ایرودینامیک خودروی خودشان را تست کنند. آنها این خودروی 11R را خریداری کردند و موتور ب ام و آن را خارج کردند و موتور خودشان را در مکلارن گذاشتند و شروع به تست های ایرودینامیکی خودشان کرده بودند. با اینکه مکلارن و مرسدس رابطه خوبی در فرمول یک باهم داشتند ولی مرسدس فکر می کرد که مکلارنی ها از اینکه اف وان خودشان را به مرسدس بدهند و مرسدس نیز از آن خودرو به عنوان یک نقطه شروع و توسعه استفاده کند تا در آخر خودروی خودش را بسازد عصبانی می شوند. مرسدس تمامی تست ها را در محرمانه ترین حالت ممکن برگزار کرد و مطمئن شد که هیچ اثری از برند مرسدس روی خودروی تست نباشد. همه چیز خوب بود تا آنجا که این خودروی تست با تایرهای کنار پیست برخورد کرد و همه چیز در نزد رسانه ها فاش شد. تصاویر منتشر شده باعث شد که مرسدس دیگر از آن خودرو استفاده نکند. اما دیگر برای مرسدسی ها این مسئله مهم نبود و مرسدس اطلاعات لازم برای ساخت خودروی خودشان را داشتند و توانستند مرسدس CLK-GTR را تولید کنند. مرسدس سپس خودرو را به حالت اولیه خودش برگرداند و مطمئن شد که هرچه که از این خودرو تست کرده بود پیش خودشان می ماند و دفن می شود. سپس موتور ب ام و را دوباره در این خودرو قرار داد و بدنه رابه رنگ نارنجی سیاه اولیه خودش در اورد و بدون سر و صدا در یک حراجی در سال 2000 به فروش رساند. صاحب جدید این خودرو نیز این خودرو را به رنگ کامل نارنجی پاپایا برگرداند.

مکلارن F1

مک لارن اف وان

شاسی 043:

در سال 1995 و کمتر از دوماه قبل از اولین ورود مکلارن اف وان جی تی آر به مسابقه لمانز. یک تماس تلفنی از ژاپن به کمپانی مکلارن گرفته شد. اقای موتوکازو سایاما مدیر کلینیک یوعِینو ژاپن که یک طرفدار دو آتیشه مکلارن بود. تماس گرفته بود تا ببیند امکان دارد که اسم برند خودش را روی هیچ کدام از شش مکلارن اف وان جی تی آر شرکت کننده در مسابقه بگذارد یا نه که با جواب رد مواجه شد. ولی او کسی نبود که جواب رد را قبول کند سپس او به مکلارن پیشنهاد داد که هزینه ساخت یک جی تی آر جدید را به آنها می دهد فقط به این خاطر که نام برند او را روی خودرو بزنند. مکلارن فقط یک مشکل داشت در این سفارش، ان هم این بود که تمام جی تی آر های ساخته شده در نام نویسی مسابقه شرکت کرده بودند و فقط یک جی تی آر دیگر باقی مانده بود و آن هم خودروی تست پروتوتایپ بود. مکلارن موافقت کرد که خودروی سایاما را با یک شرط بسازد و آن هم این بود که اگر این شاسی بتواند به طرز معجزه آوری در مسابقه برنده شود مالکیت خودرو در اختیار مکلارن خواهد بود ولی اگر این اتفاق نیفتاد آقای سایاما می تواند این خودرو را بخرد. سایاما با این شرط مکلارن موافقت کرد و شش هفته قبل از شروع مسابقه لمانز، مکلارن شروع به اماده کردن آن کرد. خودروی شماره 59 یوعینو کلینیک مکلارن اف وان جی تی آر توانست در اولین حضور اف وان در لمانز به پیروزی این نبرد 24 ساعته برسد. پنج جی تی آر دیگر نیز در رده های دوم، سوم، چهارم، پنجم و سیزدهم قرار گرفتند. آقای سایاما بدون خودرو باید باز می گشت به ژاپن که مکلارن شاسی شماره 043 را با یک تخفیف وحشتناک زیادی برایش ساخت و با دو تن رنگ کاری که آقای سایاما را به یاد خودروی مسابقه ای شماره 59 خودش بیاندازد تحویل داد.

این دیگر مرتبط با یک خودروی خاص نیست، بلکه مرتبط به سلطان برونئی و عادات عجیب غریب خرید خودروییش است:

سلطان برونئی، هزاران خودرو را در گاراژ خودش دارد و در آمار دیوانه ترین سفارشات خودرویی تاریخ نامش همیشه می‌درخشد. او 10 نسخه از مکلارن اف وان را سفارش داد. شاسی های 004(قرمز رنگ)، 005(سیاه)، 014(زرد)، 008(آبی)، 002(خاکستری) ویژگی های خاصی دارند. شاسی شماره 004 پس از تصادف از قطعات آن به عنوان قطعات جایگزین برای نسخه های دیگر استفاده شد. شاسی های 005 و 014 نیز از برونئی رفتند و حال خودروی مشکی رنگ تحت مالکیت کریس ایوِنز و خودروی زرد رنگ نیز به رنگ سفید در آمده و با کیت داون فورس اضافه تر در اختیار صاحب جدید قرار گرفته است. نسخه آبی و خاکستری نیز همچنان در گاراژ های مخفی برونئی قرار دارند و شاسی 002 به عنوان اولین مکلارن اف وان خیابانی شناخته می شود. او همچنین سه شاسی دیگر LM1, LM4,LM5 نیز دارد. شاسی های LM1,LM4 نیز تنها شاسی های این نسخه از مکلارن هستند که به رنگ نارنجی پاپایا نیستند. سلطان برونئی همینطور یکی از سه شاسی(54F1GT) اف وان جی تی آر را نیز خریداری کرد. همینطور شاسی 09 اف وان جی تی آر را نیز با همان رنگ یوعینو کلینیک خریداری کرد.(این خودرو هنوز از گاراژ خودش بیرون نیامده است).

 

ویدیویی از لحظه ثبت رکورد 391 کیلومتر بر ساعت خودروی مکلارن اف وان:

  دانلود فایل ویدیویی

19 دیدگاه

      • Gran Turismo 3

        0

        2

        زمانی پادشاهی بود
        ولی الان نوبت به سلطه پادشاهان پورشه که اسمشو فراموش کردم توی سایت پورشه برم اسمشو میگم

      • |ZXE-LECLERC16|

        2

        1

        دقیقاً!
        اگه الان به من بگن میخوای فراریF50رو سوار بشی یا مرسدسCLK GTRرو مرسدس رو انتخاب می کنم با وجود اینکه اصولاًاز مرسدس بدم میاد!
        ولی اگه با پورشه911GT1مقایسه کنن بلافاصله میگم 911!
        اصلاً پورشه یه چیز دیگه است! 🙂 🙂

      • H.farahani

        2

        0

        سید عزیز
        تحقیق کردم.خودشه.تو لمان 99 clk gtr تو دور وارم اپ به خاطر نداشتن دانفورس کافی یهو و بدون برخورد بلند شد رو هوا و چند تا وارو زد و خورد زمین.راننده هم مارک وبر بود.تو همون فصل تو یه ریس تو امریکا باز همین طور شد.از اون به بعد اسمش شد مرسدس پرنده.
        یادمه مرسدس یه نسخه خیابانی ساخته بود که همین سلطان برونئی خرید.

    • 1

      2

      0

      چهار پنج ساله که بودم مکلارنf1رو بعد از پورشه 911توربو مدل سال 1995 بیشتر از هر ماشینی دوست داشتم
      اصلا دنیایی بود،البته بیشتر مدلLMاونو دوست داشتم :))

  1. 46 تــا ابـــد !!!

    2

    0

    وااااااااااای یادش بخیر . طرفای سال 79.80 بود که عشق ماشینو… شدم . اصلا دلیل حال کردنم و افتادن تو نخ این چیزا همین لامصب f1 بـــــــــــــــــود !!!! تا همین پارسال یه پوستر ازش تو اتاق بود D:
    f1 نارنجی , یادمه پوسترشو از تو مجله ماشین در آورده بودم . قدیما یه عکس اول مجله بود اندازه یه صفحه یکی هم اخرش و یکی هم وسط مجله . اون وسطی اندازه دو صفحه بود باز میکردی قشنگ میشد یه پوستر که بکنی بچسبونی تو اتاق D:

    • mershari

      0

      2

      یه مقدار شلوغ شد راجع به این ماشین احتمالا چون انگلیسی بود واسه همه چیزای انگلیسی زیتدی شلوغ میشه
      موتورش ب ام و بود نمیدونم رو چی مانوور میدن اینا

      • McLaren F1

        2

        0

        دقیقا دوست عزیز
        امیدوارم جیپ عزیز جواب سئوالاش گرفته باشه
        بابت این پست خوب از سید عزیز ممنونم
        واقعا این ماشین دوست داشتنیه
        هنوزم سریعترین ماشین با موتور تنفس طبیعیه
        چند تا مقاله خونده بودم که اگه اندازه ی تایر عقب و ضریب دنده شیش تغییر بدن با همین قدرت موتور میتونه از سرعت ۴۰۰ عبور کنه
        به هرحال امیدوارم یه روزی بتونم از فاصله ی نزدیک ببینمش

دیدگاه خود را بیان کنید