فراری با چهار صندلی و توربو می شود GTC4 Lusso T

با یک فراری جدید رو به رو هستیم. فراری با چهار صندلی و دیفرانسیل عقب و موتور ۳٫۹ لیتری V8 تویین توربو و البته چهار صندلی. به گفته فراری این مدل ششمین نسل از این سگمنت خودروهای فراری است که جایگزین فراری FF شده است.

درست پشت اکسل جلو، موتور انقلابی فراری خوابیده که قدرت را تنها به چرخهای عقب می رساند. مکان قرارگیری موتور با نسخه GTC4 Lusso که یک موتور ۶٫۳ لیتری V12 دارد، یکسان نیست. اما نکته جالب این است که نسخه توربو در مدل پایه حدود ۳۰٫۰۰۰ پوند ارزانتر و با کمتر از ۲۰۰٫۰۰۰ پوند قابل دسترسی است.

تغییرات جز در بخش فنی خیلی چشمگیر نیستند که نکته ای ضروری برای کاهش هزینه است. طوری که مهندسان فراری حتی زحمت طراحی رینگهای جدید را متحمل نشده اند تا نسخه V8 توربو در ظاهر تفاوتی با V12 تنفس طبیعی نداشته باشد.

ولی این کاهش حجم موتور چقدر هزینه دارد؟ قدرت موتور V8 تویین توربو در این نسخه به ۶۰۳ اسب بخار محدود شده(در ۴۸۸GTB این رقم ۶۷۰ اسب بخار است.) و گشتاور همانند ۴۸۸، ۵۶۰ پاوند فوت است. پس قدرت نسخه تنفس طبیعی ۸۰ اسب بیشتر است؛ اما گشتاور که نقطه قوت توربوشارژرهاست، اینجا هم بیشتر از موتور تنفس طبیعی است. صفرتاصد GTC4 Lusso T با افزایش ۰٫۱ ثانیه ای به ۳٫۵ ثانیه رسیده و حداکثر سرعت با ۱۵ واحد کاهش به ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت رسیده.

خب، برای کسی که پول خرید فراری را دارد، چه دلیلی برای پرداخت ۳۰٫۰۰۰ پوند کمتر و داشتن یک خودروی کندتر وجود دارد؟ جوابش دیفرانسیل عقب است. این تغییر باعث رسیدن به نسبت وزن ۵۴ به ۴۶ شده که باعث می شود کم فرمانی را کمتر تجربه کنید.

جواب دیگر مصرف سوخت است. هر دو قادر به حمل ۹۱ لیتر بنزین در باک خود هستند. اما موتور V8 حدود ۲۴ درصد کمتر تشنه بنزین است. این یعنی هم اقتصادی تر است و هم شما را راحتتر در سفر همراهی می کند.

اما آیا واقعاً شما را همراهی می کند. خب، موتور V8 توربوی فراری یک موتور قلدر است که در دورهای بالاتر از ۳٫۰۰۰ rpm پاسخگویی خوبی دارد. یعنی در جاده می توانید خودرو را در دنده ۳ تا هر جایی که می خواهید، برانید. اما، اگر دور موتور ۵۰۰ rpm بیشتر بود، خیلی بهتر می شد؛ در آن صورت بیشتر حس یک فراری پر سرو صدا را منتقل می کرد. البته اگر مدل V12 را نرانده باشید این کمبود احساس نمی شود.

مهمترین کمبود یک خودروی دیفرانسل عقب نسبت به دو دیفرانسیل، هندلینگ ضعیفتر است. اما فراری می گوید درGTC4 Lusso T آن قدر چسبندگی دارید که نیاز به سیستم دو دیفرانسیل را احساس نمی کنید.

همان طور که گفتیم، مهمترین دلیل استفاده از دیفرانسیل عقب در این خودرو حذف کم فرمانی است. این خودرو ۴٫۹ متر طول، ۲ متر عرض و ۱٫۸ تن وزن دارد اما تقسیم وزن در آن جوری است که با هر سرعتی می توانید وارد پیچها شده و سالم از آنها عبور کنید.

در تنظیمات چرخش چرخها چهار مُد ice، rain، comfort و sport وجود دارد تا کمبودی احساس نشود. دکمه ای هم به نام ‘bumpy road’ وجود دارد که تعلیق نرم و تنظیمات اسپرت موتور را در اختیارتان می گذارد و برای یک پیست هم مناسب است.

لطفاً با دستگاه های الکترونیکی مشکلی نداشته باشید. چون آنها به شما اجازه می دهند به نرمی و تحت کنترل پیچها را طی کرده و فراری را تبدیل به یک موجود وحشی غیر قابل کنترل که قصد به جا گذاشتن رد سیاه روی آسفالت را دارد، نمی کنند.

البته اینها مطابق با انتظار شما از یک خودروی گرندتورر است. اما آیا GTC4 Lusso T یک خودروی گرندتورر است؟ به نظرم این طور نیست، چون حتی اگر آن را در نرم ترین حالت خود تنظیم کنید باز هم حس یک خودروی اسپرت را دارد.

نه اینکه بگویم حس خشک و خشن متعلق به سوپراسپرت های معمول ایتالیایی را دارد، چون عایق بندی آن به قدری فوق العاده است که در سرعت ۱۱۲ کیلومتر بر ساعت کابین در آرامش است. اما سیستم تعلیق آن بسیار اسپرت تر از یک بنتلی کنتیننتال یا آستون مارتین DB11 است(و به همان اندازه تیزتر است.) و یک گرندتورر کامل احساس نمی شود.

پس تکلیف چه می شود؟ خب، GTC4 Lusso T بیشتر یک خودروی اسپرت با قدرتی فوق العاده است. چیزی بین یک سوپراسپرت و یک گرندتورر. خودرویی که به راحتی می توان با آن کنار آمد.

فراری معتقد است این خودرو محبوبتر و پرفروش تر خواهد بود. فراری حتی معتقد است این خودرو حس و حال بهتری نسبت به نسخه V12 دارد. اما اگر من جای خریدار باشم، حاضرم ۳۰٫۰۰۰ پوند بیشتر بپردازم تا چهار سیلندر، ۲٫۴ لیتر و ۷۵۰ rpm بیشتر داشته باشم؛ و این یعنی GTC4 Lusso بدون توربو.