هایپرکاری از طرف امرسون فیتیپالدی

مجله خودرو ایران – امرسون فیتیپالدی، قهرمان سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ فرمول یک، با دست پر و یک هایپرکار شخصی به نمایشگاه ژنو آمده. او می گوید:

وقتی برزیل را ترک می کردم، رویای روزی را می دیدم که سوپرکار شخصی خودم را داشته باشم. یک خودروی مخصوص پیست، سبکترین خودروی ممکن؛ زیر ۱۰۰۰ کیلوگرم.

و حالا ارمغان فیتیپالدی به کمک پینین فارینا و با نام EF7 به نمایشگاه ژنو آمده. خودرویی بین یک کانسپت و یک خودروی لمانز. اما آیا کاهش وزن مهمترین اولویت آنها بوده؟ او می گوید:

روحیات من بر اساس مسابقات فرمولا شکل گرفته. در مسابقات فرمول یک یا ایندی کار، شما به واسطه چابکی خود زمان می سازید. بنابراین پس از آن اگر یک خودروی GT را برانید، حس سنگینی و تنبلی را خواهید یافت.

خب، من سبکترین GT ممکن را می خواستم، همچنین یک موتور ژرمن. پس به سراغ HWA رفتم. آنها هم به من ۶۰۰ اسب بخار با بدنه تمام فیبر کربنی و بدون هیچ سیستم پرخورانی تحویلم دادند.

یک موتور ایده آل، سرعت را همراه با هندلینگ تحویل شما می دهد و هرکسی که وارد این بازی می شود، این موضوع را خوب می داند. اما هدف من امنیت را هم شامل می شد.

در مسابقات موتور اسپورت بسیاری از تصادفات از کناره ها اتفاق می افتد پس ما هم روی امنیت این قسمتها کار کردیم. مدرکش؛ اینکه سازنده فیبرکربن خودروی ما این کار را برای پورشه های لمانز هم انجام می دهد.

خودروی EF7 که با توجه به ادعای فیتیپالدی در امنیت مانند یه کوسه می ماند، از آیرودینامیک بی نظیری هم بهره می برد. چون برای فیتپالدی مهم بود که این خودرو مانند یک رقاص در دستان راننده حرکت کند.

خب، من مکلارن P1GTR را برای دو روز رانده ام؛ یک خودروی زیبا با داون فورس عالی. این خودرو در سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت بین ۵۰۰ تا ۶۵۰ کیلوگرم داون فورس ایجاد می کند؛ پس این شد هدف ما. و بزرگترین چالش این بود که این خودرو برای بهترین رانندگان و در نهایت فشار فرمان پذیری خود را حفظ کند، و این موضوع به کمک ایجاد داون فورس امکان پذیر شد.

مشتریان ما، افراد خوش شانسی که این خودرو را صاحب خواهند شد، سرعت را در کنار امنیت خواهند داشت. البته فکر می کنم آنها بیشتر بر سرعتش تمرکز خواهند کرد!