فرمول یک ایران– بعداز شکست اخیر در سیلورستون ردبول سرعت پیشرفت خود را نسبت به شروع خاموش سال 2017 بیشتر کرده است. اما دقیقا چه تغیراتی در طراحی RB13 اعمال شده و آدریان نیووی توانسته حاشیه امنی برای مشکلاتش ایجاد کند؟

در چند مسابقه ابتدایی فصل 2017 ،RB13 در موقعیتی نبود که تیم ردبول بتواند آن را بپذیرد و شرایطی به وجود آمد که براساس قانون های نانوشته و عقیده بسیاری گامی رو به عقب در آیرودینامیک فرمول یک محسوب میشود.

بنابراین ممکن است وضعیتی که برای نسل قبلش در سال 2009 اتفاق افتاد برای او نیز بیافتد، اما ماشین در سیر تکاملی اجداد خود است و این تغیرات و ناپایداری میتواند توسط یک شخص بااستعداد و دقیق در همه جای خودرو به درخشش بدل شود. اگرچه این کمبود در فراری و مرسدس نیز مشخص است.

این واضح است که ببینیم وقتی تیم در تنش باشد این تنش به شاسی و آدریان نیووی وارد شود که او نقش مهمی در توسعه خودرو داشته است و بار دیگر بخاطر ضعف فراخوانده شد. هوش و دقت نیووی در جزییات میتواند دوباره ردبول را به دوران اوج برگرداند و همانطور که انگلیسی ها به دنبال موقعیت عالی هستند تیم را از چهار سال زیر سلطه بودن خارج کند (بین 2010 تا 2013).

با نگاهی عمیق به قوانین و تحلیل آنچه که دیگران انجام داده اند و با توجه به آنچه که از قبل انجام داده اند تیم به بهینه سازی های کوچک در آخرین موقعیت امیدوار است.

بال جلوی تیم ردبول در گرندپری بریتانیا

بال جلوی تیم ردبول در گرندپری بریتانیا

برای سیلورستون اولین آزمون واقعی چرخش با سرعت بالا بود و تیم بال جلو خود را اصلاح کرد که به نظر میرسید برای توزیع داون فورس (نیروی روبه پایین) بود.

تغییر اصلی در فرم بال به اضافه کردن دو تیغه در قسمت صفحه کناری مربوط میشود، محدودیت تفکیک کننده جریان انتظار طراحان در بال جلو برای افزایش زاویه حمله کار را سخت تر میکند.

ورق آبشاری اصلی باز طراحی شده است و لبه درونی که قبلا کمی رو به پایین متمایل شده بود حالا طبق سنت معمول کمی حالت خمیده به خود گرفته است.

مقایسه بال جلوی تیم ردبول در گرندپری بریتانیا

مقایسه بال جلوی تیم ردبول در گرندپری بریتانیا

همچنین لازم به ذکر است که تیم در این مرحله از طرحهای خود پیروی میکند و به افزایش کارایی صفحه بال بالایی ادامه میدهد و تیغه جلویی را در کانادا معرفی میکند که احتمالا برای پاسخ به فلپ (صفحه هدایت کننده) افزایش یافته در بالا صورت گرفته است.

مقایسه پره های آیرودینامیکی تیم ردبول در گرندپری بریتانیا

مقایسه پره های آیرودینامیکی تیم ردبول در گرندپری بریتانیا

باد شکن های زیر شاسی در چین آپدیت هایی داشته اند، بیشترین تغییر در قسمت جلو اضافه کردن تیغه جلویی به سطح آن است. برای سیلورستون این قسمت یک بار دیگر به روز رسانی شد و تیغه معرفی شده در چین کنار گذاشته شد و یک تیغه طولی اضافه شد که به اندازه طول کامل سه بخش اندازه دارد.

تغییرات اضافه شده در هر مسابقه چندین بار مورد بازنگری قرار میگیرد. به عنوان تیم به نظر میرسد بیشترین طرح ها در اسپانیا ارائه شده است.

در باکو ارتفاع سطح بیشتر شد و در صفحه کمکی یک تیغه سه گوش اضافه شد. سپس در اتریش یک تکیه گاه برای افزایش استحکام بین سطح اول و دوم اضافه شد که عملکرد بهبود یافت. پایه جابجا شونده نیز دوباره وصل شد، با اندازه ای بزرگتر در همان موقعیت. این اصلاحات افزایش کارایی ویژگی فلسفه طراحی ردبول است تا تیم مفهوم اصلی خود را حفظ کند، بدیهی است برای به دست آوردن بهترین نتیجه در هر مسابقه به بهینه سازی های بیشتر نیاز است.

3 دیدگاه

  1. Mehrdad

    9

    0

    کسی هست آدریان نیووی رو تحسین نکنه؟
    نابغه ایرودینامیک
    کسی که با وجود قدرت کمتر موتور همیشه ردبول رو در اوج نگه داشته
    ارزوی هرتیمی به خدمت گرفتن این نابغست

  2. Amin verstapen

    2

    2

    همیشه حسرت اینو میخورم که چرا موتور رنو مثل قبلا زمانی که فتل توی ردبول بود قوی نیس! فکرشو بکنید موتور اون زمان رنو درکنار آیرودینامیک فعلی ردبول. اونوقت آیا این سایت دوقطبی فتل و همیلتون می بود؟!

    • SINA

      0

      0

      اون زمان هم موتور قوی نداشت
      اختلاف سرعت مرسدس و فراری با رنو زیاد بود
      ولی همونجا هم با ایرو جبران میکرد.