کنار رفتن پرهزینه جورج راسل در گرندپری کانادا که باعث شد ۴۳ امتیاز از صدر جدول فاصله بگیرد، نشان داد که او امسال با مشکلی به بزرگی کیمی آنتونلی روبهرو خواهد بود.
پنجمین شکست او در تعیین خط مقابل راننده جوان و درخشان ایتالیایی در موناکو نیز بار دیگر تأکید کرد که این مشکل به این زودیها از بین نخواهد رفت.
راسل فصل ۲۰۲۶ فرمول یک را با یک پیروزی از پول پوزیشن تا پرچم شطرنجی در ملبورن آغاز کرده بود، اما مجموعهای از اتفاقات ناگوار، از زمانبندی نامناسب خودروهای ایمنی گرفته تا مشکلات فنی، خیلی زود روند رقابت قهرمانی را به سود آنتونلی تغییر داد.
اما فراتر از بدشانسیهای راسل در چین، ژاپن و کانادا، عاملی دیگر نیز در مسابقات اخیر ظاهر شده که شاید حتی نگرانکنندهتر باشد.
در پیستهایی با مصرف انرژی پایین که گرم کردن لاستیکها نقش مهمی دارد، سبک رانندگی بسیار نرم و روان راسل ظاهراً علیه او عمل میکند، در حالی که حرکات تهاجمیتر آنتونلی در فرمان دادن به خودرو به شکل طبیعی لاستیکها را در محدوده ایدهآل عملکرد قرار میدهد و به او اجازه میدهد حداکثر توانایی مرسدس W17 را استخراج کند.
این تفاوت نخستین بار در میامی آشکار شد؛ جایی که راسل هم در تعیین خط اسپرینت و هم در تعیین خط اصلی، چهار دهم ثانیه از آنتونلی عقب ماند.
راسل در ابتدا این اختلاف را به سطح صاف آسفالت پیست میامی نسبت داد و آن را یکی از پیستهای نامطلوب خود دانست. اما در دو پیست کمانرژی بعدی، یعنی مونترال و موناکو، که پر از پیچهای کمسرعت و فاقد پیچهای پرسرعت برای وارد کردن بار جانبی به لاستیکها بودند، همان سناریو تکرار شد.
در کانادا، راسل هنوز موفق شد با اختلافی اندک آنتونلی را شکست دهد، هرچند خودش اعتراف کرد که در هر دو جلسه تعیین خط “تا آخرین دور مرحله سوم هیچ حرفی برای گفتن نداشت” و در نهایت توانست یک دور ویژه ثبت کند.
اما در خیابانهای باریک موناکو، راسل بهوضوح مغلوب شد. آنتونلی پول پوزیشن را به دست آورد، در حالی که راسل تنها ششم شد و چهار دهم ثانیه عقبتر بود.
آندره کیمی آنتونلی و جورج راسل
راسل که کاملاً سردرگم به نظر میرسید، گفت:
راستش واقعاً نمیدونم چه اتفاقی داره میافته. مشخصه که یه چیزی توی سبک رانندگی من هست که فعلاً به ماشین نمیخوره.
در موناکو مشخص شد که راسل برای رساندن لاستیکها به دمای مناسب مشکل دارد؛ مسئلهای که گریبان بسیاری از رانندگان دیگر را هم گرفته بود. با این حال، آنتونلی ظاهراً بهتر میتوانست با لغزشهای طبیعی لاستیکها را وارد محدوده عملکردی مناسب کند، بدون اینکه نیاز به تغییرات عمده داشته باشد. بخش عمده اختلاف چهار دهمی راسل در سکتورهای دوم و سوم، بهویژه در شیکین نوول، به وجود آمد.
البته میان تشخیص این تفاوت در دادههای تلهمتری و پیدا کردن راهحل برای آن فاصله زیادی وجود دارد. تعیین خط موناکو راسل را کاملاً گیج کرده بود و اکنون سمت او در گاراژ مرسدس در حال بررسی راههایی است که بتواند سبک رانندگی خود در دورهای خروجی را تغییر دهد و همچنین تنظیمات دیگری را امتحان کند تا این مشکل در پیستهای مشابه کمسرعت کاهش یابد.
راسل توضیح داد:
واضحه که بین سبک رانندگی من و کیمی تفاوت وجود داره؛ این تفاوت پارسال هم بود. سال گذشته کاملاً به نفع من کار میکرد، اما امسال کاملاً به نفع اونه.
با این حال هنوز جواب این سؤال رو نمیده که چرا اوایل فصل اینقدر خوب بودم و الان اینقدر ضعیف شدم.
باید بفهمیم دلیلش چیه. همهچیز توی دادهها مشخصه. تفاوت اینجاست که نحوه رانندگی ما تأثیر خیلی زیادی روی لاستیکها داره. اون لاستیکها رو توی محدوده بهتری قرار میده. در طول یک دور تعادل بهتری داره و سرعت برایش راحتتر به دست میاد. واقعاً نمیدونم چرا.
انتظار نمیرود این مشکل در گرندپری هفته آینده اسپانیا در بارسلونا-کاتالونیا، با پیچهای طولانی و پرچالش خود، دوباره به همان شدت دیده شود. به همین دلیل مسابقه اسپانیا میتواند معیار خوبی باشد تا مشخص شود آیا نظریه تفاوت سبک رانندگی واقعاً عامل اصلی است یا پای عوامل دیگری هم در میان است.
کیمی آنتونلی، پیتر بونینگتون (بونو) و توتو ولف – مرسدس
آنتونلی آرام و بیتزلزل؛ حتی در بزرگترین آزمونش
اگر راسل با یک همتیمی تازهکار و پرخطا روبهرو بود، این روند اول شاید چندان فاجعهبار محسوب نمیشد. اما نسخه ۲۰۲۶ کیمی آنتونلی هیچ شباهتی به راننده فصل گذشته ندارد و روند دوم که بهشدت امیدهای قهرمانی راسل را تهدید میکند این است که هر چالشی که فرمول یک پیش پای همتیمی کمتجربهتر او قرار میدهد، این نوجوان ۱۹ ساله با اعتمادبهنفسی مثالزدنی از پس آن برمیآید.
تعیین خط موناکو تا اینجای کار بزرگترین آزمون آنتونلی بود؛ جایی که برای پول پوزیشن باید با مکس ورشتپن، قهرمان چهار دوره جهان، رقابت میکرد.
از نظر فشار روانی، شرایط سختتر از پیست خیابانی ۳.۳ کیلومتری موناکو نمیشود.
هر پیچ میتواند باعث اشتباه شود و هر دستانداز ممکن است تعادل راننده را برهم بزند. اما آنتونلی یک دور پول فوقالعاده ثبت کرد؛ شاید بهترین عملکرد دوران حرفهایاش در فرمول یک تا این لحظه، و بار دیگر نشان داد که قصد کنار رفتن از صحنه رقابت را ندارد.
اعتمادبهنفس او اکنون در بالاترین سطح ممکن قرار دارد و همانطور که لوئیس همیلتون پیش از او تجربه کرده بود، همکاریاش با پیتر بونینگتون، مهندس مسابقه باتجربه مرسدس، بسیار موفق بوده است.
آنتونلی پس از پیاده شدن از خودرو و در حالی که هنوز آدرنالین در بدنش جریان داشت، گفت:
این یکی از سختترین، اگر نگیم سختترین، جلسات تعیین خط ساله و واقعاً به تلاش زیادی نیاز داره. حتی از تمرینات شروع میشه، چون مدام سعی میکنی به مرز تواناییها نزدیکتر بشی.
بعدش نوبت پیدا کردن اون دو دهم ثانیه آخره. کار آسونی نیست چون دیوارها هر لحظه نزدیکتر به نظر میرسن و به دست آوردن اعتمادبهنفس خیلی سخت میشه. ولی راستش امروز صبح حس فوقالعادهای داشتم و خوشحالم که تونستیم کار رو کامل کنیم.
این همون چیزی بود که ما بهش میگیم یک دور جادویی.
با گذشت هر آخر هفته مسابقه، تصمیم مرسدس برای اینکه آنتونلی دوران سخت و اشتباهات رانندگی دوران تازهکاریاش را در فصل دشوار ۲۰۲۵ پشت سر بگذارد، منطقیتر به نظر میرسد. در کنار سرعت ذاتی بالا، توانایی او در جذب اطلاعات و یادگیری از اشتباهاتش باعث شده تقریباً یکشبه به رقیبی بسیار خطرناک تبدیل شود.
آیا مشکل راسل موقتی و وابسته به نوع پیست است، یا اینکه او واقعاً با حریفی همسطح یا حتی برتر از خود مواجه شده است؟ با توجه به اینکه در هشت آخر هفته آینده شش مسابقه اروپایی برگزار خواهد شد، پاسخ این سؤال خیلی زود مشخص میشود.
