مجله خودرو ایران – کمتر کسی می‌تواند در دنیای فوق گسترده خودرو قدمی زده باشد و سه حرف معروف GTR را نشنیده باشد. نیسان جی تی آر به قدری شهرت جهانی دارد که برای خودش پیروانی دارد که پیوسته به او ادای احترام می‌کنند.

در این مقاله از دنیای ژاپنی‌ها، قصد داریم به این سری معروف خودرو نیسان بپردازیم. با ما باشید.

نیسان اسکای لاین GTR

اولین خودروی نیسان اسکای لاین GTR، در سال 1969 رونمایی شد. این خودرو توسط نابغه نیسان، یعنی شینیچیرو ساکورای ،متولد 1929 در یوکوهاما ساخته شده است. شینیچیرو شخصی نبود که کمتر از بهترین‌ها را بخواهد.

یکی از چیزهایی که در مورد او معروف است این بوده که او در حین تمرین دادن به مهندسان تازه استخدام شده، به آنها وظیفه می داد تا خط های طراحی را از بدو ساعت کاری تا پایان ساعت کاری بکشند و این مسئله را روزانه برای هفته های متمادی تکرار کنند. او این باور را داشت که یک طراح مهندسی و قطعات فنی اگر درک نکند که چقدر کشیدن خطوط ساده مهم است و این کار را ادامه ندهد، این شایستگی را ندارد که یک خودرو را طراحی کنند.

الهام از فرمول یک

پسر ساکورای به اروپا سفر کرده و مسابقه فرمول یک را دیده و از آنها الهام گرفته بود، پس از آنکه به ژاپن برگشت، کمپانی پرینس او را به خدمت گرفت و به او ماموریت ساخت یک خودروی مسابقه ای را داد که نتیجه این ماموریت اولین سری خودرو اسکای لاین بود، نیسان اسکای لاین 2000 جی تی؛ او که به راستی پسر خلف پدر بود، می دانست که می تواند بهتر کار کند برای همین در سال 1969 نسخه GT-R این خودرو را معرفی کرد.

 

نیسان اسکای لاین 2000 جی تی آر

یک خودروی چهار درب زیبا مسلح به یک اسلحه خاص! ساکورا موتور ارتقا نیافته 2 لیتری شش سیلندر خطی خودروی مسابقه ای پرینس R380 را گرفته بود و در GT-R قرار داد. (این خودروی پرینس به گونه ای نسخه ژاپنی فورد جی تی 40 به حساب می آمد). با یک موتور 160 اسب بخاری و سیستم تعلیق پیشرفته زمان خودش این خودرو توانست 49 پیروزی به دست بیاورد.

طرفداران مسابقات نام مستعار “باکسی” را به این خودرو به خاطر ظاهری که داشت، داده بودند.

در سال 1971، جی تی آر کوپه با فاصله محوری کمتر معرفی شد ولی نسبت به مدل قبلی عریض تر بود، البته تایرهای پهن تر و بال عقب نیز از متعلقات دیگر این کوپه بودند.

کِنمِری GT-R

شینیچیرو در سال 1972 به طور کامل این خودرو را تغییر داد. این بار این خودرو شبیه به خودروهای عضلانی آمریکایی شده بود و حالت فست بک به خودش گرفته بود. نکته جالب این است که به خاطر بازاریابی خاصی که برای این خودرو در نظر گرفته شده بود، یک زوج به نام کِن و مِری در تبلیغات این خودرو حضور داشتند. این جی تی آر را اکثر اوقات به نام کِنمِری می شناسند.

برخلاف بقیه جی تی آر ها، این نسخه در حالت چهار درب در دسترس و قابل عرضه نبود. (خودروهای اسکای لاین به صورت چهار درب قابل عرضه بودند ولی نسخه جی تی آر خیر). یک چیزی که در مورد این خودرو جلوتر از زمان بودن آن را نشان می داد این بود که این خودرو در جلو و عقب از ترمز های دیسکی استفاده می کرد و نیسان توانسته بود 197 اسب بخار را از این خودرو بیرون بکشد.

پس از بحران قیمت سوخت، در سال 1984 پسر ساکورای مریض شده بود و توانایی تکمیل کردن طرح نسل بعد اسکای لاین را نداشت، برای همین این وظیفه را به مهندسی که می دانست کارش را به درستی هر چه تمام تر انجام می دهد سپرد. مهندس “ناگاموری اییتو”

اسکای لاین R31 ؛ نه چندان پرطرفدار

اییتو برای سالهای متوالی شاگرد شینیچیرو بود و آماده بود که در نقش رهبر انجام وظیفه کند، خودرویی که او طراحی کرد خودروی R31 بود که در سال 1985 رونمایی شد. طراحی این خودرو چنگی به دل نمیزد و طرفداران اسکای لاین نیز طرفدارانی هستند که راضی کردنشان به این راحتی ها نیست، بدتر از همه اینکه حتی یک نسخه جی تی آر نیز برای این خودرو در نظر گرفته نشد.

ایتو که احساس می کرد که استاد خودش را روسیاه و شرمنده کرده، تصمیم گرفت که دوباره به اتاق طراحی بازگردد؛ دو هدف در اینجا وجود داشت اولین هدف این بود که جی تی آر بعدی بتواند بر مسابقات تورینگ گروه A ژاپن سلطه پیدا کند و هدف آخر هم این بود که در بازار جهانی خواهان زیادی پیدا کنند.

موتور جدید RB26DETT مجهز به توربوشارژ برای این خودرو طراحی شد. حال باید بدنه ای را می ساختند که این موتور را در آن قرار دهند. خودروی جدید اسکای لاین R32 یک خودروی کوپه، مدرن و ظاهری دلپسند بود. شاسی و قوای محرکه این خودرو نیز از نو ساخته شدند.

نیسان اسکای لاین R32 جی تی آر و پیروزی در تمام مسابقات

در ابتدای سال 1989 خودروی نیسان اسکای لاین R32 GT-R وارد گروه A رقابتهای تورینگ کار ژاپن شد و از تمام 29 مسابقه ای که برگزار شده بود، خودروی R32 توانست به مقام پیروزی برسد.

در سال 1990 و 1994 نیز این خودرو قهرمانی تورینگ کار ژاپن را به دست آورد. در سال 1990، R32 به مسابقه 24 ساعته پیست نوربرگرینگ و اسپا رفت و در هر دوی آنها به پیروزی رسید. به مسابقه ماکائو نیز رفت و در آنجا نیز به پیروزی رسید. هدف اول و دوم با موفقیت به حقیقت تبدیل شد.

گیبسون موتوراسپورت، یک تیم مسابقه ای خصوصی در استرالیا بود که فعالیت هایش مرتبط به گروه A،C نیسان می شد. در سال 1990، گیبسون خودروی R32 ارتقا یافته نیسمو را در اختیار گرفتند و قطعات غیر ضروری از قبیل سیستم تهویه مطبوع، ترمز ABS، برف پاک کن عقب را حذف کردند. برای اینکه آنها در مسابقه شرکت کنند باید نیسان 500 عدد از این خودرو را به فروش می رساند.

قهرمانی در گیبسون – نیسان در تورینگ کار استرالیا

گیبسون که پیشتر امکان ساخت R31 محور عقب را داشت، متوجه شد که قطعات خودروی چهار چرخ محرک R32 به مراتب گران تر هستند. آنها در فرایند ساخت متوجه شدند که باید یک هزینه یک میلیون دلاری را به نیسان بپردازند. آنها این امکان را نداشتند که هر فصل چنین هزینه ای را بکنند. برای همین گیبسون تصمیم گرفت که قطعات نیسان را خودشان تولید کنند.

چند سال بعد که دیگر گیبسون به پایان کارش با GT-R رسیده بود، تنها بدنه، قطعات سیستم تعلیق جلو و بلوکه موتور را از نیسان خریداری می کردند و موفق شده بودند که باقی چیزها را خودشان تولید کنند. گیبسون موفق شد که در سال 1990-1991-1992 رقابتهای تورینگ کار استرالیا (ATCC) به قهرمانی برسد.

جی تی آر در سال 1992 به آخرین پیروزی خودش در این مسابقات رسید، مردم و تماشاگران که دیگر از بردن های نیسان خسته شده بودند برای همین برای فصل 1993، مسئولان ATCC قوانین خودشان را تغییر دادند و اوضاع به شدت به نفع خودروهای فوق قدرتمند V8 فورد شد.

با اینکه نیسان می دانست که جی تی آر بدون شک یکی از بهترین خودروهای روی خط تولید است اما می خواست که باز هم یک محصول بهتر و تکامل یافته تر تولید کند. تیم جی تی آر حال با رهبری کوزو واتانابه به حیات خودش ادامه می داد، کوزو کسی بود که به چشمان خودش شکست خودروی پرینس را از رقبای ایتالیایی و انگلیسی دیده بود.

رکورد شکنی خاص اسکای لاین R33 در پیست نوربرگرینگ

در زمان تست خودروی R33 در پییست نوربرگرینگ، مهندس و راننده هیرویوشی کاتو، در قسمت زیرین خودرو جوشکاری هایی را انجام داد تا خودرو را صلب تر و سفت تر کند.

فاصله محوری R33 نسبت به نسل قبلی 4 اینچ دراز تر و یک اینچ عریض تر بود. نتیجه این کار این بود که این خودرو به مراتب پایداری بهتری در سرعت های بالا داشت و با توجه به بهینه سازی های ایرودینامیکی که انجام شده بود، نیروی لیفت تولید شده در قسمت جلو به نصف رسیده بود.

این جی تی آر جدید، یک سیستم چهار چرخ محرک بازطراحی شده داشت تا بتواند گشتاور را به شکل بهتری بین چهار چرخ توزیع کند. سیستم فرمان محور عقب این خودرو نیز با اضافه شدن یک سروو موتور الکتریکی (سروو موتور عملگر دورانی یا عملگر خطی است که امکان کنترل دقیق موقعیت زاویه ای یا خطی، سرعت و شتاب را فراهم می‌کند) منجر به حل مشکل کم فرمانی R33 نسبت به نسل قبلی یعنی R32 شد.

زمانیکه خودروی R33 در پیست نوربرگرینگ ثبت کرده بود 21 ثانیه سریعتر از R32 بود و با ثبت زمان 7 دقیقه و 59 ثانیه تبدیل به اولین خودروی اسپورت کوپه ای شد که در پیست نوربرگرینگ توانست زمانی کمتر از 8 دقیقه را ثبت کند.

 

 

نسخه های خاص و محدود نیسان اسکای لاین R33

نسخه های خاص و محدود زیادی از این خودرو تولید شد که شاید معروفترین آنها این نسخه ها باشند:

  • نسخه V-SPEC که مجهز به سیستم تعلیق سفت تر و دیفرانسیل عقب فعال بود که در حین شتابگیری قفل می کرد و وقتیکه پا از روی پدال گاز برداشته می شد از حالت قفل خارج می شد تا پیچیدن های تند و تیز راحت تر شود.
  • نسخه لمانز یا GT-R LM که سیستم چهار چرخ محرک آن حذف شده بود و یک موتور قدرتمند تر 400 اسب بخاری را داشت. تنها سه عدد از این خودرو تولید شد که دو تای آنها مسابقه ای بودند که در رقابتهای جی تی شرکت کرده بودند و یک نسخه دیگر نسخه خیابانی بود که الان در موزه مرکزی خود نیسان قرار دارد.
  • یک نسخه دیگر به نام نیسمو LM Limited ساخته شد که با هدف جشن گرفتن ورود نیسان به لمانز به مرحله تولید رسد. یک رنگ آبی خاص، بال عقب فیبر کربنی، داکت های خنک کننده و چند برچسب مسابقه ای بود.
  • نسخه دیگری تولید شده بود که جلب توجه زیادی کرده بود، نسخه 400R، این نسخه دارای یک موتور سفارشی RB ارتقا یافته بود که می توانست تا 400 اسب بخار را تولید کند و صفر تا صد کیلومتر بر ساعت را در 4 ثانیه طی کند و به بیشینه سرعت 289 کیلومتر بر ساعت برسد. نیسان قصد داشت که 100 عدد از این نسخه را تولید کند ولی در آخر فقط موفق به تولید 44 عدد از آن شد تا بتواند بیش از پیش آنها را کمیاب تر کند.

نیسان R34

واتانابه و تیمش برای بار دیگر کمر همت بستند و خواستند که محصول بهتری را تولید کنند، این بار هدفشان این بود که R34 یک ایرودینامیک به مراتب بهتری را نسبت به نسل های قبل داشته باشد. آنقدر در این مورد تلاش شد که با جریان هوایی که از داکت های سپر جلو عبور می کرد، می توانست ترمز ها را تا 50 درجه سلسیون خنک کند.

ضریب نیروی لیفت در قسمت جلوی خودرو به میزان باور نکردنی 0.1 رسید. در زیر کاپوت این خودرو نیز، توربو مجهز به توربین سرامیکی جدیدی شد که دوام این قطعه را بالاتر برد، میل بادامک ها نیز تغییراتی را به خودشان دیدند که باعث افزایش قدرت تولیدی خودرو شدند. تمامی سیستم های دیگر از جمله سیستم چهار چرخ محرک، سیستم فرمان محور عقب، گیربکس و … همه چیز برای بهتر شدن تغییر کردند.

در مورد نسخه های محدود و خاص این خودرو به هیچ شکل نمی شود صحبت کرد چون که آنقدر زیاد هستند که در این مقاله نمی گنجد.

در سال 2001، نیسان از کانسپت نسل جدید جی تی آر خودش تحت طراحی هیروشی هاسِگاوا پرده برداشت. هاسگاوا کسی بود که روی سیلویا S13،S14 و R34 کار کرده بود.

سعی شده بود که در طراحی این خودرو یک خط و مرز میانگینی بین تکنولوژی و اصالت این خودرو رعایت شود. در سال 2007، نیسان این خودرو را رونمایی کرد. این رونمایی با بازنشستگی رسمی RB26 همراه شد و دیگر جی تی آر از این قلپ تپنده استفاده نمی کرد.

موتور اسرار آمیز و محرمانه نیسان جی تی آر

موتور VR38DETT تمام آلومینیومی شش سیلندر خورجینی توربو دوقلو معرفی شد. هر کدام از این موتور ها با دست در اتاق تمیز و توسط باتجربه ترین افراد ساخته می شد.

مکانیک های نیسان حق نداشتند که در آن قسمت حضور داشته باشند، فقط 4 نفر با مجموع سابقه کاری نزدیک به صدسال در آن قسمت کار می کردند و برای تمامی جی تی آر ها موتور ساختند. به احترام این چهار مکانیک نام آن ها را ذکر می کنیم تا حتی در ایران هم شناخته شوند و جاودان بمانند:

سونِمی اویاما، نوبومیتسو گزو، ایزومی شیویا و تاکومی کوراساوا !

 

این موتور در ابتدا 480 اسب بخار را تولید می کرد که آنچنان زیاد نبود اما چیز دیگری در جریان بود، این موتور متصل به سیستم بروزرسانی شده اَتِزا (سیستم چهار چرخ محرکی که در برخی از خودروهای تولیدی نیسان به کار گرفته می شود) شده بود که با این بروزرسانی چسبندگی عقب این خودرو به طرز فوق العاده ای بهتر شده و ترکیب آن قدرت و این سیستم بروزرسانی شده فوق العاده چهار چرخ محرک سبب شد که نیسان جی تی آر R34 در مدت زمان خارق العاده 3.2 ثانیه از صفر کیلومتر به صد کیلومتر بر ساعت برسد.

یکی از نسخه های محدود تولید شده، نسخه 2008 نیسمو جی تی 500 بود؛ این خودرو آنقدر قدرتمند بود که مسئولان سوپر جی تی 100 کیلوگرم وزنه به آن اضافه کردند (تا کندتر شود) ولی با این حال باز هم در 2008 به قهرمانی جهان رسید. این اولین خودرویی بود که در یک دهه توانست با یک جریمه وزنی به مقام قهرمانی برسد، آخرین خودرویی که توانست این کار را بکند، خودروی R34 زرد رنگ پنزویل در سال 1998 بود.

 

 

4 دیدگاه

  1. AHMADREZA_F1

    1

    0

    هیچ وقت تو need for speed باهاش حال نکردم چون علاوه بر اینکه فرمانش سمت راست, نسبت به ظاهرش از بقیه خودرو ها عقب میمونی!
    ممنون از نویسنده محترم من هیچی از این خودرو نمیدونستم.

دیدگاه خود را بیان کنید