دنیل ریکاردو در طول حضورش در مکلارن مخصوصا در فصل 2022 وضعیت خوبی نداشته است، اگر که او فرم و آمادگی قبلی خودش را پیدا نکند دیگر چیزی برای آوردن به میز مذاکره ندارد و مکلارن هم نمی تواند با او ادامه دهد.

دنیل ریکاردو در هفته پیش در پستی اینستاگرامی وضعیت خود را شرح داد که می توانید در این پست آن را مشاهده کنید.

صحبت های دنیل ریکاردو وضعیت و فشاری که درگیر آن شده را خیلی واضح نشان می دهد و احتمالاً این صحبت ها را در کمال صداقت نیز گفته است. بدیهی است که ترجیح او این است که راهی برای بازگشت به رقابت پیدا کند تا علامت های سوال موجود در مورد آینده وی محو شود.

این ترجیح برای بسیاری از طرفداران او و احتمالاً حتی برای اکثر افرادی که فرمول یک را دنبال می کنند و طرفدار وی نیستند نیز گزینه بهتری است، زیرا دنیل چیزهای زیادی را به فرمول 1 می آورد. وقتیکه ریکاردو امکان استفاده از تمام توانایی های خود داشته باشد، یک راننده مسابقه ای فوق العاده تمام عیار خواهد بود.

اما بدیهی است که یک “اما و اگر” وجود دارد!

اگر جسم و روح دنیل نتواند خود را در زمان موجود دوباره بازسازی کند، درست همانطور که در یک فصل و نیم گذشته نتوانسته‌ انجام دهد، چه خواهد شد؟ در این صورت هر چقدر هم که او و همه طرفداران فرمول یک آرزو کنند که او باقی بماند، هر چقدر هم تلاش کند، سطح فعلی عملکرد او یک سال دیگر قابل تحمل تیم نیست.

بنابراین، اگرچه گزینه سومین سال حضورش در این تیم بریتانیایی با اوست اما احتمالاً این تنها نقطه شروع مذاکرات بین او و تیم خواهد بود. انتشار بیانیه ای که ریکاردو در اینستاگرام خود داشت به ایجاد یک خط پایه برای مذاکرات پیش رو کمک می کند.

کیمی رایکونن، دنیل ریکاردو

کیمی رایکونن، دنیل ریکاردو

دنیل ریکاردو و کیمی رایکونن

وضعیت دنیل ریکاردو در مکلارن مشابه با وضعیت کیمی رایکونن با فراری در سال 2009 است، البته دلایل تشابه باهم فرق دارد. کیمی هنوز یک سال دیگر طبق قراردادش در پایان آن فصل داشت و تمایلی به ترک تیم نداشت. با این حال مرد یخی این تیم را ترک کرد.

قراردادهای کتبی تنها در زمانی به حساب می آیند که کار به جای باریک بکشد.

آنچه در این میان قابل توجه بوده، رفتار ریکاردو بوده است. این سختی ها باید از درون برایش کشنده باشد، در حالی که از این مسیر دردناک عبور می کند و هر دو هفته یک بار با همان سؤالات همیشگی در مورد عملکرد خودش روبرو می‌شود، حال باید در مورد سوالاتی مرتبط به اینکه چه کسی ممکن است جای او را بگیرد و کاندیداهای احتمالی چه کسانی هستند نیز جوابی پیدا کند.

فعلا در ظاهر او در این مورد خم به ابرو نیاورده و صبوری از خودش نشان داده و جانب ادب را رعایت می کند. اما هرگز این فکر را نکنید که او به این چیزها فکر نمی کند، اتفاقا او به این چیزها فکر می کند ولی نحوه تعامل وی با مشکلات متفاوت است.

به راحتی می توان تصور کرد که اگر در نهایت مک‌لارن تصمیم بگیرد که دیگر زمان مذاکره با این راننده استرالیا فرا رسیده، این ظاهر و جنبه ظاهراً شاد دنیل ریکاردو روی دیگری به خود خواهد گرفت.

در درون راننده های فرمول یک…

مخصوصا آنهایی که طعم پیروزی را چشیده اند یک قلب فولادی بزرگ به همان اندازه تشنگی آنها برای پیروزی و رقابتی بودن وجود دارد، اگر مکلارن تصمیم بگیرد که دیگر نباید با ریکاردو ادامه داد، مطمئن باشید که این قطع همکاری برای مکلارن ارزان تمام نخواهد شد.

تیم مکلارن همچنان با این سردرد مواجه است که چه کسی را جایگزین او کند. کولتون هرتا از ایندی کار به تازگی برای این تیم در پورتیمائو پرتغال با خودروی سال گذشته تستی داشته است، اما این اتفاق به احتمال زیاد در هر صورتی رخ می داد و ربطی به دنیل ریکاردو نداشت، چون بخشی از برنامه TPC مکلارن است، درست به مانند همان اتفاقی که واسه پتریشیو اووارد در ابوظبی پارسال رخ داد.

اعلامیه اخیر مبنی بر اینکه الکس پالو مدافع قهرمانی ایندی کار برای فصل 2023 با مک لارن (ظاهراً برای تیم Indycar آن) قرارداد بسته است، داستان فرعی دیگری را به موضوع اضافه می کند.

اما اسکار پیاستری راننده رزرو تیم آلپین که سطح عملکردی بسیار بالایی از خودش نشان داده نیز وجود دارد. این راننده استرالیایی از زمان قهرمانی خود در فرمول 2 آن هم در اولین فصل، عملا کاری برای انجام دادن نداشته است.

آلپین ممکن است وسوسه شود…

که او را برای چند سال قرض دهد و هر زمانی که فرصت خوبی شکل گرفت، او را به عنوان یک راننده باتجربه فرمول 1 به تیم خود بازگرداند.

اما آلپین هنوز نمی داند که ممکن است سال آینده به او نیاز پیدا کند یا خیر، زیرا فرناندو آلونسو هنوز با شرایط تمدیدی موجود امسال موافقت نکرده است. بنابراین تا زمانی که آلونسو نیز دست به قلم نشده و امضا نکرده، مک‌لارن نمی‌تواند اسکار را به عنوان یک گزینه محتمل در نظر بگیرد!

کل وضعیت شبیه به پازل یک مکعب روبیک پیچیده است، اما اگر در هر صورتی دنیل ریکاردو فرم خودش را به دست بیاورد، همه این صحبت ها از بین می رود و وی نیز صندلی خود را حفظ می کند.

درباره نویسنده

اشتوتگارت یا مودنا فرقی نداره ،اکستازیمون یکیه. Box Box Box

مطالب مرتبط

راهنما؛ برای گزارش دیدگاه خلاف قوانین، با محتوای "#گزارش" به آن پاسخ دهید.

5 دیدگاه

  1. Ali

    14

    0

    البته شایعه هایی در مورد فتل هم مطرح هست، امیدوارم ریکیاردو بتونه به شرایط خوبش برگرده، ولی اگر نتونست امیدوارم فتل جایگزینش بشه که بتونه شانس حداقلی برای رقابت در قسمت بالاتر جدول رو داشته باشه

  2. armin

    3

    1

    یه نکته که ما فراموش میکنیم اینکه رانندها رو با روبات اشتباه میگیریم و‌فکر میکنیم همیشه باید یه سطح از توانایی رو‌نشون بدن ،در حالی که اینها ورزشکارن و میتونن فصل یا فصولی از اوج دور باشن،یا خودشون اماده باشن ولی شرایط تیم یا ماشین مهیا نباشه.دنیل نشون داده استعداد کاغی برایه برد و حتی در بهترین حالت قهرمانی رو هم داره ولی باید خیلی دقیق ارزیابی بشه که چه چیزی مانعه!بهوضوح این اخبار به دنیل کمک نمیکنه و شخصا غک میکنم تیم حتی در ظاهر باید ازش حمایت کنه که متاسفانه غیر از مرسدس ما دفاع مناسب از رانندرو تو فراری و مک لارن خیلی کمتر دیدیم در کذشته.بهر حال من شخصا دوست دارم کرید شامل راننده هایه با تجربه مثل ناندو لوییس و سب و دنیل بهمراه جوونایه عالیی مثل مکسو چارلزو لندو باشه.

  3. Yousef

    10

    0

    اتفاقا آندریاس سیدل و زک براون حمایت زیادی ازش میکنن ولی دقت کنید که همتیمیش لندو نوریس یه راننده فوقالعادست که باعث شده کار رو برای دنیل سخت کنه دنیل توی ردبول هم همیشه نمی‌توانست ریتم خوبشو حفظ کنه کلا ثبات نداره.
    و آرمین مرسدس پنج سال با بوتاس همکاری کرد هر پنج سالش قرارداد یک ساله بست، زبون بسته رو داغون کردن،به نظرم بعد از اینکه ۲۰۱۷لیاقتشو نشون داد یا باید قرار داد طولانی میبست یا بهتر بود تیمو ترک کنه.

  4. نیما

    8

    1

    ریکاردو وقتی به مکلارن رفت فرم فوق االعاده ای داشت و در سطح همیلتون و ورستپن با اون رنو رانندگی می کرد و همه مثل من فک می کردن نوریس له می کنه. مک لارن ماشین خیلی خوبی بهش داد ولی جز جرقه های کوتاه چیزی نشون نداده بدشانسی زیاد میاره ولی لپ شدن توسط نوریس! فاجعه هستش اگه نتونه بهتر بشه خیلی زود صندلی ازش میگیرن چه قرارداد داشته باشه چه نه

  5. aston007

    0

    9

    ای افسووووووس
    کاشکی تو دهه گذشته بین ماشینهای تیم های برتر و مشهورتر (مثل مرسدس-فراری-ردبول-مکلارن-رنو-ویلیامز-لوتوس و …) تنها ۳ الی ۴ ثانیه گپ وجود داشته بود … در اونصورت فانتزیم این بود که این راننده ها قهرمان بشن:
    ۲۰۱۰ فرناندو آلنزو
    ۲۰۱۱ سباستین فتل
    ۲۰۱۲ کیمی رایکونن
    ۲۰۱۳ فرناندو آلنزو
    ۲۰۱۴ لوئیس همیلتون
    ۲۰۱۵ دنیل ریکاردو
    ۲۰۱۶ لوئیس همیلتون
    ۲۰۱۷ سباستین فتل
    ۲۰۱۸ لوئیس همیلتون
    ۲۰۱۹ مکس ورشتپن
    ۲۰۲۰ چارلز لکلرک
    ۲۰۲۱ مکس ورشتپن
    ۲۰۲۲ جورج راسل؟
    حیف که نشد ولی حییییف