فرمول یک ایران – هفتاد و یکمین سال برگذاری فرمول یک و بازگشت سالانه تیم ها، رانندگان و طرفداران این رشته به یکی از قدیمی ترین پیست های تاریخ این ورزش، بهانه ای شد تا در کنار هم نگاهی تحلیلی داشته باشیم به پیست سیلورستون و در یک دور سریع، ریسینگ لاین این مسیر مسابقه ای اصیل را بررسی کنیم.

این آخر هفته به یکی از سریع ترین مسیر های مسابقه ای جهان بازخواهیم گشت. پیستی که سرعت بالای آن ریشه در پیشینه و اصالتش دارد.

سیلورستون امروزی ما در سال 1943 و در اوج تنش های جنگ جهانی دوم به عنوان فرودگاهی نظامی به بهره برداری رسید. قرارگاهی که سال ها آشیانه هواپیماهای بمب افکن و ترابری بود و انگار هرگز قرار نبود به آرامش برسد. چرا که حتی پس از جنگ نیز محل بسیاری از نبرد های زمینی بین اتومبیل های فرمول یک و سایر کلاس های موتور اسپورت شد.

در سال 1947 گروهی از رانندگان محلی، پیرامون باندهای متروکه فرودگاه RAF Silverstone یک مسابقه کوچک برگزار کردند. و اینگونه بود که برای اولین بار روح موتوراسپورت به این سازه بی جان هدیه شد.

اولین گرندپری این پیست در ابتدای اکتبر 1948 برگذار شد؛ هرچند که کل روند آن کاملاً متفاوت با آنچه امروزه می بینیم انجام می شد. اما در همان سال های اول این رویداد از سوی جامعه ورزشی بریتانیا موفقیت آمیز تلقی شد و جایگاه سیلورستون را روی تقویم اتومبیل رانی تثبیت کرد.  هرچند که پیکر بندی اصلی پیست در طول سال ها تغییر یافته اما در این مقاله قصد داریم نگاهی جامع داشته باشیم بر مسیر مسابقه ای فعلی و ریسینگ لاین و ستاپ مناسب برای این پیست.

پیچ شماره 1 سیلورستون (TURN 1 – ABBEY)

پس از مسیر مستقیمی روبروی پیت استاپ، با سرعت بالا به یکی از سریعترین پیچ های پیست سیلورستون می رسیم. در این بخش از پیست همواره شاهد نبردهای جذابی بین رانندگان هستیم. در حین نزدیک شدن به پیچ سرعت بالا شماره یک، اتومبیل خود را سمت چپ مسیر قرار داده و در حدود 70 تا 60 متر مانده به پیچ، تغییر جهت فرمان به سمت راست را آغاز کرده و وارد پیچ شوید. در مرکز پیچ یک تا حد امکان از رمپ های سیاه و سفید داخل پیچ استفاده می کنیم، اما در عین حال مواظب باشید تا لاستیک های سمت راست شما روی دو کرب قرمز رنگ خارج پیچ نرود. در خروجی پیچ به آرامی فرمان را به حالت عادی برگردانید. احتیاجی به واکنش سریع نیست. لازم است تا بین پیچ یک و دو، در وسط مسیر پیست بمانید. پس فرمان را به آرامی به حالت اول برگردانید.

هر حرکت اضافی یا فرمان دادن به چپ و راست در خروجی پیچ یک و حد فاصل آن تا پیچ دو، اضافی و غیر ضروریست. اتومبیل را تا حد امکان در یک خط مسقیم نگه دارید. حالا بلافاصله به پیچ تخت گاز شماره دو نزدیک می شوید.

پیچ شماره 2 سیلورستون (TURN 2 – FARM)

در خروجی پیچ یک یا اَبی، به راحتی پیچ شماره 2 را خواهید دید. در حالت تخت گاز وارد پیچ دو شده و در مرکز پیچ تا حدی از رمپ های سیاه و سفید داخل آن استفاده کرده، اما به هیچ وجه روی سه کرب قرمز رنگ ابتدای خروجی پیچ نروید.

در خروجی پیچ کمی دیرتر فرمان خود را به حالت اول برگردانید و تا حد امکان اتومبیل را داخل پیچ نگه دارید. چرا که در حد فاصل پیچ 2 و 3 باید تا حد امکان به سمت چپ مسیر نزدیک بمانید. در این محدوده هرگونه مانور بیش از حد به سمت راست خروجی پیچ و حرکت شعاعی به طرفین مسیر باعث از دست رفتن زمان می شود. پس نزدیک سمت چپ مسیر بمانید و آماده ورود به پیچ راستگرد شماره 3 شوید.

ریسینگ لاین-سیلورستون

ریسینگ لاین پیچ 1 و 2 پیست سیلورستون

پیچ شماره 3 سیلورستون (TURN 3 – VILLAGE)

در حین نزدیک شدن به پیچ 3 سیلورستون یا پیچ VILLAGE این نکته را به یاد داشته باشید، که تا قبل از قرارگرفتن اتومبیل در یک خط مستقیم، ترمز نکنید. پیشتر در خروجی پیچ 2 شما کمی از سمت چپ مسیر دور شدید و زمانی که حدفاصل پیچ 2 و 3 را طی می کنید، همچنان در حال فرمان دادن به سمت چپ هستید تا بتوانید در ورودی پیچ 3 تا حد امکان در موقعیت درست بوده و پیچ راستگرد را به درستی ببرید.

پس به یاد داشته باشید که تا قبل از قرار گرفتن اتومبیل در یک مسیر کاملا مستقیم ترمز نکنید. چرا که در صورت ترمزگیری زود هنگام و چرخش هم زمان فرمان به سمت راست، احتمال قفل شدن لاستیک های جلو بسیار بالاست.

در ورود به پیچ 3 احتیاجی به استفاده زیاد از رمپ های سمت چپ مسیر نیست. کمی پیش از رسیدن به 100 متری پیچ ترمزگیری را آغاز کرده و 80 تا 70 متر مانده به مرکز پیچ فرمان دادن به سمت راست را آغاز کنید. شروع رمپ های پیچ 3 در سمت چپ مسیر یک علامت بسیار مناسب برای به یاد داشتن نقطه شروع چرخش فرمان به سمت راست می باشد.

ایپکس شما دقیقا روی رمپ های شعاع داخلی پیچ قرار دارد. تا حد امکان از رمپ های داخل پیچ استفاده کنید. خروجی از پیچ 3 بسیار مهم است. بلافاصله پس از عبور از ایپکس باید تا حد امکان اتومبیل خود را به سمت راست مسیر بکشید. همان طور که می دانید، فاصله پیچ 3 تا 4 بسیار کم است. بنابراین این بخش از پیست فرصت جبران اشتباه را به شما نمی دهد.

دقیقا تا شروع کرب های سمت راست مسیر ورودی پیچ 4 به سمت راست فرمان دهید و پس از رسیدن به ابتدای رمپ های سمت راست، بلافاصله با تمام ظرفیت گردش فرمان، فرمان دادن به سمت چپ را آغاز کنید.

در این قسمت از پیست، استراتژی شما در خروج از یک پیچ مستقیما بر نحوه ورود به پیچ بعدی تأثیر می گذارد.

پیچ شماره 4 سیلورستون (TURN 4 – LOOP)

یکی از نکات جذاب پیست سیلورستون تاثیر خاص این پیست بر تایر های شماست. طراحی خاص سیلورستون باعث شده تا در سکتور اول و در ابتدا مسیر دو پیچ به ترتیب راست گرد و چپ گرد سرعت بالا داشته باشیم که راننده با حداکثر سرعت و دنده هشت از آن عبور می کند. به همین دلیل در حین رسیدن به پیچ 4 لاستیک های شما بسیار بسیار داغ خواهند بود.

بنابر این در پیچ 4 شرایط به گونه ای خواهد بود که در صورت بیش فرمانی یا کم فرمانی، واکنش اتومبیل به هیچ وجه خفیف نخواهد بود و در صورتی که شما در حین ترمز کردن هر کدام از این دو اکشن را در این پیچ داشته باشید، باید با شدید ترین حالت آن دست و پنجه نرم کنید. بنابراین در زمان ترمزگیری در این پیچ واکنش بیش از حد سریع یا شدید نداشته باشید و کمی آرامتر پدال ترمز را فشار دهید.

با دنده 2 وارد پیچ شده و در ایپکس، که روی رمپ های شعاع داخلی پیچ قرار دارد، تا حد امکان رمپ بردارید. دقیقا در همین ناحیه فشار پای خود روی پدال گاز را زیاد کنید.

روی ایپکس فرمان شما بیش از 100 تا 110 درجه به سمت چپ گردش دارد. اما در خروجی پیچ نباید بلافاصله فرمان را به حالت اول برگرداند. در حدود 60 تا 70 درجه فرمان را به سمت داخل پیچ نگه دارید و اجازه دهید تا در خروجی اتومبیل به راحتی روی رمپ های سیاه و سفید بین پیچ 4 و 5 برود. تا حد امکان روی رمپ ها بمانید؛ شتاب بگیرید و آماده ورود به پیچ 5 شوید

پیچ شماره 5 سیلورستون(TURN 5 – AINTREE)

حدود 50 تا 40 متر مانده به مرکز پیچ 5 سیلورستون، به آرامی شروع به فرمان دادن به سمت چپ کرده و بدون کم کردن سرعت وارد پیچ شوید. در مرکز پیچ کمی از رمپ ها استفاده کنید و در خروجی اجازه دهید اتومبیل شما روی رمپ های سمت راست خروجی پیچ برود. بلافاصله پس از رسیدن اتومبیل به رمپ های سمت راست مسیر فرمان را صاف کنید.

چند متر پس از مرکز پیچ 5 محدوده DRS آغاز شده و حالا با ماکسیمم سرعت، مستقیمی WELLINGTON  را طی کنید.

ریسینگ لاین-سیلورستون

ریسینگ لاین پیچ 3 تا 5

پیچ شماره 6 سیلورستون(TURN 6 – BROOKLANDS)

این نکته را به یاد داشته باشید که در پیچ شماره ۶ سیلورستون احتمال کم فرمانی بسیار بالا است. در این قسمت از پیست و درست پس از این پیچ، شما با یک قوس بزرگ مواجه خواهید شد؛ همچنین در این بخش لاستیک های جلوی شما بسیار داغ می شود و مجدداً یادآوری می کنم که احتمال کم فرمانی در این پیچ خیلی زیاد است. بنابراین برای جلوگیری از هر اشتباهی باید ماشین را با این شرایط تطبیق دهید. مطابق مراحل زیر عمل کنید:

  • در مرحله اول بالانس ترمز را به سمت محور عقب ببرید. این کار باعث می شود که بخشی از فشار ترمز از چرخ های جلو برداشته شده و بیشتر بار روی ترمزهای عقب قرار بگیرد و این تغییر برای کم شدن کم فرمانی بسیار موثر است.
  • دومین کاری که می‌توان انجام داد، باز کردن یا آزاد کردن دیفرانسیل هاست. این کار را با این هدف انجام می دهیم تا انتها اتومبیل، کمی بیشتر قدرت مانور داشته باشد یا محور ها کمی آزادتر باشند، تا کم فرمانی اتومبیل در این پیچ اصلاح شود.

به پیست برمی گردیم. پس از رسیدن به ۱۰۰ متری پیچ کاملاً به سمت راست مسیر بروید و کمی رمپ بردارید. استفاده از رمپ ها، باید تا حد امکان کم باشد. احتیاجی به استفاده بیش از حد از رمپ های سیاه و سفید نیست. حدود ۷۰ تا ۶۰ متر مانده به مرکز پیچ ترمزگیری را شروع کرده و 40 تا ۳۰ متری مرکز پیچ، فرمان دادن به سمت چپ را آغاز کنید. به یاد داشته باشید که در این پیچ ورودی پیش روی ما بسیار پهن است و ایپکس دیرهنگام خواهیم داشت.

در مرکز پیچ تا حد امکان از رمپ ها استفاده کنید؛ اما هم زمان مواظب کرب های قرمز رنگ حاشیه پیچ باشید تا سریع‌ترین خروج ممکن را داشته باشید. این نکته را به خاطر بسپارید که در ورود به پیچ 6، احتیاجی به فرمان دادن تند و تیز به داخل پیچ نیست. بگذارید تا اتومبیل کمی آرام تر وارد پیچ شود و تا حد امکان ایپکس را به تعویق بیندازید.

در خروج از پیچ نیز همین استراتژی و ریتم را حفظ کرده و اجازه دهید تا اتومبیل پیچ را بازتر طی کند و تا رمپ های سیاه و سفید سمت راست مسیر خروجی پیچ برود.

در این بخش از پیست استراتژی های متفاوتی وجود دارد. بعضی از راننده ها از رمپ های سمت راست خروجی پیچ 6 کاملاً استفاده می‌کنند و بعضی نیز به رمپ نزدیک شده اما روی آنها نمی روند.

پیچ شماره 7 سیلورستون (TURN 7 – LUFFIELD)

در خروج از پیچ ۶ سیلورستون تا حد امکان به سمت راست پیست آمدید؛ چرا که این سریعترین مسیر شما برای به دست آوردن Fastest Lap بود. حالا در ابتدای پیچ شماره ۷ یا به عبارتی بهتر قوس شماره ۷، هر چند کم اما کمی به سمت چپ بیایید تا موقعیت بهتری برای ورود به پیچ۷ داشته باشید؛ چرا که با یک قوس طولانی طرف هستید.

با تجربه عمل کنید. بزرگترین اشتباه در حین ورود به قوس ۷، فشار بیش از حد روی پدال ترمز است. شما باید تا حد امکان از ظرفیت مسیر پیست استفاده کنید؛ پس به آرامی ترمز کرده و اجازه دهید تا اتومبیل کمی سریع تر از اتومبیل سایر راننده ها، به سمت شعاع بیرونی پیچ برود. اما هم زمان دقت کنید که خیلی از مرکز پیچ دور نشوید. این کار باعث از دست رفتن زمان می شود. پس در وسط پیست بمانید.

در انتخاب ایپکس دقت کنید. شخصا استراتژی مناسب در این پیچ را انتخاب یک ایپکس دیرهنگام دقیقاً در میانه مسیر قوس می دانم. با ریتم ثابت به خروجی قوس نزدیک می شویم. در این محدوده باید از ماکسیمم ظرفیت رمپ های سیاه و سفید سمت راست خروجی پیچ و حتی بخش سبز رنگ بین گراول ‌ها و رمپ ها نیز استفاده کنید.

راننده‌ای که با بیشترین میزان فشار روی پدال گاز و حداکثر استفاده از این رمپ ها خروجی خود از قوس را تکمیل کند، بهترین زمان را در این بخش از پیست به دست خواهد آورد. در این قسمت تجربه و تصویر ذهنی شما از خروجی قوس بسیار مهم است.

پیچ شماره 8 سیلورستون (TURN 8 – WOODCOTE)

با بیشترین شتاب به سمت پیچ شماره 8 سیلورستون بروید. تنها با چند درجه گردش فرمان به راست، پیچ تخت گاز و راست گرد  WOODCOTE را پشت سر خواهید گذاشت.

ریسینگ لاین-سیلورستون

ریسینگ لاین پیچ های 6 تا 8 سیلورستون

پیچ شماره 9 سیلورستون (TURN 9 – COPSE)

در ورودی پیچ COPSE تا حد امکان سمت چپ مسیر بمانید. به یاد داشته باشید که راننده در این پیچ سرعت بالا، نیروی G زیادی را تحمل می کند. سپس با تغییر جهت سریع فرمان به سمت راست وارد پیچ 9 شوید. باز هم در این پیچ استراتژی های متفاوتی را از رانندگان شاهد هستیم. برای مثال همیلتون تنها کمی رمپ های مرکز پیچ را لمس می‌کند. اما بوتاس کاملاً رمپ برمی‌دارد و تا جایی که با کرب های قرمز رنگ برخورد نداشته باشد، روی رمپ ها می رود. در خروجی نیز از رمپ های سمت چپ مسیر استفاده کنید و  با سرعت بالا اجازه دهید اتومبیل به راحتی روی رمپ ها برود.

پیچ شماره 10 تا 14 (TURN 10/14 – MAGGOTS/BECKETTS/CHAPEL)

با دنده هشت و ماکسیمم سرعت به یکی از زیباترین بخش‌های پیست سیلورستون نزدیک می شویم. در این قسمت از پیست راننده نیروی G بالایی را تحمل می‌کند. از سمت راست پیست به پیچ 10 نزدیک شده و در مرکز پیچ دقیقاً روی رمپ های سمت چپ مسیر بروید. تا حد امکان رمپ بردارید و بلافاصله پس از اتمام کرب ها قرمز رنگ انتهای پیچ ۱۰، به سرعت به سمت راست فرمان داده و مستقیم به سمت رمپ های شعاع داخلی یا سمت راست پیچ ۱۱ بروید.

بهترین مسیر، کوتاه ترین مسیر بین این چهار پیچ است. در داخل پیچ ۱۱ از حداکثر ظرفیت رمپ ها استفاده کنید و در خروجی سعی کنید تا حد امکان در مسیر مستقیم بمانید و پس از چند متر، کمی به سمت راست مسیر متمایل شوید. در پیچ ۱۲ ممکن است بعضی راننده ها برای مدت بسیار کمی ترمز کنند. در این صورت تنها شاهد یک فشار بسیار بسیار کوچک روی پدال ترمز خواهیم بود.

در ایپکس پیچ ۱۲ مجدداً کمی از سمت چپ مسیر کرب بردارید و حالا اتومبیل را به سمت چپ متمایل کنید و پس از چند متر از خروجی پیچ 12، در ورود به پیچ ۱۳ کمی ترمز کنید. یک تا دو دنده کم کنید و بلافاصله پس از رسیدن به رمپ های سمت راست شعاع داخلی پیچ ۱۳ روی پدال گاز فشار دهید. باز هم کمی رمپ بردارید.

گاهی پیش می آید که راننده ها برای ثبت بهترین زمان در خروج از پیچ ۱۳ و پیش از رسیدن به رمپ های انتهای خروجی این پیچ و ابتدای پیچ 14، کمتر از حد عادی مسیر اتومبیل را اصلاح می‌کنند و کمی از پیست خارج می شوند. نگران نباشید زمانی از دست نخواهید داد و به اتومبیل شما هم آسیبی نخواهد رسید. در این بخش باید از حداکثر ظرفیت رمپ ها استفاده شود.

پس از عبور از پیچ ۱۴ وارد محدوده DRS می شوید. در خروج از پیچ اجازه دهید تا اتومبیل روی کرب های سمت راست مسیر خروجی پیچ بروند و سپس تا حد امکان اتومبیل را تا انتهای مستقیمی، در یک مسیر صاف قرار دهید. در حین خروج از پیچ۱۴ به هیچ عنوان فشار پای خود روی پدال گاز را کم نکنید.

به یاد داشته باشید که مسیر مستقیمی کمی به سمت راست گردش دارد. پس در حد فاصل پیچ ۱۴ و ۱۵ حتی اگر هیچ تغییری در زاویه فرمان ندهید، باز هم اتومبیل شما کمی به سمت چپ مسیر متمایل می شود و این دقیقاً همان چیزی است که به آن احتیاج داریم.

سباستین فتل - تمرین دوم گرندپری بریتانیا 2018

سباستین فتل – تمرین دوم گرندپری بریتانیا 2018

پیچ شماره 15 سیلورستون (TURN 15 – STOWE)

در این بخش از پیست سیلورستون و در پیچ ۱۵ کمبر منفی داریم. پس به خاطر داشته باشید که اتومبیل شما کمی مستعد کم فرمانی است. پس از رسیدن به ۵۰ متری پیچ ترمز کنید و بلافاصله فرمان دادن به سمت راست را آغاز کنید. در این قسمت لازم است تا با یک مانور سنگین و سریع، خود را به سرعت به شعاع داخلی پیچ رسانده و بلافاصله فشار پای خود روی پدال گاز را افزایش دهید. در واقع در این پیچ کمی زودتر از حد انتظار به ایپکس می رسیم.

در مرکز پیچ کمی از رمپ ها استفاده کنید و به یاد داشته باشید که در بخش انتهایی شعاع داخلی پیچ، سه کرب قرمز رنگ داریم. پس از عبور از مرکز پیچ، کمی زاویه فرمان را کم کنید. کمبر منفی این بخش از مسیر در کنار فشار آوردن روی پدال گاز اتومبیل، شما را به سمت خارج پیچ متمایل می کند. سعی نکنید که مسیر اتومبیل را اصلاح کنید. اجازه دهید تا اتومبیل با شرایط پیست همراه شود و در خروجی پیچ ۱۵ تا حد امکان روی رمپ های سیاه و سفید و کرب های سبز رنگ سمت چپ مسیر برود. باز هم به یاد داشته باشید که خروج از پیچ ۱۵ کمی دشوار خواهد بود؛ چرا که شما نمی‌توانید خروجی پیچ را ببینید. پس باید از تجربه و حافظه خود به خوبی استفاده کنید تا مسیر مناسب برای استفاده از رمپ ها و خروجی درست از پیچ را انتخاب کنید.

ریسینگ لاین-سیلورستون

ریسینگ لاین پیچ 15 سیلورستون

پیچ شماره 16 و 17 (TURN 16/17 – VALE)

برای داشتن یک ورودی و خروجی مناسب و صحیح از پیچ ۱۶ سیلورستون، باید دوباره تنظیمات ترمز و یا حتی دیفرانسیل خود را تغییر دهید؛ و به یاد داشته باشید که برای این کار زمان بسیار کمی دارید. پس این بار بالانس ترمز (brake balance) را به سمت جلوی اتومبیل انتقال دهید و حدوداً ۱۱۰ تا ۱۰۰ متری مرکز پیچ، ترمز گیری را آغاز کنید.

در ادامه از سمت راست ورودی پیچ کمی رمپ بردارید و توجه کنید که دقیقا همزمان با اتمام رمپ های سمت راست ورودی، فرمان دادن به سمت چپ را با بیشترین ظرفیت فرمان اتومبیل آغاز کنید. ایپکس و خروجی از این پیچ بسیار مهم است؛ چرا که دقیقاً پس از خروج از ۱۶ به ابتدای پیچ ۱۷ می‌رسید.

ایپکس شما دقیقاً روی کرب شعاع داخلی پیچ قرار دارد. کرب های این قسمت ارتعاش زیادی به اتومبیل شما وارد می کند؛ اما باید تا حد امکان از این کرب ها استفاده کرده و پس از رسیدن به مرکز کرب های داخل پیچ، فشار پای خود روی پدال گاز را افزایش دهید.

دقت کنید تا در خروجی پیچ ۱۶، خیلی به سمت راست مسیر نروید و تا حد امکان وسط مسیر پیست بمانید. چرا که باید اتومبیل را در شرایط مناسب و کاملا ایده آل برای ورود به پیچ ۱۷ قرار دهید. به دلیل قرار گرفتن خط پایان، دقیقاً بعد از قوس پیش رو، ورود به پیچ 18 و خروج از 17 بسیار مهم است.

در ابتدای ۱۷ کاملاً از رمپ های سیاه و سفید ورودی پیچ استفاده کنید. بخش مهمی از لپ تایم، وابسته به استراتژی ما در این قسمت از سکتور سوم است. در خروجی از ۱۷ کمی زودتر فرمان را صاف کنید و به سمت رمپ های سمت چپ خروجی پیچ بروید.

در این قسمت از پیست امکان اشتباه بسیار بالاست. چرا که چرخ های عقب شما بیش از حد گرم شده، راننده با ترکشن پیست دست و پنجه نرم می‌کند و در این شرایط ممکن است در خروج از پیچ ۱۷، کمی با کرب های سمت چپ مسیر درگیر شوید. بنابراین برای به دست آوردن بهترین زمان، سعی کنید تا حد امکان از رمپ ها و کرب های سبز رنگ بیرون شعاع خارجی پیچ کم تر استفاده کنید؛ اما خیلی نگران نباشید دانفورس اتومبیل، شما را در مسیر نگه می دارد. با دنده سه از رمپ های خروجی پیچ ۱۷ دور شده و در پیچ ۱۸ کار شما کمی آسان تر است.

گرندپری بریتانیا 2017

گرندپری بریتانیا 2017

پیچ شماره 18  (TURN 18 – CLUB)

در یک خروجی صحیح و نرمال از پیچ ۱۷ سیلورستون، فرمان خود را ۳۰ تا ۴۰ درجه به سمت راست چرخانده اید. پس در ادامه همین زاویه را حفظ کرده و با ریتم ثابت، جهت چرخش فرمان و فشار پای خود روی پدال گاز را تا حد امکان بدون تغییر نگه داشته و به سمت ورودی پیچ سرعت بالا و راستگرد ۱۸ بروید.

به صورت تخت گاز وارد پیچ شده و بر اساس استراتژی شخصی می‌توانید کمی، فقط کمی روی رمپ های شعاع داخلی و مرکز پیچ بروید؛ اما این کار الزامی نیست. از مرکز پیچ عبور کرده و در خروجی پیچ به آرامی و با ریتم کند فرمان خود را به حالت اول برگردانده و تا حد امکان از رمپ های سیاه و سفید سمت چپ مسیر خروجی پیچ و ابتدای مستقیمی اول پیست استفاده کنید؛ اما ترجیحا روی کرب های سبزرنگ نروید.

  دانلود فایل ویدیویی

26 دیدگاه

    • tofan

      6

      0

      اقا .تمرین های سیلورستون چرا اینجوری نوشته شده؟.
      تمرین ۱ تعیین خط تمرین ۲ تعیین خط
      چرا؟ یکی به من توضیح بده

      • سامان

        5

        0

        این مدلی رو هم میخوان یه امتحان کنن تا حق تیمی ضایع نشه سر یه کوچولو خطای کوالی مدل قبلی,تعیین خط میزنن,با اون چینش چند دور میزنن,بر اساس اون چند دور چینش میشه واسه روز مسابقه

      • Engineer

        6

        2

        فرمت جدید فرمول 1

        1 فرمت بیخود ولی بسیار جداب.

        به چه دلیل بیخوده!!!!!!!!!!!!!!!

        1 اینکه 1 جلسه از جلسات تمرینی کم شده و رانندگان فرصت کمتری برای تمرین دارن.

        2 اینکه تعیین خطی که همیشه بعد 3 تمرین بود اینجا بعد از 1 تمرین هست و 1 تمرین بین تعیین خط و تعیین خط سرعتی هست.

        حالا تعیین خط سرعتی چیه!!!!!!!!!!!
        1 تمرین انجام میدن.
        1 تعیین خط(برای اینکه توی تعیین خط سرعتی از چه گریدی شروع کنن.)
        1 تمرین بعد از تعیین خط.
        و بعد تعیین خط سرعتی.

        تعیین خط سرعتی یعنی رانندگان 100 کیلومتر رو با هم مسابقه بدن مثل مسابقه اصلی و هر کسی هر رده ای به دست آورد یکشنبه مسابقه رو از همون رده آغاز کنه.

        و این جای تعیین خط رو گرفته و تایم گیری همیشگی فقط برای تعیین شماره رده های گرید برای تعیین خط سرعتی هستش.

        نفر اول تعیین خط سرعتی 3 امتیاز نفر دوم 2 امتیاز و نفر 3 ام هم 1 امتیاز میگیره.

        حالا چرا بیخوده!!!!!!!!!!!!

        1-1 تمرین کم میکنه که فرصت تطبیق بیشتر با پیست و پیدا کردن چسبندگی و ریسینگ لاین رو کم میکنه و در حالت سرعت توی کوالی و کوالی سرعتی راننده نمیتونن به اندازه تمرین روی این موضوع تمرکز داشته باشن.

        در نتیجه ماحصل میشه تصادفات بیشتر توی ریس.

        2-موتور ها و تمام اجزای ماشین هارو مستهلک میکنه.

        ریس اصلی سیلورستون 52 دور هست.
        طول پیست 5.8 کیلومتر.

        100 کیلومتر یعنی چیزی حدود 17 دور.

        یعنی 17 دور موتور ها بیشتر میزنن که مستهلک تر میکنه.
        و احتمال برخوردها و خسارت در تعیین خط سرعتی هم به احتمال برخورد ها تو مسابقه ای اضافه میشه که خود برخورد های مسابقه هم به دلیل تمرین کمتر احتمالش بیشتر میشه.
        و تعیین خط سرعتی که پس از 2 تمرین انجام میشه قطعا احتمال برخورد داره.

        توی این تعیین خط نیاز به پیت استاپ نیست.
        ولی تایر ها هم بیشتر از تمرینات مصرف میشه.

        توی تمرین 1 راننده 12 دور میزنه که 4 دورش فست هست.
        ولی توی کوالی سرعتی 17 دور سریع باید بزنن.

        در نتیجه نگهداری تایر توی تمرینات و تعیین خط و تعیین خط سرعتی و مسابقه بیش از پیش اهمیت پیدا میکنه.

        و اینکه با مستهلک کردن بیشتر موتور و قطعات و بالا بردن احتمالا تصادفات خسارت هایی رو رو دست تیم ها میزاره و به قول هورنر ضررش برای تیم هاست.

        حتی اگر برخوردی هم نباشه موتور ها زودتر مستهلک بشن بازم ضررش برای تیم هست اونم زمانی که قانون سقف بودجه وجود داره.

        برای همین این فرمت بیخود هست.

        ولی جدابیت خاصی هم برای مخاطبین و اینکه توی کوالی سرعتی امتیاز هم میدن داره.

        این توضیح تحلیل کامل کوالی سرعتی بود.

      • Engineer

        5

        1

        تایید کن ادمین

      • Engineer

        4

        1

        ضمن اینکه ممکن هست یکی از این تعیین خط های سرعتی خسارتی رو روی دست تیمی بزاره که نتونه به دلیل خسارت 1 آپدیتش رو بیرون بده.

        یا اینکه به دلیل ضرر زدن به قطعات تعداد آپدیت هارو کم کنه.

        در هر صورت بیخوده ولی به هر حال فیا دنبال اینه که حدابیت تزریق کنه و این روش برای راضی کردن مخاطبین خوبه.

      • mrz_ir

        0

        0

        هزینه هارو که گفتن در نظر میگیرن.
        ولی کلا مزخرفه چون توی تعیین خط معمولی بعضی راننده های رده هایی رو بدست میارن که تو مسابقه نمیتونن نگهش دارن مثلا راسل و لکرک که راننده های شنبه هستن اصطلاحا
        این سبقتایی که از اونا گرفته میشه و در این تعیین خط راننده های سریعتر میگیرن و اگر قرار بوده سه رده تو مسابقه از دست بدن حداقل یه ردشو تو تعیین خط مزخرف جدید از دست میدن و باز احتمال از دست دادن رده شون بیشتر میشه
        و کاملا به ضرر راننده های روز شنبه هست

      • mrz_ir

        0

        0

        منظور من از راننده های روز شنبه راننده هایی هست که کوالی خوب میزنن ولی ریس توی افسایدن که الان میشه راننده های جمعه !
        راسل ، لکرک مشخص ترین هاشون هستن
        و بیشتر به نفع راننده هایی مثل پرز که کوالیشون خوب نیست ولی ریس خوبن هست

  1. سامان

    5

    2

    ردبول چرا انقد سریعه😁😁با این تیم امسال نمیشه کاری داشته باشیم مگه اینکه کاری مثه خودشون کنیم,انگار غیر ممکن میاد,دو ثانیه سریعتر از مرسدس تایم میزنه,الله اکبر به این هوندا

  2. ALIREZA

    7

    2

    اصلا اشتباه محض هس که مرسدس بخواد وقت و انرژی و هزینه هاش رو بزاره رو ماشین امسال .چون موتور و ماشین ردبول از تمام ماشینهای حال حاضر فرمول یک قویتر و سریعتر هستش…
    ورشتپن فقط با ۱۶ دور یک و نیم ثانیه از بقیه جلوتر بود و ده دور کمتر از بقیه تو پیست بود .که این فقط از تسط کامل ماشین روی هر پیست و راننده خوب برمیاد

    • Pink Floyd

      2

      0

      این فرمت برای تست فکر میکنم تو سه تا مسابقه این دوره انجام میشه
      اول یه تمرینه بعد یه تعیین خط(روز جمعه) که مثل قبل سه مرحله ای انجام میشه (احتمالا فقط با لاستیک سافت، مطمئن نیستم اینو) و مشخص میکنه تو مسابقه تعیین خط سرعتی(شنبه) چه جایگاهی داشته باشن
      شنبه تمرین دومه بعد یه مسابقه 100 کیلومتری کوتاه بدون پیت استاپ (البته اگر حادثه ای پیش بیاد میتونن برن پیت ولی نیازی نیست در کل) که نتیجه این مسابقه به عنوان تعیین خط برای مسابقه اصلی(یکشنبه) حساب میشه. اگر کسی مشکلی براش پیش بیاد یا تصادف کنه توی این مسابقه کوتاه از آخر شروع میکنه مسابقه اصلی رو
      سه نفر اول تعیین خط سرعتی به ترتیب 3 ، 2 و 1 امتیاز میگیرن

  3. محمد امین

    2

    0

    اقا کامیار عالی بود ، خیلی خوب بود، اصلا زبانم بند آمد، واقعا دمتون گرم که وقت میزارید و این مطالب عالی رو تهيه میکنید که در سایت های خارجی هم کم دیده میشه

  4. Lh44

    0

    0

    انقدر مثل این بچه های سه چهار ساله به هم بی احترامی کردین که اون پست رو بستن
    اسپرینت ریس هم زده ساعت هشتو نیم

دیدگاه خود را بیان کنید