در این قسمت از مصاحبه های اختصاصی تیم فرمول یک ایران با عنوان “ریس تاک” به سراغ مهندس امیرعلی کراچیان دانش آموخته دانشگاه تهران و مدیر ایرودینامیک خودروی خورشیدی پرشین غزال 4 که در کمپانی ولوو نیز حضور داشته است می رویم…با ما باشید.

خب امیر یخورده بیشتر از خودت بگو تا مردم باهات آشنا بشن

اسم من امیرعلی کراچیان هست و 24 سال سنمه. من کارشناسی خودم رو توی رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه تهران توی سال 2018 گرفتم. تابستون امسال هم از رشته کارشناسی ارشد مهندسی خودرو توی دانشگاه KTH Royal Institute of Technology سوئد فارغ التحصیل شدم.

2 – تو کارشناسیت رو توی دانشگاه تهران گرفتی، دستیار استادت هم بودی و با توجه به اینکه کار می کردی چطور این بالانس و تعادل بین کار/درس/تدریس رو ایجاد می کردی؟ چونکه همه میدونن که دانشگاه تهران یکی از دانشگاه های سخت گیر و کار زیادی رو از دانشجو می خواد و شهرت زیادی رو در ایران و جهان داره…ایجاد این بالانس خودش یک علامت سوال مهمه. چونکه میدونی خیلی وقتها میبینی که خیلی از دانشجو ها فقط برای انجام دادن تکالیف روزانه خودشون هم مشکل دارند و نمیتونن تصور فشار اضافه رو روی خودشون ببینند، برای همین یخورده در این مورد صحبت کن برامون که چطور این کارو کردی و مطمئن می شدی که هر دفعه هم بهترین خودت بودی؟

باید اعتراف کنم که میزان انتظارات توی دانشگاه تهران از دانشجو خیلی بالاست و دانشجو باید کاملا اراده و انگیزه لازم رو برای پیشرفت داشته باشه. من همیشه میخواستم که از حاشیه امن خودم خارج بشم تا چیزهای بیشتری رو یاد بگیرم و تجربه کسب کنم و مهارت های خودم رو تست کنم.

علاوه بر این، یک دنیای پر از فرصت ها و احتمالات برای من توی دانشگاه ظاهر شد و خیلی برای من خوب بود که میتونستم خودم رو به چالش بکشم. فکر می کنم که داشتن یک بینش واضح و نگرش شفاف نسبت به اهدافی که در آینده میخوایم دنبال کنیم باعث میشه که مردم رو به جلو حرکت کنند و با چالش ها روبرو بشن و سطح عملکردی خودشون رو بهبود ببخشند.

مدیر ایرودینامیک خودروی پرشین غزاله 4

3 – تو مدیر مکانیک سیالات تیم فرمول دانشجویی پرسیس و مدیر ایرودینامیک خودروی پرشین غزاله 4 بودی، چالش هایی که توی این دوتا پروژه باهاشون روبرو شدی چی بود؟

کار کردن توی این دوتا پروژه خیلی چالش برانگیز ولی پرمنفعت بود. سخت بود که با موانعی که ما سر تامین منابع و اسپانسرینگ فنی داشتیم، بیایم یک خودروی کامل رو طراحی کنیم و بسازیم ولی تیم ما، اعضای باهوش، سخت کوش و مصممی رو داشت که باعث شد ما به هدفمون برسیم.

3.1 – کار کردن روی یک پروژه دانشجویی یعنی که دیگه هرچی هست و نیست خودتونین، من بچه های زیادی رو میشناسم که توی تیم های فرمول دانشجویی هستند دوران سختی رو به خاطر کووید19 میگذرونند، مطمئنم که اگر تو یک سری نکاتی رو بهشون بگی در مورد اینکه شماها خودتون چطور شرایط رو مدیریت می کردید که همیشه رو به جلو حرکت کنید و طوری باهم ارتباط برقرار کنید که همیشه انگیزه لازم رو داشته باشید:

متاسفانه، بیشتر پروژه های دانشجویی مخصوصا رقابتهای فرمول دانشجویی امسال لغو شد و میتونه یک چیز ناامید کننده باشه برای دانشجو ها ولی خب بهشون این وقت رو میده که ضعف های فنی، مدیریتی، بازاریابی و غیره خودشون رو پیدا کنند و به معنای دیگه اون تصویر بزرگتر و هدف بلند مدتتر رو در نظر بگیرند که قدرتمندتر برگردند.

فکر می کنم که ارتباط اعضای تیم باهم یک مسئله حیاتی توی پروژه های دانشجویی هستش که بیایم یک جو مثبتی رو بین دانشجو ها داشته باشیم و بهشون انگیزه بدیم که در شرایط سخت بیشتر تلاش کنند.

حضور امیرعلی کراچیان در مسابقات جهانی خودروهای خورشیدی

3.2 – در مورد اون مسابقات جهانی بریجستون خودروهای خورشیدی توی سال 2017 داخل استرالیا که شرکت کردی برامون صحبت کن…

مسابقات جهانی چالش خودروهای خورشیدی بریجستون یک سری فوق العاده رقابتی بین خودروهای خورشیدی در بین دانشگاه های برتر در رشته مهندسی در جهانه. این مسابقه هر سال داخل استرالیا برگزار میشه و هدفش هم تسهیل تجاری شدن خودروهای خورشیدی توی آیندست. هر تیم باید یک خودروی خورشیدی رو طراحی و تولید کنه و مسافت 3000 کیلومتری از داروین تا آدلاید رهم با این خودرو طی کنه.

تیم خودروی خورشیدی دانشگاه تهران با تولید 4 نسل از خودروی خورشیدی پرشین غزال، یک تیم دانشجویی پیشگام و پیشتاز داخل خاورمیانه است. این تیم 16 سال پیش توسط پروفسور کارن ابری نیا و برخی دانشجویان دانشگاه تهران ایجاد شده و با وجود تمامی موانع که باهاشون روبرو هست ولی بازم روبه جلو حرکت میکنه.

4 – بعد تصمیم گرفتی که برای اینکه ارشد مهندسی خودرو بخونی بری KTH سوئد، این دانشگاه هم بین اهالی خودرو خیلی عاشق داره، این مسئله برات چطور اتفاق افتاد؟

من از بچگی همیشه عاشق ماشین ها بودم، تجربه هایی هم که توی زمینه خودروی خورشیدی و فرمول دانشجویی به دست آوردم باعث شد که دید منو در مورد مهندسی خودرو وسیع تر کنه و همونطوری که گفتی به یکی از برترین دانشگاه های دنیا برم.

مهندسی خودرو توی این دانشگاه خیلی عالی ارائه میشه و پروفسورهای متخصص و باتجربه ای توی این دانشگاه گرایش های مختلف خودرو رو تدریس می کنن.

تحصیل در دانشگاه KTH سوئد و دانشگاه تهران

4.1 – اگر بخوای سه نکته مثبت و منفی از درس خوندن توی KTH در مقایسه با دانشگاه تهران بگی یا حتی زندگی توی سوئد با ایران بگی، چیارو میگی؟

من سعی می کنم که براساس مشاهدات خودم مقایسه کنم. از همه جای دنیا دانشجو توی KTH هستند. این محیط بین المللی کمک می کنه که آدم با فرهنگ ها و آدمای متفاوت آشنا بشه که خیلی چیز جالبیه. در کل، توی دانشگاه تهران بیشتر اینطوری بود که وقت صرف حل مسائل تئوری می شد ولی دانشگاه KTH بیشتر روی مشکلات عملی تمرکز داره.

همینطور نوع ساختار سال تحصیلی توی سوئد خیلی متفاوت با ایران و خیلی از کشورهای دیگه دنیاست. سال تحصیلی سوئدی به چهار قسمت تقسیم میشه که دانشجوهای ارشد توی هر کدوم از این قسمت ها دو تا درس باید پاس کنند. هر قسمت هم شامل 7 هفته میشه که توش کلاس ها و کارگاه ها و اینچیزا برگزار میشه.

بنابراین شما این فرصت رو دارین که در یک بازه زمانی کم با سرعت بیشتری روی درس های کمتری تمرکز کنین، امتحان رو بدین و برین برای قسمت بعدی تحصیلیتون. خیلی ساده بگم، دو قسمت تحصیلی معادل یک ترم توی ایران هستش اما به جای اینکه ما 4 تا درس رو برای 4 ماه بگیریم، دوتا درس توی نیمه اول 4 ماه میگیریم و بقیه درس هایی هم که باقی میمونه میره برای نیمه بعدی.

نکته مثبت این قضیه اینه که دانشجو میتونه تمرکز کنه روی دوتا درس و با فشار کمتری اونارو یاد بگیره ولی خب سرعت یادگیری میتونه زیاد بشه و یخورده کنترل کردنش سخت باشه. ممکنه حتی برای یک درس یک کلاس برای چهار روز متوالی داشته باشیم!

یک رابطه خیلی تر و تمیزی هم بین دانشگاه ها و صنایع در سوئد وجود داره که توی ایران به واقع یک حلقه گمشدست. از ارائه شدن شغل های مختلف توسط کمپانی ها توی تابستون تا ارائه شدن تز ارشد و همینطور موقعیت های بورس شده دکترا. این رابطه نزدیک بین صنعت و آکادمیک یک کلید حیاتی برای توسعه (جامعه) هستش.

4.2 – به نوع ارتباط و حمایتی که از طرف اساتید دانشگاه توی دانشگاه KTH و تهران داشتی چه نمره ای میدی؟ اگر هم کسی هست که توی هر کدوم از این دانشگاه ها بیشترین حمایت رو ازت کرد و میخوای نام ببریش راحت باش بگو حتما

توی هر دوتا دانشگاه من، اساتید متخصص و ماهری رو دیدم که به دانشجو هاشون احترام میذاشتن و اهمیت میدادن و خوشبختانه من این شانس رو داشتم که تحت نظر اونها کار کنم. من فوق العاده از پروفسور کارن ابری نیا و پروفسور امیر نجات سپاسپگزارم. ازشون چیزای خیلی زیادی رو یاد گرفتم.

تیم فرمول دانشجویاشون

4.3 – تو توی دانشگاه KTH توی تیم فرمول دانشجویاشون مسئول طراحی سینی زیر و دیفیوزر بودی…زیبایی مسیر تو که من به چشم می بینم اینه که تو همیشه دنبال راه خودت رفتی و مسیر خودت رو دنبال کردی و همش سعی کردی علم خودت رو توی زمینه سی اف دی گسترش بدی، به نظر من این مسئله خیلی قابل احترام و عالیه به این خاطر که تو الان داری توی یک زمینه متخصص میشه و یک آدم متوسط توی زمینه های مختلف نیستی که این مسئله فوق العاده تفاوت میسازه…اینکه یک آدم وفق پذیر و متخصص باشی خیلی متفاوته با یک آدمی که متوسط باشی، هیچ نکته ای رو برای دانشجویی برای اتخاذ این نوع ذهنیت داری که بگی و همینطور هم لطفا بگو که چطور این نگرش بهت کمک کرد تا پیشرفت کنی…

ممنونم از حرفای خوبت علی، من الان اول ماجراجویی طولانی خودم هستم و سعی می کنم که در طول مسیر بهتر و بهتر بشم. فکر می کنم که صنعت داره به طرز وحشتناکی تغییر میکنه و افراد با تخصص در زمینه های مختلف دارند بیشتر مورد توجه قرار میگیرن. پروژه ها چندرشته ای و چندبعدی شدن و فقط افراد متخصص میتونن برای حل این چالش ها کمک کنند.

همونطور که گفتی، خیلی حیاتیه که یک مهندس به یک سطح بالایی از خبرگی و تخصص توی رشته فنی خودش برسه اما همینطور من باور دارم که علم و دانش علوم انسانی مخصوصا مدیریت و رهبری خیلی مهم هستند و باید در کنار تخصص های فنی، ضمیمه مهارت های یک مهندس باشند.

ولوو خودرو های الکتریکی می سازد

ولوو

کار در شرکت خودرو سازی ولوو

5 – تو تز ارشد خودت رو توی شرکت خودرو سازی ولوو با عنوان “Implementation, validation, and evaluation of 1D-3D CFD co-simulation for the cooling system of internal combustion engine” در دپارتمان مدیریت انتقال حرارت انجام دادی، ایول آفرین و دمت گرم. خیلی از مردم در مورد کار کردن توی یک شرکت خودروسازی چیزی نمیدونن…در مورد تفاوت های روز اولی که پات رو توی ولوو گذاشتی با روز آخری که ازش بیرون اومدی برامون صحبت کن، افرادی هم بودند که مثلا بهت کمک کنند که زود وفق پیدا کنی و توی فرایند و پروژه ای که داری انجام میدی راحت باشی؟

ممنونم، خب واقعا تجربه فوق العاده ای بود که بخشی از خودروهای ولوو باشی، من این شانس رو داشتم که توی تابستون اونجا کار کنم و تز ارشد خودم رو توی دپارتمان توسعه سیستم های خنک کار انجام بدم. سطح تخصص و حرفه ای گری خیلی بالاست.

ارزش های کمپانی و رضایت مشتری فوق العاده مهم هستند. دیدن این چیزها خیلی برام هیجان انگیز بود. من هم توی زمینه فنی و هم از لحاظ کار گروهی و ارتباط برقرار کردن چیزای زیادی رو یاد گرفتم. من خیلی از خوان آنتونیو مورنو گومز سوپروایزرم بابت تمام حمایت هایی که از من توی این دوران انجام داد سپاسگزارم.

نرم افزار های GT-Suite، فلوئنت، Star-CCM+، سیمولینک و متلب

6 – تو توی نرم افزار هایی مثل GT-Suite، فلوئنت، Star-CCM+، سیمولینک، متلب کار کردی. چقدر زمان گذاشتی برای این نرم افزار ها و کار کردی باهاشون که این اعتماد به نفس رو به دست بیاری که پروژه هایی که بهشون برمیخوری رو انجام بدی؟ چطور اینارو یاد گرفتی؟ همینطور چه نکاتی برای دانشجو ها داری در مورد یادگرفتن این نرم افزار ها بگی؟

من خیلی از این نرم افزار ها رو در قالب انجام دادن پروژه یاد گرفتم. درست نیست که بگیم شما حتما باید متخصص باشید تا بتونید از نرم افزار استفاده کنید. فکر می کنم که نکته کلیدی اینه که کنجکاو باشی و دنبال اون ویژگی های متناسب، نکات ضعف و قوت یک نرم افزار بگردی، بعد اعتماد به نفس خودش همراه این قضیه میاد.

7 – مهندس خودرو بودن چیز سختیه، به خاطر اینکه این مهندس با تمام چالش هایی که روبرو میشه توی مسیرش پیدا کردن شغل بعد از فارغ التحصیلی خودش یک کار سخت تریه براش، در این مورد نظرت چیه؟ مخصوصا الان هم که قربونش برم کرونا زده دیگه اوضاع رو بدتر کرده. هیچ نوشدارویی برای حل این مشکل هست به نظرت؟

صنعت خودرو داره یک تغییر و تحول بزرگ به سمت الکتریکی شدن، خودروهای خودران و تولیدات پایدار و تجدیدپذیر رو تجربه میکنه. این تغییر فرصت ها و چالش های زیادی رو همراه خودش داره. البته که این صنعت به خاطر کرونا، خسارت اقتصادی سنگینی رو دیده و یخورده زمان میبره تا بخواد با شرایط جدید وفق پیدا کنه و دوباره برگرده به اوج خودش. فکر میکنم که وفق پیدا کردن و صبوری اون نوشدارویی هستند که بهش فکر می کنیم.

8 – بهترین و بدترین قسمت یک مهندس خودرو بودن به نظرت چیه؟

اینکه شانس این رو داشته باشی که ببینی خودرویی که ساخته شده تو توی طراحی و ساختش شریک بودی خودش یک پاداش بزرگیه، این لحظه به نظر من، یک لحظه فوق العاده لذت بخش برای یک مهندس خودرو هستش. واقعا نمیتونم در مورد چیز بدی در مورد مهندسی خودرو فکر کنم. مهندس خودرو بودن یک چیز پر چالشیه که خودش باعث جالب تر شدن ماجرا میشه.

9 – با شرایط قرنطینه چطور کنار میومدی؟

دولت سوئد هیچ قرنطینه ای رو اعمال نکرد اما خب ما باید از خونه کار می کردیم. من سعی کردم که روی تز ارشد خودم کار کنم و با بالاترین کیفیت ممکن به موقع تحویلش بدم. به جز اون خودم رو با کتاب خوندن و سریال دیدن مشغول نگه داشتم. خیلی سخت بود که فوتبال، فرمول یک و موتوجی پی رو نداشتیم. خیلی خوبه که الان دوباره داریمشون.

10 – اگر یک چیزی بد پیش بره و اوضاع خوب نباشه، چطوری خودت رو سر حال میکنی دوباره؟

من اول فکر می کنم که چرا اون مسئله اصلا بد پیش رفت و بعد میام جلوی رخ دادن دوبارش رو توی آینده می گیرم. سعی میکنم که به تصویر بزرگتر نگاه کنم، به نقاط قوت و تجربه های خوب خودم نگاه کنم تا دوباره انگیزه پیدا کنم.

کونیخزگ آگرا RS

کونیخزگ آگرا RS

11 – خب دیگه این سوال رو نپرسم اصلا نمیشه، ماشین رویاییت چیه؟

کونیخزگ آگرا، به طرز وحشتناکی عالیه.

12 – هیچ پیش بینی برای آینده صنعت خودرو داری؟ خودت برای آینده چی انتخاب میکنی(هایبرید، الکتریکی و…)

من فکر می کنم که برای چالش هایی که الان باهاشون روبرو هستیم، ما یک ترکیبی از خیلی چیزها رو داشته باشیم و فقط یه چیز مطرح نباشه. انتظار دارم که خودروهای الکتریکی و سوخت سلولی بازار رو قبضه کنند. من همینطور ماشین های پرنده رو هم خیلی دوست دارم. در حال حاضر، بعضی کمپانی ها هستند که دارند روی این موضوع کار می کنند. امیدوارم که خیلی زود ببینم خودروهای پرنده عملیاتی بشن.

عالی، خیلی خوشحال شدم امیر، مطمئنم که مردم هم از این صحبت ها و تجربه هایی که به اشتراک گذاشتی خیلی حال کردن، دمت گرم امیدوارم که هرجا که هستی موفق باشی.

6 دیدگاه

  1. بیژن

    8

    1

    به امید موفقیت امیر عزیز و تمام فرزندان سرزمینمون ایران هرجا که هستن ، به خصوص فرمول وان ایران و بچه های عضو سایت ❤

  2. h.e.s.a.m

    1

    0

    ممنون سید جان
    واقعا اگه صدا و سیمای ایران یک دهم پویایی ادمینهای سایت رو داشت انقدر دچار روزمرگی و برنامه های بی محتوا نمیشد .
    چقدر عالیه که جوانهای موفق رو در سراسر دنیا باهاشون ارتباط میگیرین و معرفی میکنید .
    هم به اونها یه امید و پشتکار میدین و هم به خوانندگان

  3. Nima

    0

    0

    کاش بستری بود جوون هامون میومدن داخل کار میکردن. بخدا این کشور نخبه کم نداشته. همه رو فراری دادن مسئولین و اقا زاده های عزیز. کی بشه این دو لگن ساز داخلی به فکر کشور باشن و نه جیب خودشون و واردات دلالی تحریم. متاسفانه مردم ما منفعت شخصی رو به عموم ترجیح میدن وقتی هم میرن مقام دولتی میگیرن فقط فکر جیب خودشونن. امثال امیرعلی کراچیان تو تمام رشته ها داریم ولی موقع استفاده و برداشت از هوش و نتیجه تحصیلات و علم کشور های دیگه استفاده اش رو میبرن. ایشون هم حق دارن واقعا چیز های ساده و پیش پا افتاده ای رو میبینه ادم تو ایران که دلسرد میشه. فقط برای مواردی که بالاتر گفتم.

دیدگاه خود را بیان کنید