آکادمی رانندگان ویلیامز: جذب استعداد و سرمایه سازی

فرمول یک ایران – در طول دوران مسابقات فرمول یک، تیمها پیوسته در پی کشف بزرگترین استعداد بعدی رانندگی هستند تا بتوانند آن را به تیم خودشان بیاورند و به اهدافی که دارند برسند. تیم ویلیامز یکی از آن تیم هاست که تمرکز زیادی را روی آکادمی رانندگانش قرار می دهد. در این پست با رانندگان این آکادمی آشنا می شویم:

این آکادمی شامل چه افرادی می شود؟

راننده تیم کمپوس فرمول 2، جک آیتکن که نقش راننده رزرو را بازی می کند، برنده دوبار گرندپری ماکائو و راننده تیم DAMS دن تیکتوم، قهرمان مسابقات فرمول بانوان جیمی چادویک در نقش رانندگان توسعه ایفای نقش می کنند. در آخر هم راننده تیم ترایدنت فرمول 2، روی نیسانی راننده تست اصلی تیم همه عضوی از خانواده آکادمی ویلیامز شدند.

آکادمی تیم فرمول یک ویلیامز – جک آیتکن، دن تیکتوم، جیمی چادویک و روی نیسانی

آنها چه کاری را انجام می دهند؟

این چهار نفر هر کدام در یک مرحله ای از دوران حرفه ای خود به سر می برند و به هر کدام با توجه به شرایطی که دارند برنامه هایی توسط ویلیامز داده شده است. به طور کل، همه آنها وظایف متفاوتی را از جمله کارهای شبیه سازی، کارهای مرتبط به یک آخر هفته مسابقه ای، رانندگی در تمرینات اول و در کل بهبود مهارت هایشان برای پیشرفت جایگاه و موقعیتی که در تیم دارند. اما به گفته مارک هریس، مدیر آکادمی رانندگان ویلیامز برخی از این افراد، باید وقت بیشتری نسبت به دیگران روی برخی از کارهای خاص بگذارند:

دَن به مراتب موقعیت بهتری برای گذراندن وقت با مهندس ها در کارخانه و یادگرفتن در مورد مهندسی و همینطور مهارت هایش را در مورد درک چگونگی کارکرد یک خودرو اضافه کند، با توجه به اینکه این فضایی می باشد که ما با او کار کردیم تا او دریابد که به توسعه و پیشرفت (در این زمینه ها) نیاز دارد.

رانندگی او در شبیه ساز بسیار خوب است و از این لحاظ لازم نیست که به او آموزش فنی بدهیم ولی برای شخصی مثل جیمی که به مراتب تجربه کمتری نسبت به او در رانندگی در شبیه ساز دارد ما خیلی از منابع و تلاشمان را وقف کمک کردن به او کردیم تا بتواند تخصص و مهارتش را در شبیه ساز افزایش دهد و بهبود بخشد. در طول سال، او(جیمی) با ما بوده و پیشرفت عظیمی را داشت و حال دارد زمان بیشتری را در شبیه ساز می گذراند.

راننده تیم فرمول یک مرسدس، یعنی والتری بوتاس شاید معروفترین راننده ای باشد که در طی این سالها از آکادمی رانندگان جوان ویلیامز به فرمول یک پیوسته است. او یک سال کامل را در فصل 2010 در کارخانه ویلیامز گذراند بدون اینکه حتی یک بار با این تیم به پیست قدم بگذارد. این مسئله به او این فرصت را داد تا که یک رابطه خوبی را با این تیم بسازد که مشخص شد این رابطه خوب یک نقش کلیدی را در آینده اش بازی کرد و بالاخره در فصل 2013 به فرمول یک وارد شد. با در نظر داشتن این مسئله، این چهار نفر الان دارند وقت زیادی را در کارخانه می گذرانند تا بتوانند به حد و اندازه کافی برای چالش های پیش رو پخته و آماده شوند.

هریس می گوید:

من می خواهم که آنها وقت زیادی را در کارخانه بگذارنند و به آنها این شانس و فرصت را دهم تا خودشان را در فعالیت های تیم و این تجارتی که ما در آن هستیم غرق کنند. موضوع فقط این نیست که آنها به پیست بروند و انجام وظیفه کنند، آنها باید همینطور در کارخانه باشند و به قسمت های ماشینکاری، کامپوزیت، ایرودینامیک و ملاقات افراد حاضر در کارخانه بروند و درک کنند که آنها چه کاری را انجام می دهند و بعد روابط خوب و هدفمندی را بسازند.

والتری بوتاس و لوئیس همیلتون

بنابراین آیا باید همه آن راننده ها روی صندلی خودرو قرار بگیرند، آنها هر کدام افرادی را پشت خودشان دارند که حاضرند اگر لازم شود قدم های بیشتری را برایشان بگیرند. این یک ویژگی خاص والتری بود. تلاش های او در کارخانه خیلی زود به ما آموخت که وقتیکه یک راننده یک رابطه نزدیکی را با تیم می سازد و کار به جای باریک می رسد، آن افراد انگیزه دو چندان پیدا می کنند زیرا که می دانند این راننده به اندازه خودشان متعهد و مصمم به انجام کار است. برای همین است که ما خیلی اصرار داریم که آنها وقت زیادی را در کارخانه بگذارنند.

چرا حالا؟

عملکرد ضعیف و ناامید کننده ویلیامز در طی دو فصل اخیر باعث شد که سهم کمتری از درآمد های فرمول یک داشته باشد و با وجود افزایش چالش های پیش رو در زمینه بازرگانی محیط فرمول یک، جذب سرمایه گذار کاری سخت شده بود و تیم باید از راه های دیگری درآمد زایی می کرد. واحد مرکزی این تیم در گِروو، یک تاسیسات فوق العاده است که در خودش یکی از پیشرفته ترین شبیه سازها و همینطور کارمندان باتجربه را دارد. برای همین آنها تصمیم گرفتند تا از این دپارتمان خودشان به عنوان مدرسه و آموزشگاهی برای رانندگان جوان خودشان استفاده کنند.

این چیز جدیدی نیست، استعداد یابی در دی ان ای ویلیامز است. راننده های زیادی کار خودشان را از این تیم شروع کردند از جمله جنسن باتن، بوتاس، خوان پابلو مونتویا، نیکو روزبرگ، ژک ویلنوو از برجستگان این تیم هستند و اخیرا با توجه به آکادمی مهندسی ویلیامز این حمایت از جوانان مرز جدیدی را به خودش دیده و توجهات فنی برای آینده این تیم جهش جدیدی را قرار است که تجربه کند.
با ایجاد یک برنامه فوق العاده برای تربیت رانندگان، ویلیامز می تواند با یک تیر دو نشان را بزند. یک اینکه آنها می توانند به ستاره های بعدی این ورزش دسترسی داشته باشند و دوم اینکه آنها می توانند از جنبه بازرگانی و مالی این رانندگان استفاده کنند.

هریس می گوید:

من یک برنامه تجاری پنج ساله برای آکادمی در نظر گرفته ام که بتواند جای خالی سرمایه گذاران و کم بودن در آمد ما از فرمول یک با توجه به اینکه در کجای جدول کار را به پایان رساندیم را پر کند. من خوشحالم که بگویم که ما برای سال اول و دوم به تمام اهداف تجاری که تعیین کرده بودیم رسیدیم و حتی فراتر هم رفتیم.

در پایان چه نتیجه ای در انتظار ویلیامز و رانندگان آکادمی می باشد؟

در نهایت ویلیامز می خواهد که قهرمان بعدی را بسازد و بخواهد که این افراد برای مدت زمان زیادی در خودروهای آن ها مسابقه دهند.

بنابراین با توجه به اینکه تیم ویلیامز قدردان سرمایه ای است که برخی از رانندگان با خود می آورند و گهگاهی هم این سرمایه وارداتی برخی از رانندگان کمک زیادی به بودجه این تیم می کند ولی با اینحال آن ها هر کسی که با یک عدد بزرگ روی چک به در کارخانه ویلیامز بیاید را قبول نمی کنند. هریس می گوید:

بدون توجه به اینکه چه سرمایه ای را برخی از افراد با خود به تیم می آورند ما هیچوقت نمی خواهیم که یک فرد آویزان را در خودرو یا شبیه ساز قرار دهیم. ما خیلی فرصت های کمی برای تست کردن این روزها داریم برای همین کاری که در شبیه ساز ها انجام می شود واقعا ارزشمند است. این افراد وظیفه سنگینی روی دوش خودشان دارند تا هر موقع که در شبیه ساز قرار بگیرند بتوانند نتیجه کسب کنند. بنابراین ارزش ندارد که ما افرادی را جذب کنیم که نتوانند از لحاظ فنی چیزهایی که در جریان هست به ما کمک کنند. ما آکادمی را ایجاد کردیم به این خاطر که ما نیاز داشتیم تا از این برنامه برای توسعه خودرو استفاده کنیم. تمام این راننده ها در توسعه خودرویمان نقش دارند.

والتری بوتاس

هر این چهار نفر کار ارزشمندی را انجام می دهند، چیزهای کمی متفاوت را به تیم می آورند بنابراین می توانیم فقط به عنوان تیمی با مجموعه مهارتهای مختلف و بهتر از دیگران رفتار کنیم.

این یک برنامه بلند مدت است و صرفا یک چیز یک ساله و دو ساله برای رفع مشکلات نیست. این یک برنامه 10 ساله است که هدف ما هم در آن این می باشد که ما رانندگان با استعداد را پیدا کنیم یا رانندگانی را که جذب می کنیم را کاری کنیم که پیشرفت کنند و به بهترین نسخه خودشان تبدیل شوند و اگر آنها به اندازه کافی خوب باشند می توانند خودرویمان را رانندگی کنند. این هدف ماست.

اگر ما بتوانیم از این فرصت ها، سرمایه سازی مالی کنیم هم یک چیز خوبی برای تیم به حساب می آید.

 

باید در نظر گرفت که داشتن یک آکادمی رانندگی ثروتمند از لحاظ مالی این کمک را می کند که یک راننده با استعداد که توان مالی ندارد را به خدمت بگیرد و حمایت کند به مانند دیگر تیم های حاضر در فرمول یک یا ورزش های دیگر.

البته هنوز زود است ولی ویلیامز امید دارد که این پروژه جدیدش با جذب نسل بعدی استعداد رانندگی در مسابقات اتومبیلرانی هم به وضعیت خودش کمک کند هم به فرمول یک.