دنیای ژاپنی ها؛ نیسان نیسمو یک نام یک تاریخ!

مجله خودرو ایران – مطمئنا نام نیسمو را در کنار برند نیسان شنیده‌اید و برایتان سوال پیش آمده است که این برند کنار نام نیسان، چه ارزشی را به این کمپانی می‌دهد. در این مقاله سعی می‌کنیم که به طور خلاصه به این برند مسابقه‌ای ژاپنی بپردازیم.

در سال 1984 میلادی در سرزمین آفتاب، ژاپن، نیسان قصد کرد که دو واحد موتور اسپورت خودش را متحد کند و به یک سیستم یکپارچه تبدیل کند. واحد اوپاما، که مسئول تامین تیم های خصوصی بود، با واحد اوموری وینگ، که مسئول تامین تیم کارخانه‌ای نیسان بود، باهم متحد شدند و تحت نام “Nissan Motorsport International Limited” یا “NismO” فعالیت خود را از سر گرفتند.

یاسوهارا نامبا در نیسان نیسمو

نیسان فردی به نام یاسوهارا نامبا را به عنوان رهبر این واحد در نظر گرفت. چرا این فرد در نظر گرفته شد؟ او در سال 1956 راننده خودروی رالی داتسون 210 در یک مسابقه 16 هزار کیلومتری، که در سرتاسر استرالیا برگزار شده بود، بود. این اولین رویداد موتور اسپورتی داتسون بود و خودروی آن‌ها رده اول و چهارم را در کلاسی که رقابت می‌کرد به دست آورد.

حال به موضوع بازگردیم؛ در سال 1985‌‌، نیسمو سیلویا توربو C، که برای مسابقات استقامتی طراحی شده بود، در مسابقات استقامتی داخلی تسلط کامل داشت و نیسموهایی که برای رالی طراحی و ساخته شده بودند، در رقابت‌های آسیایی کولاکی به پا کرده بودند(شبیه به کاری که تیم فرمول یک ایران برای فرمول یک در ایران انجام داده است). نیسان و نیسمو با خودروهایی که می‌ساختند، تسلط کاملی بر مسابقات استقامتی و رالی پیدا کرده بودند؛ اما خودرویی که نیسمو را روی رادارهای بین المللی قرار داد، خودرویی نبود جز خودروی اسکای لاین!

نیسمو و پروژه نیسان اسکای لاین R32 GTR

نیسمو روی پروژه R32 نیسان مشغول به کار شد و سعی در ارتقای آن برای پیست کرد. هدفی که نیسان از ارتقای این خودرو داشت این بود که بتواند در رقابت‌های گروه A، دست بالاتر را داشته باشد. نیسمو آن‌قدر کارش را خوب انجام داد که از سال‌های 1990 تا 1993، خودروی نیسان R32GTR در تمامی 29 مسابقه‌ای که در ژاپن برگزار شده بود، به پیروزی رسید.

نیسان گودزیلا

حتی آن‌ها پا به مسابقات خارجی مانند مسابقات 24 ساعته نوربرگرینگ و اسپا گذاشتند و آن‌قدر جلب توجه کردند که نام مستعار “گودزیلا” را به این خودرو دادند. برای اینکه این موفقیت جشن گرفته شود، نیسمو یک نسخه خیابانی و شهری از این خودرو را برای نیسان به نام اسکای لاین جی تی آر نیسمو اِدیشن آماده کرد.

بی رقیب در مسابقات استقامت قهرمانی جهان

در سال 1992، نیسمو خودروی R91C پروتوتایپ را به مسابقات 24 ساعته دیتونا برد. این خودرو آن‌قدر قدرتمند بود که گویی در مسابقه دیگری نسبت به رقبای خودش شرکت کرده بود و آن‌ها در کلاسی دیگر بودند. این خودرو توانست 762 دور را در 24 ساعت بزند و رکورد جدیدی را در پیست ثبت کند. پیروزی نیسمو، اولین پیروزیی بود که یک تیم تماما ژاپنی در این مسابقه به دست آورده بود.

در دهه 90، نیسمو همچنان با سری اسکای لاین ادامه داد و این بار با خودروی نیسان اسکای لاین R33 کار می‌کرد و حتی این خودرو را به مسابقه استقامتی لمانز نیز برد. نیسمو در راستای تلاش‌هایی که برای این خودرو انجام داد، یک نسخه مخصوص دیگر را نیز به نام نسخه 400R تولید کرد. این نسخه مخصوص R33 دارای موتور RB26 با قدرت تولیدی 400 اسب بخار بود. موتور تقویت شده و ایرودینامیک بهینه شده این نسخه به آن بیشینه سرعت 299 کیلومتر بر ساعت را داد.

مسابقات March Car

در سال 1997، نیسمو مسابقاتی را با عنوان March Car راه اندازی کرد که هدف از این مسابقات، حضور شرکت کنندگان با بودجه کم بود. شاید خودروهای این سری سریع نبودند ولی مسابقات نسبتا هیجان انگیزی در جریان بود.

سال 1999 رسید و همه چیز تغییر کرد! با شکوه ترین اسکای لاین دنیا تولید شد!

نیسمو با نیسان اسکای لاین R34 وارد می شود

نیسمو با خودروی R34 به مسابقات قهرمانی گرندتورینگ ژاپن وارد شد؛ یک خودروی زرد رنگ با برچسب پنزویل بر طرفین بدنه. این خودرو شروع خوبی نداشت؛ چون که رقبای نیسمو نیز نسبتا قدرتمند بودند و نیسمو تا مسابقه چهارم، بردی را به دست نیاورد. راننده تیم نیسمو آنقدر رانندگی پیوسته و خوبی داشت که از هر موقعیتی استفاده می‌کرد و توانست برای دو سال پیاپی، قهرمانی رانندگان را به دست بیاورد.

این اسکای لاین نسبت به بقیه اسکای لاین‌ها متفاوت بود؛ زیرا این نسخه در برابر باقی اسکای لاین‌ها که چهار چرخ محرک هستند، فقط دارای محور عقب محرک بود؛ چون که در سری مسابقاتی که شرکت می‌کرد، چهارچرخ محرک یک مسئله غیرقانونی به حساب می‌آمد.

اسکای لاین جی تی آر Z-TUNE.

نیسمو برای این جی تی آر نیز یک نسخه خیابانی معرفی کرد؛ اسکای لاین جی تی آر Z-TUNE. موتور این خودرو از روی خودروی نیسان GT500 مسابقه‌ای گرفته شد که تمامی این موتورها دست ساز بودند. نیسمو یک خودروی مسابقه‌ای را به خیابان‌های شهر آورد و نیسان نیز که قصد نداشت که از این خودرو پولی به جیب بگذارد، تنها 20 عدد از آن را تولید کرد.

آن‌ها صرفا می‌خواستند که از تلاش 20 ساله نیسمو قدردانی کنند. خط تولید اسکای لاین جی تی آر در سال 2003 بسته شد و نیسمو باید از روی یک پلتفرم دیگر برای خودش خودروی مسابقه‌ای می‌ساخت.

نیسان 350Z

خوشبختانه، نیسان پلتفرم Z خودش را در سال 2002 معرفی کرد. نیسمو این فرصت را غنیمت شمرد و ارتقای خودروی 350Z را شروع کرد و تقریبا کاری کرد که دیگر این خودرو چیز مشترکی نسبت به 350Z تولید شده نداشته باشد.

نصب داکت‌های جدیدی در جلو و عقب این خودرو، باعث شد که از لحاظ ایرودینامیکی بهینه سازی شود و عملیات خنک کنندگی ترمزها بهتر صورت بگیرد. تمام این خودرو روی یک شاسی فیبرکربنی ساخته شده بود. قلپ تپنده این خودرو یک موتور VQ30 توربو دوقلو بود که یک قدرت تقریبا 470 اسب بخاری را تولید می‌کرد. این اقداماتی که نیسمو انجام داده بود، منجر شد که این خودرو در فصل اول حضور خودش و همینطور فصل بعدی به قهرمانی برسد.

نیسان FairLady Z S-Tune GT

نیسمو برای این خودرو نیز یک نسخه شهری معرفی کرد با نام طولانی “FairLady Z S-Tune GT”. این خودرو در قالب نیسان 350Z با طرح بدنه و چرخ اختصاصی نیسمو بود. علاوه بر آن، بروزرسانی در قسمت بادامک و سوپاپ آن انجام شد و با ای سی یویی ارتقا یافته، ترمزهای بزرگتر برمبو، و بال عقب قابل تنظیم معرفی شد. نیسمو چندین سال دیگر از این پلتفرم برای مسابقه دادن استفاده کرد ولی دیگر مانند قبل به پیروزی نمی‌رسید.

پلتفرم جدید جی تی آر در 2007

اینجا لحظه‌ای بود که نیسمو تصمیم گرفت که به سراغ پلتفرم جدید جی تی آر، که در سال 2007 معرفی شد، برود و از آن کمک بگیرد. خودروی جدید سوپر جی تی نیسمو در اولین سال حضورش توانست به قهرمانی برسد؛ ولی باز هم در سال‌های بعدی نتوانست که پیروزی خودش را ادامه دار کند.

نسخه نیسمو از همه محصولات نیسان

در سال 2013، نیسان تقریبا برای تمامی محصولات خودش یک نسخه نیسمو را در نظر گرفت؛ نیسان جوک نیسمو، نیسان سرینا و…. حتی نیسان لیف برقی! این کار نیسمو، که شرکتی بود که صرفا به مسابقات ورود می‌کرد، کاری عجیب بود ولی مسئله‌ای بود که کاملا منطقی به نظر می‌رسید و در نتیجه آن، بیشتر و راحت تر در بازارها حضور پیدا می کرد.

نام نیسمو همیشه به جاودان می‌ماند؛ نه به این خاطر که روی خودروهای شهری مارک و علامت آن دیده می‌شود، بلکه به این خاطر که نیسمو هرچه که لازم بود در پیست اثبات کند را اثبات کرده و همیشه به دنبال ارتقا و بهتر شدن خودش بود.

قسمت های دیگر دنیای ژاپنی ها:

دنیای ژاپنی ها؛ هوندا NSX میراث آیرتون سنا

دنیای ژاپنی ها؛ تویوتا سوپرا

دنیای ژاپنی ها؛ میستوبیشی لنسر Evolution