فرمول یک ایران – شانگهای چین میزبان دومین دوره رقابت های فرمول یک سال ۲۰۱۷ است در حالی که به نظر می رسد با توجه به نتایج مسابقه ی استرالیا قرار است اندکی هیجان به رقابت های فرمول یک باز گردد.

پیست شانگهای با ۱۶ پیچ متشکل از ۹ پیچ راست گرد و ۷ پیچ چپ گرد، دارای طول ۵٫۴۵۱ متری است. پیچ های این پیست عمدتا سرعت متوسط و سرعت بالا هستند و در این میان تعدادی پیچ کم سرعت نیز دیده می شوند.

پیست فرمول یک شانگهای چین به همراه شماره پیچ های آن

عمده ی پیچ های این پیست از چهار نوع تشکیل شده اند:

  • پیچ های سریع با شعاع زیاد
  • پیچ هایی با شعاع متغییر (شعاع افزایشی و شعاع کاهشی)
  • پیچ های سنجاقی
  • پیچ های دوگوش

در ادامه به بررسی این پیچ ها و ریسینگ لاین های متعارف آن ها و همچنین ریسینگ لاین کاربردی در پیست شانگهای می پردازیم

  • پیچ های سریع با شعاع زیاد

پیچ های یک، هفت، هشت و ۱۳ پیچ های سریع و با شعاع زیاد هستند. البته پیچ های چهار، پنج و ۱۶ نیز جزء پیچ های سریع به حساب می آیند ولی شعاع این پیچ ها کمتر است. ریسینگ لاین این پیچ ها بسیار ساده و در عین حال بسیار مهم است. معمولا در این گونه از پیچ ها استفاده از رمپ های قبل، بعد و میان بسیار مرسوم است (البته به شرط آن که رمپ ها هموار و مناسب باشد).

  • پیچ هایی با شعاع متغییر (شعاع افزایشی و شعاع کاهشی)

یک پیچ شعاع کاهشی پیچی است که هرچه راننده در آن جلو می رود، مسیر پیچ تنگ تر می شود. به تصویر زیر که از پیچ شماره ی ۱۴ پیست مالزی تهیه شده است دقت کنید:

پیچ شماره ی ۱۴ پیست مالزی، یک پیچ شعاع کاهشی است

همان طور که شعاع دایره های یک پیچ کوچک تر و کوچک تر می شوند، پیچ تنگ تر و تنگ تر می شود. در این گونه از پیچ ها، راننده با حداقل زاویه فرمان و با حداکثر سرعت ممکن وارد پیچ شده و با استفاده از ترمزگیری دنباله ای، سرعت خود را کاهش می دهد و با استفاده از ایپکس دیرهنگام بخش کم شعاع پیچ را (در تصویر فوق دایره ی مشکی) طی می کند.

پیچ دوم در پیست شانگهای یک پیچ شعاع کاهشی است. از آن جا که این پیچ تحت تاثیر ریسینگ لاین پیچ اول و ریسینگ لاین پیچ سوم قرار دارد، مسیر ورودی این پیچ بر خلاف ریسینگ لاین پایه، خیلی باز طی نمی شود. به علاوه رمپ مناسبی در بخش کم شعاع پیچ دوم قرار دارد که بیشتر در شرایط رقابتی مورد استفاده قرار می گیرد.

اگر یک پیچ شعاع کاهشی را به صورت برعکس در نظر بگیرید، پیچ شعاع افزایشی خواهد بود. ریسینگ لاین پیچ های شعاع افزایشی نیز مشابه ریسینگ لاین پیچ های شعاع کاهشی است با این تفاوت که ریسینگ لاین نیز برعکس است.

ورود به پیچ با ایپکس دیرهنگام خواهد بود و بخش شعاع افزایشی با حداقل زاویه فرمان و همراه با شتاب گیری است.

پیچ ۱۲ یک پیچ شعاع افزایشی است که به پیچ سریع ۱۳ متصل شده و راننده بلافاصله بعد از خروج از پیچ ۱۲، اتومبیل را در ریسینگ لاین پیچ ۱۳ قرار می دهد. از آن جا که پیچ های ۱۲ و ۱۳ قبل از یک مسیر مستقیم بلند قرار دارند، بالا بودن سرعت خروج از این دو پیچ بسیار اهمیت دارد.

  • پیچ های سنجاقی

پیچ های سنجاقی (هرپین) پیچ هایی با شعاع کم و زوایه ی گردش زیاد هستند. ریسینگ لاین پیچ های سنجاقی با ترمزگیری آستانه ای، ورود دیر به پیچ، ایپکس دیرهنگام و خروج سریع شناخته می شود.

پیچ های سه، شش، ۱۱ و ۱۴ پیچ های سنجاقی پیست شانگهای هستند.

  • پیچ های دوگوش

دو پیچ ۹ و ۱۰ که پی در پی و هم جهت هستند، مستقیما بر روی ریسینگ لاین یکدیگر تاثیر می گذارند. هر دو پیچ ریسینگ لاینی مانند ریسینگ لاین پیچ های ۹۰ درجه دارند با این تفاوت که در این گونه موارد، متناسب با فاصله ی بین دو پیچ و شعاع هر کدام از آن ها، مسیر ریسینگ لاین با اندکی تغییر طی می شود تا بتوان با یک رانندگی نرم و یکنواخت از این دو پیچ عبور کرد.

پیچ های ۹ و ۱۰ پیست شانگهای چین

در پایان دعوت می کنم ویدیوی زیر که یک دور از پیست شانگهای را به همراه ریسینگ لاین آن نمایش می دهد را تماشا کنید:

موفق و سربلند باشید…

  دانلود فایل ویدیویی
این نوشته را به اشتراک بگذارید:

6 دیدگاه

  1. Amin mashhad

    1

    1

    بطورمثال ابتدا مسابقه روبا لاستیک سافت(دور زرد) نو شروع کنن وتا دور۲۸ بکشونن بعدش با یک پیت استاپ با لاستیک مدیوم( دور سفید) نو تا آخر ادامه بدن.

  2. peyman

    1

    0

    الان که اون دوتا کلیپی که از سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ گرند پری چین تو پیج اینستا گذاشته بودین نگاه کردم
    بیشترین چیزی که توجه جلب کرد صدای ماشین ها بود .واقعا یه حس خوب به ادم دست میده

دیدگاه خود را بیان کنید