قدمی روی آسفالت ملبورن (ریسینگ لاین)

فرمول یک ایران : پیست آلبرت پارک ملبورن که در جنوب شرقی استرالیا است، سال هاست که میزبان مسابقه آغازین فصل های فرمول یک است.

این پیست ۵٫۳۰۳ کیلومتری با آن رمپ های خوش رنگ و هموارش، دارای ۱۰ پیچ راستگرد و ۶ پیچ چپ گرد و مسیر ساعتگرد است.

به غیر از پیچ ۸ که یک پیچ سریع است، بقیه پیچ ها یا یک گوش بوده و یا از نوع شیکین هستند.

درباره ی شیکین ها قبلا صحبت شده، اما به عنوان یک یادآوری در آغاز سال جدید، یک شیکین (chicane) از دو یا چند پیچ متوالی در خلاف جهت هم تشکیل شده است.

بسته به زاویه و فاصله بین دو پیچ و شعاع هر یک از پیچ ها، انواع بسیار گوناگونی از شیکین ها وجود دارد که هر کدوم ریسینگ لاین خاصی را می طلبد. تصاویر زیر، تنها بخش کوچکی از طیف گسترده ای از شیکین ها است:

اصل کلی در ریسینگ لاین شیکین ها این است که ریسینگ لاین و ایپکس پیچ اول، کاملا قربانی پیچ دوم می شود. چرا؟؟؟ چون پیچ دوم قبل از مستقیمی اصلی قرار دارد و کسب یابی به سرعت بالاتر در طول مسیر مستقیم بعد از پیچ، مستلزم سرعت بالا در پیچ دوم است. بنابراین ایپکس پیچ دوم باید به عنوان هدف تعریف شود.

به تصویر زیر دقت کنید… اکثر شیکین های پیست ملبورن از یک پیچ با شعاع کم به عنوان پیچ اول و یک پیچ با شعاع زیاد تشکیل شده است. به علاوه رمپ های این پیست هموار و مناسب بوده و این امکان را می دهد تا رانندگان برای بهبود ریسینگ لاین خود از رمپ ها به راحتی استفاده کنند.

نوع قرارگیری دو پیچ در این شیکین ها باعث شده تا راننده در طول مسابقه پیچ اول با ایپکس هندسی طی کند و به راحتی روی ریسینگ لاین پیچ دوم قرار بگیرد. در مرحله تعیین خط (کوالیفای) راننده می تواند ایپکس دیرهنگام را برای پیچ اول انتخاب کند. این که چقدر این ایپکس را دیر بزند یا ورودی ریسنگ لاین پیچ اول را باز طی کند، وابسته به تنظیمات و سبک رانندگی هر راننده است.

برخی رانندگان که تنظیمات اتومبیل خود را خشک می پسندند، مجبورند برای زدن ایپکس دیرهنگام تلاش کنند، برعکس برخی دیگر از رانندگان که اتومبیل را با کمی تمایل به بیش فرمانی (سُر خوردن چرخ های عقب) می پسندند، می توانند با استفاده از ایپکس هندسی و ورود بسته تر (زودتر) به پیچ و با استفاده از سُر خوردن انتهای اتومبیل، مسیر خودرو را تصحیح می کنند.

استفاده از تمام عرض مسیر بسیار مهم است، خصوصا در هنگام خروج از پیچ که راننده باید هرچه سریع تر فرمان را صاف کند. صاف کردن سریع تر فرمان در خروجی شیکین های ملبورن می تواند بین ۱ تا ۳ کیلومتر بر ساعت سرعت خروجی را افزایش دهد (در پیچ ها دیگر و پیست های دیگر این عدد به طور متوسط بین ۳ تا ۵ کیلومتر بر ساعت است).

این موضوع به علت اختلاف زاویه ی بین جهت بردار انتقال نیرو اتومبیل (در اتومبیل های دیفرانسیل عقب) و جهت بردار ترکشن چرخ جلو است ( که منجر به ایجاد زاویه لغزش (Slip angle) خواهد شد).

بنابراین استفاده از رمپ های خروجی پیچ های این پیست که قالبا دارای یک چمن مصنوعی در پشت خود هستند، بهترین فرصت برای باز کردن سریع تر فرمان به حساب می آیند تا راننده بتواند به سرعت بالاتری دست پیدا کند.

اما درباره ی پیچ های یک گوش این پیست که بعضی کمتر و بعضی بیشتر از ۹۰ درجه دارند، همگی به جز پیچ ۳ با ایپکس دیرهنگام طی می شوند. پیچ سوم به علت این که قبل از پیچ چهارم قرار دارد و باید راننده مسیر را برای پیچ چهارم اصلاح کند، با ریسینگ لاین پایه و با ایپکس هندسی طی می شود.

به این صورت راننده می تواند به راحتی در فاصله بین پیچ های سوم و چهارم، مسیر خودرو را اصلاح کند و خود را برای ورود به پیچ چهارم آماده کند.

به طور کلی ریسینگ لاین پایه پیست آلبرت پارک ملبورن به صورت زیر است. این ریسینگ لاین بدون درنظر گرفتن تنظیمات خودرو ها در نظر گرفته شده است: