فرمول یک ایران – آنتون استیپینوویچ یکی دیگر از افراد پشت صحنه ای است که ما کمتر شناختی نسبت به او داریم. از این مهندس اهل آفریقای جنوبی، به عنوان یکی از اثرگذارترین مهندسان تاریخ فرمول یک یاد می شود که در این مقاله می خواهیم او را بیشتر بشناسیم.

اگر شما یک انتخاب داشتید که دستگاه شبیه‌ساز تان را از یک کمپانی بازی سازی بخرید یا اینکه از کسی که پیشتر فراری و مکلارن در دهه نود برای کنترل مسائل الکترونیکی خودش در دنیای فرمول یک به خدمت گرفته بود، کدام را انتخاب می کنید؟

مطمئناً شما گزینه دوم را انتخاب می کنید، به تازگی کمپانی تورک ای اسپورتز (Torque Esports)، کمپانی آلین اسپورتز (Allinsports) را خریداری کرد؛ کمپانی که دستگاه های شبیه ساز فوق العاده پیشرفته ای را می سازد.

آنتون استیپینوویچ چطور وارد فرمول یک شد؟

آنتون استیپینوویچ در پیست کایالامی نشسته بود و به تماشای قهرمان خودش جودی شکتر مشغول بود و از همان لحظه که مسابقات فرمول یک را دنبال می کرد، می دانست که می خواهد در فرمول یک کار کند. بلافاصله خودش را به انگلستان رساند تا بتواند برای هر تیم فرمول یکی که موقعیت خالی دارد کار کند. این سریعترین راهی بود که در دهه هفتاد و هشتاد میلادی می شد در فرمول یک کار پیدا کرد. البته ابتدا او پیش از آنکه به اروپا سفر کند، مجبور شد که به خدمت سربازی برود و در نیسان موتور اسپورت مشغول به کار شود.

بعد از آنکه استیپینوویچ در سال ۱۹۹۰ توانست به شکل دائمی در انگلستان مستقر شود تصمیم گرفت که به آلمان سفر کند تا برای آ ام گ و زاک اسپید کار کند اما در نهایت نتوانست در مک لارن یک موقعیت شغلی برای خودش پیدا کند. 

رقابت الکترونیکی در مک لارن و فراری

دهه 90 میلادی، از لحاظ الکترونیک برای فرمول یک، یک ده درهم ریخته و مشوش بود که چیزهای زیادی ممنوع یا مجاز می شدند و برعکس. مکلارن نیز شرایط خوبی نداشت و از لحاظ توسعه تجهیزات الکترونیکی در شروع دهه ۹۰ از تیم هایی به مانند ویلیامز و بنتون که قدرت برتر بودند عقب مانده بود اما وقتی که اسپینوویچ مسئول الکترونیک مکلارن شد، به نظر می رسید که مکلارن دارد دوباره اوج می گیرد اسپینوویچ می گوید:

 من مهندس الکترونیک حاضر در پیست بودم و برای همین در تمام مسابقات و تست های آن سالها حضور پیدا می‌کردم. ما مسئول مسائل مرتبط به تجهیزات الکترونیکی خودرو گیربکس و دیفرانسیل بودیم. در آن سال ها هیچ سیستم الکترونیکی کمک راننده ای مجاز نبود. ما دست برتر را نسبت به فراری در لحظه شروع مسابقه داشتیم. بزرگترین مشکل فراری آن بود که چطور مک لارن می ‌تواند استارت های به این خوبی را داشته باشد. (به نظر من) اگر فراری در سالهای ۹۸ و ۹۹ می ‌توانست استارت های خوبی را بزند، مایکل شوماخر به قهرمانی جهان می رسید.

من عاشق کار کردن در مکلارن بودم، یک تیم فوق العاده بود. این یک مسئله خارق العاده بود که با تیمی کار کنم که ران دنیس خلق کرده بود و اگر من یک پیشنهاد فوق‌العاده از فراری را دریافت نمی کردم واقعاً دوست داشتم که با مکلارن ادامه دهم. آنها یک تیم عالی بودند.

من یک پیشنهاد از فراری گرفتم و آن ها رویای کودکی من بودند. من در تمام سال های قهرمانی یعنی سال های شوماخر در فراری بودم و همان مسئولیت مک لارن را در آن جا داشتم. اما یک فرق بزرگی وجود داشت و آن هم این بود که در سال ۲۰۰۱ ما سیستم های لانچ کنترل، ترکشن کنترل و هر چیزی که به ذهنتان خطور بکند را در اختیار داشتیم و امکان پذیر بود که استفاده کنیم که این برای من لذت بخش بود.

آنها یک تیم فوق العاده بودند، کار کردن با مایکل، روبن، ژان تاد، راس براون، روری برن و… همه این افراد سرشناس به من چیزهای زیادی را آموختند. من همینطور زندگی کردن در ایتالیا را خیلی دوست داشتم، یک محیط فوق‌العاده فرهنگی و زیبا که تاریخچه مسابقات اتومبیلرانی آن به همان اندازه بریتانیا غنی است. البته (این تاریخچه)متفاوت بوده ولی به همان اندازه مهم است.

ترک فراری به مقصد ردبول ریسینگ

به خاطر وجود شکتر فراری همیشه یک بخش بزرگی از زندگی آنتون استیپینوویچ بود. اما افراد کمی هستند که برای همیشه در یک تیم حضور پیدا می کنند. به این خاطر که برای نخبه های حاضر در فرمول یک همیشه پیشنهاداتی از طرف تیم های دیگری در حال آمدن است:

ردبول به سراغم آمد و یک پیشنهاد خارق العاده برای پیوستنم به این تیم در نقش مدیر تحقیق و توسعه دادند. نقشی که من همیشه میخواستم داشته باشم. من تحت شرایط خوبی فراری را ترک کردم…به این خاطر که در سال ۲۰۰۶ ما در تیم ردبول از موتور و تجهیزات الکترونیکی فراری استفاده می‌کردیم و من در سال های اول حضور ردبول در فرمول یک یعنی ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ حضور داشتم. سپس آدرین نیوی به این تیم آمد و دیگر کار برای من برای مدیریت گروهی به این بزرگی سخت شده بود و دیگر به مانند قبل که یک گروه کوچک بود و من به آن عادت داشتم نبود. من متوجه شدم که به آخر دورانم در فرمول یک نزدیک شده ام. فلسفه من این بود که به خودرو نزدیک بمانم تا اینکه درگیر سیاست شوم.

من متوجه شدم که دوران من به سر آمده و همینطور می دانستم که دیگه چه کاری را می خواهم انجام دهم. من می دانستم که به هر چیزی که در فرمول یک می خواستم دست یابم دست یافتم. در برترین تیم های فرمول یک سال های زیادی را در دو دهه اخیر گذراندم و بخش اعظمی از قهرمانی های جهان را به چشم دیده بودم و احساس کردم که به اندازه کافی جام و مدال دارم. من قصد کردم که کار دیگری را دنبال کنم که همیشه می خواستم انجام دهم و آن هم این بود که کسب و کار خودم را راه بیاندازم.

شبیه ساز تیم فرمول یک اسکودریا فراری

شبیه ساز تیم فرمول یک اسکودریا فراری

آنتون استیپینوویچ فرمول یک را با یک ایده ترک کرد

این اتفاق در سال ۲۰۰۸ رخ داد. این سال، یک سال خیلی حیاتی و انقلابی برای تمام افرادی که در زمینه الکترونیک در فرمول یک کار می کردند بود. به این خاطر که تجهیزات الکترونیکی در فرمول یک به طور کلی برای همه خودرو ها یک حالت استاندارد را پیدا کرد. برای مردی که در  تیم هایی بود که در بیشتر اوقات در فرمول یک دست برتر را داشتند و فعالیت‌هایی که می خواست انجام دهد را آزادانه تر انجام می داد، این چیز مناسبی نبود و به نظر می رسید که آنتون استیپینوویچ دیگر یک نقطه عالی را برای ترک و خداحافظی از فرمول یک پیدا کرده است:

من از همان اول دورانم در فرمول یک با دستگاه های شبیه ساز کار می کردم. در سال ۱۹۹۷ در مکلارن این اتفاق عملی شده بود و مک لارن تنها تیمی بود که از دستگاه شبیه ساز استفاده می کرد. من خیلی خوش شانس بودم که در آن سال‌ها جزئی از این تیم بودم. البته کسی که دستگاه شبیه ساز مکلارن را راه اندازی کرده بود تا همین  چند وقت قبل در آنجا فعال بود و به ادامه کار خود پرداخته بود.

فراری در آن دوران مخالف استفاده از دستگاه های شبیه ساز بود به این خاطر که آن ها دو پیست و سه تیم تست در اختیار داشتند و در ذهنیت آنها این بود که با این همه تجهیزاتی که داریم دستگاه شبیه ساز را برای چه چیزی می‌خواهیم. در ردبول، دپارتمان شبیه سازی یکی از دپارتمان های من بود و من همیشه به آن علاقه داشتم. برای همین تصمیم گرفتم که کسب و کار خودم را در ایتالیا با دستگاه های شبیه ساز راه اندازی کنم. ما در سال ۲۰۰۹ با آکادمی رانندگی فراری شریک شدیم.

آلین اسپورتز بر قله دستگاه های شبیه‌ساز رانندگی

از آن موقع به بعد آلین اسپورتز همیشه رو به جلو حرکت می کرد و مهم نبود که سفارشی که دریافت می کند سفارش توسعه یک دستگاه شبیه‌ساز کاملاً نوآورانه برای ستاره های دنیا واقعی باشد یا چیز دیگر. شما می توانید بر اساس هزینه هایی که می‌خواهید بکنید و تصمیمی که بر اساس نوع کارایی دستگاه شبیه سازی که می‌خواهید استفاده کنید، قطعات خود را انتخاب و سفارش بدهید. این کمپانی همه گونه کاری کرده است و حتی یک دستگاه شبیه‌ساز کاملاً اختصاصی را برای پروژه فراری اف ایکس ایکس توسعه داده است. آنتون استیپینوویچ اثبات کرد که فردی است که هر گونه سفارش و چالشی را قبول می کند.

شبیه ساز مسابقات فرمول یک

شبیه ساز مسابقات

این دستگاه ها به قهرمانان قدیمی به مانند امرسون فیتیپالتی، روبنز باریکلو که در مسابقات مجازی شرکت می‌کنند کمک می‌کند. در طول ۱۰ سال گذشته این دستگاه های شبیه ساز به برخی از راننده های کارتینگ و جوانانی که در رقابت های تک صندلی حضور داشتند، برای آکادمی رانندگی فراری مخصوصا چارلز لکلرک و آنتونیو جیوویناتزی کمک کرده است تا کمی شرایط مسابقه ای را بهتر درک کنند.

نکته ای که همیشه باعث تعریف از دستگاه های شبیه ساز این کمپانی می‌شود، میزان دقت آن است. این میزان دقت این دستگاه های شبیه ساز آلین اسپورتز می باشد که باعث شده است کاری کند که رانندگانی مثل چارلز لکلرک و آنتونیو جیوویناتزی پیش از آنکه به تیم فرمول یک آلفارومئو بپیوندند در آخر هفته های مسابقه ای به فراری کمک کنند.

تجهیزات این شرکت در مسابقات سریعترین بازی‌های رایانه‌ای استفاده می شود که باعث شده است جوانانی بمانند رودی ون بورن به شهرت برسند و فردی به مانند جیمز بالدوین در تیم جنسن باتن جی تی که با خودروی مک لارن مسابقه می دهند، یک صندلی برای رانندگی کردن داشته باشد. البته ون بورن نیز به محض از سرگیری فصل 2020 مسابقات پورشه کاپ کاررا می تواند در این مسابقات حضور یابد و مسابقه دهد.

آنتوان استیپینوویچ و جیاکومو دبیا - شبیه ساز اسکودریا فراری

آنتوان استیپینوویچ و جیاکومو دبیا – شبیه ساز اسکودریا فراری

زوج مهندسی فراری همچنان به موفقیت خود ادامه می دهند

در این راه پر دردسری که آنها دارند این فقط آنتون استیپینوویچ نیست که پشت سر موفقیت آلین اسپورتز قرار دارد بلکه شریک وی جیاکوما دبیا که خودش هم به مدت ۲۵ سال برای تیم فراری به عنوان مدیر فنی در کارخانه مارانلو روی خط تولید نظارت داشت، قرار دارد. او نیز پس از عقد قرارداد یک میلیون دلاری با تورک ای اسپورتز، به همکاری خودش ادامه خواهد داد.

اسپینوویچ و دبیا بیان می کنند که در قلب هر کاری که آنها می‌کنند تجربه واقعی آنها نهفته است. اسپینوویچ می‌گوید:

من می خواهم بگویم که ما به خاطر رزومه و تجربه مسابقات(واقعی) که داریم به خودمان افتخار میکنیم. برای همین شبیه ساز هایی را توسعه می‌دهیم که به دنیای واقعی نزدیکتر هستند. اکثر رقبای ما از بازی های رایانه ای شروع کردند و برای همین ما نقطه شروع متفاوتی را به آنها داشتیم و الان هر دو در یک نقطه هستیم. ولی من دوست دارم این گونه در نظر بگیرم که شبیه ساز های ما به واقعیت نزدیکتر هستند.

دیدگاه خود را بیان کنید