مکس ورشتپن با وجود کسب نتیجهای فراتر از انتظار، تعطیلات تابستانی فرمول یک را با ناامیدی آغاز میکند؛ چرا که ردبول او با مشکلی غیرمعمول به نام “افت عملکرد خودرو” دستوپنجه نرم میکند؛ مشکلی که خود ورشتپن آن را احساس میکند، اما حتی تحلیل دادههای تیم نیز قادر به شناسایی آن نیست.
نیمفصل ورشتپن با کسب جایگاه دوم در گرندپری مجارستان به پایان رسید؛ نتیجهای که با توجه به اینکه ردبول عملاً چهارمین خودروی سریع میدان به نظر میرسید، فراتر از انتظار بود.
ورشتپن پس از مسابقه گفت:
فقط با خودم میگفتم: “اصلاً چطور سر از اینجا درآوردم؟” واقعاً شوکه شدم. راستش هنوز هم شوکهام.
این نتیجه بیش از هر چیز حاصل یک نمایش کلاسیک و فرصتطلبانه از ورشتپن بود؛ استارتی تهاجمی، سپس سبقتی درخشان از داخل پیچ اول از رقیب قدیمیاش در نبردهای قهرمانی، لوئیس همیلتون، که سکویی را برایش رقم زد؛ سکویی که کمتر رانندهای میتوانست با چنین خودرویی به آن برسد.
اما به محض اینکه ورشتپن در پارک فرمه از خودروی ردبولش پیاده شد، بلافاصله نشانههای مشکلی را دید که تمام آخر هفته آزارش داده بود. او گفت:
وقتی از ماشین پیاده شدم، دیدم به هر دلیلی خودرو آسیب دیده.
مشکل این بود که RB22 او در طول مسابقه بهتدریج دچار آسیب میشد و نسبت به کربهای خشن هانگارورینگ، سطح ناهموار پیست و حتی تماسهای جزئی با شنهای کنار مسیر، حساسیت بسیار بالایی داشت.
همین مسئله در مرحله تعیین خط باعث شد ورشتپن با عصبانیت از طریق رادیو به مهندس مسابقهاش بگوید:
رفیق، ماشین از نظر آیرودینامیکی کاملاً بههم ریخته و هر لحظه بدتر میشه.
او ادامه داد:
چه مسخرهبازیه. واقعاً چه آخر هفته افتضاحی.
ورشتپن در آخرین تلاشش در مرحله سوم تعیین خط در پیچ پایانی چرخید؛ هرچند حتی اگر این اتفاق هم رخ نمیداد، بهبود زمانش کار بسیار دشواری بود.
این مشکل ارتباطی با بال معیوبی که در ردبولرینگ و سیلورستون در تصادفها نقش داشت، نداشت؛ چرا که آن قطعه اصلاح و برطرف شده بود. با این حال، ورشتپن گفت درست پیش از چرخش در آخرین پیچ، بخش عقب خودرو “عملاً از بین رفته بود” و امیدوار بود این مشکل تا مسابقه روز یکشنبه برطرف شود.
با تأیید فیا، یکی از قطعات الحاقی پرههای کف خودرو در شرایط پارک فرمه تعویض شد، اما مشکلات همچنان ادامه داشت و ورشتپن مسابقهای را پشت سر گذاشت که خودش آن را “یکی از سختترین مسابقات سال” توصیف کرد.
خودرویی بسیار حساس
ردبول در سال ۲۰۲۶ هرگز سریعترین خودروی میدان نبوده است، اما پس از مقطعی در ابتدای فصل که حتی مقابل تیمهای میانه میدان آسیبپذیر به نظر میرسید، حالا بسته به شرایط، بین دومین، سومین و چهارمین خودروی سریع جابهجا شده است.
ورشتپن میتوانست در گرندپری اتریش، جایی که ردبول پکیج آپدیت گستردهای را معرفی کرد، به پیروزی برسد، اما از آن زمان تاکنون این تیم دیگر مدعی جدی برد نبوده است، زیرا خودرو بهشدت مستعد خروج از پنجره عملکرد ایدهآل خود است.
لوران مکیس، مدیر تیم ردبول پذیرفت که RB22 از ابتدای فصل نسبت به عوامل کوچک مختلف “بسیار حساس” بوده و همین موضوع باعث میشود خودرو اغلب روی “لبه تیغ” حرکت کند.
علاوه بر آسیبهای جزئی ناشی از برخورد با کربها یا شن، حتی یک تندباد نسبتاً شدید نیز میتواند باعث از دست رفتن زمان، کاهش اعتمادبهنفس راننده و افت عملکرد خودرو شود؛ موضوعی که مکیس نیز اذعان کرد ردبول باید آن را بهبود دهد.
با این حال، او درباره پنجره عملکرد محدود خودروهای ردبول گفت:
نمیخوام بگم این ویژگی مخصوص ردبوله، ولی حرفتون درسته که چنین چیزی منحصر به ما نیست.
البته باید صادق باشیم؛ ردبول ریسینگ با همین نوع خودرو هم قهرمانیهای زیادی به دست آورده. فقط الان بیشتر به چشم میاد، چون این بار ما شکارچی نیستیم، بلکه شکار هستیم.
مکیس همچنین فاش کرد که حساسیت و توانایی بالای ورشتپن باعث میشود او مشکلاتی را در خودرو تشخیص دهد که دیگران متوجه آن نمیشوند و حتی دادههای تیمهای دیگر نیز قادر به شناساییشان نیستند. او تلویحاً اشاره کرد که شاید ردبول بیش از رقبا با مشکل افت عملکرد خودرو مواجه نباشد، بلکه تنها رانندهای در اختیار دارد که بهتر از دیگران قادر به تشخیص این مشکلات است.
او گفت:
واقعیت اینه که مکس چیزهایی رو احساس میکنه که ما با تحلیل دادههای فعلی و سنسورهای خودرو اصلاً نمیتونیم اندازهگیریشون کنیم. کاملاً صادقانه این رو میگم.
این نتیجه حساسیت فوقالعاده بالای او در رانندگی و سطح فنی بسیار بالاشه. من این رو یک عامل نگرانکننده نمیبینم؛ برعکس، فکر میکنم یکی از بزرگترین نقاط قوت ماست.
او در پایان مثالی زد:
مثلاً اوایل امسال، مکس از همون ابتدا احساس کرده بود که جعبهفرمان مشکل داره، در حالی که ما هیچ نشونهای ازش توی دادهها نمیدیدیم. ولی به لطف همون بازخورد، تونستیم مشکل رو برطرف کنیم و تیم فقط از این موضوع سود برد.



دو سالِ گذشته از وقتی که نیووی تیم رو ترک کرد ردبول مونده بود و کانسپت پیچیده RB20 که فقط نیووی ازش سر در میاورد و بدون حضورش کار بشدت برای تیم آیرودینامیکی ردبول سخت شد که آثارش رو هم توی همون دو سال دیدیم. وقتی مکلارن سریعتر شد با آپدیت هایی که تیم آورد نتایج منفی گرفت و از همون دوران بود که مشکلات ماشین شروع شد از نبود ستاپ درست و بالانس خوب که در آخر هم به ضرر ردبول شد. نیم فصل دوم ۲۰۲۴ و اول ۲۰۲۵ وقتی که تعادل ماشین واقعا ناکجا آباد بود و توی پیست هایی که کرب داشتن وضعیت بدتر هم میشد، اون زمان هم سیستم تعلیق پیچیده ای که اون کانسپت داشت باعث میشد درست تنظیم نشه و روی کرب ها تایم زیادی از دست بره ولی باز با وجود همه مشکلات در آخر به زور تونستن با این کانسپت کنار بیان و به رقابت برگشتن. ولی همون موقع هم که پارسال در مکزیک آپدیت آوردن بازهم تعادل ماشین از بین رفت و آثارش در کوالی برزیل مشخص شد. این یعنی تا آخر دوران گراندافکت بعد از رفتن نیووی نشد درست و محاسبه شده عمل کنن، کاملا بی ثبات. امسال انتظار داشتم با تغییر قوانین تاثیر آیرودینامیک کمتر از گراندافکت بشه و شاید با تغییر ماشین ها ردبول بتونه کانسپتی بیاره که ازش سر در بیاره. ولی با این شرایط که به نظر آپدیت هایی که دادن تا وزن ماشین رو پایین بیارن باعث این مشکل شده. اگر واقعا موتورشون از همه بهتره پس حیف که روی همچین ماشینی باید سوار باشه. درکل عملکرد این تیم بگیر نگیر داره ، چیزی که بعد از ۲۰۲۴ هیچوقت دوباره در تیم ظاهر نشد ثبات عملکردی بود که اعتماد همیشگی رو نتونست ارائه بده.
با نظر آقای زبردست موافقم چون هر چه این ماشین سبکتر میشه مشکلاتش بیشتر میشه !
همیشه با شروع مسابقه و وزن بنزین بیشتر ماشین قدرت رقابت بهتری با اطرافش را داره ، ولی در اواخر ریس با افت مواجه میشه . باید با اضافه کردن بالاست در تمرین جوابی برای این مشکل پیدا کنند .
تنها مکس هم نیست ، اگه به استینت های لوئیس هم دقت کنید یک افت عملکرد عجیب در هر ریسی از لوئیس دیده میشه ، مثلا در مجارستان و استینت دوم و شروع با اولین هارد یک افت شدید دیده شد که نه تنها نتونست مکس را تعقیب کنه بلکه شارل هم بهش چسبید ! . یا در بلژیک استینت آخر ، اولش خیلی کند بود ولی بعد از حدود ده دور دوباره سریع شد . موارد عجیبی در این نسل از ماشینها وجود داره که غیر از قوانین باطری ، کاهش زیاد دانفورس ماشینها رو با رفتاری عجیب روبرو کرده .
مثال دیگرش ویلیامز ، با موتور عالی مرسدس ولی در تقلا و دست وپا زدن در کل آخر هفته ها . مشکل ویلیامز فقط کند بودن نیست ، بلکه عدم بالانس مناسب و حتی بدتر از آن تغییر رفتار و بالانس ماشین از یک پیچ به پیچ دیگر است ! . همین رفتار عجیب باعث شد که الکس در انتهای کیو یک با تعجب از وولز میپرسید چرا ماشین ما اینقدر عجیب تغییر بالانس میده ؟! .
خلاصه که دنیای عجیبی برای مهندسین فرمول یک رقم خورده و با حل یک مشکل به مشکلات جدیدی میرسند . اما جهش مکلارن هم در نوع خودش جالبه ، یک باطری جدید در بلژیک و یک سینی کف جدید به یکباره براشون جهشی عظیم به همراه داشته ، اونم در ورزشی که میدونیم آپدیتها به ندرت یکی دو دهم سرعت بیشتر به همراه داره .
در مجارستان هر دو ماشین سرعت بسیار زیادی داشتند و من که اعتقاد دارم برخورد اسکار با کارلوس بر خلاف ظاهر کار ، آسیب جدی به ماشین اسکار وارد کرد که نسبت به نوریس با کاهش عملکرد زیادی مواجه شد . درسته نوریس مدعی سرعت بیشتر بود ولی اینهمه اختلاف اگر وجود داشت خوب میتونست توی پیست ازش سبقت بگیره و از طرفی در دورهای آخر مهندس نوریس مدام نگران سرعت نوریس بود و بهش میگفت لازم نیست چیزی رو ثابت کنی و کمی آروم تر رانندگی کن ! .
شاید هم عقب بودن کیمی این آزادی عمل را به مکلارن داده بود و باید ببینم در ادامه فصل چی پیش میاد ولی ظاهرا گرید شاهد مدعی جدیدی برای قهرمانی هست .