مرور فصل 2017: تیم هاس

فرمول یک ایران – نوبت به تیم هاس می رسد، تیمی که با وجود دومین حضورشان در فرمول یک، نتوانستند پیشرفت خاصی نشان بدهند و همین یک جایگاه بالاتر را هم مدیون افت مکلارن هوندا هستند. سال 2016 در اولین حضور تیم آمریکایی هاس در فرمول یک، تمام امتیازاتشان را به وسیله رومن گروژان بدست آوردند؛ اما امسال با حضور دو راننده امتیاز آور که اختلاف زیادی هم با یک دیگر نداشتند، نتوانستند در جایگاهشان تغییر خاصی ایجاد کنند.

البته در برخی مسابقات هم بیشتر از حد انتظار ظاهر شدند، مانند استرالیا و اتریش که می توان گفت چهارمین خودروی سریع را داشتند. اما در کل با وجود پتانسیل خوب خودرو و افت تیم رقیب تورو روسو در اواخر فصل، تیم هاس مشکلات کوچک و بزرگی در راه رسیدن به اهدافشان داشتند.

مشکلات عجیب ترمز ها مخصوصاً برای گروژان و عدم شناخت خوب تایر های جدید پیرلی از عمده مشکلاتی است که از این تیم به یاد می آوریم و با توجه به پیشرفت احتمالی تیم های مکلارن و سائوبر، هاس باید به فکر استفاده حداکثری از خودروی خود باشد.

رومن گروژان:

رومن گروژان – گرندپری مکزیک 2017

گروژان در دومین سال خود با هاس، فصل پر نوسانی را سپری کرد. از سرعت بسیار خوبی که در استرالیا نشان داد تا گرندپری باکو که به خاطر مشکلات ترمز های قدیمی خودرویش، در ناکجا آباد بود!

با اینکه او در اکثر اوقات راننده سریعتر تیم بود، اما در نیم فصل دوم نتوانست فاصله اش را با هم تیمی اش حفظ کند. وی با اینکه موفق شد 5 بار به Q3 راه پیدا کند، پس از تعطیلات تابستانی به هیچ وجه مانند قبل نبود و اشتباهات تازه کارانه ای مانند تصادف در تعیین خط مونزا و خروج از مسابقه برزیل در دور اول داشت.

با وجود هماهنگی بیشتر هاس و عملکرد راضی کننده هر دو راننده، گروژان باید فکری برای حفظ فاصله با کوین مگنوسن بکند، به خصوص اینکه طراحی خودروی 2018 هاس به میل راننده دانمارکی خواهد بود.

مهم ترین نکته مثبت: ریکاوری عالی و کسب هفتمی در بلژیک

مهم ترین نکته منفی: مسابقه ناامید کننده در خیابان های باکو

کوین مگنوسن:

کوین مگنوسن – گرندپری ژاپن 2017

به نظر می رسد دوره مگنوسن در فرمول یک بیشتر به ترن هوایی می ماند! اول در مکلارن، سال بعد در رنو و حالا در هاس! با اینکه او حضور در سه تیم مختلف را تجربه کرده، اما فقط 25 سال دارد! اما حالا خوشحال است که می تواند دومین سالش در هاس را بگذراند.

مگنوسن بیشتر راننده روز های یکشنبه بود. او در تعیین خط ها فقط یک بار موفق شد به رده ای بهتر از سیزدهمی برسد(یازدهم در اسپانیا) اما پنج بار مسابقه را در محدوده امتیاز به پایان رساند. خودش هم دلیلش را بیش فرمانی VF-17 می داند که بیشتر با بنزین کمتر و تایر نرم تر (شرایط تعیین خط) ایجاد می شود تا بنزین بیشتر و تایر سخت تر (شرایط مسابقه).

مگنوسن در ژاپن و مکزیک عالی بود و در اتریش هم بدشانسی آورد، اما در کل باید فکری به حال تعیین خط خود بکند چون با خودرو های جدید سبقت گیری سخت تر از گذشته شده است.

مهم ترین نکته مثبت: رانندگی چشمگیر در مکزیک

مهم ترین نکته منفی: استارت سخت در استرالیا