چرا تهدید پیوستن مکس به مرسدس هنوز برای راسل از بین نرفته است؟

ورشتپن که اکنون با فاصله‌ی ۲۸ امتیازی از راسل در جدول رده‌بندی و پیش از مسابقه‌ی مجارستان در جایگاه بالاتری قرار دارد، دیگر امکان استفاده از یکی از بندهای فسخ قراردادش با ردبول برای سال ۲۰۲۶ را نخواهد داشت، چرا که در زمان شروع تعطیلات تابستانی پایین‌تر از رده‌ی سوم جدول نخواهد بود.

بر این اساس، ورشتپن روز پنج‌شنبه برای نخستین بار تأیید کرد که در سال ۲۰۲۶ نیز در ردبول خواهد ماند. او گفت:

فکر می‌کنم وقتشه که دیگه همه‌ی این حرف‌وحدیثا تموم شن. برای خودم که همیشه مشخص بود می‌مونم. به نظرم تیم هم همچین حسی داشت.

چون ما همیشه درباره‌ی برنامه‌های آینده برای ماشین صحبت می‌کردیم، و اگه کسی نخواد بمونه، خب دیگه درباره‌ی این چیزا حرف نمی‌زنه.

تیم مرسدس به‌عنوان گزینه‌ی اصلی دیگر برای ورشتپن در نظر گرفته می‌شد، و حالا با تعهد او به ردبول برای ۲۰۲۶، منطقی به نظر می‌رسد که مرسدس مسیر ادامه با جورج راسل و کیمی آنتونلی را در پیش بگیرد؛ رانندگانی که هر دو تا پایان ۲۰۲۵ قرارداد دارند.

اظهارات راسل در ماه ژوئن درباره‌ی مذاکره‌ی مرسدس با ورشتپن، می‌توانست در آن زمان نشانه‌ای از ناراحتی او از وضعیت موجود تلقی شود، اما او در ظاهر همواره سعی کرده آرامش خود را حفظ کند و بارها تأکید کرده که علاقه‌ی مرسدس به ورشتپن طبیعی است و آینده‌ی خودش در فرمول یک تضمین‌شده است؛ به شرطی که عملکرد فعلی‌اش را حفظ کند.

تا همین هفته‌ی گذشته در اسپا، پیش از آن‌که مسیر انتقال ورشتپن به مرسدس به‌طور رسمی منتفی شود، راسل گفته بود:

همه‌چیز خودش درست می‌شه و بیرون تیم خیلی بزرگش کردن، ولی توی خود تیم اون‌قدرها هم خبری نیست.

آخرش چی می‌تونه بشه؟ اگه خوب باشم، توی فرمول یک می‌مونم، اونم توی یه تیم قوی.

اما در روز رسانه‌ای گرندپری مجارستان، لحن او تا حدودی تغییر کرد، او نه‌تنها اذعان کرد که چند ماه گذشته وضعیت پیچیده‌ای بوده، بلکه به ناراحتی ذاتی اشاره کرد که وقتی هم خودش و هم آنتونلی تحت مدیریت ساختار مرسدس هستند، این ساختار ممکن است به فکر جایگزینی یکی از آن‌ها با ورشتپن افتاده باشد.

راسل گفت:

تا پارسال، تیم همیشه پشتم بوده و کلی موقعیت خوب برام ساخته، هدفامون همیشه یکی بوده، یعنی هر چی به نفع تیم بوده، به نفع منم بوده.

ولی خب این شش ماه اخیر یه جور خاصی بودن، جایی که دیگه اون‌قدر دستم باز نبود و شاید یه مدت منافع تیم با من یکی نبود. و خب این باعث شد که توی ریسک بیفتم.

بعدشم دیگه وظیفه‌ی من بود که خوب برونم و این ریسکو کمتر کنم.

راسل این حرف‌ها را در پاسخ به این پرسش مطرح کرد که آیا حالا باید مدیریت حرفه‌اش را بیشتر به‌دست خودش بگیرد و مستقل‌تر از ساختار مرسدسی عمل کند که او را وارد فرمول یک کرده است.

او ادامه داد:

راستش رو بخوای، نمی‌دونم. دلم نمی‌خواد کار به اون‌جا بکشه. هنوزم به توتو و تیم اعتماد دارم، می‌دونم تا وقتی خوب باشم پشتم هستن، پس تمرکزم باید فقط روی همین باشه.

ولی خب، برای من و کیمی، این چند ماه خیلی حس امنیت نداشت، و یه جورایی آدمو دو دل می‌کرد.

جورج راسل و مکس ورشتپن

رسیدن به یک توافق و قرارداد هنوز هم ساده نیست

راسل پیش‌تر در اسپا هشدار داده بود که احتمال امضای قرارداد پیش از تعطیلات تابستانی پایین است و مشخص شدن خروج رسمی ورشتپن از گزینه‌های مرسدس برای ۲۰۲۶ هم شاید تأثیر چندانی بر این موضوع نداشته باشد.

ورشتپن روز پنج‌شنبه بارها گفت که از آینده‌ی مشترک با ردبول «هیجان‌زده‌ است». صحبت‌هایش درباره‌ی لوران مکیس، مدیر جدید تیم، هم نشان می‌داد که حضور او تأثیر منفی نداشته است.

وقتی از مکس پرسیده شد که آیا این تغییر مدیریتی را فرصتی برای اعمال تغییرات در بخش‌هایی می‌بیند که پیش‌تر شاید مقاومت ساختاری در آن‌ها وجود داشت، پاسخ داد:

آره، صددرصد. همیشه همین‌طوره. البته هنوز خیلی زوده، ولی خوشم میاد از شیوه‌ی کار لوران، خیلی باانگیزه‌ست، مدام سؤال می‌پرسه، به نظرم سؤال‌های درستی هم از من و هم از تیم می‌پرسه. این خیلی خوبه به نظرم.

خب، امسال واقعاً سخته که بشه ازش نتیجه‌ای دید. ولی امیدوارم توی یک یا دو سال آینده واقعاً بشه تأثیر حضورشو توی تیم دید. و من خیلی هیجان دارم واسه این موضوع.

اما در حالی که وضعیت رقابتی تیم‌ها در سال ۲۰۲۶ همچنان کاملاً نامعلوم باقی مانده، خیلی‌ها مرسدس را جلوتر از ردبول می‌دانند، به‌خصوص با توجه به این‌که برای اولین بار با پاوریونیت اختصاصی خودش وارد می‌شود و این می‌تواند در صورت تمایل ورشتپن، شرایط را برای آزاد بودن او در بازار ۲۰۲۷ فراهم کند.

مرسدس قطعاً ترجیح می‌دهد که در آن سناریو، یک صندلی آزاد در اختیار داشته باشد. اما راسل طبیعتاً مایل است که یک قرارداد چندساله داشته باشد تا تضمین کند خودش گزینه‌ی قربانی شدن برای ورشتاپن در سال ۲۰۲۷ نخواهد بود.

او درباره‌ی مدت قرارداد گفت:

یه چیزیه که باید بهش فکر کنیم. واقعاً چی به نفع هر دو طرفه؟ من چی از این قضیه می‌خوام، همون‌قدر که مرسدس چی می‌خواد؟

واضحه که توی شش ماه گذشته یه وضعیت خاص و متفاوتی به‌وجود اومده بود.

واقعیت اینه که از طرف من، فقط می‌خوام برنده باشم. همین برام مهمه. بیشتر از پول، بیشتر از این‌که چند روز کار تبلیغاتی داشته باشم، بیشتر از هر چیزی، برام مهمه که ببرم. این مهم‌ترین چیزیه که برای آینده‌م وجود داره.

بردن همه‌چیز را درست می‌کند، بله. ولی واضح است که راسل دوست ندارد خودش را سال بعد دوباره در چنین موقعیتی ببیند.

لوران مکیس و مکس ورشتپن

آیا مکس ریسک ماندن در ردبول برای ۲۰۲۶ را به جان خریده است؟

تعهد ورشتاپن به ردبول تا سال ۲۰۲۶ حالا این سؤال را مطرح می‌کند: آیا این بهترین تصمیم برای سال آینده و حتی بلندمدت است؟

روی کاغذ، همچنان ابهاماتی در مورد چشم‌انداز ردبول برای فصل آینده وجود دارد. پروژه‌ی پاور یونیت داخلی مهم‌ترین عامل ناشناخته در این معادله است. کریستین هورنر در آخرین نشست خبری‌اش به‌عنوان رئیس تیم ردبول در فدراسیون جهانی گفت: «

اگه ردبول سال آینده جلوتر از مرسدس باشه، واقعاً براشون خجالت‌آوره.

هرچند این جمله تا حدی نوعی مدیریت پیشگیرانه انتظارات بود، اما در عین حال به یک واقعیت اشاره می‌کند: برنامه‌ی ساخت موتور در ردبول پروژه‌ای عظیم و پرریسک است. هیچ سازنده‌ای واقعاً نمی‌داند نسبت به دیگران در چه سطحی قرار دارد، و با این‌که مارک راشبروک از فورد گفته که «اغلب اهداف در تأسیسات ردبول پاورتِرینز محقق شده‌اند»، باز هم ورود به این مسیر برای تیمی تازه‌کار، جهشی عظیم به ناشناخته‌هاست.

در کنار این، تیم فنی ردبول هم با چالش‌های خاص خودش مواجه است. با وجود موفقیت‌های بزرگ در دوران قوانین فعلی، چهره‌های کلیدی‌ای مانند ادرین نیوی و راب مارشال تیم را ترک کرده‌اند، و هنوز مشخص نیست که ترکیب جدید تیم فنی چه‌قدر قدرتمند عمل خواهد کرد. با وجود ریست قوانین، ردبول همچنان باید خودش را ثابت کند، حتی اگر این قوانین عوض شوند.

تونل باد قدیمی هم که بارها — از جمله توسط هورنر — به‌عنوان یک عامل مهم مطرح شده بود، در مراحل پایانی توسعه تحت قوانین پایدار فعلی، مانعی محسوب می‌شود؛ زمانی که استخراج حداکثر توانایی‌های خودرو اهمیت زیادی دارد و مشکلات همبستگی بیشتر آشکار می‌شوند. تیم معتقد است که این نقطه‌ضعف در قوانین جدید کمتر تأثیرگذار خواهد بود، چون در مراحل اولیه توسعه، همبستگی داده‌ها اهمیت کمتری دارد. تونل باد جدید سال آینده به بهره‌برداری می‌رسد، اما خیلی دیرتر از آن است که بتواند طراحی کلی ماشین ۲۰۲۶ را تحت‌تأثیر قرار دهد.

به بیان دیگر، ردبول در سال ۲۰۲۶ هیچ تضمینی برای رقابت در سطح بالا ندارد — شاید حتی عکسش هم درست باشد — اما انصافاً باید گفت: ورشتپن در جای دیگری هم تضمینی ندارد. گفته می‌شود نسل جدید موتور مرسدس نویدبخش است و خیلی‌ها در پدوک آن را امیدوارکننده می‌دانند، اما این انتظارات تا حدی بر پایه‌ی سابقه‌ی این تیم در سال ۲۰۱۴ بنا شده و از آن زمان تا حالا، هم در بریکس‌ورث و هم در کل دنیای فرمول یک، خیلی چیزها تغییر کرده‌اند.

علاوه بر این، جا‌به‌جایی به معنی ورود به محیطی کاملاً جدید هم بود. در ردبول، ورشتپن با آدم‌های اطرافش آشناست، می‌داند چه چیزی دارد، و — با وجود چالش‌های رقابتی اخیر — هنوز در آنجا احساس راحتی می‌کند. وقتی از او پرسیده شد که چه چیزی به او اطمینان می‌دهد که ردبول مسیر درستی در پیش دارد، پاسخش را این‌گونه آغاز کرد:

لازم نیست زیاد وارد جزئیات بشم، ولی واقعاً از کار با آدم‌های تیم لذت می‌برم.

این احساس شامل حال مدیر جدید تیم، لوران مکیس، هم می‌شود، کسی که ورشتپن می‌گوید می‌تواند «از لحاظ فنی در سطح عمیق‌تری باهاش صحبت کند» نسبت به هورنر. این صحبت قرار نبود نسبت به هورنر نیش‌دار باشد، بلکه بیشتر نشانه‌ای بود از این‌که ردبول وارد فاز جدیدی از رهبری شده؛ فازی که با روند کلی فرمول یک در راستای حضور مهندسان در نقش مدیر تیم هم‌راستاست.

با چنین تغییری در مسیر تیم، عجیب می‌شد اگر ورشتپن فوراً آن را ترک می‌کرد. تیم همچنان در حال حرکت به سمتی است که با او سازگارتر باشد، و مشخص است که ورشتپن هم از برنامه‌های آینده‌ی ردبول مطلع بوده، چنان‌که خودش هم در اسپا به آن اشاره کرد. ترک تیم در این مقطع، تصمیمی عجیب به نظر می‌رسید و به همین دلیل هم بود که خبر ماندنش برای مدتی قابل پیش‌بینی بود.

باز هم گزینه مرسدس برای ورشتپن در سال ۲۰۲۷

اگر ردبول نتواند در سطح انتظار ظاهر شود، ورشتپن همچنان بر اساس بندهای موجود در قراردادش این آزادی و فرصت را خواهد داشت که برای فصل ۲۰۲۷ به تیم دیگری برود.

در آن زمان، تصمیم‌گیری او براساس شواهد و عملکرد واقعی خواهد بود، نه بر پایه‌ی حدس و گمان. تنها ریسک اینجاست که اگر مرسدس واقعاً به نیروی غالب فرمول یک تبدیل شود، شاید دیگر نیازی نبیند که روی یک قهرمان چهار دوره مسابقات سرمایه‌گذاری سنگینی انجام دهد.

اما نباید فراموش کرد که حتی اگر موتور مرسدس بهترین گزینه‌ی موجود باشد، تیم کارخانه‌ای مرسدس همچنان باید با تیم‌های مشتری خودش رقابت کند، از جمله مک‌لارن. و در نهایت، سناریوی محتمل‌تر این است که اگر ورشتپن در سال ۲۰۲۷ به تیمی نیاز داشته باشد، در جایی مثل مرسدس درها به رویش باز خواهند شد.