سباستین لوب (به انگلیسی Sébastien Loeb ) راننده فرانسوی و حرفه ای مسابقات اتومبیلرانی و رالی بوده و پرافتخار ترین راننده رالی قهرمانی جهان (WRC) با نه عنوان قهرمانی است.
رانندگی در مسابقه رالی نیاز به یک تمرکز بی حد و اندازه، مهارت فوق العاده و روان آرام دارد. این فقط بخشی از ویژگی های سباستین لوب هست. عملکرد برتر وی در این ورزش باعث شده است که او لقب “رئیس” (Le Patro, The Boss) را به دست بیاورد.
سباستین حتی در دوران کودکی خودش نیز یک ورزشکار بود و با الگو قرار دادن پدرش که یک قهرمان ژیمناستیک بود، تمرینات ژیمناستیک را در سن سه سالگی شروع کرد. او خیلی زود وارد رقابت ها شد و پس از 12 سال به یک فرد خیلی معتبر در این ورزش تبدیل شد و توانست رکورد هایی از قبیل چهار قهرمانی الساتی، یک قهرمانی در مسابقات شرق فرانسه و پنجمی در مسابقات قهرمانی فرانسه را ثبت کند.
او هیچ فرصتی را برای “مسابقه دادن” از دست نداد؛ همیشه در ایام تعطیلات با سه چرخه، دوچرخه یا یک موتور سیکلت اجاره ای بازی می کرد… فقط هم می خواست که جلوتر از بقیه باشد.
سباستین با تقدیر از والدین و معلمان خود، تحصیلات خودش را دنبال کرد تا جاییکه کاملا غرق در رویایی که داشت شد. او هر هفته به مسابقات موپد جوانان می رفت… مسابقاتی به مانند ” Roundabout” ، “Vines Grand Prix” و…
سباستین همچنین در مسابقات رسمی سایکلو کراس نیز شرکت کرد و عملکرد فوق العاده ای را نشان داد که روحیه جنگندگی او را نشان می داد.
سباستین لوب
سباستین دبیرستانش را ترک کرد. او به عنوان یک برقکار فارغ التحصیل شد. به محض اینکه شروع به کار کردن کرد، تمام درآمد خودش را وقف رویایش می کرد؛ یک رنو 5 جی تی توربو را خریداری کرد که لاستیک هایش پس از 2500 کیلومتر از بین رفتند و گواهینامه رانندگی او بیشتر در اداره پلیس بود تا جیبش.
دوره آموزش رانندگی او شروع شد و خیلی زود پتانسیل بالایش کاملا نمایان شد. در سن 21 سالگی، سباستین تلاش کرد تا 100 فرانک مورد نیاز برای ثبت نام در تورنومنت را فراهم کند. او در مسابقه منطقه ای و سپس در مسابقه نهایی کاستلت به پیروزی رسید. اما این پیروزی به نزدیکترین رقیب او یعنی نیکولاس برناردی تقدیم شد. سباستین دوباره در فینال 1996 شکست خورد. که اصلا مهم نبود زیراکه او به سرعت و توانایی های خودش اطمینان دارد و تنها به منابع مالی برای شروع کار نیاز دارد.
سباستین لوب، رمی ماموسر و دومینیک هاینتز، افراد جوان و جاه طلبی بودند که همگان را متوجه خودشان کردند. دومینیک و رمی از ورود سباستین به تیمشان “Ambition Sport Auto” استقبال کردند و به او فرصت جدیدی دادند.
در سال 1997، این تیم به دنبال پیدا کردن یک خودرو و بودجه لازم بود. دومینیک با سباستین تماس می گیرد:
تو در یک مسابقه منطقه ای که در طی 15 روز آینده برگزار می شود شرکت خواهی کرد و من کمک راننده تو خواهم بود.
اولین تیم سباستین و اولین پیروزی وی شکل گرفت. دومینیک پس از اینکه از رانندگی سباستین وحشت کرده بود و خواست که از سمت خودش به عنوان کمک راننده کناره گیری کند و این شانس را به دیگران بدهد که از این ترس بچشند در مورد رانندگی سب می گوید:
او یا یک دیوانه است یا یک نابغه.
سباستین پیش از آنکه به دو سطح بالاتر مسابقات برود و در رقابت های “1600” برود و در آنجا طعم برتری را بچشد، موفق می شود که در سری “1300 Ambition Sport Auto” چهار پیروزی را در سطح منطقه ای با پژو 106 بدست آورد. این شش مسابقه باعث شد که مجله فرانسوی “Echappement” از او به عنوان “بهترین امید سال” یاد کند. در همان فصل، در پایان رالی سونز، یک ترکیب جدید شکل می گیرد: سباستین لوب و دنیل اِلِنا.
در فصل 1998، امبیشن اسپرت اتو به سمت جام ساکسو کیت کار چشم دوخته بود. سباستین موفق شد در تمام رویدادهایی که به خط پایان برسد، در جایگاه اول باشد اما درسهای سختی را در این فصل دید: دو خودرو نابود شدند و از لحاظ اقتصادی همه چیز بهم ریخت.
سباستین توانست با نهایت قدرت در فصل 1999 به پیروزی برسد و با اینکه هنوز یک آماتور بود اما توجهات تماشاگران و مهم تر از همه، رقبای خودش را جلب کرد. به همین دلیل، فدراسیون ورزش اتومبیلرانی فرانسه(FFSA) به سباستین لوب پیشنهاد یک صندلی در تیم ملی فرانسه می دهد که او فرصت شرکت در سه مسابقه رالی بین المللی دارد.
سباستین از رالی کاتالونیا کنار می رود اما در رالی کورسیکا و سن رمو به پیروزی می رسد. در اوایل فصل 2000، با اینکه مشکلات اقتصادی وجود داشت اما امبیشن اسپرت اتو سباستین را برای مسابقات قهرمانی فرانسه روی جاده خاکی با خودروی ساکسو کیت کار اجاره ای، استخدام می کند.
نتیجه این کار هم پیروزی با این خودرو بود که در نهایت منجر به ورود سیتروئن بود که هزینه های رویداد دوم را تقبل کرد تا بتواند به راننده ای که همگان از او صحبت می کنند نزدیک شود. یک پیروزی دوباره و یک قدم رو به جلوی بزرگ، دو راننده دیگر یعنی ژان پیر چمپئو و فردریک اشمیت به همراه سیتروئن مسئولیت ادامه رقابت ها را به عهده می گیرند و سباستین به قهرمانی فرانسه می رسد.
سباستین لوب – رالی اسپانیا 2018
سباستین لوب پس از رالی کاتالونیا 1999 برای مجله “Echappement”، برای اولین بار در صندلی خودروی رالی قهرمانی جهان نشست. تنها در چند دور، او به زمان های ثبت شده رانندگان دارای گواهینامه رسید.
با حمایت مالی دیدیر ائوریل، فدراسیون ورزش اتومبیلرانی فرانسه به سباستین پیشنهاد حضور در دو مسابقه بین المللی سال 2000 را می دهد. سب باید در مسابقات سن رمو و کورسیکا با خودروی رالی قهرمانی جهان کرولا شرکت کند. او در هر دوی این رویداد ها بین ده نفر اول کار خودش را به پایان می رساند. تمام رقبا دیگر او را جدی گرفته بودند.
سباستین موفق می شود که در مسابقه رالی وار 2000 آینده خودش را تضمین کند. گای فرکوئلین که خیلی جدی به دنبال کسب قهرمانی مسابقات خاکی بود، یک خودروی ایکسارا کیت کار به سباستین می دهد.
فرکوئلین پس از آنکه سباستین در وار به پیروزی رسید گفت که ” یک ستاره به دنیا آمد”. در همان روز، فرکوئلین به سباستین پیشنهاد یک قراداد رسمی برای کسب مقام قهرمانی فرانسه را داد. حال دیگر سباستین به یک راننده حرفه ای تبدیل شد.
راننده رالی سیتروئن که سباستین باشد اصلا حوصله اش سر نمی رود. او در سال 2001 در رالی قهرمانی فرانسه با خودروی ایکسارا و همینطور در مسابقه سوپر 1600 با خودروی ساکسو شرکت کرد. ترکیب لوب-النا در هردوی این رقابت ها به پیروزی رسیدند و توانستند در5 مسابقه سوپر 1600، پنج پیروزی را کسب کنند.
گای فرکوئلین به راننده با استعداد خود فشار بیشتری می آورد و سباستین می رود با تیم رالی قهرمانی جهان ایکسارا، در رالی سن رمو شرکت کند. او اولین زمان خودش را در یک مسابقه بین المللی چنان خوب ثبت می کند که تهدیدی برای ژیل پنیزی که قهرمان محلی بود به حساب می آمد و در نهایت سب توانست در رده دوم کارش را تمام کند. این یک چیز خارق العاده بود به این خاطر که تا به الان هیچ راننده تازه کاری در چنین رقابت سطح بالایی، چنین ورود و جنگندی دراماتیکی را نداشت.
سباستین برای فصل 2002 به تیم رالی قهرمانی جهان می پیوندد و دوباره یک دوره کارآموزی وارانه را با شرکت در هفت رویداد می گذراند و فقط به خاطر یک جریمه در مونته کارلو شکست می خورد و در آلمان هم به آسانی به پیروزی می رسد که پتانسیل و قدرت خودش را به رخ همه بکشد.
2003 اولین فصل حضور کامل سباستین لوب در مسابقات بین المللی قهرمانی جهان بود. در تیم سیتروئن که دومینیک هاینتز در اولین مسابقه شرکت می کند. سباستین یک جفت همتیمی خارق العاده یعنی کارلوس ساینز و کالین مک رایی دارد. سب موفق می شود که در سه مسابقه رالی (مونته کارلو، آلمان، سن ریمو) به پیروزی رسید و تنها با یک امتیاز اختلاف قهرمانی را از دست می دهد.
هیچ کس نمی داند که آیا سباستین می تواند در آخر مسابقه رالی بریتانیا در ولز، به پیتر سولبرگ برسد یا خیر… اما چه سالی بود! در اولین فصل حضور کامل او، او لقب “قهرمان قهرمانان” را در آخرین مسابقه قهرمانان را با پیشتازی تیم سیتروئن در جدول سازندگان بدست می آورد. ترکیب لوب-النا برای 9 سال بین سالهای 2004 تا 2012 قهرمانی جهان را کسب می کند.
سباستین لوب – رالی مونت کارلو 2019
سباستین که حال قهرمان نه دوره جهان شده بود، در سال 2013 بدون اینکه کسی را میراث موفقیت های خودش معرفی کند از رقابت ها خداحافظی می کند. او مسابقات متفاوتی را شروع می کند…
اولین سری متفاوتی شروع می کند، مسابقات فیا جی تی در WTCC در فصل 2014 و 2015 می باشد که با تیم سیتروئن ریسینگ در این رقابت ها شرکت می کند. این رابطه به شکل ناگهانی در فصل 2015 پس از 15 فصل موفقیت آمیز به پایان می رسد. او نیز متعاقبا به برنامه رالی-رید و رالی کراس پژو شرکت می کند.
از فصل 2016، سباستین در برنامه رالی داکار و مسابقات قهرمانی رالی WRX شرکت کرد. در سه مسابقه رالی داکار بین رانندگان تازه وارد و با تجربه حضور پیدا کرد و سه فصل نه چندان موفق را در رالی کراس با یک خودروی توسعه نیافته رانندگی کرد که به شکل کاملا ناگهانی تیمش در فصل 2018 از مسابقات کناره گیری کرد.
فصل 2018، بازگشت سباستین به مسابقات رالی قهرمانی جهان(WRC) بود. او در سه مسابقه با خودروی سیتروئن DS3WRC شرکت کرد. سب موفق شد که در مسابقه رالی کاتالونیا به پیروزی برسد و رکورد افسانه ای پیروزی های خودش را به عدد 79 برساند.
پایان کارش با گروه پژو و آخرین پیروزی که کسب کرد به او انرژی ادامه دادن و بازگشتن به مسابقات را داد برای همین، او تصمیم گرفت که با تیم هیوندای، یک قرارداد دوساله برای حضور غیر کامل یعنی شرکت در شش مسابقه در هر سال امضا کرد.
سباستین لوب – رالی سوئد 2019
پس از یک تاخیر، سباستین بالاخره تصمیمش را می گیرد و در مسابقات رالی داکار در ماه ژانویه 2019 شرکت می کند و این بار دیگر با تیم پژو اسپرت نیست که این ورزش را ترک کرده است بلکه به عنوان راننده شخصی به همراه دوست و کمک راننده قدیمی خودش یعنی دنیل النا شرکت می کند و به یکی از بهترین نتایج خودش در داکار یعنی یک رده سومی می رسد.
پژو اسپرت از مسابقات قهرمانی جهان رالی نیز کناره گیری می کند و سباستین برای فصل 2019 تنها می شود. علاوه بر این، تیم سیتروئن ریسینگ که او با آنها 9 قهرمانی جهان را کسب کرده است تصمیم می گیرد که تنها از دو خودرو برای این فصل استفاده کند و سباستین دیگر قادر نیست که به اندازه فصل 2018 خودش به دستاوردهایی برسد و یا حتی برنامه خودش را تکمیل کند.
سباستین لوب با هیوندای موتوراسپرت برای مسابقات قهرمانی جهان رالی یک قرارداد دوساله (2019 و 2020) امضا می کند و در شش مسابقه در فصل 2019 شرکت کرده و سپس برای هشت مسابقه بعدی فرمان را به دستان دنی سوردو می دهد.
حال سباستین کاملا برای آینده آماده است و می خواهد دوباره به جایگاه پیشتازی برسد. پس از بیست سال تجربه، سباستین خودش را برای اولین بار در تیم جدیدی دیده است و از تغییر استقبال می کند. او به این قسمت جدید زندگی خودش خوشامد می گوید و روحیه جنگندگی غریزی خودش را زنده نگه می دارد.
