طبق مقررات فنی
- خودروی فرمول یک باید دارای سیستم تعلیق فنری رایج باشد.
- سیستم تعلیق به هم پیوسته ممنوع میباشد. لذا تعلیق چرخهای جلو باید به گونه ای تنظیم شود که تنها به تغییر بار بر روی محور جلو پاسخ دهد. به همین ترتیب تعلیق عقب.
- هر سیستمی، مانند تعلیق فعال، که میتواند تعلیق و یا هندسه آن را در حین حرکت خودرو تغییر دهد، ممنوع میباشد.
- اجزای سیستم تعلیق در اکثر طول خود باید پروفایل متقارن داشته باشند.
- برای اتصال هر تعلیق به بخش فنری خودرو، بیش از شش قطعه متصل سیستم تعلیق نمیتوان استفاده کرد.
- هیچ قسمت غیرسازهای تعلیق به عنوان بادی ورک محسوب نمیشود.
- هر چرخ میبایست با دو تسمه، که هر کدام با اجزای سیستم تعلیق مجزا و اتصلاتشان در دو طرف انتها امتداد پیدا کردهاند، متصل باشد. هر تسمه میبایست ملزومات کششی را دارا باشد و به گونه ای طراحی شده باشد که در صورت نقص سیستم تعلیق و یا وقوع تصادف، جلوی شل شدن چرخ را بگیرد.
- علاوه بر این تسمه و اتصالاتش میبایست به گونه ای طراحی شوند که در هنگام تصادف، به جلوگیری از برخورد لاستیکها به سر راننده کمک کنند.
- سیستم فرمان کمکی مجاز میباشد اما نمیتواند به صورت الکترونیکی عمل کند یا کنترل شود. سیستم چهار چرخ متحرک ممنوع می باشد. فرمان خودرو، میل فرمان و ستون فرمان همگی باید تست های تصادف فیا را گذرانده باشند.
