فرمول یک فهرست شش پیستی را که در سال ۲۰۲۶ میزبان مسابقات اسپرینت خواهند بود منتشر کرد، در حالی که بحثها برای افزایش تعداد اسپرینتها و تغییر فرمت آنها از فصل ۲۰۲۷ در جریان است.
بر اساس این برنامه، امکان دارد تعداد اسپرینتها در ۲۰۲۷ تا سقف ۱۲ مسابقه افزایش یابد. همچنین ایدههایی مثل معرفی «گرید معکوس یا خط استارت برعکس» و کاهش تعداد جلسات تمرینی روی میز قرار دارد.
با این حال، هرگونه تغییر در فرمت فعلاً در مرحله گفتوگو میان فرمول یک، فیا، تیمها و رانندگان است و در سال ۲۰۲۶ اعمال نخواهد شد.
این تصمیم آگاهانه گرفته شده تا بار اضافی روی تیمها گذاشته نشود، زیرا قوانین جدید شاسی و موتور در سال ۲۰۲۶ خود بهتنهایی چالش بزرگی خواهند بود.
شش پیست انتخابشده برای اسپرینت ۲۰۲۶ عبارتاند از: چین، میامی، کانادا، بریتانیا، هلند و سنگاپور.
زندفورت درست در آخرین حضور برنامهریزیشدهاش در تقویم فرمول یک در آگوست آینده، برای نخستین بار میزبان اسپرینت خواهد بود.
سنگاپور و کانادا نیز اولین اسپرینت تاریخ خود را برگزار خواهند کرد، در حالیکه چین، میامی و سیلوراستون پیشتر یک آخر هفته اسپرینت را تجربه کردهاند.
فرناندو آلونسو ، مک لارن – ایندی500 2020
واکنش فرمول یک به همزمانی بحثبرانگیز با ایندی ۵۰۰
زمانی که فرمول یک اعلام کرد گرندپری کانادا در همان روز ایندیاناپولیس ۵۰۰ برگزار خواهد شد، استقبال گرمی از سوی هواداران ندید.
مسابقه موناکو در گذشته با ایندی ۵۰۰ همزمان بود، اما به دلیل تفاوت منطقه زمانی، خیلی زودتر از شروع مراسم در ایندیانا به پایان میرسید. (طبق توافق جدیدی که در سال ۲۰۲۴ اعلام شد، از ۲۰۲۶ به بعد گرندپری موناکو در ماه ژوئن یا خرداد ماه برگزار خواهد شد.)
اکنون اما گرندپری مونترال در ۲۴ مه (اردیبهشت) دقیقاً مقابل ایندی ۵۰۰ قرار گرفته است.
از دید فرمول یک، این تاریخ جدید مونترال باعث شد از رفتوآمد غیرضروری میان قارهها و برگزاری تنها یک مسابقه در آمریکای شمالی جلوگیری شود، بهویژه با اضافهشدن میامی در اوایل فصل؛ هرچند مونترال سه هفته پس از میامی برگزار میشود.
ضمن اینکه پیست ژیل ویلنو به زمان زیادی برای آمادهسازی نیاز دارد و احتمال طوفانهای برفی هم اجازه نمیداد مسابقه زودتر برگزار شود.
طبق زمانبندی جدید فصل ۲۰۲۶ که سهشنبه منتشر شد، مسابقه مونترال با ساعت ۴ بعدازظهر (محلی) آغاز میشود، در حالیکه در ۲۰۲۵ ساعت ۲ بعدازظهر شروع شده بود.
ایندیاناپولیس در همان منطقه زمانی قرار دارد و ایندی ۵۰۰ معمولاً ساعت ۱۲:۴۵ بعدازظهر آغاز میشود و کمتر از سه ساعت طول میکشد. این یعنی فاصلهای حدود سه ساعت و ۱۵ دقیقه پیش از شروع گرندپری کانادا.
با این زمانبندی، اگر ایندی ۵۰۰ به موقع شروع شود، تماشاگران میتوانند مسابقه را کامل ببینند و سپس سراغ گرندپری مونترال بروند، هرچند احتمالاً بخشی از مراسم پایانی ایندی را از دست خواهند داد.
اما هرگونه تأخیر در ایندی ۵۰۰ (مثل امسال که باران باعث شد نیم ساعت عقب بیفتد) خطر همزمانی پایان مسابقه و شروع گرندپری کانادا را بهوجود میآورد، اتفاقی که به سود هیچکدام از دو رویداد نیست.
با این حال فرمول یک با برگزارکنندگان ایندی ۵۰۰ همکاری کرده تا این همپوشانی به حداقل برسد.
سنگاپور اسپرینت؟! 🙂 هنوز با میامی کنار نیومده بودم که حالا باید سنگاپور اضافه بشه!!
کانادا باز مدل پیست اش میخوره و زندوورت ام بنظرم بیشتر گفتن یه حالی بدیم حالا که رفتنی عه ولی سنگاپور رو هیچ جوره نمیتونم هضم کنم!
همون اتریش و تگزاس و برزیل بنظرم عالی بودن اگه قرار به تنوع بود پیست های خیلی بهتری از سنگاپور موجود بود!!
جای کانادا ام موناکو رو میذاشتین!!
کاهش تمرین ها کاملا به ضرر فرمول یک ( چطوری میشه انتظار داشت یک تیم آپدیت بده ولی نتونه ماشین خودشو بشناسه ( به دلیل زمان محدود ) این یعنی هرکی آپدیت بیاره شاید تعیین خط یا حتی خود مسابقه رو از دست بده چون تیم دیگه زمان شناسایی آپدیت خودشو نداشته ) و ستاپ درست در نمیاد و احتمال قفل کردن لاستیک یا اسپین ماشین رو افزایش میده و این برای طرفدار F1 خوشایند نخواهد بود.