فرمول یک ایران – در حالیکه رومن گروژان باور دارد که تمام ویژگیهای لازم برای کسب عنوان قهرمانی با یک ماشین خوب را دارا می باشد، وی تصدیق کرد که لازم است بر احساساتش غلبه نماید تا جایگاهش در سطح بالای رانندگی حفظ شود.
اگر چه قرار است برای فصل آینده نیز گروژان با هاس باقی بماند، اما مرد فرانسوی در رویای تغییر در قراردادش به سر می برد.
او بارها از تمایل خود برای ملحق شدن به یک تیم بزرگ صحبت نموده، و از فراری به عنوان انتخاب اول خود یاد کرده است. با این حال، برای بدست آوردن آن جایگاه، او تصدیق کرد که نیاز دارد تا یاد بگیرد که علی رغم نا امیدی چگونه بهتر عمل کند.
گروژان در جواب به این سوال که آیا باور دارد باید کاری انجام دهد تا صندلی تیم برتری را بدست آورد، گفت:
همیشه چیز هایی وجود دارد که شما میتوانید آنها را بهبود ببخشید.
پیدا کردن یک راه مناسب برای وقتی که شما نا امید هستید، بیهوده است و راه حلی برای مقابله با پیشامد های متفاوت با متوقف شدن و یا چیزهایی از این دست وجود ندارد. من به راهکار هایی بیش از این ها نیاز دارم.
بطور کلی سطح رانندگی من خوب است، بازخورد ها نشان میدهد که می توانم در یک ماشین خوب قهرمان جهان شوم.
رومن گروژان در VF-17 تیم هاس
همچنین این مرد فرانسوی احساس میکند که مکالمات رادیویی وی اغلب نشان دهنده عزم راسخ او در کسب چیز های بیشتری از خودش و ماشینی که بر آن سوار است می باشد.
گروژان گفت:
من دچار سرخوردگی میشوم برای اینکه میخواهم برنده شوم، وقتی نا امید میشوم در رادیو صحبت میکنم، از نا امیدی به کجا میتوانم فرار کنم؟
راه دیگری هم وجود دارد، میگویم بسیار خوب، من نمیتوانم برنده این مسابقه باشم، پولم را میگیرم، رانندگی میکنم و به خانه بر میگردم.
من 31 سال دارم و میخواهم قهرمان جهان شوم. در صورت دستیابی به آن جایگاه کار من تمام خواهد شد.
تا چه زمانی این اشتیاق و روح قهرمانی را میتوانید حفظ کنید و خوشحال نباشید، چون شما توانستهاید رده چهاردهم را در زمانگیری بدست آورید و هم تیمی خودتان را هم مغلوب کنید باعث خوشحالی من نخواهد شد.
شاید بعضیها با کسب چنین چیزی خوشحال شوند و برایشان با شکوه باشد اما برای من هرگز اینطور نبوده است.
من باید که پیامهای رادیویی ام را آرام تر نمایم اما نا امید میشوم چون میخواهم برنده باشم.
اگر شما پیشتاز باشید یا اگر که ماشینی داشته باشید که برنده باشد در نتیجه فریاد نمیزنید و شکایت نمیکنید، بدلیل آنکه همان جایی هستید که به شما تعلق دارد.
عاشق همین روحیه ی جنگندگی ورقابتم. حیف اختلاف قدرت ماشین ها نمیذاره شاهد رقابت عادلانه باشیم وگرنه خیلی از همین راننده ها خیلی حرفا واسه گفتن داشتن
البته می دونم که با روح فرمول یک همخوانی نداره ولی ای کاش قانونی میذاشتن که تیم ها از ماشین های برابر استفاده کنند اون وقت قدرت راننده ، استراتژی تیم ها ، سرعت انجام پیت استاپ و توسعه آیرودینامیک طی فصل روشن کننده قهرمان فصل می شد
الان به جرات میشه گفت تنها 4 صندلی برنده تو فرمول یک هست ولی راننده هایی که پتانسیل برنده شدن رو دارن خیلی بیشترن ، اینجوری استعداد هاشون حیف میشه.
راننده هایی مثل آلونزو ، مسا ، هالکنبرگ وشتپن ، ریکاردو حتی باتن که تقربا خداحافظی کرده و … چیزی بیشتر از رایکونن و بوتاس و فتل و همیلتون ندارن ولی ماشین رقابتی ندارن .
“او بارها از تمایل خود برای ملحق شدن به یک تیم بزرگ صحبت نموده، و از فراری به عنوان انتخاب اول خود یاد کرده است. ”
جالبه واقعا راننده های فرمول یک گاری فراری رو به هیولای مرسدس ترجیح میدن?
به نظرم راننده ی متوسطیه توی این ۲۰ تا و ویژگی خیلی خیلی خاصی که باعث قهرمان شدنش بشه نداره