طبق مقررات فنی:

  • ساخت خودروی فرمول یک و مواد استفاده شده به شدت توسط مقررات کنترل می‌شود تا‌ ایمنی آن حداکثر شود.

 

  • ساختار اصلی خودرو از سلول‌ ایمنی که شامل کاک ‌پیت و سلول سوختی انعطاف پذیر – که بلافاصله بعد از راننده اما به صورت مجزا از آن قرار می‌گیرد – تشکیل شده است.

 

  • این سلول ‌ایمنی باید حداقل ملزومات ‌ایمنی را دارا باشد و نیز باید دارای ساختار جاذب ضربه بدون فاصله در جلویش باشد. همچنین طراحی خودرو باید شامل جاذب‌های ضربه بیشتری در عقب، پشت جعبه دنده و در جوانب خودرو باشد.

 

  • هر دو سمت سلول بقا مجهز به پنل ضد نفوذ از جنس زایلن می‌باشد. این پنل‌ها از انتهای شاسی به سمت بالا تا لبه کاک‌پیت و پهلو به پهلوی سر راننده، امتداد یافته‌اند.

 

  • خودرو باید دو نورد به منظور محافظت از راننده در صورت واژگونی داشته باشد. یکی باید بدون فاصله پشت سر راننده و دیگری در جلوی کاک‌‌پیت بدون فاصله بعد از فرمان باشند.

 

  • خودرو و سلول بقای آن، می‌بایست تست ‌های چندین ضربه شدید و بار استاتیکی و چرخشی را قبل از حضور در مسابقات با موفقیت بگذرانند. تست‌ها تحت راهنمایی و با حضور نماینده فنی فیا انجام می‌شود.

 

  • تست‌های ضربه از جلو، عقب و جانب خودرو بر روی سلول بقای خودرو تمرکز دارد و این سلول بر اثر ضربه می‌بایست بدون آسیب باقی بماند. تمام ضربه‌های سازه ‌ای باید محدود به سازه جذب ضربه خودرو، مانند ساید پاد، دماغه و غیره شود.

 

  • ستون فرمان نیز باید تست ضربه را که حالت غیرمحتمل برخورد سر راننده به فرمان را شبیه سازی می‌کند، پاس کند. خود ستون به منظور جذب اکثر ضربه باید تغییر شکل دهد در حالی که مکانیسم آزاد ‌شدن سریع فرمان نباید آسیب ببیند.

 

  • علاوه بر تست‌های ضربه، سلول بقا که راننده در آن قرار می‌گیرد باید تست‌های بار استاتیکی را نیز پاس کند تا اطمینان حاصل شود از حداقل ملزومات قدرتی برخورد‌دار است.