مارک مارکز در گفت‌وگویی مفصل در پیست فیلیپ آیلند، احتمال بازنشستگی خود پس از پایان قرارداد بعدی‌اش با دوکاتی را ۷۰ درصد اعلام کرد. او همچنین تأکید کرد که فارغ از اینکه تا آن زمان عناوین قهرمانی بیشتری به دست بیاورد یا خیر، هنگام خداحافظی از مسابقات، با آرامش خاطر و به عنوان “مردی آزاد” این ورزش را ترک خواهد کرد.
سال گذشته، پیش از برگزاری نخستین مسابقه فصل در قطر، از این موتورسوار اسپانیایی پرسیده شده بود که سه سال بعد خود را در چه جایگاهی می‌بیند. پاسخ او در آن زمان کاملاً قاطع بود:
دقیقاً همین جایی که الان هستم؛ در حال مسابقه دادن.
با این حال، از زمان مطرح شدن آن سؤال در محوطه باغ هتل ریتز کارلتون دوحه، اتفاقات با سرعت زیادی برای موتورسوار شماره ۹۳ رخ داده است.
مارکز با نمایشی مقتدرانه در طول فصل، بار دیگر عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد و شش سال پس از آخرین قهرمانی خود در سال ۲۰۱۹، دوباره بر قله موتوجی‌پی ایستاد. با این حال، تنها چند روز پس از این موفقیت، در جریان تصادفی در اندونزی، دست راست او که پیش‌تر نیز آسیب‌های متعددی دیده بود، بار دیگر مصدوم شد.
این حادثه مارکز را مجبور کرد دوباره تحت عمل جراحی قرار بگیرد و دوره طولانی دیگری از توان‌بخشی را پشت سر بگذارد. چند ماه بعد، در حالی که مسابقات فصل جدید آغاز شده بود، او ناچار شد واقعیت تازه‌ای را درباره شرایط جسمانی و عملکرد خود روی موتور بپذیرد؛ مسئله‌ای که به ویژه در برخی پیست‌ها بیشتر نمایان می‌شد.
با پشت سر گذاشتن تمامی این اتفاقات، مارکز این بار در پاسخ به همان سؤال، دیدگاه کاملاً متفاوتی مطرح کرد و احتمال داد قراردادی که زمستان گذشته با دوکاتی امضا کرده و تا پایان سال ۲۰۲۸ اعتبار دارد، آخرین قرارداد دوران حرفه‌ای او باشد.
مارکز روز پنجشنبه، در باغ خانه‌ای که به همراه برادرش الکس در فاصله پنج دقیقه‌ای از پیست فیلیپ آیلند در آن اقامت داشت، گفت:
این بار جواب دادن به این سؤال یه مقدار پیچیده‌تره. دقیقاً نمی‌دونم چی می‌شه، ولی اگه بخوام براش یه درصد مشخص کنم، می‌گم ۷۰ درصد احتمال داره که تا سه سال دیگه بازنشسته شده باشم و ۳۰ درصد احتمال داره که هنوز مسابقه بدم.
جبران اختلاف ۱۰۲ امتیازی با صدرنشین جدول قهرمانی تنها در هفت مسابقه، از گرندپری ایتالیا تا سن مارینو، به خوبی نشان داد که جاه‌طلبی مارکز همچنان پابرجاست.
با این حال، تجربه رهایی‌بخش قهرمانی در سال ۲۰۲۵، آرامش و آسودگی خاطر تازه‌ای برای او به همراه داشته است. این تغییر نگرش به اندازه‌ای عمیق بوده که اکنون پیروزی یا شکست در رقابت‌های قهرمانی این فصل یا فصل‌های آینده، دیگر مانند گذشته ذهن او را درگیر نمی‌کند.
موتورسوار دوکاتی در این‌باره توضیح داد:
دقیقاً به خاطر قهرمانی سال گذشته‌ست که الان احساس آرامش می‌کنم و فشار کمتری رومه. همین موضوع توضیح می‌ده که چرا توی مسابقه‌هایی که کاملاً احساس راحتی نمی‌کنم، می‌تونم ششم یا هفتم بشم و باهاش کنار بیام.
توی هیچ مقطعی از دوران حرفه‌ایم نمی‌تونستم قبول کنم که ششم یا هفتم بشم، یا مثل بعضی مسابقه‌های امسال اینقدر از نفر اول فاصله داشته باشم. اصلاً چنین چیزی برام قابل قبول نبود.
ولی بعد از آخرین قهرمانی جهانم پذیرفتم که قرار نیست هر روز آفتابی باشه. اون قهرمانی نگاه من رو به بازنشستگی، وقتی زمانش برسه، تغییر داد.
از این به بعد، اینکه یه قهرمانی بیشتر ببرم یا کمتر، دیگه تفاوتی برام نداره. وقتی بازنشسته بشم، به عنوان یه مرد آزاد و با آرامش خاطر از مسابقات کنار می‌رم.
هیجان، آسودگی و احساس رهایی ناشی از اینکه مارکز توانسته بود پس از تحمل سال‌ها درد و دشواری، بار دیگر به خودش ثابت کند که قادر به بازپس‌گیری عنوان قهرمانی جهان است، تأثیر عمیقی بر او گذاشت.
این موفقیت به اندازه‌ای از نظر احساسی برایش سنگین بود که پس از قهرمانی، برای چند روز احساس خلأ می‌کرد و هیچ تمایلی به بازگشت به روی موتور نداشت.
با توجه به چنین تخلیه احساسی شدیدی، قابل درک بود اگر مارکز با وجود باقی ماندن یک سال از قراردادش، به پایان دادن به دوران حرفه‌ای خود و خداحافظی از مسابقات فکر می‌کرد.
با این حال، تصادف او در لومبوک اندونزی، هدف تازه‌ای پیش رویش قرار داد و انگیزه دیگری برای ادامه رقابت به او بخشید. مارکز در این‌باره گفت:
وسوسه نشدم که بازنشسته بشم، چون اصلاً فرصت نکردم به اون مرحله برسم. فقط یه هفته بعد [توی اندونزی] دوباره مصدوم شدم.
تا وقتی مصدومیتی داشته باشم که بتونم ازش بهبود پیدا کنم و دوباره مسابقه بدم و برای پیروزی تلاش کنم، بازنشسته نمی‌شم. این موضوع کاملاً برام روشنه.
