مجله خودرو ایرانفراری F40 خودرویی بود که در یک محدوده زمانی کم برای هدفی والا بدون در نظر گرفتن خطر ذوب شدن یخچال های طبیعی و با دی ان ای و اصالت مسابقه ای به عنوان تعریف کننده دنیای سوپر اسپورت خودروهای مدرن تاجگذاری کند.

در سال 1982، فدراسیون جهانی اتومبیلرانی سعی کرد که برای مسابقات رالی گروه جدیدی با محدودیت های قوانین کمتری به نام گروه بی در نظر بگیرد. خودروهای گروه بی به طرز فوق العاده ای قدرتمند بودند و رقابتهای این گروه نیز طرفداران زیادی را به خودش جذب کرد. (در مورد گروه بی بیشتر بدانید)

فراری نیز قصد شرکت در این مسابقات را داشت و سعی کرد با استفاده از فرمول وزن کمتر و قدرت بیشتر، خودروی سریعتری را تولید کند. نتیجه کار فراری خودروی فوق العاده 288GTO بود. فراری حتی 200 عدد از این خودرو را نیز تولید نمود تا پیش فرض حضور در مسابقات را رعایت کند. اما زمانی که ساخت این خودرو تمام شد، دیگر خودروهای گروه بی رالی، به طرز فوق العاده ای سریعتر شدند.

فراری سعی کرد با تغییرات ایرودینامیکی و قدرتی، در سال 1986 خودروی 288 GTO EVOLUZIONE را بسازد. اما از روی بدشانسی فراری، رقابت های رالی گروه بی دیگر منحل شده بود. حال فراری که 5 عدد از این خودروی مسابقه ای را ساخته بود دیگر جایی برای مسابقه دادن با آن را نداشت!

انزو فراری فقید که در آن زمان 88 سال داشت با توجه به کهولت سنی که داشت از مهندسان کمپانی خودش خواست که هرچه زودتر از خودروی مسابقه ای 288 GTO EVOLUZIONE که بی حاصل در کارخانه فراری مانده بود الهام بگیرند و بهترین خودروی آن موقع جهان را بسازند و حتما نیز این خودرو باید مجاز به حضور در خیابان باشد.

 

تولد فراری F40

فراری F40 باید در سالگرد 40 سالگی فراری و نمایشگاه خودرو فرانکفورت سال 1987 آماده می شد. مهندسان فراری باید مرحله طراحی، تست و رونمایی را تنها در 13 ماه طی می کردند و طبیعی بود که فشار کاری زیادی را روی خودشان قرار دادند ولی این فشار کاری را به جان خریدند زیرا این خودرو بیشتر از آنکه ارزش آماری و ارقامی در مجلات خودرویی و بروشور ها داشته باشد، برای احترام و یادبود بنیانگذاری بود که همه این چیزها را ممکن کرده بود.

اِرمانو بونفیگلیولی مدیر پروژه های مخصوص و سفارشی دهه 80 فراری گفت که تمام این فرایند به مانند یک چشم به هم زدن بود. توسعه شاسی و بدنه همزمان و در کنار توسعه موتور و سیستم انتقال قدرت صورت می گرفت.

نیکولا مَتِرازی که در اتاق طراحی پینینفارینا کار می کرد خودروی EVO را طراحی کرده بود. همکار دیگر او در اتاق طراحی پینینفارینا، لئوناردو فیوراوانتی و پیِترو کاماردِلا با الهام از طراحی 288 GTO EVOLUZIONE، توانستند یک شاهکار هنری صنعت خودرو را بسازند. تست های تونل باد متعددی صورت گرفت تا بهینه سازی های ایرودینامیکی برای خودرویی که قرار بود سریعترین خودروی فراری باشد انجام بگیرد. قسمت جلوی این خودرو یک شکل با شیب نسبتا تندی بود و در کل بدنه نیز می توان ورودی های هوای مختلف را دید.

خودروئی محرمانه

باله عقب بلند این خودرو نیز که توسط اَلدو برووارونی طراحی شده بود بسیار جلب توجه می کرد. تمامی مراحل توسعه این خودرو در خفا و محرمانه صورت گرفته بود و حتی تعداد خیلی کمی از افراد نزدیک به حلقه انزو فراری این خودرو را به چشم دیده بودند.

هیچ کسی در نمایشگاه خودرو انتظار چیزی که فراری به همراه خودش آورده بود را نمی کشید؛ رونمایی این خودرو به قدری برای همه تاثیر بر انگیز بود که انگار دیگر خودروسازان در آن نمایشگاه لازم نبود که هزینه زیادی را برای مراسم رونمایی محصولات خود کنند.

طراحی داخلی فراری اف40

طراحی داخلی فراری اف40 نیز ویژگی های خاص خودش را داشت؛ در جنس بکار رفته برای داشبورد این خودرو خبری از چرم های نفیس نبود، صرفا داشبورد نمدپوش شده بود تا تشعشعات پرتو های آفتاب کاهش یابد.

در درب های این خودرو نیز هیچ پنل و آراستگی خاصی نبود شما از درب خودرو فقط به عنوان یک قسمت فیبرکربنی نگاه می کردید، حتی دستگیره ای برای باز کردن درب وجود نداشت و صرفا از یک سیم برای باز کردن درب استفاده می شد. شیشه های این خودرو نیز پلاستیکی بودند تا صرفه جویی از وزن به حد کمال خودش برسد. البته فراری سیستم تهویه مطبوع را جزو امکانات سفارشی موجود در خودرو قرار داد.

خبری از سیستم صوتی و رادیو و ضبط هم در این خودرو نیست. شیشه بالا بر برقی نیز از این خودرو حذف شده اند و شما با دستگیره شیشه های آن را بالا و پایین می کنید. طراحی دنده این خودرو نیز کمی فرق دارد و بیشتر جنبه مسابقه ای دارد و می خواهد که همگام سازی دنده ها را ایجاد کند.

مهم ترین نکته ای که وجود دارد این است که شما در خودروهایی که می نشینید دنده یک را در سمت چپ بالا می بینید، اما این دنده در F40 به عنوان دنده عقب می باشد و شما نمی خواهید که در هیچ خودرویی در حین حرکت رو به جلو به اشتباه دنده عقب را جا بگذارید، حال اگر این خودرو اف 40 باشد که دیگر هیچ! دنده یک این خودرو نیز جای دنده دو خودروهای می باشد که می بینید. (بیشتر به خاطر همگام سازی سرعتی دنده های مخصوصا دو و سه می باشد که کاربرد زیادی را روی پیست دارد.)

فراری F40 اف40

فراری F40 اف40

طراحی خارجی

کاپوت عقب و جلوی فراری F40 نیز از جنس فیبر کربن بودند. در ساخت یازده پنل دیگر خودرو نیز از جنس کِولار استفاده شد. تمام این بدنه نیز حول یک شاسی لوله ای شکل فولادی ساخته شد.

فراری F40 اولین خودرویی بود در جهان که تماما از کامپوزیت ساخته شده بود و تنها وزن 1360 کیلوگرم را داشت که برای یک سوپر اسپورت واقعا وزن کمی به حساب می آمد. این خودرو دو درب باک سوخت را داشت، یکی در سمت راننده و دیگری در سمت شاگرد. نکته جالبی که در مورد بدنه خارجی این خودرو وجود دارد تعداد زیاد قفل ها می باشد.

قفل روی دو درب باک سوخت، دو طرف کاپوت جلو و عقب، دو قفل روی درب راننده و شاگرد؛ بدون احتساب قفل روی چرخ ها، هشت قفل روی بدنه این خودرو وجود دارد که توسط سه کلید باز می شوند. نکته جالبتر در مورد این خودرو، شیشه عقب آن می باشد که از جنس شیشه یا پلاستیک نیست، بلکه از جنس لکسان می باشد که یک ماده مقاوم در برابر حرارت و ترگ رفتن می باشد.

شیب و نوع طراحی خاصی که این به اصطلاح شیشه عقب دارد می تواند دید بهتر به راننده و همینطور خنک کنندگی بهتر برای پیشرانه را به همراه بیاورد. با توجه به اینکه این خودرو باید با نگرش حداقل وزن ساخته می شد، فراری سعی کرد که از رنگ کمتری برای رنگ آمیزی آن استفاده کند.

اصالت و دست نخورده بودن فراری

آنقدر این رنگ آمیزی تمرکز کمی دارد که شما با یک نگاه ساده می توانید به بدنه لخت کربن-کولاری پی ببرید. البته یک مزیت دیگری به جز کاهش وزن نیز دارد، این مسئله می تواند اصالت و دست نخورده بودن فراری را برساند، اگر کسی با این خودرو تصادف کند و رنگ آمیزی مجدد داشته باشد، برای کارشناسان خریدار این خودرو یک امر کاملا معلومی می باشد که این خودرو یک خودروی تصادفیست.

موتور فراری F40

قلپ تپنده فراری F40 نیز یک موتور 2.9 لیتری 8 سیلندر خورجینی و مجهز به توربو دوقلو می باشد که در قسمت پشت و تقریبا وسط خودرو قرار گرفته که می تواند 471 اسب بخار را در دور موتور 7000RPM و گشتاور 425 پوند فوت را در 4000RPM تولید کند.

فراری برای وزن موتور نیز تدابیر شدیدی را در نظر گرفته بود و به جای استفاده از آلومینیوم از آلیاژ منیزیم استفاده کرد. تمام اینها باعث شد که F40 بتواند از صفر تا صد کیلومتر را در 4 ثانیه طی کند و مسافت 400 متر را در کمتر از 12 ثانیه بپیماید. فراری همیشه سرعت بیشینه این خودرو را 201 مایل بر ساعت اعلام کرد که این خودرو در هیچ جایی از دنیای خارج از ایتالیا به سرعت 200 مایل هم نرسید. با این حال این خودرو با ثبت بیشینه سرعت 199 مایل بر ساعت سریعتر از پورشه 959 با سرعت بیشینه 195 مایل بر ساعت بود.

البته فراری برای نسخه های صادر شده به آمریکا که باید استاندارد های وزنی را رعایت می کردند راهکاری داشت و آن هم افزایش قدرت بود، برای همین F40 های سفارش آمریکا نزدیک به 500 و کمی بیشتر اسب بخار را دارند.

فرمانپذیری ، نقطه ضعف بزرگی برای فراری اف 40

نقطه ضعف بزرگی که در برابر همه اینها به سراغ فراری اف 40 آمده بود، فرمانپذیری آن بود. راننده تست فراری داریو بِنوزی که یک خودروی نسل جدید قدرتمند بدون فرمان هیدرولیک و ترمز هایی قدرتمند را به عنوان پروژه اش قبول کرده بود دستور داشت که هرچه زودتر این خودرو را بهینه کند؛ او توانست این خودرو را بالاخره رام کند و یک خودروی فوق العاده بالانس شده و فرمانپذیر تحویل فراری بدهد و بعد ها از این پروژه به عنوان، افتخار آمیزترین پروژه خودش نام برد.

فراری اعلام کرده بود که 400 عدد از این خودرو را می سازد ولی تعداد سفارش های مردمی خیلی زیادتر از این تعداد و بیش از انتظار فراری بود. سه هزار نفر فراری F40 را ثبت سفارش کردند که در نهایت فراری تنها 1311 عدد از این خودرو را تولید نمود. فراری روی F40 تنها قیمت 200 هزار دلاری را گذاشت ولی این خودرو در بازار دسته دوم و آزاد به مراتب قیمت های بیشتری داشت تا آنجایی که نایجل منسل راننده بریتانیایی و قهرمان پیشین فرمول یک خودروی F40 خودش را به قیمت 1 میلیون پوند در سال 1990 فروخت.

انزو فراری در ماه آگوست سال 1988 از دنیا رفت ولی فوق العاده خوشحال و رضایتمند بود که آنقدر عمرش به دنیا بود تا F40 را ببیند که به سریعترین خودروی تولیدی دنیا تبدیل می شود.

یک خودروی کارتینگ با بدنه پلاستیکی

فراری F40 در دوران 5 ساله ای که روی خط تولید بود نظرات متفاوتی را به خودش جلب کرد. افرادی بودند که این خودرو را می پرستیدند و افرادی هم بودند که نزدیک به آن نمی شدند. منسل خودرویش را دوست داشت ولی گوردن ماری طراح افسانه ای خودرو و فرمول یک و کسی که مکلارن اف وان را طراحی کرده بود از این خودرو خوشش نیامده بود و گفت که:

این خودرو ناپایدار است و شبیه به یک خودروی کارتینگی می باشد که بدنه پلاستیکی دارد.

مسئله اصلی این بود که این خودرو در برابر خودروی پورشه 959 قرار گرفته بود و این دو تبدیل به دو معیار مقایسه ای شده بودند. پورشه از لحاظ برخی چیزها مخصوصا امکانات رفاهی بهتر از فراری بود و همین باعث شده بود که بعضی از مجلات خودرویی پورشه 959 را بالاتر از فراری F40 بدانند.

اف 40 اصالتی مسابقه ای داشت ولی فراری می خواست آن را رام کند و به خیابان ها بیاورد ولی حال برخی از مشتریان خواهان نسخه مسابقه ای این خودرو شده بودند. فراری در برابر این تصمیم مشتریان مقاومت می کرد تا آنجایی که بالاخره دنیل مری که یک مدیر شرکت وارد کننده فراری در فرانسه بود بالاخره آنها را قانع کرد که تن به این کار دهند.

کارخانه مسابقه ای “میکل اتو”

فراری چند نسخه LM این خودرو را در کارخانه مسابقه ای “میکل اتو” طراحی کرد. این کارخانه تقریبا تمامی قطعات F40 را ارتقا داد. نتیجه کار هم این شد که خودروی F40 LM یک خودروی به مراتب سبک تر، ایرودینامیک تر و در نهایت قدرتمند تر بود.

این مهندسان موفق شدند که وزن این خودرو را به 1043 کیلوگرم و قدرت تولیدی آن را نیز به بیش از 700 اسب بخار برسانند. بیشینه سرعت این خودرو نیز نزدیک به 299 مایل بر ساعت یا همان 368 کیلومتر بر ساعت تخمین زده می شود. در ویدیو زیر، صدای کر کننده و فوق العاده دلنواز مکانیکی این خودرو را می شنوید:

فراری F40 هنوز هم خالص ترین فراری است که…

با اینکه فراری F40 با توجه به نامش باید در مسابقات لمانز شرکت می کرد اما در سال 1989 اولین LM در لاگونا سکا مسابقات IMSA امریکا مسابقه داد. فراری نام این خودرو را به F40 Competizione تغییر داد و توانستند چند بار روی سکوی مسابقات ایمسا بروند و چند برد هم در مسابقات بین المللی جی تی دیگر بدست بیاورند. اما هیچوقت آن عصاره مسابقه ای را به خود نگرفت.

فراری F40 هنوز هم خالص ترین فراری می باشد که از دنیای مسابقه ای به خیابان ها آمده و اگر به قوانین دوست دار محیط زیست و ایمنی الان بود، هیچوقت این خودرو متولد نمی شد.

7 دیدگاه

  1. ARA$H

    1

    0

    سید عالی بود
    جالبه طراحی FXX هم خیلی شبیه F40 هست
    البته که لافراری غیرقابل توصیفه
    ولی من دو مدل FXX و ENZO رو خیلی دوست دارم این دوتا خیلی عالیه

  2. siamak

    1

    0

    انزو فراری تو کار خودش دست کمی از لئوناردو داوینچی نداشت !
    اسپرت سازان زیادی داریم که اتومبیلهائی حتی سریعتر و رادیکالتر از نظر فرم طراحی تولید میکنند ، بوگاتی ، آستون مارتین ، مک لارن ، پاگانی ، لامبورگینی ، لوتوس و… ولی هیچکدام جذابیت فراری رو ندارند .
    تمام مدلهای فراری بیشتر از اونکه یک اتومبیل باشند ، واقعآ اثری هنری هستند . حتی آرزوی داشتن یک فراری هم شیرینه !

  3. PeymaN

    1

    0

    چقد خوشگلی تویکی از زیباترین ماشین های تاریخ به اعتقاد من همین بزرگواره طراحیش حتی برا الانم قشنگه یادش بخیر یه بازی تو سگا بود این توش بود چقد خاطره داشتیم باهاش با روح وروان آدم بازی میکنه لامصب

دیدگاه خود را بیان کنید