پس از انقلاب در قوانین فرمول یک در سال 2017 که منجر به پهن و سریع تر شدن خودروها گردید، تغییر قوانین امسال به نسبت کم تعدادتر است. اما این به معنی کم اهمیت بودن آن ها نیست؛ برعکس بعضی از آن ها بسیار تاثیرگذار خواهند بود.

 

محدوده های مجاز نصب بالچه تیخلاصه تغییرات
مقررات فنی
– استفاده از باله T شکل و پره کوسه ای در کاور موتور، ممنوع می باشد.
– استفاده از محافظ کاکپیت، هالو، اجباری می باشد.
– سیستم تعلیقی که قادر باشد عملکرد ایرودینامیکی خودرو را در طول یک دور تغییر دهد، ممنوع می باشد.
مقررات ورزشی
در این فصل رانندگان مجاز به استفاده از سه پاوریونیت، به جای چهار عدد می باشند.
ساده تر شدن جریمه تغییر جایگاه در خط شروع مسابقه به علت تغییر در پاوریونیت.
افزایش تنوع مدل های لاستیک.

ماشین VF17 تیم هاس

جزئیات تغییرات فنی
خداحافظی با باله T شکل و پره کوسه ای
هنگامی که تیم ها شروع به بررسی قوانین سال 2017 کردند، مانند همیشه به دنبال خلاهای قانونی بودند، قوانینی که شفاف نوشته نشده بودند.
ورود پره کشیده کوسه ای کاور موتور به همراه باله نه چندان خوش ظاهر تی شکل، از همین خلاها بود که در سال 2018 پر شده است.

جزئیات بالچه تی در فصل 2017

نواحی قرمز رنگ مشخص شده در شکل بالا، مناطق ممنوعه برای توسعه بودند. با این حال فضای بین دو بلوک، شامل محدودیتی نمی شد و تیم ها نهایتا بهره را، بعضا با راه حل های عجیب و غریب، از این موضوع بردند. ویلیامز از باله تی شکل دوگانه استفاده کرد در حالی که مکلارن و رنو پا را فراتر گذاشته و از صفحات چندگانه استفاده کردند.

طرح های منحصر بفرد تیم‌ها برای بالچه تی

هدف باله تی شکل، هدایت بهتر جریان هوا به باله اصلی عقب و در بعضی موارد، تولید کمی داون فورس اضافه بود.
با ممنوع شدن باله تی شکل و پره کوسه ای، انتظار می رود ظاهر عقب خودروها شبیه به آنچه سائوبر اکتبر سال گذشته در آستین تست کرد باشد.
ورود هالو
اولین تغییری که هر طرفداری در سال 2018 بلافاصله متوجه خواهد شد، اضافه شدن هالو است. محافظ کاکپیت که هدف آن بهبود باز هم بیشتر ایمنی رانندگان و به طور مشخص منحرف کردن دِبری – ذرات و قطعات به جا مانده در پیست – از سر رانندگان می باشد.
طراحی هالو که بارها آن را در جلسات تمرینی و تست های دو سال گذشته دیده اید، نسبت به طراحی اولیه پیشنهادی مرسدس در سال 2015 تفاوت چندانی ندارد.

پوشش Halo

هرچند استفاده از هالو اجباری می باشد و طرح پایه آن در قوانین آورده شده است، با این حال دست تیم ها برای تغییراتی در سطح آن باز است. بنابراین نباید از دیدن ابزارهای کوچک و مختلف ایرودینامیکی برای تکمیل هالو متعجب شد.
در شکل بالا میزان ضربه ای که هالو می بایست در هر جهت در تست های فشار استاتیک فیا پاس می کرد به کیلونیوتن مشخص شده است. این مساله وقت زیادی از تیم ها گرفت چرا که آن ها به دنبال کم کردن هرچه بیشتر وزن خودرو می باشند.

حداقل توان مقاومت بخش های مختلف Halo

حداقل وزن خودرو با افزایش هفت کیلوگرمی به 734 کیلوگرم رسیده است با این حال گفته می شود که تاثیر واقعی هالو 14 کیلوگرم باشد. مساله ای که خوشایند تیم ها نیست و می تواند برای رانندگان سنگین تر نگران کننده باشد.
سیستم تعلیق
تغییر کوچک اما با اهمیتی دیگری که فیا برای فصل 2018 اعمال کرده است مربوط به سیستم تعلیقی است که می توانست برای بهبود عملکرد ایرودینامیکی استفاده شود.

سیستم تعلیق ماشین تیم فراری در سال 2017

سیستم تعلیق ماشین تیم فراری در سال 2017

سال گذشته تیم ها از جمله ردبول (تصویر پایین) و فراری (تصوبر بالا)، تنظیماتی را امتحان کردند که در آن سیستم تعلیق جلو به بالا با رابط کوچکی متصل شده بود. هدف از آن اجازه به تغییر ارتفاع ماشین بود – فاکتوری مهم در عملکرد ایرودینامیکی – که می توانست بسته به زاویه فرمان خودرو در طول یک دور تغییر کند. سیستمی که فیا اکنون آن را ممنوع کرده است.

سیستم تعلیق ماشین تیم ردبول در سال 2017

سیستم تعلیق ماشین تیم ردبول در سال 2017

جزئیات تغییرات ورزشی
سه موتور در فصل
به منظور بادوام تر کردن موتور خودروها و به دنبال آن کاهش هزینه ها، امسال هر راننده تنها مجاز به استفاده از سه موتور در کل 21 مسابقه فصل می باشد در حالی که فصل قبل در 20 مسابقه امکان استفاده از چهار موتور وجود داشت.
باید منتظر ماند تا تاثیر واقعی این تغییر مشخص شود اما آنچه مشخص است بهینه کردن عملکرد و دوام از هر زمانی دشوارتر شده است. محافظه کاری بیش از حد منجر به از دست دادن سرعت خواهد شد و ریسک زیاد، خطر خرابی موتور و دریافت پنالتی را به دنبال خواهد داشت.
یک عدد موتور کمتر در طول فصل به معنی کاهش یک شانس در سال برای معرفیِ به‌روزرسانی عمده پاوریونیت نیز می باشد. این بدان معناست که آن ها که برنامه توسعه خود را در طول سال بهتر مدیریت کنند می توانند نتیجه بهتری بگیرند.
ساده تر شدن جریمه در جایگاه شروع
یک عدد موتور کمتر به معنی افزایش جریمه ها در سال 2018 می باشد. با این حال هواداران با سردرگمی کمتری در مورد چگونگی اعمال این جریمه ها در فصل 2018 مواجه خواهند شد.
پیش از این رانندگان با تغییر چندباره قطعات پاوریونیت، با دریافت جریمه، چندین جایگاه – بعضا بیشتر از تعداد کل خودروها – در خط شروع به عقب رانده می شدند.
این فصل هر راننده که 15 رده یا بیشتر جریمه دریافت کند باید مسابقه را از انتهای خط استارت شروع کند و اگر دو یا چند راننده همچین وضعیتی داشتند چینش آن ها در انتهای خط بر اساس تغییرات داده شده بر روی پاوریونیت خواهد بود.

افزایش تنوع لاستیک ها

همانند فصل 2017 تنها تامین کننده لاستیک ها – پیرلی – در هر مسابقه سه نوع لاستیک مخصوص هوای خشک در اختیار تیم ها قرار خواهد داد. با این حال امسال این سه نوع لاستیک از بین گزینه های بیشتری انتخاب خواهند شد. در یک سر طیف لاستیک تازه اضافه و با رنگ صورتی متمایز شده هایپرسافت قرار دارد و در انتهای دیگر طیف لاستیک نارنجی رنگ سوپرسافت.
این به معنی افزایش تعداد مدل لاستیک های خشک از پنج به هفت می باشد که هر کدام از آن ها نسبت به فصل قبل یک درجه نرم تر شده اند تا تبدیل به سریع ترین لاستیک های تاریخ فرمول یک شوند. داده های اولیه حاکی از آن است که این لاستیک ها می توانند از همان ابتدای فصل خودروها را یک ثانیه در هر دور سریع تر کنند.
تغییر جدید دیگر در فصل 2018 لاستیک آبی رنگ هارد خواهد بود. بدین ترتیب لاستیک سوپرهارد با رنگ نارنجی سخت ترین لاستیک در میان لاستیک های پیرلی است. مدل های لاستیک 2018 عبارتند از:
هایپرسافت (صورتی) – التراسافت (بنفش) – سوپرسافت (قرمز) – سافت (زرد) – مدیوم (سفید) – هارد (آبی) – سوپرهارد (نارنجی)
نرم تر شدن لاستیک ها می تواند منجر به افزایش تعداد پیت استاپ ها، کم شدن مسابقاتِ با تنها یک توقف و در نتیجه جذاب تر شدن مسابقات در فصل 2018 شود.