از آن جا که عمده تغییرات برای سال آینده برنامه‌ریزی شده، تنها شاهد چند تغییر جزئی در فصل 2016 هستیم:

  • طرح اگزوز – به منظور بهبود صدای موتور، تیم‌ها برخلاف فصل گذشته که از یک لوله اگزوز استفاده می‌کردند، ملزم به استفاده از دو لوله اگزوز مجزا برای توربین وWastegate ( سوپاپی در توربوشارژر که با باز و بسته شدن و منحرف کردن گازها به خروجی، فشار را تنظیم می کند) هستند. قوانین اجازه استفاده از لوله دوقلو برای وستیگیت را داده‌است اگرچه هرکدام از اگزوزها نباید بیشتر از 100 میلی متر از لوله اصلی بیرون زده باشد.

 

  • تعداد مجاز پاور‌یونیت – در پی افزایش تعداد مسابقات در این فصل از 19 به 21، تعداد پاور‌یونیت‌‌هایی (Power Units) که رانندگان می توانند در طول فصل استفاده کنند نیز از 4 به 5 افزایش یافته‌است. در نتیجه جریمه شروع مسابقه (Grid Penalty) زمانی اعمال می‌شود که راننده قطعه ششم از هر یک از شش قطعه متفاوت تشکیل‌دهنده پاور‌یونیت را به کار گیرد.

 

  • توسعه پاور‌یونیت – هر سازنده مجاز به استفاده از 32 کوپن داده شده به آن ها برای توسعه پاور یونیت در طول فصل می‌باشد. سازندگان می‌توانند از آن‌ها تحت صلاحدید خود و محرمانه استفاده کنند. علاوه بر این در حالی که در گذشته سازندگان تنها مجاز به تامین یک مدل پاور‌یونیت بودند، موتور‌هایی که در فصل گذشته مورد تایید قرار گرفته‌اند دوباره می‌توانند برای استفاده در سال 2016 مورد تایید مجدد قرار گیرند.

 

  • ایمنی کاکپیت (Cockpit) – سازه محافظ سر در دو طرف کاک‌پیت (Cockpit) نسبت به گذشته 20 میلی متر بالاتر قرار گرفته و قابلیت تحمل فشردگی 50 نیوتن در 30 ثانیه را دارد.

 

  • لاستیک‌ها – در راستای ترویج استراتژی‌های متنوع، کمپانی پیرلی 3 نوع از 5 نوع تایر خشک خود (از جمله لاستیک جدید آلترا سافت با نوار بنفش رنگ) را برای هر رقابت ارائه می‌دهد که نسبت به فصل گذشته یک نوع بیشتر شده‌است. کمپانی ایتالیایی دو دست از لاستیک‌ها را برای مسابقه اختصاص می‌دهد (که یک دست از این دو دست حتماً باید استفاده شود) و یک دست (از نرم ترین گزینه در بین سه گزینه موجود) تنها باید در زمان گیری سوم استفاده شود. علاوه بر این هر راننده می تواند ده دست لاستیک دیگر از این سه نوع موجود را انتخاب کند تا نهایتاً 13 دست لاستیک برای کل آخر هفته در اختیار داشته باشد.

 

  • ماشین ایمنی مجازی (Virtual Safety Car – VSC) – از این فصل در راستای کم شدن وقفه‌ها، ماشین ایمنی مجازی علاوه بر مسابقات، در تمرینات نیز می‌تواند به کار گرفته شود. ضمن آن که از این پس سیستم DRS به محض اتمام دوره ماشین ایمنی مجازی مجدداً فعال می‌شود.

 

  • تجزیه و تحلیل تصادفات – به منظور تجزیه و تحلیل تصادفات، در کلیه رقابت‌ها و تست‌هایی که بیش از دو تیم در آن حضور داشته‌باشند، هر خودرو باید به دوربین‌های سرعت بالا و هر راننده به شتابسنج داخل گوشی (In-ear)، مجهز باشند.

 

  • تست‌ها – تعداد تست‌های پیش از شروع مسابقات، از 3 به 2 کاهش یافته‌است. به این معنی که تیم‌ها می‌توانند در 8 روز تست شرکت کنند در حالی که در سال 2015، 12 روز در اختیار داشتند.

 

  • پیام از جانب مهندسان پیت به خودرو – به منظور حصول اطمینان از این که رانندگان به تنهایی و بدون کمک رانندگی می‌کنند و از طرف تیم‌ها هدایت نمی‌شوند، قوانین سختگیرانه تری در مورد مطالبی که تیم‌ها به کمک رادیو تیمی می‌توانند و نمی‌توانند به راننده انتقال دهند، اعمال شده‌است. به طور مثال رانندگان در هنگام رانندگی نمی‌توانند اطلاعاتی درباره مسیرهای رانندگی (Driving Lines) و یا تنظیماتی که باعث سریع تر شدن خودروی آن‌ها می شود، کسب کنند.