فرمول یک ایران – همه ی ما دوست داریم که یک مسابقه ی هیجان انگیز ببینیم، این امر فقط وقتی ممکن است که راننده هایی پشت فرمان بنشینند که هم مهارت دارند هم ریسک هر کاری را می پذیرند. در این مقاله سعی داریم افرادی را به شما معرفی بکنیم که جزو بهترین راننده های تاریخ هستند، کسانی که اگر نبودند فرمول یک محبوبیت امروزش را نداشت، این مقاله مربوط به با استعدادترین راننده های تاریخ ورزش ماست.

 

15- جیمز هانت

15- جیمز هانت

صادقانه باید بگوییم که جیمز هانت یکی از راننده هایی است که کمتر از توانایی اش تحسین شده است، شاید بتوان گفت دستاورد های زیاد نیکی لائودا باعث شد تا هانت کمتر به چشم بیاید.

مردم همیشه یک چیز از هانت را به خوبی به یاد می آورند، سبک زندگی هانت. فوق برنامه های پر زرق و برق که معمولا شامل پارتی های قبل مسابقه می شد. در کنار همه ی این اتفاقات نمی شود استعداد فوق العاده ی هانت در رانندگی را نادیده گرفت.

شاید یک قهرمانی او مانند قهرمانی های میکا هاکینن و گراهام هیل کم رنگ باشد ولی قابلیت او برای غلبه کردن بر سختی ها و همچنین موفقیت او با وجود اینکه خودش گفته بود علاقه ای به مسابقه دادن نداشته است نشان می دهد که او چقدر با استعداد بود. او لیاقت این جایگاه در لیست ما را دارد.

14- امرسون فیتیپالدی

14- امرسون فیتیپالدی

قهرمان دو دوره ی رقابت های فرمول یک در سال های 1972 و 1974 وقتی برای اولین بار قهرمان شد، در آن زمان جوان ترین راننده ای بود که به این مهم دست پیدا می کرد. این رکورد 33 سال شکسته نشد تا نشان بدهد که او در سن 25 سالگی چقدر با استعداد بوده است.

او یک راننده ی بی نقص بود که حدود ماشین خود را می شناخت، راه مدیریت حرکتش در شیکین ها و مستقیمی های سریع را می دانست. از او به عنوان راننده ای یاد می شود که بسیار دقیق بوده است، او حساب همه ی کارهایش را داشت.

با این که استعداد ذاتی داشت، خودش نیز برای پرورش آن تلاش کرد، مخصوصا این که در دوره ی خود باید در مقابل اسم های بزرگی قد علم می کرد.

13- آلبرتو آسکاری

13- آلبرتو آسکاری

انزو فراری بزرگ در مورد آسکاری جمله ای گفته است:

سبک رانندگی با دقت و متمایزی دارد

با وجود این که سلطه ی او قبل از ورود پول های هنگفت به فرمول یک مدرن آغاز شده بود، تاثیری که او بر روی این ورزش گذاشت کاملا آشکار است. او بیشترین درصد برد های فرمول یک بعد از فانجو را در اختیار دارد.

دو قهرمانی او به ما ثابت می کند که اگر آن تصادف سال 1955 وقتی که او از فراری به لانچیا رفت نبود، او می توانست به موفقیت های بزرگتری برسد. در حقیقت او یک راننده ی جادویی بود که تاثیر خودش را در این ورزش گذاشت و باعث به وجود آمدن سبکی پیشتاز در رانندگی شد.

12- نلسون پیکه

12- نلسون پیکه

همه چیز از کارتینگ برای نلسون آغاز شد، عشق او به دنیای کارتینگ باعث موفقیت او در سال های آغازین دوران حرفه ایش شد. این راننده ی برزیلی یک تمایل ذاتی برای رام کردن ماشین های چهار چرخ از خود نشان می داد، رقیب هایش را کنار می زد و مسیر های مواج را پشت سر می گذاشت و به راهش ادامه می داد.

قهرمان سه دوره از رقابت های قهرمانی فرمول یک نه تنها ثابت کرد که چه استعدادی دارد بلکه این را هم به ما نشان داد که می داند چطور فرمان را در دستش بگیرد، آن را بچرخاند و 60 پودیوم از 204 مسابقه اش کسب بکند. چه کسی می تواند قهرمانی او در سال 1983 را فراموش کند؟ سالی که توربو وارد این عرصه شد، مطمئنا هیچ کس، چون این کار یک نبوغ ذاتی را می طلبد که فراموش کردنش آسان نیست.

11- جیم کلارک

11- جیم کلارک

دنیای بی رحم او را در سن 32 سالگی از فرمول یک گرفت، او می توانست سومین قهرمانی اش را کسب بکند، اما نشد. راننده ی اسکاتلندی با استعداد ما توانست دو قهرمانی را برای خود کند، آن هم قبل از اینکه آن ایراد سیستم تعلیق لعنتی برایش دردسر ساز بشود و در هاکنهایم آلمان جانش را از دست بدهد.

ستایش کننده های او می دانند که هر مشکل دیگری برایش به وجود می آمد، او می توانست با استفاده از مهارت بالایش جلوی تصادفی وحشتناک را بگیرد، هنوز هم طرفدارانش میراث او را ارج می نهند.

چیزی که بیشتر در مورد او قابل توجه بود نحوه ی رانندگی به خصوصش بود، او به شکل خاصی نزدیک به پیچ ها می شد و در واقع دیر ترمز می گرفت و در ایپکس ها دریفت می کرد. تمایل او برای پیدا کردن راهی که ذره ای زمان برای خود بخرد نشان دهنده ی هوش سرشار او بود.

10- فرناندو آلونسو

10- فرناندو آلونسو

وقتی یک فرد از سه سالگی فعالیتش در کارتینگ را آغاز کرده است، حتما باید آدم خاصی باشد، فرناندو آلونسو خاص است. آلونسو وقتی هنوز درست حرف زدن یا حتی راه رفتن را بلد نبود، شروع به رانندگی کرد.

ادامه ی راه آلونسو به تاریخ فرمول یک گره خورده است و این جوان با استعداد اسپانیایی توانست دو قهرمانی فرمول یک را کسب بکند. همه ی ما می دانیم که اگر بدشانسی های آلونسو نبود تعداد قهرمانی هایش بیش از این می شد.

شاید برای طرفداران فرمول یک به خصوص طرفداران خود آلونسو بسیار سخت باشد که او را در این وضعیت ببینند، در وضعیتی که رسیدن به Q3 برایش به یک موفقیت بدل گشته است، باید هم اینطور باشد، چون ما می دانیم که آلونسو کیست و چه مهارتی دارد. آلونسو راننده ای است که می تواند مهارتش را بر روی هر ماشینی به نمایش بگذارد، البته نه ماشین فرمول یک فعلی مک لارن هوندا.

9- جک برابهام

9- جک برابهام

سر جک برابهام فراتر از یک راننده ی فرمول یک بود، او یک مخترع و یک مکانیک نیز بود. در سال 1966 او با ماشینی که خود ساخته بود توانست قهرمان جهان بشود، او تنها فرد در تاریخ فرمول یک است که به این مهم دست یافته است.

بعید است که فردی دیگر به این موفقیت دست یابد زیرا علم مهندسی فرمول یک انقدر پیشرفته شده است که یک تیم کامل و جدا را می طلبد.

8- جکی استوارت

8- جکی استوارت

قبل از اینکه فرمول یک به ورزشی تبدیل شود که 24 ساعته در سراسر جهان پوشش داده می شود، باید شهرتش را از طریق تعقیب و گریزی که برای مردانی شجاع و با مهارت ترتیب داده شده بود به دست می آورد. در گذشته، در روزهای افسانه ای فرمول یک، مسابقه دادن برای همه خطرناک بود حتی بهترین های این رشته. زمانی که جکی استوارت پشت فرمان می نشست و مسابقه می داد فرمول یک بیش از همیشه خطرناک بود، حتی سر جکی چندین تن از دوستانش را در آن بازی مرگ از دست داده بود.

در هر صورت سر جکی سه قهرمانی فرمول یک و 27 برد در کارنامه اش دارد که او را تبدیل به یکی از موفق ترین راننده های تاریخ فرمول یک می کند. او می دانست که چگونه ماشینش را به سمتی که خودش می خواهد هدایت بکند، شاید استفاده از واژه ی با استعداد برای او کافی نباشد. یک مورد دیگر هم باید به کارنامه ی او اضافه بکنیم، تلاش های او برای افزایش ایمنی در فرمول یک. جکی استوارت تاثیر زیادی در تبدیل شدن فرمول یک به ورزشی مسحورکننده و در عین حال ایمن داشته است.

لوئیس همیلتون

7- لوئیس همیلتون

کودکی که پای تلویزیون می نشست و هنرنمایی های اسطوره اش را تماشا می کرد، شاید هیچوقت فکر نمی کرد که روزی بتواند از تعداد بردهای او پیشی بگیرد، لوئیس همیلتون هم اکنون با 47 برد در فرمول یک از اسطوره اش آیرتون سنا بالاتر است، این دستاوردی بزرگ برای او است.

یکی از ویژگی های همیلتون این است که برای رسیدن به هدفش پا پس نمی کشد، او در سن 31 سالگی سه بار قهرمان فرمول یک شده است و هنوز راه زیادی در پیش دارد و می تواند قهرمانی های دیگری را به کارنامه اش اضافه بکند. همیلتون هم اکنون 94 سکو دارد و هنوز راه زیادی تا رسیدن به 155 سکوی شوماخر دارد، البته چیزی برای همیلتون غیرممکن نیست.

6- الین پراست

6- الین پراست

پراست و سنا، دوئلی که هیچکس فراموشش نخواهد کرد، البته این قضیه مشکلات زیادی در فرمول یک ایجاد کرد ولی یکی از بهترین قصه های فرمول یک است.

به پراست پروفسور می گویند، دلیلش هم نوع شخصیتش است. او یکی از باهوش ترین راننده های دوره ی خودش بود، نظم خاصی در رانندگی اش مشهود بود و یکی از سریع ترین راننده ها در پیست بود. هم چنین از قوانین به بهترین نحو پیروی می کرد که این امر او را در کنار فیا (FIA) قرار داده بود و رابطه ی خوبی با فیا داشت. پراست چهار بار قهرمان شده است و 51 پیروزی دارد.

5- سباستین فتل

5- سباستین فتل

فتل یکی از کامل ترین راننده های فرمول یک است، راننده ای که مهارتش را در اکثر پیست های فرمول یک نشان می دهد. فتل رکوردهای زیادی را به ثبت رسانده است که یکی از آن ها جوان ترین قهرمان فرمول یک است، فتل از همان ابتدا راننده ی بامهارتی بود و به همین دلیل هم بیشترین رکورد مربوط به جوانان ترین ها در اختیار او بود، البته هم اکنون مکس ورشتپن چند رکورد فتل را برای خودش کرده است.

فتل تا این لحظه چهار بار قهرمان فرمول یک شده است و به جمع معدود راننده هایی پیوسته است که چهار قهرمانی دارند. در سال های اخیر فتل مغلوب همیلتون شده است که یکی از دلایلش قطعا ماشینی است که در اختیار دارد، چون فتل راننده ای است که می داند چه طور رقابت بکند و حریفش را کنار بزند. ورشتپن ستاره ی جوان فرمول یک نیز فتل را یک الگوی خوب خوانده است.

4- نیکی لاودا

4- نیکی لائودا

هدایت ماشین فرمول یک به سمت پیروزی همیشه چالشی برای امتحان توانایی، شجاعت و عزم یک راننده بوده است. هیچ کس بهتر از نیکی لائودا آن را درک نمی کند، راننده ای که در گرندپری آلمان سال 1976 و در پیست نوربرگرینگ یکی از ترسناک ترین و خشن ترین تصادف های تاریخ فرمول یک برایش اتفاق افتاد. با توجه به نتایجی که آن تصادف داشت شاید اگر هر فرد دیگری بود سریع جا میزد و برای همیشه فرمول یک را ترک می کرد، چه برسد به این که باز گردد و سال بعدش قهرمان هم بشود.

لائودا اکنون سه قهرمانی دارد که دو تای آن ها را پس از آن اتفاق به دست آورد، نیکی از آن دسته آدم ها نبود که پا پس بکشد، فقط چند ماه زمان کافی بود تا دوباره برگردد و به همه نشان بدهد که چرا باید از او به عنوان یکی از بهترین های تاریخ فرمول یک یاد کرد.

3- خوان مانوئل فانجو

3- خوان مانوئل فانجو

فانجو، راننده ای آرژانتینی که 5 عنوان قهرمانی دارد. رکوردهای او بیان کننده ی همه چیز هستند، شاهکار او از خیلی وقت قبل آغاز شده بود. کلاس رانندگی او هنوز هم تحسین کارشناسان و طرفداران را بر می انگیزد. عشق او به موتور اسپورت وقتی آغاز شد که گاراژش را پس از جنگ جهانی دوم راه انداخته بود، همچنین عملکرد عالی او در مسابقاتی که در پیست های خاکی برگزار می شدند باعث شد همه از او تعریف بکنند، عشق فانجو نیز هر روز بیشتر از دیروز می شد.

فانجو فقط 24 پیروزی دارد، که شاید از نظر ما کم به نظر برسد، اما وقتی به اهمیت ماجرا پی می برید که می فهمید فانجو بیشترین درصد پیروزی را در تاریخ فرمول یک دارد، بالاتر از هر راننده ی دیگری؛ قطعا نمی توانیم این را نادیده بگیریم.

2- مایکل شوماخر

2- مایکل شوماخر

اتفاقی که در سال 2013 و در آن حادثه ی اسکی برای مایکل شوماخر افتاد باعث برانگیخته شدن احساسات همگان شد، چه کسانی که عاشق فرمول یک بودند و چه افرادی دیگر در دنیا که حتی علاقه ای به موتور اسپورت نداشتند. به هر حال اینکه شوماخر با آن استعداد فراوانش به این دردناکی زمین گیر شده است مانند پتکی بود که بر سر خانواده، دوستان و طرفدارانش فرود می آمد. چیزی که مایکل برای ما به جا گذاشته است، میراثی بزرگ است که فراتر از یک زندگی است.

کسب هفت قهرمانی و 91 پیروزی (کسی به این رکورد نرسیده است) باعث شد تا شوماخر در فرمول یک جاودانه بشود و اسمش با این ورزش گره بخورد. برای مثال کشور خودمان، شما از هر فردی که آشنایی با فرمول یک ندارد راجع به این ورزش بپرسید، به احتمال فراوان شوماخر اولین کلمه ای است که به ذهنش خطور می کند و این نشان دهنده ی بزرگی این فرد است. در اواخر دهه ی 90 میلادی، شوماخر پیست ها را یکی از پس از دیگری با پیروزی پشت سر می گذاشت و حریفان حتی به گرد پایش نیز نمی رسیدند. او به گونه ای راه سنا را ادامه داد و با استعداد فراوانش در پیروزی نگذاشت که از محبوبیت فرمول یک کاسته بشود.

1- آیرتون سنا

1- آیرتون سنا

وقتی آیرتون سنا در گرندپری سن مارینوی 1994 و در 34 سالگی از بین ما رفت، نه تنها فرمول یک، بلکه ورزش یک قهرمان واقعی را از دست داد. او یک شخصیت کاریزماتیک و خاص داشت، سبک رانندگی اش با بقیه فرق می کرد، او از هم دوره ای هایش بالاتر بود.

سنا توانست سه قهرمانی را به دست بیاورد. همانطور که گفتیم سنا فراتر از یک راننده ی عادی بود، اگر این گونه نمی بود سنا اعتباری که هم اکنون دارد را هیچ وقت به دست نمی آورد. سنا توانایی بالایی در رد کردن شیکین ها آن هم به استادانه ترین روش داشت، پیچ ها تحت فرمان او بودند و زمان هایی فرا انسانی ثبت می کرد، سنا در زمان هایی که باران می آمد قدرتش دو چندان می شد، عجیب نیست که به او مرد بارانی می گویند. سنا یک اسطوره به معنای واقعی کلمه است، از هر جهت که نگاه بکنیم، بدون هیچ شک و تردیدی او در رتبه ی نخست لیست ما قرار می گیرد.

منبع: thesportster

۲۸ دیدگاه

قابل توجه تمام کاربران سایت فرمول یک ایران : از این پس جهت برخورد با کاربران متخلف جرایمی در نظر گرفته شده است که لازم است کاربران در هنگام ارسال دیدگاه خود نهایت دقت را فرمایند ، در بیان دیدگاه ها از توهین به دیگران و رانندگان و ... خودداری کنید ، در صورت مشاهده بدون در نظر گرفتن هر ملاکی IP فرد متخلف مسدود خواهد شد و دیگر نمیتواند وارد سایت شود .
  1. saeed

    1

    0

    همشدن صد در صد عالی بودن ولی بیاین منصف باشیم همیلتون 60 درصد موفقیتش ب خاطر ماشینشه.ولی فتل شاید کمتر از 10 درصد.استحقاق فتل خیلی بیشتر از این تراکتور قرمزه ک سوارشه…….

    پاسخ دادن
    • محمد

      0

      0

      آقای سعید با این حرفت خیلی چیزها رو ثابت کردی. ورودت رو به دنیای اف وان تبریک عرض میکنم

      پاسخ دادن
    • محمد

      0

      0

      آقای سعید چه جالب درصد هم تعیین کردی. همیلتون شصت درصد! فتل ده درصد!
      یه سوال میکنم خدایی فکر کن بهش. اگر تأثیر ماشین برای فتل ده درصده، پس یعنی تأثیر خودش نود درصده دیگه؟ اون وقت بفرمایید چرا با این نود درصد امسال و پارسال قهرمان نشد؟ میدونی نود درصد یعنی چی؟ سال 2014 هم که تو ردبول بود حتی تو کوالیفای ها هم چند مرتبه مغلوب ریکاردو شد. در اون ریس هایی هم که ماشینش سالم بود باز چندین مسابقه مغلوب ریکاردو شد!
      ببین پسر خوب در اف وان حرف اول رو ماشین و تیم میزنه، راننده در مرحله دوم قرار میگیره.
      سنا به اون عظمت هم سال 93 هر چه کوبید به در بسته خورد با مک لارنش حریف ویلیامز FW15 آلن پروست نشد! اینقدر که شما فتل رو بردی بالا خودش در مورد خودش اینطور فکر نمیکنه. مطالعه رو بیشتر کن لطفا. موفق باشی عزیز

      پاسخ دادن
      • سلمان

        0

        0

        ایول
        باعث شدی کامنت نذارم واسه این نظر عجیب غریب!

      • saeed

        0

        0

        باش.قبول.درصد رو اغراق کردم خیلی.ولی تراکتور قرمزو خوب اومدم

    • ali911

      0

      0

      شما دیگه خیلی اغراق کردی، منم طرفدار وتل هستم. ولی شما دیگه خیلی اغراق کردی!!!!!
      مثل این میمونه که پپ گواردیولا سرمربی خونه به خونه بابل بشه بعد این تیمو ببری تو لالیگا توقع قهرمانی ازش داشته باشی.

      پاسخ دادن
  2. پسر خشن96

    0

    2

    من واقعا نمیدونم چرا اینقد سنا رو بزرگش میکنن……..الان بین این راننده هایی گفتین راننده های خیلی بهتری هستن که در مکان اول قرار بگیرن..نمیدونم واقعا چرا؟؟
    تنها چیزی که باعث شد سنا اینقد مجبوب بشه مرگش بود……
    نمیگم راننده بدی هست اما خیلی دیگه بزرگش کردن این راننده رو

    پاسخ دادن
    • هومن

      1

      0

      سنا بزرگتر از هر قهرمانیه که من دیدم حتی از شوماخر. 3تا قهرمانی اورد 3 تا دیگه نیاورد اگه جای سنا هر کس دیگه ای رو میذاشتن باید تعجب میکرد.بزرگترین راننده تاریخ فرمول یک و فنی ترینشون به عقیده اکثریت طرفداران و کارشناسان.

      پاسخ دادن
    • سلمان

      1

      0

      پس معلومه چیزی از فرمول یک نمیدونی
      یه پیشنهاد می کنم بهت
      برو مستند Senna 2010 رو ببین شاید یه چیزایی دستگیرت شه

      پاسخ دادن
  3. Ice man

    0

    1

    به نظر من اگر همه ی ماشین های فرمول۱ برای یک کمپانی باشه
    قدرت و دانفورس یکی باشه
    تکنسین و لاستیک یکی باشه
    و … یکی باشه
    الونسو قهرمان میشه بدون شک ، به نظرمبا ماشین ۱۰٪ ضعیفتر از باقی هم میتونه از پس باقی بر بیاد . واقعا با استعداده 🙂

    با اینکه طرفدار کیمی ام ولی نظرم درباره الونسو رو بدون اغراق گفتم

    فورسا فراری
    فورسا رایکونن افسانه ای 🙂

    پاسخ دادن
  4. سلمان

    1

    0

    دوستی که میگه چرا سنا اینقدر غلو شده دربارش!
    نمیدونم چقدر تو رانندگی مهارت داری یا اصن چقدر راجع به رانندگی حرفه ای میدونی
    oversteer یا همون بیش فرمونی اتفاقیه که بیشتر تو دریفت کردن به کار میاد و باعث میشه تایم دور زدن در پیست افزایش پیدا کنه
    پس اصولا چیز درستی نیست و حتی ممکنه تعادل خودرو به هم بخوره
    راننده هایی که این مورد رو میتونن کنترل کنن میتونن تو بارون سریع باشن
    حالا شما ببین سنا چقدر راننده ی عجیب و بزرگی بوده که همه ی پیچ ها رو با بیش فرمونی می پیچیده و تایم خیلی خوبی هم ثبت می کرده! (چیزی که روی کاغذ خیلی سخته که بگی میشه)
    به خاطر همین موضوع هم میگن که سبک رانندگیش خیلی خاص بوده
    شما هر چی تو نت سرچ کنی هیچ سایت معتبری رو پیدا نمی کنی که سنا رو در رده اول قرار نده
    و در آخر حتما مستند senna 2010 رو ببین

    پاسخ دادن
  5. هومن

    1

    0

    قهرمان سال 1982 یادش رفته.عجب اسطوره ای بود برای خودش.هنوز عقلا موندن چطور ایشون با یک برد قهرمان شد.

    پاسخ دادن
  6. عشق فراری

    0

    0

    ببین تورو همیلتون کشته ماشین خوب برای همه نود درصده همه راننده هاعالین ولی همیشه عالی نیستن واین موضوع تو2014 برای فتل دیده شد برای همیلتون تو2009و2013 این افت هابودازلحاظ مهارت هیچ راننده ای به مایکل شوماخرنمیرسه ولی توهمیلتونی که درحدفتل نیست روازشوماخرهم بهترمیدونی

    پاسخ دادن
  7. F1 fan

    0

    0

    به شخصه فتل رو جز این لیست نمی دونم و همینطور همیلتون چون قهرمانیاشون بیش از حد به ماشینشون وابسته بود
    ولی باز با اینکه واقعا از همیلتون بدم میاد ولی یه سرو گردن از فتل بالاتره و زیر فشار عالی کار میکنه و نمیشه انکارش کرد یعنی میشه گفت وقتی فشار روانی شدید روشه بهتر کار میکنه که اینم خودش یه استعداده
    تو راننده های حاضر آلونسو از همه سرتره همچنان به نظر من

    پاسخ دادن
    • ali911

      0

      0

      ببین با اینکه از همیلتون متنفرم، ولی قبول، واقعا زیر فشار همیلتون از وتل بهتره. ولی باید قبول کنی روحیه وتل خیلی تهاجمی تر از همیلتونه.

      پاسخ دادن
      • هومن

        0

        0

        روحیه فتل تهاجمی تر از همیلتونه.جالب شد…..

  8. Hamed

    0

    0

    جای Gilles Villeneuve تو این لیست خالی بود
    یکی از بااستعدادترین راننده های تاریخ که اصلا به حق خودش تو این رشته نرسید و جون خودش رو هم از دست داد

    پاسخ دادن
  9. ali911

    0

    0

    چرا آلونسو پایین تر از همیلتونه؟؟؟
    من منکر استعداد همیلتون نمیشم ولی ارزش آلونسو بالاتر از همیلتونه

    پاسخ دادن
  10. raha

    0

    0

    بعضی ازدوستان به نظرشون فقط ماشین تعیین کننده است و مهارت راننده فقط چند درصد تاثیر گذاره،اگه اینطوریه چطور ردبول ورشتپن رو جایگزین کویات کردوالان ورشتپن با همون ماشین داره جولان میده، اینکه واسه نقش راننده راحت درصد میذارن واقعا عجیبه،یعنی ورلاین یا فیلیپ نصر با ماشین مرسدس راحت قهرمان میشن؟؟

    پاسخ دادن
  11. Ahmad

    0

    0

    مخالفم! مسابقه ي جذاب فقط راننده ي عالي نميخاد! خدايي لرد مالدونادو كم هيجان ميداد به مسابقه ها؟! از وقتي رفتي كلا سيفتي كار رو هم با خودش برد

    پاسخ دادن
  12. Ahmad

    0

    0

    چه جالب واقعا! آلنسو ١٠!!!!!!!
    به جاي فتل اندريان نيوي رو ميزاشتين بهتر بود !

    پاسخ دادن
  13. Ali n

    0

    0

    با تمام احترام به فتل و همیلتون ، ولی بنظرم قهرمانیشون خیلی بیشتر به ماشینشون وابستس تا به توانایی
    و اینکه تو دوره ای که قهرمان شدن عملا تیم دیگه ای نبود که بتونن باهاش رقابت کنن و بیشتر با هم تیمیشون رقابت داشتن
    قهرمانی 2008 همیلتون و 2010 فتل خیلی با ارزش تر از بقیه قهرمانیاشونه
    علی رغم این بنظرم جز 20 راننده برتر حتما هستند ولی جز 10 تا !!!!
    تو این لیست جای هکینن و مسا و همچنین رایکونن خالیه.

    پاسخ دادن
  14. Ahmad

    0

    0

    فتل فقط مغلوب هميلتون نشده! ٢٠١٤ مغلوب ريكياردو شد ٢٠١٦ هم فعلا مغلوب كيمي ????

    پاسخ دادن

Leave a Reply

Your email address will not be published.