فرمول یک ایراندنیل ریکاردو که در سال 2019 برای تیم رنو رانندگی خواهد کرد، بیان کرد به این نتیجه رسیده است که اگر هوندا موتور مناسبی برای ردبول فراهم کند احتمال قهرمانی مکس ورشتپن در فصل 2019 فرمول یک وجود دارد.

بخشی از تصمیم استرالیایی مبنی بر انتخاب رنو به جای ردبول، ناشی از وعده های شرکت ژاپنی بود چرا که ریکاردو با ترس از این موضوع که ممکن است باز هم وعده های هوندا در حد حرف باشد رنو را به جای ردبول انتخاب کرد.

با اینکه پیشرفت های تیم رنو در سال های اخیر چشمگیر بوده اما ریکاردو می داند که در فصل 2019 با تیم جدید خود نمی تواند برای پیروزی در مسابقات تلاش کند و با این حال او باید با این ایده که ممکن است در سال 2019 هم تیمی قبلی او اتومبیل خوبی در دست داشته باشد، دست و پنجه نرم کند:

در واقع در بخشی از تصمیم گیری برای آینده ام، با این ذهنیت پیش رفتم که اگر روابط ردبول و هوندا به خوبی پیش رود و یا این که (چه می شود) اگر مکس قهرمان فصل 2019 شود ؟

من این کار را انجام داده ام و با آن مشکلی ندارم و با آن کنار می آیم.

فکر می کنم در پایان آن روز، جوری که من این قضیه را دیدم یکی از بزرگترین چیز هایی بود که تا حالا با آن مواجه شده بودم و احساس کردم که چیزی باید بدون اینکه عواقب آن را در نظر بگیرم تغییر کند.

حتی اگر در سال 2019 همه چیز برای آن ها خوب پیش رود، نمی دانم آیا متقاعد خواهم شد که نباید این تصمیم را می گرفتم یا نه. بنابراین من به این نتیجه رسیدم که اگر چه ممکن است این اتفاق بیفتد اما هیچ گونه توجهی به عواقب آن ندارم و معقتد هستم که این بهترین تصمیم برای من است.

دنیل ریکاردو - مکس ورشتپن

دنیل ریکاردو – مکس ورشتپن

راننده 29 ساله استرالیایی با تیم ردبول توانست 7 پیروزی، 29 سکو و 3 پول پوزیشن کسب کند اما چالش اصلی، رقابت برای قهرمانی بود، چیزی که در ردبول نتوانست به آن برسد. ریکاردو در این باره گفت:

هیچ گونه احساس پشیمانی ندارم، هرگز.

من این گونه حدس می زنم که من هیچ وقت گزینه های زیادی برای انتخاب نداشتم. به طور مثال این گونه نبود که بتوانم دو سال گذشته با مرسدس قرارداد امضا کنم و اینکه یا نمی خواستم یا هر چیز دیگر. بنابراین هرگز پشیمان نیستم بلکه خوشحالم.

اگر به سال های 2015 و 2018 نگاه کنید متوجه می شوید که سال های نا امید کننده ای برای ما بودند اما من همیشه از رویکردم و طوری که توانستم آن ها را بگذرانم احساس رضایت می کنم.

هرگز به گذشته بر نمی گردم و این که بگویم آه اگر بیشتر تلاش می کردم الان در این موقعیت نبودم و می توانستم چیز ها را برای خودم بهتر کنم. تا به حال هرگز احساس نکرده ام که خود را فریب داده ام و بسیاری از آخر هفته های خوب من در فرمول یک زمانی بودند که من در مورد آن ها دل سرد شده و اهمیت کمتری برای آن ها قائل شده ام.

اما فکر می کنم که وضعیت متعادل خودم را پیدا کرده ام و هیچ گونه حس پشیمانی یا تردیدی ندارم.

این نوشته را به اشتراک بگذارید:

2 دیدگاه

دیدگاه خود را بیان کنید