فرمول یک ایران : دوباره یکی دیگر از آن یکشنبه های هیجان انگیز در راه است و این بار 13 تیر ساعت 16:30 در شهر Spielberg  و پیست Red bull ring یک بار دیگر 22 راننده برای کسب بهترین عنوان با یکدیگر به رقابت می پردازند و تماشاگران مجذوب هنر نمایی آن ها خواهند شد، هنری که به لطف مهندسی و دانش رانندگی، این امکان را می دهد تا اتومبیل ها با حداکثر سرعت ممکن از پیچ ها عبور کنند.

به غیر از افزایش نیروی رو به پایین (downforce) که منجر به تولید چسبندگی در خودرو ها می شود، نحوه ی عبور از پیچ ها و به عبارت دقیق تر قواعد رانندگی برای عبور از پیچ ها، تاثیر فوق العاده ای بر روی حداقل زمان صرف شده برای عبور از پیچ را دارند. این قواعد تحت عنوان مسیر مسابقه (racing line) بیان می شوند. برای آشنایی مقدماتی با مفهوم اولیه ریسینگ لاین، به لینک زیر مراجعه کنید:

با مسیر مسابقه ای (RACING LINE ) بیشتر آشنا شوید

در این مقاله سعی شده تا شما را با ریسینگ لاین پیست Red bull ring آشنا کنیم تا از تماشای این مسابقه لذت بیشتری ببرید.

پیست Red bull ring با طول 4.362 کیلومتر دارای 9 پیچ شامل 7 پیچ به سمت راست و 2 پیچ به سمت چپ است که باعث فشار بسیار زیاد بر روی چرخ های سمت چپ خودرو خواهد شد (هنگام گردش به سمت راست، نیروی گریز از مرکز باعث انتقال وزن خودرو بر روی چرخ های سمت چپ می شود).

پیست red bull ring به همراه نمایش مناطق استفاده از drs و نقاط drs detection point

پیست red bull ring به همراه نمایش مناطق استفاده از drs و نقاط drs detection point

پیچ یک :

رانندگان پس از عبور از مسیر مستقیمی اصلی که خط شروع/پایان (start/finish) نیز در آن قرار دارد، به پیچ اول می رسند. این پیچ با زاویه ای حدود 90 درجه، به عنوان یک پیچ گوشه دار شناخته می شود که قبل از یک مسیر مستقیم طولانی قرار گرفته است.

در چنین مواقعی رانندگان از مسیر ریسینگ لاین با ایپکس دیر هنگام (late apex) استفاده می کنند، اما در این پیچ با توجه به فرسایش بالای لاستیک ها سمت چپ به علت زیاد بودن پیچ های راست گرد در پیست، رانندگان از یک فرصت به وجود آمده در خروجی این پیچ استفاده می کنند.

در قسمت خروجی پیچ، رمپ و مسیر مناسبی وجود دارد که به رانندگان اجازه می دهد تا با رفتن روی این رمپ، از فضای پیست به خوبی استفاده کنند. بنابراین رانندگان به جای استفاده از ایپکس دیر هنگام از رمپ بیرونی پیچ استفاده می کنند تا ضمن دست یابی به سرعت بالاتر در خروجی، با طی کردن پیچ به صورت هندسی (geomatics apex) از لاستیک های خود محافظت کنند.

تصویر فوق پیچ شماره ی یک را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول با ایپکس دیر هنگام و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده توسط رانندگان

تصویر فوق پیچ شماره ی یک را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول با ایپکس دیر هنگام و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده توسط رانندگان

مسیر بین دو پیچ :

بعد از پیچ یک مسیر مستقیم طولانی با اندکی انحنا وجود دارد که تمام رانندگان تلاش میکنند تا این مسیر را روی یک خط نسبتا” صاف حرکت کنند تا طبق قضیه ی حمار !!!

کوتاه ترین مسیر را طی کنند. ولی قوس انتهای این مسیر که به سمت چپ است، باعث می شود تا در انتهای مسیر مستقیم رانندگان کمی از خط خارج شوند و خود را برای طی کردن این قوس و رسیدن به بهترین حالت برای پیچ دوم آماده کنند.

 

در تصویر فوق خط قرمز، نشان دهنده ی مسیر حرکت رانندگان بین پیچ های 1 و 2 را نشان می دهد

در تصویر فوق خط قرمز، نشان دهنده ی مسیر حرکت رانندگان بین پیچ های 1 و 2 را نشان می دهد

پیچ دو :

پیچ دوم هم مانند پیچ اول، هم راست گرد است و قبل و بعد آن یک مسیر مستقیم طولانی وجود دارد.  پیچ مورد نظر از نوع سنجاق سر (hairpin) است که لزوم استفاده از ایپکس دیر هنگام را به رانندگان یادآوری می کند، علاوه بر این، باز هم مشکل فرسایش لاستیک های سمت چپ ذهن رانندگان را درگیر کرده است. اما شرایط خاصی در این منطقه از پیست وجود دارد که به کمک رانندگان می آید.

این پیچ دارای شیب عرضی زیادی است. این شیب عرضی به رانندگان اجازه میدهد که به جای مماس کردن چرخ داخلی خودرو با نقطه ی ایپکس، بتوانند ایپکس را به شکلی متفاوت طی کنند.

پیر تاروفی در کتاب تکنیک مسابقه ی اتومبیل رانی (piero taruffi – the technique of motor racing)  ، با بیان محاسبات ریاضی پیچ ها برای دست یابی به بهترین ریسینگ لاین، عنوان می کند که رانندگان در چنین شرایطی بهتر است به جای این که ایپکس را یک نقطه در نظر بگیرند، آن را به صورت یک خط (مجموعه ای از نقاط) و در فاصله ی یک هشتم بیشتر از شعاع داخلی پیچ  در نظر بگیرند (این روش را به خوبی در ریسینگ لاین بارانی میتوان دید، با این تفاوت که بسته به شرایط ممکن است فاصله ی آن از شعاع داخلی متفاوت باشد ).

در واقع راه حل هم همین است. رانندگان تلاش میکنند تا به جای استفاده از ریسینگ لاین معمول چنین پیچ هایی، از مسیری متفاوت استفاده کنند که در شکل زیر می بینید.

 

تصویر فوق پیچ شماره ی دو را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول در پیچ های هرپین و مسیر قرمز ریسینگ لاین با شعاع یک هشتم بیشتر از شعاع داخلی

تصویر فوق پیچ شماره ی دو را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول در پیچ های هرپین و مسیر قرمز ریسینگ لاین با شعاع یک هشتم بیشتر از شعاع داخلی

 

به استفاده ی رانندگان از مسیر قرمز رنگ در طول تماشای مسابقه دقت کنید.

 

مسیر بین دو پیچ :

باز هم یک مسیر پر سرعت و با اندکی انحنا که در انتهای مسیر، قبل از پیچ 3 یک سراشیبی وجود دارد. به قول کوروش خانی (قهرمان مسابقات فرمولا رنو 2010 انگلستان) پیدا کردن بهترین نقطه ترمزگیری در سراشیبی ها بسیار سخت است و بیشتر به تجربه ی راننده بستگی دارد.

در تصویر فوق خط قرمز، نشان دهنده ی مسیر حرکت رانندگان بین پیچ های 2 و 3 را نشان می دهد.

در تصویر فوق خط قرمز، نشان دهنده ی مسیر حرکت رانندگان بین پیچ های 2 و 3 را نشان می دهد.

پیچ سه :

پیچ سوم باز هم راست گرد و این یکی هم مانند پیچ دوم، از نوع هرپین یا سنجاق سر است. با این تفاوت که شعاع آن بیشتر است و در مقایسه با پیچ 2 دارای شیب عرضی کمتری است.

مسیر ریسینگ لاین در آن به صورت استاندارد (با ایپکس هندسی یا geomatics apex) طی می شود. اگرچه سال گذشته فیلیپه ماسا چندین بار آن را مانند پیچ دو و کمی با فاصله از ایپکس طی کرد و یا لوئیس همیلتون در دور پول پوزیشن خود مانند ماسا از این پیچ عبور کرد، اما به غیر چند راننده، بقیه ی رانندگان در طول مسابقه ریسینگ لاین استاندارد را ترجیح دادند.

 

تصویر فوق پیچ شماره ی سه را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول در این پیچ و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده فیلیپه ماسا و لوئیس همیلتون را نشان میدهد.تصویر فوق پیچ شماره ی سه را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول در این پیچ و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده فیلیپه ماسا و لوئیس همیلتون را نشان میدهد.

تصویر فوق پیچ شماره ی سه را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین معمول در این پیچ و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده فیلیپه ماسا و لوئیس همیلتون را نشان میدهد.

پیچ چهار :

 

یک پیچ سریع که میان پیچ های 3 و 5 قرار گرفته است. این پیچ هم راست گرد بوده و راننده پس از خروج از پیچ 3 اقدام به شتابگیری می کند، بنابراین در ابتدای ورود به پیچ 4 کم فرمانی (understeer – سُر خوردن چرخ های جلو) وجود دارد.

پس از ورود به پیچ، در تمام طول پیچ رانندگان فشار 100 درصد را بر روی پدال گاز می آورند.

رانندگان تلاش می کنند تا با کمترین چرخش فرمان ممکن مسیر پیچ را طی کنند، این موضوع به دو دلیل است :

اول افزایش سرعت راحت تر

دوم کاهش ریسک بیش فرمانی (oversteer – سُر خوردن چرخ های عقب)

در حالی که رانندگان برای دست یابی به حداقل زمان طی کردن پیچ نیاز به عبور از قسمت داخلی پیچ دارند، اما موارد فوق باعث شده تا ریسینگ لاین این پیچ به صورت یک قوس کاملا باز و با بازتر بودن فرمان ترسیم شود.

تصویر فوق پیچ شماره ی چهار را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین استاندارد این پیچ و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده رانندگان است.تصویر فوق پیچ شماره ی چهار را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین استاندارد این پیچ و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده رانندگان است.

تصویر فوق پیچ شماره ی چهار را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین استاندارد این پیچ و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده رانندگان است.

 

پیچ پنج :

اولین پیچ به سمت چپ دارای شعاع زیادی است. از آنجا که رانندگان در تمام طول پیست فشار زیادی را روی لاستیک های سمت راست نمی آورند، این پیچ و پیچ بعدی بهترین موقعیت برای استفاده از این لاستیک ها است.

مسیر پیچ با حداکثر فشار و با ترکیبی از ریسینگ لاین با ایپکس هندسی و ریسینگ لاین با ایپکس دیرهنگام طی می شود. به عبارت دیگر رانندگان مسیر را طوری انتخاب می کنند که گویی میخواهند از نیمه ی پیچ،  فرآیند خروج از پیچ را آغاز کنند، ولی چیزی که مشاهده می شود، استفاده از ایپکس دیر هنگام است.

 

 تصویر فوق پیچ شماره ی پنج را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین ایده آل و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده ی رانندگان است

تصویر فوق پیچ شماره ی پنج را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین ایده آل و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده ی رانندگان است

 

پیچ شش و هفت :

پیچ ششم دومین پیچ چپ گرد است که در خروجی خود به یک پیچ راست گرد متصل می شود و اینطور به نظر می رسد که راننده با یک شیکین (chicane) مواجه است.

شعاع این پیچ زیاد است و تقریبا 90 درجه به سمت چپ می چرخد. از آنجا که بعد پیچ 7 یک مسیر مستقیم قرار دارد، رانندگان پیچ 6 را با فشار بالا (استفاده از لاستیک های سمت راست) و مانند پیچ 5 با ترکیب ریسینگ لاین استاندارد و  استفاده از ایپکس دیر هنگام مسیر پیچ را طی می کنند تا برای پیچ 7 در مسیری مناسب قرار بگیرند و بتوانند از پیچ 7 با حداکثر سرعت خارج شوند.

 

 تصویر فوق پیچ های شماره ی 6 و 7 را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین ایده آل و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده ی رانندگان است.

تصویر فوق پیچ های شماره ی 6 و 7 را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین ایده آل و مسیر قرمز ریسینگ لاین مورد استفاده ی رانندگان است.

 

پیچ هشت و نه :

این دو پیچ یک چالش کوچک در خود دارند، چرا که اگر راننده نتواند پیچ 8 را به خوبی بپیچد، در وارد شدن به پیچ 9 دچار مشکل می شوند و ورود اشتباه به پیچ 9 میتواند باعث شود راننده در خروجی پیچ از پیست خارج شود.

در پیچ 8 راننده تلاش میکند تا با در نظر گرفتن عرض مسیر و شرایط لاستیک سمت چپ که فشار زیادی در طول مسابقه روی آن است، یک ریسینگ لاین استاندارد (با ایپکس هندسی) را برای پیچ انتخاب کند و از رمپ بین دو پیچ نهایت بهره را ببرد. در پیچ 9 راننده هر دو چرخ سمت راست را کاملا بر روی رمپ قرار می دهد تا بتواند در خروجی پیچ، خودرو را داخل مسیر حفظ نماید. برای پیچ دوم راننده ها ایپکس دیر هنگام را انتخاب می کنند.

 

تصویر فوق پیچ شماره ی 8 و 9 را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین استاندارد برای هر یک از این دو پیچ است و مسیر قرمز ریسینگ لاینی است که رانندگان به علت تاثیر ریسینگ لاین پیچ ها بر روی یکدیگر استفاده میکنند.

تصویر فوق پیچ شماره ی 8 و 9 را نشان می دهد که در آن مسیر آبی ریسینگ لاین استاندارد برای هر یک از این دو پیچ است و مسیر قرمز ریسینگ لاینی است که رانندگان به علت تاثیر ریسینگ لاین پیچ ها بر روی یکدیگر استفاده می کنند.

 

با اطلاع از این قواعد رانندگی و ریسینگ لاین ها، امیدوارم از تماشای مسابقه اتریس لذت ببرید.

 

در مقاله ی بعدی، به موضوع کم فرمانی (understeer) و بیش فرمانی (oversteer) خواهیم پرداخت و پس از آن به تشریح کامل مفهوم ریسینگ لاین با استناد به کتاب های مرجع در رشته ی اتومبیل رانی پرداخته خواهد شد.

 

موفق و سربلند باشید…


۱۰ دیدگاه

قابل توجه تمام کاربران سایت فرمول یک ایران : از این پس جهت برخورد با کاربران متخلف جرایمی در نظر گرفته شده است که لازم است کاربران در هنگام ارسال دیدگاه خود نهایت دقت را فرمایند ، در بیان دیدگاه ها از توهین به دیگران و رانندگان و ... خودداری کنید ، در صورت مشاهده بدون در نظر گرفتن هر ملاکی IP فرد متخلف مسدود خواهد شد و دیگر نمیتواند وارد سایت شود .
  1. سلمان
    0
    0

    بسیار ممنون
    پست عالی ای بود
    ولی فک کنم 13 شهریور رو اشتباه زدید!!!

    پاسخ دادن
  2. Amir
    0
    0

    مطلبی راجع‌به ایرانیان حاضر در موتور اسپورت در سایت هست؟

    پاسخ دادن
    • -
      محمد نامور
      0
      0

      با سلام

      ایرانی اصل نیستن، بجز چند مورد مثله نیکولاس لطیفی که از کودکی در کانادا بودن و مادرشون کانادایی هست

      پاسخ دادن
      • محمد مهدی خالقی
        0
        0

        غیر ایرانی الاصل که زیادن. ولی ایرانی های زیادی در رشته های موتور اسپرت در سطح بین المللی فعال هستن. فقط مشکل اینه که هیچ کدوم توی بالاترین سطوح نیستن، واسه همینه که خیلی دیده نمیشن

    • محمد مهدی خالقی
      0
      0

      متاسفانه داخل سایت چنین مطلبی نیست. با دوستان مطرح میکنم تا در این مورد مطلبی تهیه کنند

      پاسخ دادن
  3. walid
    0
    0

    سلام مفهوم drs detection point ینی چی؟ به منظور فعال شدن دی ار اس هست؟ یعنی هر راننده ای اینجا دی ار اس داره؟ بدون اینکه فاصلش با اتومبیل جلویی کمتر از 1 ثانیه باشه؟

    پاسخ دادن
    • -
      محمد نامور
      0
      0

      با سلام

      برای فعال شدن دی آرس در منطقه دی آر اس زون نیاز هست فاصله دو راننده در همون نقطه ای که شما می گید یعنی دی آر اس دتکشن پوینت کم تر از یک ثانیه باشه.

      پاسخ دادن
    • محمد مهدی خالقی
      0
      0

      در تکمیل مطالب آقای نامور باید بگم:
      دی ار اس فقط در مناطق خاصی از پیست که توسط برگذار کنندگان تعیین میشه قابل استفاده است. در دو طرف مسیر دو تابلوهایی که روی اون ها drs نوشته شده وجود داره و بین دو تابلو روی عرض پیست یک خط کشیده شده. راننده بعد از عبور از این خط در صورتی که فاصله اش تا راننده ی جلویی کمتر از یک ثانیه باشد، اجازه ی استفاده از دی ار اس رو داره.
      ملاک تعیین فاصله ی زمانی راننده ها از یک دیگر، نقاطی به نام drs detection point هستند که در این نقاط نیز یک خط بر روی عرض پیست کشیده شده است. اگر فاصله ی رانندگان در این نقاط کمتر از یک ثانیه باشد، در منطقه drs به راننده پشتی اجازه استفاده از دی ار اس داده می شود.

      پاسخ دادن

Leave a Reply

Your email address will not be published.