مجله خودرو ایران – ساعت 4 عصر 23 ژوئن سال 1991 ، پرچم مسابقه 24 ساعته لمانز برای شروع مسابقه برافراشته می شود . شروعی برای یک مسابقه به یاد ماندنی شد که برنده آن خودروییست که در تصویر زیر می بینید. این خودرو تنها خودروی سرزمین آفتاب بود که تا به الان موفق به کسب برد در مسابقه حماسی 24 ساعته لمانز شده است.

مزدا 787B

مزدا 787B

قبل از آنکه به مسابقه دراماتیک 1991 بپردازیم باید از مقررات و اتفاق هایی که در آن سال ، موتوراسپرت را متحول ساخت صحبتی کنیم. در اواخر دهه 80 میلادی خودرو های فرمول یک ، پیشرانه 3.5 لیتری تنفس طبیعی را به جای پیشرانه 1.5 لیتری مجهز به توربوشارژر به کار بستند.  اما FIA قصد این را داشت که این پیشرانه ها را در خودروهای اسپرت هم مشاهده کند که از قضا موج استفاده از این خودرو ها در دهه 80 زیاد نیز شده بود . سپس قانونی برای استفاده از پیشرانه 3.5 لیتری به اندازه یک دهه در خودروهای مسابقه استقامتی گروه “C” تدوین و تصویب شد. با اینحال با توجه به اینکه قرار بر این بود این برنامه کمکی برای سازنده ها برای صرفه جویی در هزینه های مسابقات فرمول یک آنها باشد اما آنقدر هزینه خودرو های گروه C زیاد شده بود که بیشتر سازنده ها تصمیم به حضور در مسابقه لمانز را با همان خودرو های سال پیش خود گرفتند حتی با وجود 100 کیلوگرم وزن اضافه اما باز هم برای تعداد زیادی از سازنده ها این امر یک امر عقلانی به حساب میامد. اما این فقط یکی از قوانین تازه تصویب شده بود ، ظاهرا FIA نقشه های دیگری را نیز برای آینده این مسابقات در نظر داشت که می توانست بر قهرمان سال 1991 تاثیر مستقیم بگذارد و آن هم این بود که قرار بر این شد که از سال بعد یعنی سال 1992 دیگر خودروهای با پیشرانه روتاری مجوز حضور در مسابقات استقامتی را نداشته باشند و این به آن معنی بود که سال 1991 برای مزدا سال آخر رقابت به حساب آمده و مزدا باید در این سال تمام تلاش خود را بکند تا بدرخشد. از آنجایی که در گروه C خودروهای قدیمی و متعلق به سال های قبل نیز حضور داشتند . مدیران FIA و برنامه ریزان Le Mans با هم به یک قراردادی رسیدند که در مرحله تعیین خط 10 جایگاه نخست مرتبط به خودرو هایی باشد که از پیشرانه های جدید 3.5 لیتری بهره می برند.

پیشرانه مزدا 787B

R26B – 4 rotor 700 HP

با توجه به اینکه سرمایه گزاری زیادی روی مرسدس-سائوبر C11 و جگوار XJR-12s که توسط TWR پشتیبانی می شد وجود داشت و هر دوی آنها از تکنولوژی پیشرانه های 3.5 لیتری فرمول یک بهره می بردند. اما مزدا به عنوان یک تیم نیمه خصوصی توانست با آمادگی خوبی خود را به مسابقه برساند. خودروی 787B از آخرین تکنولوژی های این کمپانی برخوردار شده بود و به عنوان خودرویی با پیشرانه روتاری آخرین حضور خود را در لمان ثبت می نمود. در قلب تپنده این خودرو نیز چیزی جز دستاوردی کاملا مهندسی شده و پر سر و صدا با نام ” پیشرانه – R26B” که توسط چهار روتار توانایی تولید 700 اسب بخار را در دور موتور 9000RPM بدون توربوشارژر امکان پذیر می نمود وجود نداشت. مزدا توانست در هنگام تعطیلات رقابت ها به بهینه سازی هایی در زمینه قدرت ، گشتاور و بهینه سازی در مصرف سوخت برسد. مزدا به طور اعجاب آوری هم توانست از جریمه که برای 100 کیلوگرم وزن اضافه وجود داشت نیز بگریزد که این عامل خود توانست سود زیادی را برای مزدا حاصل کند. تیم های سائوبر و والکینشاو توانستند در دور های تعیین خط از دیگران سریعتر باشند تقریبا 4 ثانیه سریعتر از پژو هایی که با پیشرانه 3.5 لیتری حضور داشتند. اما مزدا شماره 55 نتوانست جایگاهی بهتر از رده دوازدهم کسب کند تقریبا 12 ثانیه کند تر از سائوبر-مرسدس C11. اما مزدا برگ برنده ای بسیار ارزشمند را با خود داشت و آن هم این بود که نسبت به دیگر خودروهای حاضر در رقابت وزن به مراتب کمتری را داشت ، دیگر خودرو ها وزنی تقریبا 1000 کیلوگرمی را داشتند اما مزدا 787B فقط 800 کیلوگرم وزن داشت و این عامل در یک مسابقه استقامتی که ترکیبی از عوامل مختلف است بسیار می تواند سودمند باشد.

 

اما روز مسابقه….

در خط استارت ، این پژوها بودند که با توجه به تعیین خطی نه چندان جالب ولی با توجه به قانونی که تصویب شده بود مسابقه را شروع کردند. اما هنوز چند ساعتی نگذشته بود که یک آتش سوزی و مشکلی در سیستم احتراق منجر به خارج شدن این پژوها از مسابقه شد. مزدا که 4 ثانیه کند تر از خودروهای سائوبر-مرسدس بود باید با تمام قدرت ادامه می داد و سرعت خود را حفظ می نمود. پس از گذشت 6 ساعت از مسابقه ، خودروی سبز و نارنجی شماره 55 توانست جایگاه چهارم را برای خود و در پشت سائوبر ها تضمین کند.

Mazda 787 B at pit

پیت استاپ مزدا 787B

تیم مزدا حاضر بود دست به هرکاری بزند تا حتی طعم برافراشته شدن پرچم شطرنجی را از نزدیک حس کند. خوش بختانه ، بدشانسی برای هر تیمی در مسابقه استقامتی می تواند سبب اقبالی خوب برای تیم دیگر شود. این خوش شانسی برای مزدا آن بود که یکی از خودروهای سائوبر نزدیک به 40 دقیقه را در پیت گذراند و مزدا توانست خود را به جایگاه سوم در ساعت 4:00 صبح یکشنبه برساند ، اما باز هم با مشکلی که در سیستم انتقال قدرت خودروی شماره دو مرسدس ایجاد شده بود و توانست 45 دقیقه زمان را از این تیم بگیرد که مزدا از این فرصت به وجود آمده نهایت استفاده را نموده و خود را به جایگاه دوم  برساند. حال تنها چهار ساعت مانده به پایان مسابقه و خودروی سائوبر-مرسدس به پیشتازی خود ادامه می دهد. اما این خودرو نیز کمی بعد با مشکلی در پمپ آب خود روبرو شده و به پیت می رود. بیش از نیم ساعت گذشته که در این زمان خودروی شماره 55 پیشتاز رقابت می شود. خودروی سائوبر دوباره به مسابقه برمی گردد اما بلافاصله از مسابقه کنار می رود. جانی هربرت (راننده مزدا) خودش را در جایگاه پیشتازی دید و این قصد را نداشت که در حین تعویض راننده در پیت کوچیکترین مشکلی را داشته باشد – مشکلی که در مسابقه لمانز ممکن است گریبان گیر شود – هربرت در خودرو باقی ماند و به رانندگی ادامه داد. وقتیکه هربرت مسابقه را به پایان رساند تماشاگران به پیست هجوم آوردند . هربرت برخلاف هم تیمی هایش که در حال لذت بردن از این برد بودن باید برای فشار جسمانی که در این چندین ساعت بر او وارد شده بود باید در کنار پیست مداوا می شد و در عین ناباوری در مسابقه ای که برایش به عنوان افتخار آمیزترین دستاورد زندگی تعبیر می شد نتوانست روی سکو قرار گیرد.

Weidler-Gachot

وایدلر و گخوت روی سکوی لمان 1991 و جای خالی جانی هربرت

تیم جگوار نیز که هنوز نتوانسته بود با شرایط جریمه اضافه وزن کنار بیاید پس از تیم Mazdaspeed جایگاه های دوم و سوم را از آن خود نمود. مزدا مسابقه ای افسانه ای را به پایان رسانید و توانست در برابر رقبای به مراتب سریعتر از خودش به پیروزی برسد. دیگر خودروی مزدا که با شماره 18 در رقابت حضور داشت نتوانست جایگاهی بهتر از ششم در این رقابت را کسب کند.

خودرو های شماره 55 و 18 تیم مزدا

خودرو های شماره 55 و 18 تیم مزدا

این برد برای مزدا در سال 1991 به عنوان یک واقعه حماسی در تاریخ خودروسازی ژاپن به شمار برود و همینطور رکوردی برای رانندگان جوان، جانی هربرت که یک جوان تازه وارد بریتانیایی بود که از جراحت های زیادی در قسمت پا بر اثر تصادفی در فرمول 3000 در سال 1988 رنج می برد و به تازگی به این رقابت ها پیوسته بود و بعد از آن موفق به کسب 3 برد در مسابقات فرمول یک و کسب مقام چهارمی در مسابقات فرمول یک سال 1995 شد با این حال برد لمانز به عنوان بزرگترین برد و دستاورد ورزشی این شخص به حساب می آید.

Mikka-michael-jhonny

از راست به چپ : جانی هربرت – مایکل شوماخر – میکا هکینن در گرندپری سوزوکا 1995

قانونگذاران در پایان سال 1991 به اتمام عمر پیشرانه پر سر و صدا روتاری R26B مزدا رای دادند و این خودرو در موزه هیروشیما مزدا برای همیشه جاودان شد.

Mazda Hirushima musem

موزه هیروشیما مزدا

اما مزدا در سال 1992 با خودروی MXR-01 به عنوان جایگزینی برای 787B به این رقابت ها بازگشت که دارای یک پیشرانه 10 سیلندر V شکل جود و با همان راننده ها همینطور با حضور مائوریتسیو سندرا سالا برزیلی پا به عرصه رقابت گذاشت . این تیم در نهایت توانست به جایگاه چهارم دست یابد. در سال 1992 خودروهای پژو 905 مقام های اول و سوم و خودروی تویوتا TS010 مقام دوم را کسب کردند.

 

در آخر شما را به ویدئویی از بازگشت این خودرو به پیست مسابقه 24 ساعته لمانز در سال 2011 به مناسبت بیستمین سالگرد این پیروزی شیرین دعوت می‌کنیم:

 

این نوشته را به اشتراک بگذارید:

2 دیدگاه

  1. OWL

    1

    0

    با عرض سلام و خسته نباشید.بابت این پست خیلی از شما ممنونم.اگه امکانش هست هر دو سه روز یکی از مسابقات سالانه لمانز رو شرح بدین.
    ممنون از زحماتتون

دیدگاه خود را بیان کنید