فرمول یک ایران – طی دهه 2000، فرمول یک بسیار پیچیده تر، پربازده تر و البته امن تر شد. اما رقابت بین راننده ها هم کمتر می شد.

در سال 2009، قوانین جدیدی به فرمول یک آمدند تا سبقت گیری را آسان تر کنند. اما مهم ترین سیستمی که وارد فرمول یک شد، KERS بود. درباره این سیستم، بسیار صحبت کرده ایم و می توانید مطالب مرتبطی را در اینجا، اینجا و اینجا بخوانید.

فرمول یک به سمت به صرفه تر شدن نیز می رفت و قوانین تلاش داشتند تا هزینه تیم ها را کاهش دهند. بعد از تغییر قوانین، ردبول و براون، دست بالا را گرفتند و از دیگر تیم ها جلو افتادند. فراری و مک لارن اما فصل بدی را گذراندند. براون با درخشش جنسن باتن، سوپراستار انگلیسی موفق شد قهرمان جدول تیم ها شود و البته که باتن هم قهرمان جدول راننده ها شد. روبنز باریکلو، هم تیمی باتن هم تا گرندپری برزیل، رده دوم جدول را در اختیار داشت اما بدشانسی اش در گرندپری برزیل باعث شد تا سباستین فتل ردبول سوار از او سبقت بگیرد و رده دوم را نیز به دست آورد.

بعد از مشکلات اقتصادی و بحران اقتصادی این سال ها، خیلی از شرکت های بزرگ مانند فورد، جگوار، هوندا و تویوتا و بی ام دبیلو، از فرمول یک کنار رفتند. رنو نیز فعالیتش را تنها به تولید موتور برای تیم های فرمول یک، محدود کرد. کازوورث نیز از سال 2013، دیگر برای فرمول یکی ها موتوری تهیه نکرد.

در سال 2010، KERS و دابل دیفیوزر، غیرقانونی اعلام شدند و نوآوری های جدیدی جای آن را گرفتند. البته که بزرگترین تغییرات در سیستم توزیع امتیازهای فرمول یک بین سال 2009 و 2010 رخ داد. سیستم «10-8-6-5-4-3-2-1» که از سال 2003 در فرمول یک حاکم بود جای خود را به سیستم توزیع امتیاز «25-18-15-12-10-8-6-4-2-1» داد. ردبول، فصل 2010 را فوق العاده گذراند و البته واضح است که درخشش آن ها طی این سال ها، به دلیل حضور آدرین نیووی بود، نابغه مهندسی فرمول یک که در سال 2007 به این تیم آمد. آن ها همچنین موفق به قهرمانی در جدول تیم ها شدند و فتل نیز قهرمان جدول راننده ها شد.

تیم مرسدس که تازه به فرمول یک بازگشته بود، نتوانست فصل موفقی را بگذراند و این در حالی بود که آن ها مایکل شوماخر، قهرمان هفت دوره رقابت های فرمول یک را همراه با نیکو روزبرگ جوان پشت ماشین خود می دیدند. مک لارن و فراری هم نسبت به سال قبل، پیشرفت زیادی داشتند و رده های دوم و سوم جدول راننده ها را به دست آوردند. این فصل، طولانی ترین فصل تاریخ فرمول یک تا آن زمان بود و 19 رقابت برگزار شد. در این میان، رقابت برای کسب رتبه اول جدول راننده ها هم بسیار تنگاتنگ شده بود و شش راننده، برای قهرمانی با هم گلاویز شده بودند.

ابتدا انتظار داشتیم که قهرمانی به فتل، مارک وبر، جنسن باتن یا لوئیس همیلتون برسد اما فرناندو آلونسو همراه با فراری اش، توانست خودش را به رقابت بازگرداند. رکورد جالبی که طی این فصل شکسته شد این بود که برای اولین بار در تاریخ فرمول یک، طی آخرین رقابت فصل، هنوز چهار راننده برای قهرمانی فرصت داشتند. آلونسو، وبر، فتل و همیلتون، در آخرین گرندپری سال، ابوظبی، برای قهرمانی با هم رقابت کردند. فتل با پیروزی در این رقابت، تبدیل به جوان ترین قهرمان تاریخ فرمول یک شد.

یکی از رقابت های جنجالی این فصل هم، رقابت هوکنهایم بود که فراری به فلیپه ماسا دستور داد کنار برود و راه را برای فرناندو آلونسو باز کند. فیا در پی این اتفاق، فراری را 100 هزار دلار جریمه کرد. قوانین سال 2011 دوباره تغییر کرد و آزادی تیم ها برای دستور دادن به راننده ها بیشتر شد و البته KERS به فرمول یک بازگشت.

گل سرسبد فصل 2011، سیستم DRS بود. از آنجا که درباره این سیستم، در فرمول یک نوشته های زیادی هست، از گزافه گویی خودداری کردیم و برای دانستن بیشتر درباره این سیستم، می توانید این و این را بخوانید.

پیرلی هم جای بریج استون را گرفت تا تامین کننده لاستیک های فرمول یک باشد. فتل در این سال هم قهرمان شد. او این بار، قهرمانی اش را بدون سختی زیادی به دست آورد. او همچنین به عنوان جوان ترین دبل کننده قهرمانی تاریخ فرمول یک هم شناخته شد. مک لارن و فراری، پشت سر ردبول، رده های دوم و سوم جدول راننده ها را کسب کردند. فتل، رکورد بیشترین پول پوزیشن (15) و بیشترین امتیاز (325) در یک فصل را شکست و البته طی سال آینده نیز موفق به تکرار سه باره قهرمانی اش شد. فتل طی سال  آینده هم تمامی رقبا را شکست داد و قهرمانی دیگری به دست آورد. به نظر می آمد قدرت ردبول، روز به روز در حال افزایش است اما در این میان، مرسدس شروع به جلو زدن از رقیب خود کرد.

در سال 2014، فرمول یک وارد دومین عصر توربوشارژ خود شد. استرالیا، جایی بود که اولین دوره توربوشارژهای فرمول یک در آن به پایان رسید (آدلاید 1988) و البته که در همین کشور، عصر جدید توربوها آغاز شد (ملبورن 2014). موتورهای فرمول یک، از سال 1995 تا به آن زمان، تغییراتی به این بزرگی به خود ندیده بودند و البته وزن خودروها هم تغییر کرده بود.

لوئیس همیلتون و سباستین فتل

لوئیس همیلتون و سباستین فتل

فراری، مرسدس و رنو شروع به ساخت موتورهای جدید فرمول یک کردند. کازوورث از رقابت کنار کشید و البته هوندا، موتورهای مک لارن را تامین کرد. از همان زمان بود که راننده های مرسدس، شروع به رهبری فرمول یک کردند. مرسدس همراه با موتور عجیب و غریب خود، موفق شد یکی از باورنکردنی ترین دوره های فرمول یک را رقم بزند و قهرمانی ها و بردهای پیاپی را از آن خود کند. تنها رانندگانی که طی این برهه، در تیم های رقیب مرسدس موفق به پیروزی در فرمول یک شدند، دنیل ریکاردو، مکس ورشتپن و سباستین فتل هستند.

سری مقالات تاریخ فرمول یک
این نوشته را به اشتراک بگذارید:

11 دیدگاه

  1. Amin verstapen

    6

    1

    نمیدونم نظردوستان چیه ولی جای دیگه ای درهمین سایت گفته بودم که بهترین سال های فرمول یک دوران رقابت جیمزهانت ونیکی لائودا درسال ۱۹۷۸ و رقابت الن پروست وآیرتون سنا درسال ۱۹۸۸ وهمچنین رقابت شوماخربا دیویدکولتاردومیکاهاکینن درسال ۱۹۹۸ بوده که فکرنکنم از نظر جذابیت دیگه تکرار بشه واقعا سی سال رویایی رو پشت سرگذاشتیم وهممون حسرت میخوریم چرا اون سالها نبودیم ولذت نبردیم خودمنکه سی سالم هستش فقط از۱۹۹۳ به بعدرو یادمه ودنبال میکردم فکرمیکنم حداقل تا۲۰۲۵ باید به همین وضعیت کسالت آور فرمول یک عادت کنیم امیدوارم روز به روز تکنولوژی هایی ظهور پیداکنه که به جذابیت مسابقات اضافه بشه کاش سیستم kers برگرده کاش سیستم سوخت گیری برگرده کاش دستور وفرمان دادن تیمی برگرده کاش دادن اطلاعات به راننده برگرده نمیدونم چند نفرموافقن یا مخالف ولی اونایی که مسابقات دهه ۹۰ رو یادشون میاد میدیدن کهدچقدرحساس میشد و nتا استراتژی ترکیبیه لاستیک و سوخت میشد استفاده کرد. فقط یه نمونشو بگم یکی از استراتژی های فراری وشوماخر این بود که قبل مسابقه کم سوخت گیری میکردن تا وزن ماشینش بیاد پایین واینجوری از همون ابتدای مسابقه فاصله باز میکردو دور۲۰میرفت پیت اینجوری پیت استاپ های بعدی فقط لاستیک عوض میکرد واونجا هم کلی جلو میوفتاد ولی الان چی؟! کجارفت اون سه یا چهاربار پیت استاپ؟! در روزگاری بسر می بریم که لاستیک اولتراسافت نزدیک ۴۰دور میزنه اونوقت یه مسابقه بعدش سوپرسافت با کمتراز۳۰ دور میترکه!!! خداازین به بعدشو رحم کنه!

    • Mehrdad

      3

      0

      کاریش نمیشه کرد دیگه باید به همین وضعیت عادت کنیم فکر کنم
      حتی از این هم حوصله سربرتر میشه در اینده و جذاب تر نمیشه
      خنده داره ماشین ۲۰۱۷ از ماشین ده سال پیش کندتره
      متاسفانه قوانین به سمتی دارن میرن که شاهد ماشین های رام شده ای هستیم که همه چیزشون رو الکترونیک کنترل میکنه و نقش راننده ها روز به روز داره کمتر میشه
      استراتژی ها بسیار محدود شده به یک پیت استاپ ساده از لاستیک نرم تر به سفت تر و برو تا اخر مسابقه
      ماشین ها هم محدود به دور موتور های خنده دار ۱۲ هزارتا و سقف سرعتی پاین تر از زمان شوماخر ها

      • Meysam..LaFerrari

        2

        1

        مهراد جان اینطور نیست.
        تکنولوژی ای که امروز در فرمول یک برای تحقیق و توسعه و تولید استفاده میشه زمان شوماخر اصلا در این حد و اندازه نبود.(منظورم هزینه نیست)
        این که میبینی ماشین های الآن با ماشین های 13-14 سال پیش برابری میکنن از نظر سرعت یه بخش خیلی زیادیش به خاطر امنیت راننده هاست.
        یک لحظه تصور کن الآن از یه موتور 4 لیتری توریو استفاده میکردن ، واقعا سرعت وحشتناک میرفت بالا و امنیت کمنر میشد. (و اصلا نیازی هم به اون سرعت های وحشتناک بالای 400 کیلومتر نیست با توجه به پیست های کنونی)
        فرمول یک یعنی بیشترین بازدهی از کمترین منابع ممکن. این همه قدرت از یه موتور کوچیک 6 سیلندر 1.6 لیتری قطعا ارزشش خیلی بالاست و بازدهی از گذشته خیلی بالاتر رفته و این به خودروسازی هم کمک میکنه. (اگر قابلیت اطمینان در کنارش باشه)
        درسته قوانین فعی خیلی ناقص هستن و در یه زمینه هایی باید اصلاح بشن ، اما به هر حال این راهی که فرمول یک در پیش گرفته بدیهی و اجتناب ناپذیره.

      • Mehrdad

        3

        0

        درمورد تکنولوژی قبول دارم
        هیچ کس فکرشو نمیکرد از یک موتور ۱.۶ لیتری شش سیلندر نزدیک ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت بشه گرفت اما شد
        ولی خب توقع از این رقابت ها بیشتره
        طرفداران موتور اسپورت توقع دارن فرمول یک همه چیز تمام باشه
        ولی برخی قوانین روزبه روز این رشته رو محدود تر میکنه
        مردم این ماشین هارو با اون صدای گوش خراش و rpm های بیست هزارتای بیشتر میپسندن
        ماشین های که کنترل کردنشون واقعا دشوار بود
        توقع من اینه لاستیک هارو تغیر بدن پیت استاپ ها و استراتژی های مختلفی رو ببینیم خودروها سریع تر بشن تا بلکه بتونن رکوردهای که چندین ساله کسی نزدیکشون نشده شکسته بشه
        ایمنی هم که دیکه با اون محافظ از سال بعد بسیار زیاد میشه و میشه خودروهارو سریع تر کرد بدون ترس از اسیب راننده

  2. Schumi1

    1

    1

    دوست عزیزم تمام چیزایی که گفتید من قبول دارم .ولی شما سال 93 فقط 7سالتون بود ولی من 14 سال سن داشتم من 93بسختی یادمه !!!! شاید 2003 منظور شما بود؟ ببخشیدا

    • Amin verstapen

      4

      1

      دوست عزیزم من در سن ۷سالگی قهرمان مدرسه ی کارتینگ مشهد ودر سن ۱۱ سالگی به اتفاق کوروش محمد خانی قهرمان کارتینگ مشهد و استان شدم پدرم هم از قهرمانان رالی استان بودن . بعدش چندسالی رو به اتفاق خانواده به آلمان مهاجرت کردیم اونجا هم چند دوره کلاس های اتومبیل رانی رو گذروندم و سرتیفیکیت این رشته رو هم دارم فکرمیکنم اشتیاق زیادم به این رشته بزرگترین دلیل برای پیگیری مسابقات فرمول یک از سنین کودکی هستش . جوابم براتون قانع کننده بود عایا؟

      • بـاواریــــــا.مـونشـــن.

        0

        0

        بزرگوار کجای المان و در چه کالجی شما اون مدرک را گرفتی؟
        ممنون میشوم بدانم.
        چون بنده سی سال است المان هستم. اما به اون اسم مدرک نداریم. مدرک داریم ولی نه به این نام.
        برای همین ممنون میشوم اگر بفرمایید.

    • Amin verstapen

      2

      0

      من دهه شصتی هستم خواستم با فونت دهه هفتادیا بنویسم. چقدر خوبه که به خود مطلب توجه کنیم نه اینکه مثل دوست خوبمون آقایschomi1 درگیر حساب کتاب باشیم . من اون بالا کلی حرف زدم اونوقت ایشون فقط ۱۹۹۳ رو خونده!

      • Schumi1

        3

        1

        دوست عزیز چرا شما بدت اومد خب برام سوال بود ؟ نمیدونستم یک استثنا هستین، اگه شما اون امکاناتی که داشتی تا الان حداقل راننده فرمول میبودی ،حیفه واقعا! چرا ادامه ندادی ؟ مثل نیکولاس لطیفی که الان فرمول 2 هست. من تمام چیزایی که نوشتی خوندم .منم عاشق رانندگی هستم مثل شما راننده مسابقاتم ولی نه مثل شما . امیدوارم بدتون نیاد برام تیکه بندازی. موفق باشی?

دیدگاه خود را بیان کنید