فرمول یک ایران – به مناسبت تولد روبنز گونچالوس روبینیو باریچلو (باریکلو) راننده برزیلی بین سال های 1993 تا 2011 فرمول یک به بررسی دوران حرفه ای وی در موتوراسپورت می پردازیم.

روبینیو چشمان خود را در روز  23 می سال 1972 در شهر سائوپائولوی برزیل به جهان گشود.پس از قهرمانی های متعدد در رقابت های کارتینگ برزیل برای رقابت در فرمول در فرمول واکسهال لوتوس به اروپا رفت و در اولین سال قهرمان رقابت ها شد سال بعد در فرمول 3 بریتانیا رقابت کرد و در سال 1992 به سری فرمول 3000 پیوست تا به یک قدمی فرمول یک برسد با کسب رتبه سوم در فرمول 3000 به تیم جوردن فرمول یک پیوست تا اولین سال رقابت خود در فرمول یک را تجربه کند.

سال اول روبینیو در فرمول یک با یک ماشین بی اندازه بد گذشت و وی در 8 گرندپری سال از دور رقابت کنار رفت تا تنها دو امتیاز به دست بیاورد.

سال 1994 اما از سال های تلخ تاریخ فرمول یک و زندگی روبنز باریچلو به شمار می رود و چیزی نمانده بود که دوران حرفه ای او و البته زندگی اش خیلی سریعتر از آنچه فکر می کند به پایان برسد جایی که در تمرین گرندپری سن مارینو چیزی تا مرگش نمانده بود ، ماشین او در پیچ واریانته باسا به دیوار برخورد و سپس چپ کرد روبنز در پی تصادف بی هوش شد اما مشکل اصلی این بود که زبانش راه تنفسش را بسته بود اما به لطف پروفسور سید واتکینز زندگی وی نجات پیدا کرد تا دوران پرغروری را در فرمول یک طی کند.در ادامه گرندپری موناکو رونالد راتزنبرگر و آیرتون سنا جان خود را از دادند تا تلخی این آخر هفته کامل شود …

اما روبنز زنده ماند تا بجنگد و افتخار کسب کند او در همان سال در گرندپری بلژیک با کسب پول پوزیشن جوانترین راننده ای شد که توانسته پول پوزیشن را کسب کند و سال را با ماشین ضعیفش در رده ششم به پایان رساند تا خود را به عنوان یک راننده عالی به جهان معرفی کند.

در سال بعد جوردن قراردادش را با هارت تامین کننده سابق موتورش فسخ کرد و موتورهایش را از پژو خرید اما ماشین هنوز پر از مشکل بود و در 7 گرندپری روبنز را از دور مسابقه کنار برد و روبنز یازدهم شد و سال 96 نیز در رده هشتم برای روبینیو به پایان رسید.

فصل بعد باریچلو با امیدهای فراوان به تیم استوارت رفت اما این ماشین تنها سه گرندپری را به سلامت به اتمام رساند که روبنز در یکی از آنها دوم شد سال بعد نیز ماشین استوارت تفاوت چندانی نکرد اما بالاخره در سال 1999 با پیشرفت نسبی تیم و استفاده از موتور FORD CR-1 3.0 V10 استعدادهای روبینیو نیز شکوفا شد و با کسب سه پودیوم سال را در رده هفتم به پایان رساند تا در سال 2000 راننده فراری شود.

سال اول روبینیو با فراری خوب بود و پس از کسب اولین پیروزی خود در گرندپری آلمان او با 62 امتیاز چهارم شد و این آغاز راه طولانی روبینیو در فراری بود.سال را بدون پیروزی و در رده سوم پشت سر گذاشت اما مهم ترین بخش این فصل کمک های بی اندازه او به مایکل شوماخر هم تیمی اش در طی مسابقه بود و با کمک باریچلو شوماخر و فراری قهرمان رقابت ها شدند.باریچلو در سال بعد با 4 پیروزی و 77 امتیاز پشت سر شوماخر دوم شد در این سال داستان عاشقانه ی باریچلو و شوماخر عاشقانه تر از همیشه شد و در گرندپری اتریش تیم به باریچلو دستور داد تا جایگاه خود را به شوماخر دهد و باریچلو این کار را کرد تا شوماخر پیروزی را به دست آورد هنگامیکه رانندگان بر روی سکو آمدند شوماخر جای خود را با باریچلو عوض کرد و جام نفر اول را به باریچلو تقدیم کرد تا لحظه ای پر از اشک و شادی را بوجود بیاورد.

روبنز باریچلو و مایکل شوماخر

باریچلو فصل 2003 را با 65 امتیاز در رده چهارم به پایان رساند و باری دیگر نقشی اساسی در قهرمانی هم تیمی اش داشت و بالاخره در سال 2004 بهترین عملکرد خود در فراری را داشت و با کسب دو پیروزی در گرندپری های چین و ایتالیا با 114 امتیاز پشت سر هم تیمی اش دوم شد.

آغاز سال 2005 پایان عصر سلطه ی باریچلو و شوماخر بر فرمول یک بود و باریچلو تنها موفق به کسب 38 امتیاز با فراری شد و سال را در رده هشتم و با بدترین عملکردش در فراری به پایان رساند تا سال بعد به تیم هندا برود و ماشین شماره 11 را مال خود کند و در سه سال رقابت با ماشین نه چندان جالب هندا 41 امتیاز کسب کند اما پس از خرید هندا توسط راس براون و تبدیل تیم براون جی پی و استفاده از موتور مرسدس ماشین پیشرفت بسیار زیادی داشت و باریچلو با کسب دو پیروزی و شش پودیوم فصل را در رتبه سوم به پایان رساند و در نوامبر 2009 تایید شد که روبنز باریچلو در سال آینده راننده ی تیم ویلیامز و هم تیمی هالکنبرگ جوان خواهد بود رقابت با ویلیامز اما بدون هیچ افتخاری برای روبینیو به پایان رسید و در سال 2011 پس از کسب رتبه ی هفدهم با 4 امتیاز باریچلو از فرمول یک خداحافظی کرد.

اما اتمام فرمول یک روبینیو اتمام رانندگی او نبود و وی به امریکا سفر کرد تا در رقابت های ایندی کار شرکت کند در سال 2012 او با تیم کی وی رده ی دوازدهم رقابت های ایندی را کسب کرد و در ایندیانا 500 یازدهم شد و سال بعد در رقابت های استوک کار برزیل شرکت کرد و پس از دو سال رقابت در این سری در سال 2014 قهرمان این رقابت ها شد وی هم اکنون راننده تیم فول تایم اسپورتز در این رقابت هاست.

هرگز فراری را ترک نمی کنم چون می دانم هیچ جای دنیا بهتر از اینجا نیست.


Leave a Reply

Your email address will not be published.