فرمول یک ایران – راننده حال حاضر تیم ردبول، الکساندر آلبون، در تابستان فصل ۲۰۱۹ فرمول یک این فرصت را داشت تا از تیم تورو روسو به تیم مادر یعنی ردبول نقل مکان کند. در آن زمان راننده تایلندی نُه مسابقه پیش رویش داشت تا خود را به مدیران این تیم ثابت کند. اما او در تیم جدید طوری رانندگی کرد که به همه نشان دهد تنها با هفت مسابقه می‌توان صندلی فصل ۲۰۲۰ ردبول را تصاحب کرد.

تیم ردبول دارای چهار قرارداد باز با چهار راننده در فرمول یک است که می‌تواند آن‌ها را به ترتیب دلخواهش در دو تیم خود [ردبول و تورو روسو] بچیند. این امر آن‌ها را در شرایط ویژه‌ای قرار می‌دهد. در این فصل بعد از گذشت دوازده مسابقه شاهد بودیم که پیر گسلی به تیم تورو روسو برگردانده شد و الکساندر آلبون به صورت موقت به ردبول آمد. باید گفت این اولین باری نیست که این تیم در میانه فصل جایگاه رانندگانش را عوض می‌کند و به نظر می‌رسد این دفعه هم آخرین بار نخواهد بود.

چند وقتی است که صندلی‌های خالی فصل ۲۰۲۰ در حال پُر شدن هستند و ردبول هم نشان داد که به برنامه‌های خود پایبند است. جایگاه مکس ورشتپن با توجه به قراردادش که تا انتهای فصل ۲۰۲۰ باز خواهد ماند امن است. در حالی که نیکو هالکنبرگ بعد از اعلام جداییش از رنو در فصل ۲۰۲۰ به نوبت صندلی‌های احتمالی دیگر تیم‌ها را از دست می‌دهد، مدیر بتیم ردبول، کریستین هورنر، اعلام کرد که برای جایگاه دوم تیمش از رانندگان ردبول استفاده خواهد کرد. این یعنی جدالی سرسختانه بین الکساندر آلبون، پیر گسلی و دنیل کویات. سه راننده ردبول باید بسیار حواس خود را جمع می‌کردند چرا که تیم نوجوانان آکادمی ردبول هم آماده‌تر از همیشه منتظر یک صندلی خالی در فرمول یک است تا یک راننده جدید به دنیا معرفی کند.

الکساندر آلبون

الکساندر آلبون

تیم ردبول معمولاً ارتش خود را زودتر به صف می‌کرد. آن‌ها بعد از یک سردرگمی توانستند به نتیجه‌ای دلگرم کننده برسند. از بین این سه راننده، الکس آلبون کسی بود که توانست نظر مدیران را به خود جلب کند و صندلی خالی تیم را تصاحب کند.

دنیل کویات مخصوصاً با توجه به سکوی شماره سه گرندپری آلمان فصل نسبتاً خوبی را پشت سر گذاشت. اما در مقایسه با راننده فرانسوی امتیاز کمتری به دست آورده است. پیر گسلی از وقتی به تورو روسو برگشته بسیار خوش درخشیده و در چهار مسابقه از هفت مسابقه‌اش توانسته پیست را با کسب امتیاز ترک کند. با این حال با توجه مشکلات وی در ردبول برگرداندنش ریسک زیادی داشت.

در مقابل اما الکساندر آلبون از زمان ترفیعش در گرندپری بلژیک تمام آن چه که تیم انتظار داشت را برآورده کرده است. باید این را در نظر گرفت که او نَه فرصت داشت قبل از شروع فصل خودروی RB15 ردبول را تست کند نه حتی قبل از آخر هفته تمرینی داشته باشد. با این حال مسابقه را در پیست اسپا به دلیل دریافت پنالتیِ تعویض قطعات موتور از رده هفدهم آغاز کرد و در رده پنجم به پایان رساند. یک نتیجه تأثیر گذار!

می‌توان گفت مرحله تعیین خط نقطه ضعف الکس آلبون به حساب می‌آید و هنوز باید فاصله خود را با هم‌تیمی هلندی‌اش کم کند. ولی در روز مسابقه ثباتش حرف اول را می‌زند. چیزی که پیر گسلی نتوانست به تیم ارائه کند و اگر ردبول برنامه ویژه‌ای برای قهرمانی سازندگان فصل ۲۰۲۰ داشته باشد به شدت به آن نیاز خواهد داشت.

آلبون هم البته اشتباهاتی داشته اما هر بار به مسیر خودش برگشت و مدیران ردبول را تحت تأثیر قرار داد.

او در هر هفت مسابقه خود تا قبل از برزیل در ردبول توانسته با کسب امتیاز مسابقه را به پایان برساند. نکته مهم‌تر این است که او حتی در رقابت کسب امتیاز توانسته بود مکس ورشتپن را با شصت و هشت امتیاز به پنجاه و چهار پشت سر بگذارد و اتفاقات مسابقه برزیل باعث شد تا کمی این آمار دچار تغییرات شود. این را باید در نظر داشت که در محافل از راننده هلندی به عنوان یکی از مدعیان آینده عنوان قهرمانی و یکی از بهترین راننده‌ها یاد می‌شود.

صراحتاً باید گفت که گزینه‌ای بهتر از آلبون برای ردبول وجود نداشت. آن‌ها بعد از پنج مسابقه تقریباً متوجه شدند که مهره گم شده‌شان را پیدا کرده‌اند و اما دو مسابقه دیگر منتظر ماندند تا با اطمینان قدم بعدی را بردارند. موافقت با قرارداد فصل ۲۰۲۰ آلبون باعث می‌شود او در یک مسابقه باقی مانده این فصل انگیزه فوق‌العاده‌ای برای رقابت داشته باشد.

الکساندر آلبون و مکس ورشتپن

الکساندر آلبون و مکس ورشتپن

تمامی اعضای تیم اذعان داشته‌اند که از همکاری با الکساندر آلبون لذت می‌برند. بازخورد‌های سازنده او در مورد علمکرد خودرو، سرعت بالای رانندگی و شوخ طبعی‌اش باعث شده مهندسان از صمیم قلب او را دوست داشته باشند. هوندا هم از طرفی به خاطر تلاش بی‌وقفه آلبون و بازخوردهایش در مورد موتور بسیار راضی است. او معمولاً خجالتی‌تر از یک راننده معمولی در میدان ظاهر شده اما به محض این که در کاکپیت می‌نشیند شرایط را عوض می‌کند. مستقیم رو به جلو!

آلبون از آن دسته از آدم‌ها نیست که مدام در شبکه‌های اجتماعی به دنبال فالوئر باشد و پیام‌هایش را چک کند. در عوض روی مسابقه و بردن تمرکز می‌کند و مدام با مهندسان در گاراژ صحبت می‌کند یا با دوستانش درون یا بیرون پیست دیدار می‌کند.

صداقتش حس تازگی را به ردبول آورد. درست مانند دوستان جوانش لندو نوریس و چارلز لکلرک او هم ترسی از قبول اشتباهاتش ندارد. شوقش برای پیشرفت ستودنیست و برای همین ساعت‌ها با مهندسان در ارتباط است. تمام این‌ها تنها در هفت مسابقه برای ردبول مشخص شد.

این جوان بیست و سه ساله هر چه در توان داشت رو کرد و با این اوصاف امضای قرداد بین ردبول و آلبون جای تعجب ندارد. اما این پایان کار نیست و همیشه تهدید از دست دادن صندلی‌اش وجود دارد. همانطور که در بالا توضیح دادیم این از عواقب کار با ردبول است! اما اگر بتواند با فشار کاری‌اش کنار بیاید و همیشه به همین صورت رو به جلو قدم بردارد می‌تواند یک ترکیب برنده بسازد. آلبون و ردبول!

این نوشته را به اشتراک بگذارید:

یک دیدگاه

دیدگاه خود را بیان کنید